Ooit kocht ik hem voor mijn moeder. Ze vond hem mooi, omdat hij haar deed denken aan de laatste hond die ze samen met mijn vader had.
Toen moeder in 2022 naar het WZC verhuisde, ging hij met haar mee. Daar hield hij haar gezelschap, zoals een trouwe vriend dat doet. Voor moeder was hij geen gewoon beeldje, maar een levend hondje. Ze praatte tegen hem, en in haar beleving praatte hij terug. Zo bracht hij haar, in die stille kamer, een stukje van thuis en van vroeger terug.
Nu moeder er niet meer is, is hij bij ons komen wonen. Zo is er toch nog een klein stukje van haar bij ons gebleven. Het hondje dat haar ooit gezelschap hield, heeft nu een plekje bij ons in huis gekregen — als een stille herinnering aan moeder en aan de mooie momenten van vroeger.
Vandaag was de uitvaart. Nu weer verder met ons leven.
Fijne avond en tot de volgende.
De dingen des levens ! 
Dat is mooi, dat hij nu bij jullie woont Suske. Het leven gaat door maar het zal een emotionele dag geweest zijn. Daarom nog eens sterkte, want zoiets gaat je niet in de koude kleren zitten.
LikeLike
Heel mooi dat de hond nu bij jullie een nieuw plekje heeft gekregen. Het zal een dag met emoties geweest zijn, Heel veel sterkte om het afscheid van je moeder te verwerken.
LikeLike
Dat is een mooie afbeelding van een hond en ook zeer nuttig geweest voor je moeder die er toch ook blij mee was.
LikeLike
Ik dacht dat het een echte hond was. Het was dus een goed idee om de hond bij je moeder neer te zetten.
Nu weer verder en hopen dat de mooie herinneringen overheersen.
LikeLike
Sterkte met de naverwerking, Suske. ✋️
LikeLike
Dat was ik dus..
LikeLike