De dingen des levens !

Het nieuwe normaal ?

De dames zijn gekenden hier op de blog en zowat onherkenbaar zodat hun privacy gewaarborgd blijft. Nu afwachten of de dames ook zo’n mondmasker zullen dragen als ze zomers gekleed zullen zijn.

Groetjes.

🙂

Een algoritme staat in de zoekmachine optimalisatie voor een stelsel van regels waaraan een zoekmachine zich houdt bij het analyseren en positioneren van webpagina’s.
Deze en nog veel meer definities vond ik hier.

De vraag die gesteld zal worden is waarom ik op zoek ben naar de betekenis van algoritmes. Dat woord ken ik en het feit dat hier en daar vermeld wordt dat onder andere Facebook en Instagram hiermee werken weet ik, maar wat het precies inhoud dat wist ik dus niet.

Deze zoektocht werd getriggerd door het aantal volgers dat de laatste tijd op Instagram nogal omhoog ging. Vooral door accounts van dames die veronderstellen dat er nog iets anders omhoog zal gaan door hun nabijheid. De foto’s van de dames spreken voor zich :

Van de laatste dame kreeg ik de volgende uitnodiging :

Dat die dames smaak hebben kan niemand ontkennen. Of ik de blonde via WhatsApp zal benaderen ……..

Wiskunde is nooit mijn sterkste kant geweest. Over die algoritmes en wulpse dames zal ik maar verder mijn hoofd hierop niet breken.

Fijne dag.

🙂

Was ik onlangs in de buurt van zo’n trafohuisje/electriciteitskabine zag ik dit pand. Daarvan nam ik enkele foto’s met de bedoeling hierover meer informatie te zoeken en die samen met de foto’s op de blog te plaatsen

Tot mijn verbazing heb ik niets bruikbaars kunnen vinden op het www. Nochtans je zou denken dat zo’n gebouw een geschiedenis heeft. Niet dus. De grootte van het domein doet me vermoeden dat het om een boerderij gaat of geweest is. Ook de omgeving doet dit vermoeden al is die verkaveld.

Tenslotte heb ik besloten die foto’s toch hier te posten. Wie weet vind ik vroeg of laat toch nog iets over de geschiedenis van dit domein.

Een rondleiding kan je via deze link.

Fijne dag.

🙂

Ook heb ik deze week eens rondgekeken op het stationsplein. Veel verandert er momenteel niet. Dat zal wel gebeuren eens de lente volop “online” is en de mensen weer van het mooie weer zullen kunnen genieten. Een terrasje zit er voorlopig nog niet in, integendeel.

Of ze bovenstaande teks zullen toepassen betwijfel ik. Sommige mensen hebben al moeite om de afstand van en naar een vuilnisbak te overbruggen. Aan de bushalten zijn er meer peuken naast in plaats van in de asbakken te vinden.

Dogbo, een stad in Benin waar stad Roeselare goede contacten mee onderhoudt, werkt aan een afvalbeleidsplan samen met onze stad.

Hierboven kan je het beter lezen.

Dat spiegels niet altijd de realiteit weergeven is een feit. Het bewijs van deze stelling zie je hierboven. 🙂

Dat Roeselare nationaal en internationaal als RSL gekend wil worden zie je nog maar eens.

Nu schuilen voor de regen en wind.

Fijne dag gewenst.

🙂

Toen ik onlangs even rondliep in Krottegem zag ik dit huis. Ik heb er ontelbare keren langs gereden met fiets of auto, maar er nooit echt bij stilgestaan. Dat er tegenwoordig een kapperszaak gevestigd is kan je zo zien, maar dat interesseert me niet echt. Ik heb al een kapper. Dan maar even googelen en zien of er iets over de geschiedenis of wat dan ook van dat huis te vinden is.

In Ardooisesteenweg 116 te Krottegem bevindt zich de”Villa des Acacias”. De woning dateert van 1906 (cf. gevelstenen) naar een ontwerp van J. Brys (Oostende) en in opdracht van A. Vermeulen-Brys (schoonbroer van de architect) wiens fabriek van weeftoebehoren vroeger aan de overkant van de straat was. Die fabriek is ondertussen tegen de vlakte gegaan.

De naam Villa Des Acacias staat boven de deur uitgehouwen en verwijst meer dan waarschijnlijk naar de bomen die het statige huis in een ver verleden omringden.

