Kattengevecht blijft

Greet schrijft

Gister zaten Francky  en ik televisie te kijken, Op een bepaald moment hoorden we een ronkend geluid. Eerst dacht ik dat  een buur een grasmachine of desnoods een boormachine aanzette, maar neen, het was ons kattenvrouwtje Annabel die haar geluid opzette tegen Kesha; het witte poesje van de achterburen.
Echt waar, die vrouwtjes hebben iets tegen elkaar, terrein verdedigen waarschijnlijk. Zowat elke dag gedurende de laatste twee weken.
En ik maar denken dat alleen katers dat doen, territoriums afbakenen.
In mensentaal zou ik zeggen: een saccochengevecht !handtassengevecht in het schoon vlaams),

Een derde vrouwtje, genaamd Siska, poesje van een andere buur komt hier ook wel eens piepen. Ze is reeds goeie maatjes met Francky en de zoon. Ook steeds lief en aanhalig als ze mij ziet.

Vandaag goed nieuws over ons katertje Ginger. Sinds de dood van z’n maatje Rakker treurde hij. Hele dagen lag hij lusteloos op de bank. Niets leek hem te interesseren. Ook heeft hij  veel menselijke warmte nodig: vooral van Francky op wiens buik hij ligt te slapen als hij daartoe de kans heeft. Ook  van de zoon en mij heeft hij liefde en warmte nodig, Vandaag is hij voor het eerst in tijden weer een de trap op gestapt. Ook wil hij weer buiten spelen. Volledig de oude is hij nog niet, maar we zien het weer zitten voor den Ginger.Hij eet weer garnalen,

2016-09-29_08-02-37

 

mvg Greet

 

 

Geplaatst in Uncategorized | 4 reacties

Daar gaan we weer !

De soap met een blogger in de hoofdrol

2016-09-29_10-37-28

omstreeks 20 u krijg ik een telefoon van Grote Muis. Ze klinkt verward  Deze namiddag is haar jongste zoon op visite geweest. Zijn nieuwe vriendin en een vriend waren ook mee. Ze waren met de fiets gekomen. Zoonlief bleek onder invloed. Drank en drugs. Hij was over zijn toeren en liep met zijn modderschoenen de trap op. Geen enkel zinnig woord kwam uit zijn mond en tenslotte lag hij haveloos op zijn rug op het gras. Dit laatste zou nog zo erg niet geweest zijn moest hij de rits van zijn broek dicht gedaan hebben. Nu konden alle buurtbewoners  zijn glockenspiel aanschouwen. Toen hij en zijn gevolg tenslotte weer vertrokken ritste hij nog vlug een DVD mee uit een collectie die Grote Muis met veel moeite volledig gekregen had. Gelukkig was Kleine Muis op school zodat ze dit alles niet hoefde mee te maken.

De volgend dag is het zonnig en…

View original post 162 woorden meer

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

Fantastisch?

Greet schrijft
Vanmiddag ben ik onze Nigeriaanse buurman tegen gekomen. Binnen enkele weken  verhuist hij met zijn gezin naar een ander deel van de stad. Ik heb hem gevraagd  of hij het goed vindt  dat onze dochter hem een keer komt bezoeken in zijn nieuwe huis. Zijn antwoord was “natuurlijk: wij hebben een fantastisch contact met jullie”.

Fantastisch?
Wij hebben, wat wij vinden, en nu spreek ik ook namens  Francky, een -normaal- contact gehad met zijn gezin, als buren. We liepen elkaars deur niet plat. Gewoon een goede dag en en nu en dan een korte babbel.
Het was zo  dat wij en een paar andere buren – daar zei hij ook iets over (blanke vijftigers, zoals wij) – aanwezig waren op het doopfeest van hun zoontje. Voor dat feest hebben ze onze tuintafel kunnen gebruiken.
Behalve die buren, twee collega’s  van zijn werk, een fotograaf en wijzelf, met Eva die binnen en buiten liep,  waren er geen blanken. EN GEEN ENKEL MOMENT hebben wij ons niet op ons gemak gevoeld.

