De dingen des levens !

Altijd leuk om op een rustige namiddag of avond even door een stapel oude foto’s te snuisteren. Soms duikt er een ver familielid op dat je nog gekend hebt, soms staan er nobele onbekenden op die je nieuwsgierig maken. Wie waren ze? Waar woonden ze? Wat deden ze in het leven? Een vergeelde foto kan plots een klein stukje familiegeschiedenis tot leven brengen.

De missionaris op deze foto is zo’n nobele onbekende. Geen idee wie hij is, waar hij vandaan komt of wat hem precies naar Congo bracht. Op de achterkant staat in keurig handschrift vermeld dat het tafereel zich afspeelt in Congo, in het jaar onzes Heeren 1951. Meer aanwijzingen zijn er voorlopig niet. Wie weet wie deze man was en welk verhaal er achter deze foto schuilgaat? Misschien zit er ergens in een oude familieverzameling, een archief of een vergeten doos nog een antwoord verborgen. Voorlopig blijft hij een mysterieuze passant uit een ver verleden.

Bijna was deze foto in de papiermand beland, maar ik vond hem eigenlijk wel leuk. Daarom besloot ik hem niet weg te gooien, maar hem met behulp van AI in te kleuren en hem hier alsnog te tonen.

Fijne vrijdag en tot de volgende

🙂

Gisteren, zo rond de middag, was ik op en rond het speelpleintje druk bezig met het opruimen van zwerfvuil. Het is er de laatste tijd behoorlijk druk geweest en dat was duidelijk te merken. Er lag heel wat afval dat dringend een opruimbeurt kon gebruiken.

Nu en dan hoorde ik iemand glas in de nabijgelegen glasbol deponeren, maar daar besteedde ik verder geen aandacht aan. Ik was te geconcentreerd bezig met opruimen.

Plots hoorde ik een luide knal. Ik had geen idee wat er gebeurd was. Ik keek in de richting vanwaar het geluid kwam en zag een personenauto vlak bij het wassalon op de hoek staan. Ik kon slechts een deel van de wagen zien. Even later reed de auto verder. Ik schonk er verder geen aandacht aan en ging gewoon door met het opruimen van het zwerfvuil.

Even later kwam ik langs een garage waar een vrouw naar buiten kwam met haar fiets aan de hand. We raakten aan de praat over het zwerfvuil en over de mensen die het speelplein gebruiken. Vlakbij lag ook een hoopje sluikstort. Ik besloot er een foto van te nemen en die door te sturen naar de stadsdiensten.

Tenslotte sprong de dame op haar fiets en reed weg. Enkele seconden later kwam ze echter alweer terug. Blijkbaar waren enkele paaltjes op het trottoir omvergereden. Plots werd alles me duidelijk: het was die auto die ik eerder had zien staan, die tegen de paaltjes was gereden. De vogel was intussen gaan vliegen. Duidelijk vluchtmisdrijf dus.

Ik nam een foto van de schade en stuurde die, samen met de nodige informatie, door naar de stadsdiensten.

Later in de namiddag kreeg ik een mail van de standsdienst met de vermelding dat het herstel is opgenomen in de planning. Voor mij is de kous dus af.

Fijne donderdag en tot de volgende.

🙂

Vlak bij het Stationsplein wordt er volop afgebroken en gebouwd. Het is er momenteel één grote bouwwerf. Deze kant van Roeselare wordt grondig vernieuwd. Oude fabrieksgebouwen en magazijnen maken plaats voor nieuwe woonkernen en een modernere stadsomgeving.

Op de foto is men druk bezig een deel van het oude ziekenhuis af te breken. De kapel waar ik al over geschreven heb wordt duidelijk zichtbaar.

De werken zullen nog wel een tijdje duren, maar ik ben nu al benieuwd naar het eindresultaat. Het wordt ongetwijfeld een hele verandering voor dit stukje van Roeselare.

Dit was het voor vandaag. Tot de volgende

🙂

Deze week is het de beurt aan de “H” !

Ik kies deze keer voor de H van HULK !!

In mijn archief vond ik deze korte film terug. Grote Muis en Exvan – die destijds bekend waren op mijn soapblog – leven zich uit met het speelgoed van de kleintjes. De Hulk neemt het op tegen Antman.

Dit is ondertussen ook al weer 10 jaar geleden. Eind september is het ook al drie jaar dat Grote Muis overleden is. Lijkt de dag van gisteren wel.

Fijne dag verder en tot de volgende.

🙂

Deze morgen aan de ontbijttafel :

Ik ruik iets verdachts zegt Oldman.
Hm, ik ruik ook iets antwoordt nonkel Juul.
Het zijn jouw neusvleugels die rotten sneert buurvrouw Erna
Ik denk dat ik maak dat ik wegkom roept Bieke.
Mag ik mee wandelen vraagt Flip.
Ik verwittig alvast de brandweer roept Francky.

Of we dringend naar buiten moeten op dit vroege uur is de vraag.
Vraag : herken je enkele bekenden in deze video.
Antwoord in de commentaren.

Tot de volgende.

🙂

De meesten onder jullie herinneren die oude foto uit 1915 die bijna niet meer bruikbaar was. Toen kreeg ik volgend resultaat met ChatGPT :

Op aanraden van Riet heb ik de foto eens anders geplaatst. Het restultaat met ChatGPT was niet naar mijn zin. Dan maar eens Grok geprobeerd. (niet om iemand in zijn of haar bloten te zetten hoor.) Dit is het resultaat.

Iets totaal anders dus. Maar ik vermoed dat deze versie de juiste is. Zo zie je dat je AI nooit blindelings mag vertrouwen.

Fijne vrijdag en tot de volgende;

🙂

Geplaatst op augustus 20, 2026 door Suskeblogt

Het weer is de laatste dagen compleet omgeslagen. Van een heuse hittegolf zijn we plots overgeschakeld naar regen en veel koelere temperaturen. Het lijkt wel alsof de zomer ineens de deur uit is en de herfst alvast haar intrek heeft genomen. Echt weer om binnen te blijven dus.

Dan maar wat leesvoer ter hand nemen. In de brievenbus vind ik een brief die helemaal uit Nederland afkomstig is. Dat is toch wel bijzonder, want ik krijg nu niet bepaald elke dag post, laat staan een brief uit Nederland.

Het blijkt de eerste uitgave te zijn van Vluchtstrook in het universum, een tijdschrift uitgegeven door blogger Jan Sierhuis. Hij heeft besloten het over een andere boeg te gooien en op papier te werk te gaan.

Het verhaal dat hij geschreven heeft zal in papieren vorm zijn vervolg gaan krijgen in nog te komen uitgaven. Losse boekjes, die samen een verhaal gaan vormen. Zoals de oude PEP of Eppo dat met stripverhalen deed. Een beetje ouderwets misschien, maar juist daardoor ook wel charmant.

Voor meer informatie verwijs ik je naar de blog van Jan. Die vind je hier.

Dit was het weer voor vandaag. Fijne donderdag en tot de volgende.

🙂