Tijdens W.O. II deed de woning dienst als hoofdkwartier van de Gestapo.

Het gebouw is aangeduid als vastgesteld bouwkundig erfgoed Villa des Acacias.
Deze vaststelling is geldig sinds 14-09-2009.

Dat was het zo’n beetje.

Groetjes.

🙂

Vandaag was het zonnig weer. Wel koud en winderig vind ik. Maar ja, we kunnen nog van alles verwachten van de weergoden. Toch maar eens kijken hoe het met de afbraakwerken gesteld is van de Hanekop, of toch een deel ervan. Zo te zien zijn ze nog druk bezig.

Vervolgens maar eens kijken hoe het aan de kop van de vaart gesteld is. Mooi hoe de zon op de gebouwen schijnt. De wolken maken het plaatje compleet.

Ook heb ik op het stationsplein enkele foto’s genomen, maar die zijn voor een volgende keer.

Groetjes.

Ekseption was een Nederlandse symfonische rockband die vooral actief was in de jaren 60 en 70 van de 20e eeuw. Ekseption had verscheidene hits en won in 1970 een Edison. De groep werd vooral bekend vanwege zijn op klassieke werken geënte, vroeg-progressieve rock met jazzimprovisaties.

In 1969 werd Ekseption door de Engelse band The Nice geïnspireerd om klassieke stukken te bewerken en daarmee de muzikale koers te verleggen naar een mix van rock en klassieke muziek. Rick van der Linden had een conservatoriumopleiding klassieke muziek genoten en had ervaring met het spelen in verschillende pop- en jazzgroepen.

De eerste single, The 5th of The fifth (een arrangement op Beethovens vijfde symfonie en met fragmenten van andere composities van Beethoven, waaronder de Mondschein-sonate), haalde de derde plaats op de hitlijsten.

Het is deze maal dus een min of meer klassieke aflevering geworden. Volgende keer weer eens iets totaal anders in deze serie over progrock.

Groetjes.

🙂

Toen wijlen de heer Joseph Verstraete eind jaren 50 van de vorige eeuw neerstreek tussen enkele boerhoven vlakbij het kanaal leek er geen vuiltje aan de lucht. Het vatenkot kon met zijn activiteiten van start gaan, namelijke het recycleren en terug verkopen van metalen olievaten. Het was heel kleinschallig maar die vaten vielen toch wel op tussen de varkens en koeien die de buurt bevolkten.

Enkele jaren later werden in de Schaapbruggestraat heel wat nieuwe huizen gebouwd en jonge gezinnen deden hun intrede. Na een tijdje viel het sommigen onder hen op dat het er niet altijd even fris rook De schuldige werd rap gevonden en een petitie werd gestart tegen het Vatenkot dat toen nog “Verstraete en zoon” heette. De inwoners vingen na heel wat heen en weer gepalaver bot.

We zijn nu zowat 60 jaar verder in de tijd en blijkbaar is er niet veel veranderd. Wel veranderd is dat de boerhoven verdwenen zijn. De industrie is er enorm toegenomen zodat je moeilijk nog van platteland kan praten. Tussen al die bedrijven in heeft een boer een stuk land verkocht en de koper heeft het verkaveld. Allemaal nieuwe woningen met jonge gezinnen. Nu protesteren die mensen ook tegen de reuk- en lawaaihinder. Een protest werd ingediend bij het stadsbestuur maar die heeft hen doorverwezen naar de hogere overheid.

Een kort filmpje genomen van de plaats waar ik vroeger gewoond heb met mijn ouders. Het landelijke is duidelijk verdwenen. Het witte huis zal ook moeten plaats maken. Helemaal op het einde zie je de verkaveling van waaruit nu klachten komen tegen enkele bedrijven in de buurt. In feite niets nieuws onder de zon.

Dat het begin jaren 60 daar kon stinken wist ik al van kort na mijn geboorte. Dat het daar nu volop industrie geworden is kan een klein kind en straathond zien. Hoe het mogelijk is dat na al die jaren de mentaliteit bij het leveren van vergunningen blijkbaar nog niet echt veranderd is , God of klein pierke mogen het weten.

Ik ben blij dat ik er al jaren weg ben. Geen haar op mijn hoofd die er aan zou denken daar ooit een huis te bewonen op die verkaveling. Maar ja, wie ben ik ?

Groetjes.

🙂