De dingen des levens !

Op Youtube kwam ik dit filmpje tegen. Het werd gemaakt op de eerste corona zondag. Dit voorjaar dus als ik het goed begrijp.

Vanuit de wijk “De Tassche” rijdt hij via de stationsbuurt naar het centrum. Een traject dat ik goed ken. Ik woon wel aan de andere kant van de stad. Dit terzijde.

Misschien dat je sommige plekken zal herkennen van mijn oudere blogs. Of je woont toevallig ook in de buurt. 🙂

Groetjes.

🙂

“Jan De Wilde komt steeds met briljante pareltjes tevoorschijn die de tand des tijds met grote onderscheiding zullen trotseren en nog in waarde zullen stijgen naarmate het einde van de wereld nadert”. – Urbanus

Yep ! Die zit ook ergens in mijn verzameling CD’s. Over deze artiest valt heel wat te vertellen maar ik wijs jullie door naar zijn wiki.

Uit deze cd voor jullie : hé hé wat een feest. Het is tenslotte sint vandaag in B en ook de verjaardag van Eva.

Niet teveel snoepen of met het speelgoed van de kleintjes spelen hoor !

Groetjes.

🙂

Roeselare heeft zich klaar gemaakt voor de aanval der kooplustigen in het centrum van de stad waar zich de winkelstraten bevinden. Het urinoir op de foto trok vrijdagnamiddag in ieder geval mijn aandacht. Waar je naar binnen kan, daar moet je niet aan twijfelen. Parkeerplaats is er ook voorzien voor mensen met mobiliteitsproblemen.

Misschien is dit openbaar toilet ook een oplossing voor op kerst en nieuw daar slechts één persoon van je bezoekers gebruik mag maken van je toilet. Hopelijk is de keet dan net niet gesloten. lees dit maar : https://www.hln.be/buitenland/washington-post-spot-met-absurditeit-van-belgische-toiletregels~a295c89e/

Groetjes.

🙂

Louis begint het duidelijk beu te worden om alleen maar in Eva’s kamer te verblijven. Hij kan wel door het venster zien wat er in de straat gebeurt maar da’s niet genoeg meer. “Dat zal wel” hoor ik sommige lezers mompelen, maar Louis heeft tijd nodig.

Nu en dan komt hij naar beneden. Vooral als hij merkt dat iemand het toilet beneden in beslag genomen heeft. Woensdag het weer van dat. Deze maal moest hij weten hoe zo’n kattenbak er van dichtbij uitziet. Je kan het een kat niet kwalijk nemen dat hij of zij nieuwsgierig is.

Groetjes.

🙂

Ik voelde al tijdens de markt dat er iets niet klopte. Mijn voeten voelden nat en kil aan. Zo hard regende het nu ook weer niet en ik had mijn stevige schoenen aan. Toch maar eens controleren bij thuiskomt.

Tegen dat ik thuis kwam waren mijn kousen en voeten doorweekt. Toen zag ik het. De zolen zijn versleten. Niet verwonderlijk want ik draag ze zowat ononderbroken de laatste 3 à 4 jaar. Natuurlijk niet in bed en ook niet onder de douche. Bij dat laatste had ik waarschijnlijk vlugger gemerkt dat de schoenen zo lek als een zeef zijn. De laatste maanden was het telkens droog tijdens de markt behalve nu dinsdaglaatst.

De volgende dag waren de schoenen nog even nat als de dag voordien. Dan maar terug naar de plaats waar ik de schoenen gekocht heb destijds. “U vindt ze in rek “H” kreeg ik bij het binnenstappen te horen. Rap rek H overlopen en ja hoor daar stond het paar dat ik zocht. Even passen en vlug naar de kassa. Dit alles in nog geen 15 minuten.

Groetjes.

🙂

De dinsdagmarkt zit er weer op. Wat volgens velen een groot succes ging moeten worden daar er vanaf 1 december meer marktkramers toegelaten zijn door de versoepelde maatregelen liep mis door de stugge houding van de weergoden. Waren de voorbije marktdagen zonnig en droog, nu viel deze dinsdag letterlijk in het water. Geen grote toeloop dus van kooplustigen.

Aan het poststraatje vlakbij de school op het marktplein staat er zo’n paal die kan wegzakken wanneer er geen schoolgaande jeugd in de buurt is. Dan kunnen de auto’s ook daar rijden. Daar dit de enige uitweg is op marktdagen is die paal constant naar beneden. Komt er een dame op mij af met de vraag of ze langs daar kan wegrijden. “Geen probleem hoor, doet u maar.” is mijn antwoord. Toch twijfelt ze even. “En die paal dan ? Komt die straks niet terug omhoog ?” “Mijn beste” ga ik van start “Voor u zal deze paal niet omhoog gaan”. Eerst kijkt ze verrast en dan krijgt ze de slappe lach.

Groetjes.

🙂

Als of wanneer deze blogpost verschijnt zijn we alweer 1 december van dit al dan niet gezegende jaar 2020. Dit betekent ook dat we in de zes donkere weken zijn. Vroeger zei mijn moeder altijd “drie weken voor en drie weken na kerstmis”. Dat kan niet want de kortste dag is den 21ste.

Ondertussen zijn velen begonnen met kerstversiering in en rond hun huis. Zo ook onze buurman Ronnie die niet verward wenst te worden met de op deze blog ooit beruchte maar intussen overleden klusjesman annex DJ Ronnie King. 2020 heeft niets of niemand gespaard, ook niet vedetten van deze blog zoals dj Ronnie.

Om terug te keren bij onze buurman : die heeft dus zijn omgeving versierd. Zo te zien heeft hij het verlengsnoer van zijn grasmasjien ook gebruikt om stroom te hebben. Wel oppassen dat hij zichzelf niet onder stroom zet als hij zijn poortje wilt openen. Ik zie de gevolgen al voor mij. Aan Eva vroeg hij of ze nog versiering heeft die hij zou kunnen gebruiken. Jammer voor Ronnie zat er niets bruikbaars bij. De buurt zal me ooit nog dankbaar zijn dat we alzo een grote stroompanne vermeden hebben.

Groetjes.

🙂

Christiane Vera Felscherinow (Hamburg, 20 mei 1962) is Duitslands bekendste heroïneverslaafde. Ze kwam eind jaren 70 in de publiciteit onder de schuilnaam Christiane F. Ze publiceerde in 1979 ook haar autobiografie, waarin ze openlijk over haar verleden als heroïneprostituee praatte. Dit boek werd op de Nederlandstalige markt uitgebracht als: “Verslag van een junkie”.

Het boek werd in 1981 verfilmd. In de film zit een opname van een concert van David Bowie, dat speciaal voor de film is gegeven.

Bron : wikipedia

Die film heb ik destijds in de cinema alhier gaan bekijken. De vraag is of zo’n thema nog het grote publiek zou trekken. Ook of die nog in de bioscopen zou vertoond worden.

Groetjes.

🙂