De dingen des levens !

Weer een bewerkte foto uit mijn oude doos :

Dit is een klasfoto van omstreeks 1940. De meisjes op de foto lijken mij ongeveer zeven jaar oud, vandaar mijn vermoeden dat de foto uit die periode dateert.Het blijft natuurlijk een schatting, maar oude klasfoto’s zijn vaak een mooie momentopname van een voorbije tijd.

Mijn moeder staat helemaal bovenaan, de vierde van links. Ze is gemakkelijk te herkennen aan haar donkere, zwarte haar, dat ze jarenlang heeft gehad voordat het later grijs werd. Het is bijzonder om haar op deze oude klasfoto terug te zien, als een jong meisje tussen haar klasgenootjes. Een foto die intussen meer dan tachtig jaar oud is, maar waarop voor mij toch een heel vertrouwd gezicht te zien is.

De originele foto zag er zo uit :

Allemaal kinderen die intussen stokoud zijn geworden of al overleden zijn. Mijn moeder is ondertussen 93 jaar. Als je bedenkt dat deze foto rond 1940 is genomen, besef je pas goed hoeveel tijd er sindsdien verstreken is. Van die kleine meisjes op de foto zijn er ongetwijfeld nog maar enkelen in leven. Een eenvoudige klasfoto is zo plots ook een klein stukje geschiedenis geworden.

Dit was het voor deze vrijdag. Morgen vieren we Onze-Lieve-Vrouw Hemelvaart. Houd daar dus rekening mee als je naar België komt, want het is een feestdag en heel wat zaken zullen gesloten zijn.

Groetjes.

Het is inmiddels al enkele jaren geleden dat Eva met pianolessen is begonnen. Tot nu toe oefende ze thuis op een keyboard. Dat is natuurlijk handig en neemt niet zoveel plaats in, maar een keyboard kan toch niet helemaal tippen aan een echte piano. De aanslag van de toetsen, de klank en vooral het gevoel tijdens het spelen zijn toch net iets anders.

Gisteren, woensdag, werd de piano uiteindelijk geleverd. Het instrument kreeg een plaats in de woonkamer. Dat klinkt eenvoudiger dan het in werkelijkheid was, want een piano neemt natuurlijk behoorlijk wat ruimte in beslag.

Er moest dus eerst het een en ander worden verplaatst en aangepast om plaats te maken. Met wat schuiven met de meubels en hier en daar een kleine aanpassing kreeg de piano uiteindelijk zijn definitieve plaats.

En eerlijk is eerlijk: zo’n echte piano geeft de woonkamer meteen een heel andere uitstraling. Het is niet alleen een muziekinstrument, maar ook een behoorlijk meubelstuk. Vanaf nu hoeft Eva dus niet langer achter haar keyboard te oefenen. Ze kan haar pianolessen voortaan thuis verderzetten op een echte piano.

Volgens Greet klinkt de piano een beetje vals. Dat kan natuurlijk gebeuren met een piano die al een tijdje niet meer bespeeld is. Een piano moet van tijd tot tijd worden gestemd om ervoor te zorgen dat alle toetsen weer de juiste toonhoogte hebben.

Er zal dus iemand moeten langskomen om het instrument eens grondig onder handen te nemen. Een pianostemmer dus. Ik dacht eerst aan Herr Seele, maar die zal vermoedelijk andere dingen aan zijn hoofd hebben dan het stemmen van piano’s. Alhoewel… met zijn gevoel voor absurde situaties weet je natuurlijk nooit.

Eva kan nu piano spelen zoveel ze wilt.

Fijne donderdag en tot de volgende;

🙂

Het is stilaan te merken dat de grote vakantie haar eindpunt nadert. Niet alleen wordt het ’s avonds beetje bij beetje vroeger donker, ook lijkt het overal opnieuw wat drukker te worden.

In de Vijfwegenstraat zijn de werken opnieuw van start gegaan. Het laatste stukje van de straat wordt nu opengebroken. Als alles volgens planning verloopt, zouden de werken tegen het einde van deze maand achter de rug moeten zijn.

Een straat verder zijn ze ondertussen ook druk in de weer. Daar lijkt de ene werf bijna naadloos over te gaan in de andere. De omgeving begint stilaan meer weg te hebben van één grote werfkeet dan van een gewone woonbuurt. Overal zie je machines, hopen zand en opgebroken stukken straat.

Het verkeer verloopt voorlopig nog vrij rustig. Maar uit ervaring weet ik dat dit vanaf 15 augustus snel kan veranderen. Dan lijkt iedereen plots weer de baan op te gaan. Dat duurt zo tot en met 31 augustus.

