De dingen des levens !

Louis in herfstmodus !

Als ik dit schrijf, is het donderdag. De zon schijnt alweer nadat enkele flinke buien de revue zijn gepasseerd. Vanmorgen viel meteen op dat het een pak koeler is geworden. Tijd dus om een jas aan te trekken wanneer ik naar buiten ga.

Wat een verschil met woensdag. Toen was het nog een aangename 23 graden. Licht gekleed maaide ik het gras, wat volgens mij meteen de laatste maaibeurt van het jaar zal zijn geweest.

Kortom : de herfst is nu echt van start gegaan.

Fijne vrijdag en tot de volgende.

🙂

Deze week las ik in de digitale krant dat corona weer aan een opmars bezig is. Meteen vroeg men zich af of we opnieuw naar de toestanden van 2020 gaan.

Toevallig kreeg ik vorige week ook een mail van de apotheek met de vraag of ik een afspraak wilde maken voor een prik tegen het virus. Blijkbaar behoor ik tot een van de risicogroepen.

Ik heb dan maar besloten om een afspraak te maken. Beter voorkomen dan genezen.

Gisterenmorgen was ik op het afgesproken uur present bij de apotheek. Daar kreeg ik de prik. Achteraf werd de vaccinatie op mijn identiteitskaart vermeld.

Ik hoefde niet te wachten om te zien of er eventuele bijverschijnselen zouden optreden en mocht meteen weer beschikken. De apotheker raadde me wel aan om bij eventuele pijn of andere ongemakken een pijnstiller te nemen.

Nadien voelde ik op de plaats waar ik geprikt was een wat branderig gevoel. Maar echt pijnlijk was het niet, dus er was geen enkele reden om daarvoor een pijnstiller te nemen.

Nu maar afwachten of ik deze nieuwe epidemie ook zal overleven.

Tot de volgende.

🙂

Vandaag zijn we aanbeland bij de letter “N“. Ik koos voor de “N” van “Nacht“. en “Neushoorn“.

Soms gebeurt het dat ik niet direct de slaap vat of dat ik ’s nacht wakker wordt voor een sanitaire stop. Dan lig ik te luisteren naar de geluiden die door het openstaande raam naar binnen komen.
Ik hoor de klok in de kerktoren het uur slaan.
Dan hoor ik een trein het station binnenrijden of verlaten. Wij wonen niet ver van de spoorweg.
Soms hoor ik een hond blaffen of iemand iets roepen.
Het gezoem van auto’s op de nabije autosnelweg.
Laatst hoorde ik de sirene van een brandweerwagen gevolgd door die van een ambulance.
Een krolse kater die op jacht is en van zich laat horen.

Of het nu duister is of volle maan, er is altijd iets dat geluid maakt tijdens de nacht.
Nee het stoort mij niet. Ik vind het zelfs leuk om al die geluiden te horen. Tenslotte val ik dan toch in slaap.

De blauwe neushoorn zag ik onlang nabij de kerk van Rumbeke. Vond het de moeite om een foto van te nemen voor deze blog.

Dit was het voor deze week.
Morgen zijn we hier weer met vers leesvoer.

🙂

Deze morgen aan de ontbijttafel :

Verdorie, er werd geschoten in de straten van de stad roept nonkel Juul van achter zijn daklozenkrant.
Op wie hebben ze geschoten vraagt Oma
Ik heb de deur van het huis vol kogelgaten gezien antwoordt Bieke.
Al dat gepeupel terugsturen van waar ze gekomen zijn sneert buurvrouw Erna
Gelukkig gebeurt dit niet bij ons antwoordt Oldman.
Ben je daar wel zeker van vraagt Flip.

Heb ik geschoten ? Was ik raak ??? vroeg Urbanus destijds. Deze dame zal hij wel niet bedoeld hebben vermoed ik.

Fijne maandag

🙂