Het is heel erg jammer dat wat voor ons normaal is, hij aanziet als fantastisch.
Nu, ik ben niet zwart, dus ik kan niet weten hoe het voelt voor hem.

Basisinstelling van Francky en mij is altijd geweest : oordeel een mens als individu; persoon en niet volgens kleur of geloof.

mvg
een verontwaardigde Greet

 

Geplaatst in Uncategorized | 11 reacties

Moeilijk voor titel

Greet schrijft:

Volgende maandag, 3 oktober, echt waar dat de dochter verhuist naar een woning ivm voorbereiding voor woningbegeleiding. Of je het nu begeleid of beschut wonen noemt, of wat dan ook alles is dan toch zo.
Wij zijn, of kunnen maar tevreden zijn dat we bereikt hebben  met dat van ons eigen zo’n moeilijk kind.

Ook ik ga maandag mee voor de verhuis.
en moeilijk om eindigen.
De zoon verdient altijd een pluim om bezig te zijn met zijn zus
En ik hoop ECHT waar om ook over dat genoeg bezig geweest te zijn.
Ja de zoon is hoogbegaafd. En ook, hij heeft een soort van dierenvriendelijkheid.

Eigenlijk- ik heb er genoeg van om -met onze dochter- te praten met allerlei soorten -peuten.
mvg Greet

Geplaatst in Uncategorized | 14 reacties

Even vrijaf genomen.

2016-09-27_04-49-08

 

Gisteren maandag was de zaak gesloten wegens vergadering der leidinggevenden. Dus zat er voor mij ook niets anders op dan thuis blijven. Toen ik vorige week mijn blad met nog op te nemen verlofdagen bekeek besloot ik maar meteen de rest van de week er bij te nemen. Ik heb thuis toch nog van alles te doen. De maandag heb ik vooral gebruikt om mijn struiken te snoeien. Het werk is nog niet af maar ik heb goede hoop dat dit op het einde van de week wel klaar zal zijn.

Vandaag vooral de baan op geweest. Eerst in de morgen enkele boodschappen gedaan. Ook even langs geweest bij de bank om een nieuwe bankkaart voor dochter aan te vragen. Die is ze reeds enkele dagen kwijt. Veel stond er niet op haar rekening en men kan met die kaart maar een beperkt bedrag pinnen. Toch heb ik ze dit weekend laten blokkeren. Je weet maar nooit waar die kaart gebleven is.

Deze namiddag naar het ziekenhuis in Menen om enkele papieren te ondertekenen. Ook al is Eva meerderjarig, zolang ik voorlopig bewindvoerder ben is mijn handtekening vereist. Daarna volgde een rondleiding in haar nieuw verblijf. Het verhuizen is voor maandag. De foto is genomen vlak voor haar nieuwe verblijf. Vanaf dat huis heb je mooi zicht op het oude klooster van waaruit het ziekenhuis destijds opgericht is.

En wat morgen brengt vertel ik je wel achteraf.

Groetjes.

🙂

 

 

Geplaatst in Uncategorized | 17 reacties

En het leven gaat gewoon verder.

2016-09-25_01-27-37

 

Op 26 september 1992 gaven we elkaar het ja-woord.  24 jaar later zijn we nog steeds samen. Het lijkt de dag van gisteren wel, maar als je het even op je gemak bekijkt dan is er meer dan genoeg gebeurd in die jaren dat we samen zijn. Huisje kopen, kindjes maken die ondertussen ook “groot” zijn, mensen rondom ons die komen en gaan, elk op zijn of haar manier. Neen, 24 jaar is niet niks. Ik kan van mezelf niet zeggen dat ik nog steeds de man van toen ben. Teveel gebeurd, van alles meegemaakt. Greet kan over zichzelf hetzelfde zeggen. Toch zijn we samen gebleven ook al ging dit niet steeds van een leien dakje. Sommigen hadden niet liever gezien dan dat ons huwelijk als een vliegtuig te pletter stortte. En op zo’n ogenblik trekken we gezamenlijk aan dezelfde hoeken van het laken.

Kort samengevat : samen leven is nooit simpel maar met een beetje wil en geluk lukt het wel.