Vanaf 1 september gaan de schoolpoorten opnieuw open en dan is het helemaal volle bak. Auto’s, fietsers, schoolbussen en haastige ouders verschijnen weer op straat. Vooral ’s morgens wordt het opnieuw een drukte van jewelste. Wie dan rustig de baan op wil, kan maar beter wat vroeger vertrekken. De zomerse verkeersluwte is dan definitief voorbij en het gewone ritme neemt het weer over.

Fijne woensdag en tot de volgende.

🙂

Vandaag zijn we aan de letter “F” gekomen.

Ik kies voor “Fiets”.

Deze fiets werd ergens rond 2010 samengesteld door de toen op deze blog beruchte klusjesman. Hij stond bekend om zijn inventiviteit: met onderdelen van afgedankte fietsen wist hij telkens weer iets bruikbaars in elkaar te knutselen.

In die periode zat hij echter zelf diep in de problemen. Zijn vrouw was er met de vriend des huizes vandoor gegaan en plots stond hij er alleen voor. Niet alleen emotioneel, maar vooral financieel kreeg hij zware klappen.

Daarom besloot hij alles te verkopen wat hij kon missen, waaronder deze fiets. Ik nam hem van hem over voor de prijs die hij zelf voorstelde. Veel onderhandelen viel er niet aan te pas. Ik vond het een eerlijke prijs en wist bovendien dat het geld goed van pas zou komen. Zo kreeg de fiets een tweede leven en kon de klusjesman toch weer een klein financieel duwtje in de rug krijgen.

We zijn ondertussen 2026 en Klusjesman is al sinds 2020 niet meer onder ons. De fiets doet het nog uitstekend en die gebruik ik zowat iedere dag.

Fijne dinsdag en tot de volgende.

🙂

Deze morgen aan de ontbijttafel :

De grote vakantie is al weer over de helft zucht Bieke
De tijd gaat rap vooruit antwoordt Oldman
Het was reeds ochtend toen ik naar huis kwam bromt nonkel Juul.
Hopelijk wordt het deze week opnieuw mooi zomerweer bedenkt Oma
Toch heeft de natuur dringend regen nodig bedenkt Francky
Momenteel voorspellen ze weinig kans op regen antwoordt Flip.

Afwachten wat voor weer deze nieuwe week ons zal brengen

Geniet de dag.

🙂

Vandaag is mijn moeder jarig. Geboren 9 augustus 1933, 93 jaar dus.

Of ze het beseft is de vraag. Straks even langs bij haar.

Fijne zondag.

🙂

Hierboven zie je een foto – of beter gezegd iets wat ooit een foto was – die ik terugvond in mijn oude doos. Op het eerste gezicht leek er niets meer van over te blijven. De afbeelding was nauwelijks herkenbaar en ook de tekst op de keerzijde was vrijwel onleesbaar. Het enige wat ik met enige zekerheid kon ontcijferen, was dat de foto uit 1915 dateert.

Eigenlijk leek ze rijp voor de papiermand. Maar net toen ik ze wilde weggooien, kreeg ik een inval. Waarom niet eens aan ChatGPT vragen of er nog iets van te maken viel?

En kijk… met behulp van artificiële intelligentie konden de foto en de tekst verrassend goed worden hersteld en zelfs ingekleurd. Een mooi voorbeeld van hoe moderne technologie een stukje geschiedenis opnieuw tot leven kan brengen.

Het resultaat van chatGPT ziet je hieronder :

Het gaat dus over enkele mannen die ergens in de omgeving van Ieper aan het vissen zijn. De foto dateert uit de periode van de Eerste Wereldoorlog, een tijd waarin de streek zwaar getroffen werd door het oorlogsgeweld. Wie die mannen zijn kan ik niet achterhalen. Zij die het zouden kunnen weten zijn er al lang niet meer.

Conclusie: Heb je oude foto’s die de tand des tijds niet ongeschonden hebben doorstaan, met scheuren, vlekken of andere beschadigingen? Geef ze dan eens aan AI. Het resultaat kan soms verbluffend zijn en vergeten beelden opnieuw tot leven brengen.

Fijne vrijdag en alvast tot de volgende.

🙂

Op 26 november 2024 schreef ik reeds over de afbraak van het Heilig Hartziekenhuis.

Gisteren fietste ik even langs de werken om te zien hoever ze staan met de wederopbouw. Zo te zien zijn ze al aardig bezig.

