De dingen des levens !

Iemand die ik ken, zal binnenkort verhuizen. Deze vrouw was al een tijdje op zoek naar een andere huurwoning, maar heeft nu eindelijk iets gevonden. Rond 15 november krijgt ze de sleutel en kan ze haar intrek nemen in haar nieuwe woning.

Dat betekent dat ze stilaan mag beginnen inpakken. Half november lijkt misschien nog veraf, maar de dagen vliegen voorbij en voor je het goed en wel beseft, staat 15 november al voor de deur. Onlangs had ze terloops laten vallen dat ze best wat bananendozen kon gebruiken. Die zijn ideaal om spullen in te pakken: je kunt er heel wat in kwijt en ze zijn achteraf gemakkelijk op elkaar te stapelen.

Deze week was ik in de Colruyt. Aan de kassa vroeg ik of ze toevallig nog bananendozen hadden die ze konden missen. En kijk, het geluk was aan mijn kant: er stonden er nog twee. Die heb ik meteen meegenomen. Vandaag of een van de komende dagen breng ik ze naar de vrouw die ik op mijn soapblog ‘de Weduwe’ noem. Zo kan ik haar alvast een handje helpen bij de voorbereidingen van haar verhuis.

Alvast tot de volgende.

🙂

In vorige blogposten had ik het al over de fusie van de Roeselaarse ziekenhuizen, die uiteindelijk leidde tot de oprichting van AZ Delta. Ook de afbraakwerken aan het oude gedeelte van het vroegere stedelijke ziekenhuis kwamen toen ter sprake. Die sloopwerken zijn volgens mij nu ten einde (of toch bijna, ik ben niet zeker) en wat overblijft is de kapel van het ziekenhuis. Die staat daar nu open en bloot. 🙂

Vrijdag reed ik daar langs en nam enkele foto’s van de kapel voor zover dat mogelijk is. Men mag nu eenmaal niet op de werken komen. Dan maar van achter het hekken.

Ik kijk al uit naar de bouwwerken. Ook vraag ik me af hoe ze die kapel in de nieuwbouw zullen integreren. Allemaal zaken om naar uit te kijken.

Tot de volgende.

🙂

Vandaag zijn we bij de letter “O” aangekomen. De letter “O” van (roze) olifant !!!

Ooit maakt deze olifant hier het huis onveilig met zijn capriolen. De kinderen waren dol op hem. Tenminste toen ze nog klein waren. Heel klein zelfs.

Ondertussen zijn we vele jaren verder en is deze olifant uit ons leven verdwenen. Voor zover ik me herinner kwam hij in een gezin uit Nigeria terecht dat toen in onze straat woonde. Best mogelijk dat hij momenteel in een baan rond de aarde cirkelt.

Dit was het voor deze absurde aflevering van Alfabet op dinsdag.

Alvast tot de volgende.

🙂

Deze morgen aan de ontbijttafel :

Ik heb mijn oude motor van onder het stof gehaald zegt nonkel Juul.
Ga je er een uitstap mee maken vraagt Oldman.
Mag ik dan mee jubelt Bieke.
Heeft hij wel geld voor benzine en de verzekering sneert buurvrouw Erna
Dat vraag ik me ook af bedenkt Flip.
Het wordt uitkijken op straat reageert Francky.

Een verwittigd mens is er twee waard, dus oppassen als nonkel Juul in de buurt is met zijn motor.

Fijne maandag en tot de volgende.

🙂

Louis in herfstmodus !

Als ik dit schrijf, is het donderdag. De zon schijnt alweer nadat enkele flinke buien de revue zijn gepasseerd. Vanmorgen viel meteen op dat het een pak koeler is geworden. Tijd dus om een jas aan te trekken wanneer ik naar buiten ga.

Wat een verschil met woensdag. Toen was het nog een aangename 23 graden. Licht gekleed maaide ik het gras, wat volgens mij meteen de laatste maaibeurt van het jaar zal zijn geweest.

Kortom : de herfst is nu echt van start gegaan.

Fijne vrijdag en tot de volgende.

🙂

Deze week las ik in de digitale krant dat corona weer aan een opmars bezig is. Meteen vroeg men zich af of we opnieuw naar de toestanden van 2020 gaan.

Toevallig kreeg ik vorige week ook een mail van de apotheek met de vraag of ik een afspraak wilde maken voor een prik tegen het virus. Blijkbaar behoor ik tot een van de risicogroepen.

Ik heb dan maar besloten om een afspraak te maken. Beter voorkomen dan genezen.

Gisterenmorgen was ik op het afgesproken uur present bij de apotheek. Daar kreeg ik de prik. Achteraf werd de vaccinatie op mijn identiteitskaart vermeld.

Ik hoefde niet te wachten om te zien of er eventuele bijverschijnselen zouden optreden en mocht meteen weer beschikken. De apotheker raadde me wel aan om bij eventuele pijn of andere ongemakken een pijnstiller te nemen.

Nadien voelde ik op de plaats waar ik geprikt was een wat branderig gevoel. Maar echt pijnlijk was het niet, dus er was geen enkele reden om daarvoor een pijnstiller te nemen.

Nu maar afwachten of ik deze nieuwe epidemie ook zal overleven.

Tot de volgende.

🙂