Afgelopen zondag was ik bij mijn moeder in het WZC. Samen gingen we naar het cafetaria. Dan wilt ze een ijsje uit een beker. Zodra het bestelde op onze tafel stond zag ik dat ze problemen had. Ze wist duidelijk niet hoe met de lepel om te gaan. Dan haar maar even helpen. Het kwam er op neer dat ik haar voede zoals met een baby of peuter doet. Ik bedacht dat we even hulpeloos eindigen als dat we geboren werden.
Even later trokken we naar de zaal waar ze samen eten en enkele activiteiten doen. Eens aan tafel bracht een medewerkster haar taartje. Weer hetzelfde scenario. Ik moest haar helpen. Een medewerkster kwam kijken of ze hulp nodig had, maar ik zei dat ik die al gaf. De dame bedankte me.
Achteraf gingen we op het terras even in het zonnetje zitten. Een andere bewoonster en een familielid zater daar reeds. De bewoonster groette me bij mijn naam. Vond ik een beetje vreemd want ik ken haar helemaal niet. Maar dit terzijde. Met zijn vier genoten we van de lentezon. Wel een fris windje maar dat mocht de pret niet drukken.
Na een tijdje trokken we naar haar kamer. Afscheid nemen en tot de volgende.
Nieuw jaar… nieuwe foto-uitdaging in blogland.. Melody begon een Alfabet een foto passend bij het ABC
De K van koffiezet ofte Koffiemachine.
Ik heb mijn vast ritueel om als ik om half acht opsta om eerst en vooral de koffiezet aan het werk te zetten. Even later kan ik dan ontbijten met een verse hete kop koffie. Eva drinkt geen koffie en Greet drinkt even later ook koffie.
Wat je zoal kan beleven met een koffiemachine zie je in het filmpje hieronder :
Ziezo, dit was het weer voor deze week. Geniet deze dinsdag en tot de volgende.
Lopen er vreemde vogels rond vindt nonkel Juul Over wie heb je het vraagt Oldman. Jij bent zelf maar een rare kwast sneert buurvrouw Erna. Op die nieuwe school zal ik niemand kennen zegt Bieke. Je zal vlug nieuwe vrienden ontmoeten zegt Oma. Mag ik ze ook ontmoeten vraagt Flip.
Gisteren in de namiddag moest ik het meisje ophalen van school. Ik was er vroeg bij. Anders is het onmogelijk om nog een parkeerplaats te vinden als ik juist op tijd kom. Aan de school is het dan een komen en gaan van voetgangers, fietsers en auto’s.
Ik had geluk en vond een plaatsje nabij de school. Daar ik nog ruim tijd had maakte ik een wandelingetje. Het buurthuis is daar vlakbij maar op donderdag dicht. Dan maar wat meer wandelen. De parkeerplaats waar ik normaal gezien altijd kan pârkeren is nu een bouwwerf als het ware. Ook vlak voor de school worden de voetpaden uitgebroken.
Elders in de stad is het niet anders. Het lijkt of heel Roeselare één grote bouwwerf is. Achteraf zal het – hopelijk – mooi zijn.
Dit was het voor deze vrijdag de 13de. Er wordt veel regen voorspeld, dus dat betekent binnen blijven.
Om de veertien dagen heeft ze haar dochter bij zich. In die week vraagt ze me regelmatig de kleine naar school en terug te brengen. Deels omdat ze last heeft van haar rug, deels omdat de baby gezondheidsproblemen heeft. Ze heeft wel een fietskar maar met zijn zwakke gezondheid is dit niet alijd een optie.
Gisteren stond ik aan de schoolpoort te wachten tot die open ging. Een man van vreemde origine die ik al enkele malen gezien had kwam op mij af. We hadden het over zijn zwaar werk en het feit dat hij tot zijn 67ste verjaardag moet werken. Hij vroeg me hoeveel jaar dat nog is. 19 was de uitkomst van mijn rekensom. Hij vroeg waar ik werkte. Toen ik hem liet weten dat ik al een tijdje op pensioen was keek hij vreemd op en vroeg hoe oud ik was. Toen ik hem mijn leeftijd liet weten keek hij me vol verbazing aan. “Ik dacht dat je pas 50 was”.
Tenslotte ging de schoolpoort open. We gingen naar binnen . Even later kwam het meisje op mij af. Ik zag de man met een jongen. We zegden elkaar goede dag en verdwenen in de massa ouders, grootouders en kinderen.
Dit was het dus voor deze nog jong uitziende blogger.
Afgelopen weekend stond hier in Roeselare in het teken van carnaval.
Vrijdag was er de prins verkiezing. Zaterdag was er dan het kinderfestival.
Bij beide was ik er niet bij. Zo’n verkiezing interesseert mij niet en op dat kindercarnaval had ik niets te zoeken wegens geen (klein)kinderen.
Zondag was dan de traditionele stoet. Volgens ik lees was er een record gebroken wat de opkomst betreft. Het mooie weer zal daar voor een deel tussen zitten vermoed ik. Ook zou op dezelfde dag een carnavalstoet in Tielt doorgaan, maar die was om diverse redenen geannuleerd. Roeselare is niet zo heel ver van Tielt, dus zal men van daaruit ook naar Roeselare afgekomen zijn.
Zelf heb ik niet de hele stoet gezien. Na een tijdje was het genoeg voor mij. Ik nam de fiets en reed via de afgesloten straten terug naar huis. Wel heb ik enkele foto’s genomen en in een album gestopt.
Mijn album met foto’s van de carnavalstoel kan je hier bekijken.
Dit was het voor vandaag. Het is woensdag, dus je mag de matras keren.