De dingen des levens !

Deze week las ik in de digitale krant dat corona weer aan een opmars bezig is. Meteen vroeg men zich af of we opnieuw naar de toestanden van 2020 gaan.

Toevallig kreeg ik vorige week ook een mail van de apotheek met de vraag of ik een afspraak wilde maken voor een prik tegen het virus. Blijkbaar behoor ik tot een van de risicogroepen.

Ik heb dan maar besloten om een afspraak te maken. Beter voorkomen dan genezen.

Gisterenmorgen was ik op het afgesproken uur present bij de apotheek. Daar kreeg ik de prik. Achteraf werd de vaccinatie op mijn identiteitskaart vermeld.

Ik hoefde niet te wachten om te zien of er eventuele bijverschijnselen zouden optreden en mocht meteen weer beschikken. De apotheker raadde me wel aan om bij eventuele pijn of andere ongemakken een pijnstiller te nemen.

Nadien voelde ik op de plaats waar ik geprikt was een wat branderig gevoel. Maar echt pijnlijk was het niet, dus er was geen enkele reden om daarvoor een pijnstiller te nemen.

Nu maar afwachten of ik deze nieuwe epidemie ook zal overleven.

Tot de volgende.

🙂

Vandaag zijn we aanbeland bij de letter “N“. Ik koos voor de “N” van “Nacht“. en “Neushoorn“.

Soms gebeurt het dat ik niet direct de slaap vat of dat ik ’s nacht wakker wordt voor een sanitaire stop. Dan lig ik te luisteren naar de geluiden die door het openstaande raam naar binnen komen.
Ik hoor de klok in de kerktoren het uur slaan.
Dan hoor ik een trein het station binnenrijden of verlaten. Wij wonen niet ver van de spoorweg.
Soms hoor ik een hond blaffen of iemand iets roepen.
Het gezoem van auto’s op de nabije autosnelweg.
Laatst hoorde ik de sirene van een brandweerwagen gevolgd door die van een ambulance.
Een krolse kater die op jacht is en van zich laat horen.

Of het nu duister is of volle maan, er is altijd iets dat geluid maakt tijdens de nacht.
Nee het stoort mij niet. Ik vind het zelfs leuk om al die geluiden te horen. Tenslotte val ik dan toch in slaap.

De blauwe neushoorn zag ik onlang nabij de kerk van Rumbeke. Vond het de moeite om een foto van te nemen voor deze blog.

Dit was het voor deze week.
Morgen zijn we hier weer met vers leesvoer.

🙂

Deze morgen aan de ontbijttafel :

Verdorie, er werd geschoten in de straten van de stad roept nonkel Juul van achter zijn daklozenkrant.
Op wie hebben ze geschoten vraagt Oma
Ik heb de deur van het huis vol kogelgaten gezien antwoordt Bieke.
Al dat gepeupel terugsturen van waar ze gekomen zijn sneert buurvrouw Erna
Gelukkig gebeurt dit niet bij ons antwoordt Oldman.
Ben je daar wel zeker van vraagt Flip.

Heb ik geschoten ? Was ik raak ??? vroeg Urbanus destijds. Deze dame zal hij wel niet bedoeld hebben vermoed ik.

Fijne maandag

🙂

AFGHAANSE SOEP !

Dinsdag waren Eva en ik in VOC Opstap. Eva om samen met een groep dames gezellig te gaan breien. Ik had een andere missie: de wekelijkse boodschappen doen voor het VOC.

Met mijn boodschappenlijstje trok ik naar de Colruyt. Eenmaal terug werd alles netjes opgeborgen in de daarvoor voorziene rekken en laden. Geen spectaculaire bezigheid misschien, maar het hoort er nu eenmaal bij. Terwijl Eva haar breipennen liet tikken, zorgde ik ervoor dat de voorraad weer netjes aangevuld was.

Toen ik klaar was met de boodschappen, had ik nog wat tijd over vooraleer Eva haar breiwerk neerlegde. Dan maar even naar het nabijgelegen Stationsplein. Daar was ooit een echte Belgische frituur gevestigd. Vandaag heeft die plaats gemaakt voor een Afghaanse snackbar. Ik had ondertussen wel wat trek gekregen en besloot er eens binnen te stappen.

Op het menu zag ik dat er ook soep te krijgen was. Dat leek me wel wat. Ik bestelde een kom en kreeg meteen een stevige portie voorgeschoteld. Voor mij was die soep met gemak een volledige maaltijd. Lekker, goed gevuld en vooral… behoorlijk pikant. Mij hoor je daar niet over klagen, maar mijn vrouw en dochter zouden na de eerste lepel waarschijnlijk naar de brandweer bellen. Voor hen was dit geen soep meer, maar een vloeibare versie van een bosbrand.

Noot: Ik was er de enige blanke man. De andere klanten waren voornamelijk mensen met een andere afkomst. Aan hun uiterlijk te zien kwamen sommigen wellicht uit Eritrea of Somalië, al kan je dat natuurlijk niet zomaar weten. Maar het belangrijkste: niemand leek zich daar druk om te maken. Ik voelde me er perfect op mijn gemak en zij blijkbaar ook. Zo gevaarlijk is die Stationsbuurt nu ook weer niet. 😉

Dit was het weer voor vandaag. Alvast tot de volgende.

🙂

Dat komt ervan als je absurde verhalen schrijft over cyborgs en adroïden bij nonkel Juul en Bieke. Het was tijd om mezelf even te optimaliseren.

Cyborg

Cyborg is een afkorting van cybernetic organism: een organisme waarin biologische en technologische onderdelen gecombineerd zijn.

Bijvoorbeeld: een mens krijgt een mechanisch hart, kunstmatige ogen, robotarmen en computerchips die rechtstreeks met de hersenen verbonden zijn. Hij blijft biologisch gezien een mens, maar is gedeeltelijk machine geworden.

Androïde

Een androïde is een kunstmatig gemaakt wezen met een menselijke vorm. Het woord komt van het Griekse andr- (mens/man) en -oeidēs (gelijkend op).

Nu hopen dat ik niet begin te roesten.

Fijne dag verder.

🙂