En het vliegtuigje op de foto was ook niet aan het neerstorten, maar landde doodgewoon op de landingsbaan van het vliegveld van Wevelgem. Die was ik gisteren met de Muizen aan het spotten. Kleine Muis wordt vandaag 11 jaar jong. Een elfje dat stilletjesaan groot wordt.

Groetjes.

🙂

 

Geplaatst in Uncategorized | 20 reacties

Terug met beide voeten op de grond.

2016-09-25_01-30-18

Toen ik deze middag met de Muizen terugkeerde van een penibel bezoek aan Zoonmuis zagen we enkele parachutisten traag maar zeker nederdalen. Ik zette de auto aan de kant van de straat zodat we van dit showspel konden genieten. Ook enkele vliegtuigjes vlogen laag over ons. We waren vlakbij het vliegveld van Wevelgem.

Mij zie ik zoiets niet rap doen : parachute springen. Ik duizel al wanneer ik op de ladder kruip om de klimop te snoeien.

En jullie ?

Groetjes.

🙂

 

Geplaatst in Uncategorized | 17 reacties

Voor alles

Greet schrijft
Ik begrijp dat niet iedereen het snapt van de vorige blog. Zijn werk op zich zal hij enorm goed doen.- niet voor niets dat die firma hem ECHT wilde.
Het belangrijkste: VOOR koken: is: leren small talk, over koetjes en kalfjes praten.

Een Asperger met zijn beperkingen op dat vlak, heeft echt, en daar grappen wij NOOIT  over, gezegd: ik wil niets leren over sport, voornamelijk voetbal.
Ook daarom dat hij aan mij gevraagd heeft over dat koken. Hij heeft onderwerpen nodig om gewoon te kunnen over praten.
Niet voor niets
Sus en ik kennen hem. Hij zal het wel leren.

mvg Greet

 

Geplaatst in Uncategorized | 14 reacties

Moet zoon leren koken?

Greet schrijft
De zoon gaat werken sinds nu zowat 5 weken, dat is al bekend.

Om op het werk te raken maakt hij gebruik van het openbaar vervoer, bijna dagelijks met dezelfde collega, iemand van 10 jaar ouder met een gezin, die thuis de kok is.
Die persoon vraagt hem bijna elke dag, wat heb jij gegeten? En dan krijgt de moeder deze vraag ook weer. Kijk; ik wil gerust hem recepten meegeven??

Uit andere vragen kan ik gewoon zeggen: de zoon begint zich met alles meer en meer thuis te voelen op het werk en wat hij daar moet doen. Vertrouwen hebben ze in hem daar wel absoluut!
En wat beter kan: nog altijd raad vragen aan vader en moeder over echt waar: praten over koetjes en kalfjes, small talk,  you neem iet wij draaien het.

Op 3 oktober verhuist de dochter echt naar de opvang van een jaar voorbereiding op begeleid, beschut wonen
mvg

Greet

 

 

Geplaatst in Uncategorized | 15 reacties

Straatmuzikanten te huur !?

2016-09-20_05-07-18

Net toen ik in de late namiddag door de drukke winkelstraat wou fietsen hoorde ik een geluid dat door merg en been ging.  Bij nader inzicht was het geen zeekoe met barensweeën maar een stel straatmuzikanten die een of ander klassiek stuk aan het verkrachten waren. Vlug mijn phone te voorschijn getoverd en hen op de “gevoelige” plaat geschoten.  Boven hun hoofd hing een bordje met “te huur” maar ik vermoed dat dit op het leegstaand pand achter hen slaat. Wil je hen toch inhuren voor feesten en plechtigheden dan is dit op eigen risico. Net ik wegreed begonnen ze “House of the rising sun”. “Eerder een zonsverduistering” reageerde een kennis toen ik hem probeerde duidelijk te maken met welk nummer ze ons slakkenhuis nu begonnen te teisteren.

Mevr. Kakelbont vroeg me op Facebook welk geluid zo’n fietswiel voortbrengt. Ik heb het even voor haar opgezocht op youtube :

Misschien moeten we dit zelf eens proberen en het op youtube plaatsen,

Groetjes.

🙂

 

 

 

 

Geplaatst in Uncategorized | 21 reacties