De dingen des levens !

Deze morgen aan de ontbijttafel :

Er waren weer demonstraties in Brussel leest nonkel Juul in de daklozenkrant.
Werd er weer gevochten vraagt Oldman.
Mijn man mag nooit deelnemen aan dergelijke manifestaties sneert buurvrouw Erna.
Op de speelplaats werd er ook gevochten zegt Bieke.
Vechten vind ik maar niets zucht Flip.
Dan maar een vleugje muziek besluit Francky.

Deze plaat lijkt weer actueel met al dat geweld bij demonstraties. Wat vinden jullie ?

Fijne maandag en tot de volgende.

🙂

Een op het eerste gezicht nietszeggende foto deze keer;

Vroeger, toen ik nog een fototoestel had, trok ik er regelmatig op uit om foto’s te maken. Vooral oude gebouwen, industriële sites en de haven konden op mijn belangstelling rekenen. Ik ging graag op ontdekkingstocht, op zoek naar interessante onderwerpen en onverwachte details. Soms kwam ik ergens terecht waar ik anders wellicht nooit zou zijn beland. Met mijn fototoestel probeerde ik niet alleen vast te leggen wat ik zag, maar ook de sfeer en het karakter van een plek.

Tegenwoordig heb ik alleen nog mijn smartphone om foto’s te maken, maar ik gebruik die een stuk minder dan vroeger. Dat heeft wellicht verschillende redenen. Een daarvan is dat ik niet langer foto’s plaats op fotosites zoals Flickr. Vroeger was het leuk om mijn werk met anderen te delen, reacties te krijgen en ook zelf het werk van andere fotografen te bekijken. Zo ontdekte je soms nieuwe onderwerpen of kreeg je inspiratie om er zelf weer op uit te trekken.

Nu blijft het meestal bij een foto voor mijn blog en af en toe eentje voor Facebook. Ik maak nog wel eens een foto als ik onderweg iets opmerk dat mijn aandacht trekt, maar van de echte fototochten is niet veel meer overgebleven.

De fotografie is dus wat naar de achtergrond verdwenen. Toch blijft het kijken naar oude gebouwen, industriële landschappen en andere interessante plekken me boeien. En wie weet, misschien krijg ik op een dag weer eens de smaak te pakken en trek ik er opnieuw op uit. Want ook zonder fototoestel in de hand valt er onderweg nog altijd heel wat te ontdekken.

Deze foto nam ik omdat dat gebouw en de dreigende lucht mijn aandacht trokken.

Dit was het weer voor vandaag. Rest mij jullie een fijne vrijdag toe te wensen en geniet van het weekend dat voor de deur staat.

🙂

Iemand die ik ken, zal binnenkort verhuizen. Deze vrouw was al een tijdje op zoek naar een andere huurwoning, maar heeft nu eindelijk iets gevonden. Rond 15 november krijgt ze de sleutel en kan ze haar intrek nemen in haar nieuwe woning.

Dat betekent dat ze stilaan mag beginnen inpakken. Half november lijkt misschien nog veraf, maar de dagen vliegen voorbij en voor je het goed en wel beseft, staat 15 november al voor de deur. Onlangs had ze terloops laten vallen dat ze best wat bananendozen kon gebruiken. Die zijn ideaal om spullen in te pakken: je kunt er heel wat in kwijt en ze zijn achteraf gemakkelijk op elkaar te stapelen.

Deze week was ik in de Colruyt. Aan de kassa vroeg ik of ze toevallig nog bananendozen hadden die ze konden missen. En kijk, het geluk was aan mijn kant: er stonden er nog twee. Die heb ik meteen meegenomen. Vandaag of een van de komende dagen breng ik ze naar de vrouw die ik op mijn soapblog ‘de Weduwe’ noem. Zo kan ik haar alvast een handje helpen bij de voorbereidingen van haar verhuis.

Alvast tot de volgende.

🙂

In vorige blogposten had ik het al over de fusie van de Roeselaarse ziekenhuizen, die uiteindelijk leidde tot de oprichting van AZ Delta. Ook de afbraakwerken aan het oude gedeelte van het vroegere stedelijke ziekenhuis kwamen toen ter sprake. Die sloopwerken zijn volgens mij nu ten einde (of toch bijna, ik ben niet zeker) en wat overblijft is de kapel van het ziekenhuis. Die staat daar nu open en bloot. 🙂

Vrijdag reed ik daar langs en nam enkele foto’s van de kapel voor zover dat mogelijk is. Men mag nu eenmaal niet op de werken komen. Dan maar van achter het hekken.

Ik kijk al uit naar de bouwwerken. Ook vraag ik me af hoe ze die kapel in de nieuwbouw zullen integreren. Allemaal zaken om naar uit te kijken.

Tot de volgende.

🙂

Vandaag zijn we bij de letter “O” aangekomen. De letter “O” van (roze) olifant !!!

Ooit maakt deze olifant hier het huis onveilig met zijn capriolen. De kinderen waren dol op hem. Tenminste toen ze nog klein waren. Heel klein zelfs.

Ondertussen zijn we vele jaren verder en is deze olifant uit ons leven verdwenen. Voor zover ik me herinner kwam hij in een gezin uit Nigeria terecht dat toen in onze straat woonde. Best mogelijk dat hij momenteel in een baan rond de aarde cirkelt.

Dit was het voor deze absurde aflevering van Alfabet op dinsdag.

Alvast tot de volgende.

🙂

Deze morgen aan de ontbijttafel :

Ik heb mijn oude motor van onder het stof gehaald zegt nonkel Juul.
Ga je er een uitstap mee maken vraagt Oldman.
Mag ik dan mee jubelt Bieke.
Heeft hij wel geld voor benzine en de verzekering sneert buurvrouw Erna
Dat vraag ik me ook af bedenkt Flip.
Het wordt uitkijken op straat reageert Francky.

Een verwittigd mens is er twee waard, dus oppassen als nonkel Juul in de buurt is met zijn motor.

Fijne maandag en tot de volgende.

🙂