De dingen des levens !

Gisteren was het een grijze dag waarop weinig of niets te beleven viel. Mocht het weer wat beter geweest zijn, dan was ik misschien eens naar de herdenkingen gaan kijken. Maar uiteindelijk besloot ik gezellig binnen te blijven.

Dan maar eens door mijn fotocollectie snuisteren. Daarbij kwam ik bovenstaande foto tegen. Die nam ik toen ik samen met mijn buurman bij de garagist was. Zijn auto moest binnen voor een herstelling en ik bracht hem daarna terug naar huis. Toen de wagen klaar was, bracht ik hem opnieuw naar de garage om zijn auto op te halen.

De garage ligt midden in een landbouwgebied in Roeselare. Het is meteen een mooie illustratie van het feit dat Roeselare meer is dan alleen het stadscentrum, de stationsbuurt en enkele woonwijken. Ook buiten de bebouwde kom valt er nog heel wat te ontdekken.

Zo heb ik na een vervelende grijze dag toch nog een blog gefabriceerd.

Tot de volgende.

🙂

Op het kerkplein van Rumbeke staat dit herdenkingsmonument voor de oorlogslachtoffers uit beide wereldoorlogen.

Op 11 november 1918 kwam er officieel een einde aan de gevechten van de Eerste Wereldoorlog. Na meer dan vier jaar van ongeziene ellende zwegen de kanonnen aan het westelijke front. Het was het einde van een oorlog die Europa en de wereld voorgoed zou veranderen.

Maar 11 november is meer dan alleen de herdenking van een historische gebeurtenis. Het is ook een dag waarop we stilstaan bij de miljoenen mensen die hun leven verloren, de soldaten die nooit meer naar huis terugkeerden en de burgers die jarenlang onder oorlog, honger en bezetting hadden geleden.

Wat gebeurde er op 11 november 1918?

De wapenstilstand werd ondertekend in een treinwagon in het bos van Compiègne, in Frankrijk.

Aan de ene kant zaten vertegenwoordigers van de geallieerden, onder leiding van de Franse maarschalk Ferdinand Foch. Aan de andere kant stond de Duitse delegatie.

De overeenkomst bepaalde dat de gevechten zouden stoppen op 11 november om 11 uur ’s morgens.

Dat leverde het bekende beeld op van:

• De elfde dag.
• Van de elfde maand.
• Om elf uur.

Het was geen vredesverdrag, maar een overeenkomst om de vijandelijkheden te beëindigen. Het officiële vredesverdrag van Versailles volgde pas op 28 juni 1919.

Dit was het voor vandaag. Fijne dag en tot de volgende.

🙂

Vandaag gaan we voor de letter “S” uit het alfabet.

De letter S van “slapende katers” !

Iedere morgen komt Felix naar onze slaapkamer om mij wakker te maken. Knuffelen, likjes geven en kopje geven gedurende zo’n 10 minuten.

Als ik uiteindelijk uit bed stap neemt hij vlug mijn plaats in om zelf te slapen. Het bed opmaken hoeft niet hoor ! Dit slapen neemt zowat heel de voormiddag in beslag.

Ondertussen ligt Louis lekker in zijn kartonnen doos in de woonkamer.

Met dit weer gaan ze weinig naar buiten. Liever lekker warm binnen blijven en genieten van een dutje.

Enkele feiten omtrent slapende katten :

Een volwassen kat slaapt gemiddeld 12 tot 16 uur per dag.

De slaapbehoefte verschilt sterk per leeftijdsfase:

• Kittens: Slapen het meeste, soms wel 18 tot 20 uur per dag (of zelfs meer) omdat hun lichaam en hersenen razendsnel groeien.
• Volwassen katten: Slapen 12 tot 16 uur per dag.
• Senior katten (oude katten): Slapen weer meer, tot wel 15 tot 20 uur per dag, omdat hun energie afneemt

Dit was het weer voor deze aflevering van Alfabet op dinsdag.

Doe zoals onze katers en houd het rustig.

🙂

Deze morgen aan de ontbijttafel :

Er is weer een moord gepleegd in ons dorp leest nonkel Juul in de daklozenkrant.
De hoeveelste is het wel niet bedenkt Oldman.
Een deftige dame zou bijna niet meer de straat op durven zucht dikke Annie.
Wie zegt dat jij deftig bent sneert buurvrouw Erna.
We moeten toch voorzichtig zijn zegt Oma.
Ik zal je beschermen tijdens de avondwandeling belooft Flip.

oF die wandeling veilig verloopt lezen we wel ooit.

Fijne maandag en tot de volgende.

🙂

Eva had haar gsm ondertussen al acht jaar. Het toestel was dus dringend aan vervanging toe. Omdat we klant zijn bij Orange, trokken we naar de dichtstbijzijnde winkel, die in het centrum van de stad. We waren de eerste klanten van de dag en werden dan ook meteen geholpen.

Eva had een Huawei-telefoon. Dit merk zit echter niet meer in het assortiment. Daar zijn verschillende redenen voor, maar de belangrijkste is het Amerikaanse handelsverbod. Hierdoor mag Huawei op zijn nieuwere smartphones geen officiële Google-diensten meer gebruiken. Dat brengt in de praktijk behoorlijk wat beperkingen met zich mee.

We moesten dus op zoek naar een ander merk. Greet en ik gebruiken allebei een Samsung, dus stelde ik voor dat Eva ook voor dit merk zou kiezen. De keuze was snel gemaakt.

Nadat Eva in een andere winkel nog een leuk hoesje had uitgekozen, trokken we met onze aankopen huiswaarts.

Eenmaal thuis bleek het overzetten van de gegevens van de Huawei naar de Samsung toch niet zo eenvoudig te zijn als de verkoper had voorgesteld. Gelukkig wist vooral Greet er uiteindelijk haar weg in te vinden. Met wat geduld en het nodige gepruts slaagde ze erin om alle apps die Eva wilde te installeren en te activeren.

Eind goed, al goed! Eva kan weer een hele tijd verder met haar nieuwe smartphone.

Zo waren we weer eens bezig.

Tot de volgende

🙂