Nadat de ziekenhuisactiviteiten in 2020 verhuisden naar de nieuwe hoofdcampus van AZ Delta in Rumbeke, kwam de omvangrijke site tussen de Meensesteenweg, Wilgenstraat, Westlaan en Rode-Kruisstraat leeg te staan.

De stad Roeselare en de ontwikkelaars kozen ervoor om de verlaten ziekenhuissite om te vormen tot ’t Groen Hart, een nieuwe woon- en zorgwijk. Het project wil veel meer zijn dan een klassieke verkaveling. De nadruk ligt op:

• een groot openbaar park van ongeveer 2 hectare;
• nieuwe woningen en appartementen;
• zorgvoorzieningen voor verschillende doelgroepen;
• ontmoetingsplaatsen voor buurtbewoners;
• veel minder verharding dan vroeger.

Voordat de eigenlijke sloop kon beginnen, moest eerst een omvangrijke sanering plaatsvinden. Omdat het ziekenhuis gedurende bijna een eeuw voortdurend was uitgebreid, zat er naar schatting 700 ton asbest verwerkt in de gebouwen. Die werd door gespecialiseerde firma’s verwijderd voordat de sloopmachines aan het werk konden

Vanaf eind 2024 verdwenen de meeste ziekenhuisgebouwen geleidelijk uit het straatbeeld. Niet alles werd echter afgebroken: een deel van de zuidelijke vleugel blijft behouden en krijgt een nieuwe bestemming als woonproject

In 2025 en 2026 begon de opbouw van de eerste nieuwe gebouwen. Volgens de huidige plannen omvat ’t Groen Hart onder meer:

• ongeveer 200 woningen en appartementen;
• een woonzorghotel;
• assistentiewoningen;
• een zorgvilla voor mensen met een beperking;
• een lokaal warmtenet voor duurzame energie;
• ondergrondse parkeergarages zodat bovengronds meer ruimte ontstaat voor groen.

De eerste bewoners worden volgens de planning vanaf 2029 verwacht

Nu afwachten en zien of alles volgens de planning verloopt.

Fijne donderdag en tot de volgende.

🙂

Maandagmorgen, rond acht uur, was er al iemand druk in de weer met een elektrische snoeischaar in onze tuin. We hadden afgesproken om samen de tuin onder handen te nemen zodra het weer het toeliet. Hoewel er een bijzonder warme dag voorspeld was, was hij toch zoals afgesproken komen opdagen. Samen gingen we enthousiast aan de slag om de tuin weer netjes in orde te brengen.

Het is niet mijn gewoonte om midden in de zomer te snoeien, maar door het weer van de voorbije maanden was onze tuin stilaan op een klein oerwoud beginnen te lijken. Struiken en hagen waren weelderig beginnen groeien en konden wel een stevige onderhoudsbeurt gebruiken.

We spraken af om uiterlijk om elf uur te stoppen. Tegen dan zou de hitte immers te zwaar worden om nog comfortabel buiten te werken. In de koelte van de voormiddag konden we gelukkig het grootste deel van het werk afwerken.

Omstreeks tien uur waren alle struiken en bomen gesnoeid. Het enige wat ons nog restte, was het tuinafval naar het containerpark brengen. Dankzij de vroege start hadden we het zwaarste werk afgerond vóór de grootste hitte van de dag.

Dit was het voor vandaag. Tot de volgende.

🙂

Deze keer is de “E” aan de beurt. Dus kies ik voor de E van electriciteit of energie !

Toen we enkele jaren geleden zonnepanelen lieten installeren, moest ook onze elektrische installatie aangepast worden. Dat was noodzakelijk om alles aan de geldende veiligheidsvoorschriften te laten voldoen.

Bij die werken werd onze oude, vertrouwde analoge elektriciteitsmeter vervangen door een digitale meter. Dat was toen de standaardprocedure bij de aansluiting van zonnepanelen. Hoewel de analoge meter jarenlang probleemloos zijn dienst had bewezen, maakte hij plaats voor een modern exemplaar dat het elektriciteitsverbruik en de stroom die door de zonnepanelen wordt teruggeleverd veel nauwkeuriger registreert.

Het was even wennen aan die verandering. Waar de oude meter gewoon rustig zijn rondjes draaide, toont de digitale meter allerlei cijfers en gegevens. Intussen zijn we eraan gewend geraakt en vormt hij een vanzelfsprekend onderdeel van onze elektriciteitsinstallatie.

Zo, dit was dus een energievolle blogpost voor “Alfabet op dinsdag”.

Fijne dag.

🙂