De dingen des levens !

Afgelopen zondag ging ik even naar het kerkhof om te kijken of alles naar wens verlopen was met de urne van mijn moeder. Van de gelegenheid maakte ik gebruik om ook nog eens door het oude gedeelte te wandelen.

Daar bevinden zich oude graven en grafkelders, waarvan de meeste al lange tijd niet meer onderhouden worden. Dat is duidelijk te zien: het verval heeft er stilaan zijn intrede gedaan. Toch heeft die vergane glorie ook iets bijzonders. De verweerde grafstenen en verwaarloosde graven geven het oude kerkhof een aparte sfeer, alsof ze allemaal hun eigen verhaal uit een ver verleden met zich meedragen.

Op een bepaald moment viel mijn blik op deze grafkelder. Vooral de deur sprak tot mijn verbeelding. Ik moest meteen terugdenken aan mijn verhalen over Annabel, het levende lijk van een meisje dat samen met haar ouders op het kerkhof van het dorp woont. Wie weet, wonen ze hier wel, dacht ik bij mezelf. Het zou zomaar kunnen!

Eigenlijk zou deze grafkelder perfect passen in een Halloweenverhaal. De omgeving heeft alvast de juiste sfeer: een oud kerkhof, vervallen graven en een mysterieuze deur waarachter zich van alles zou kunnen afspelen. Je hoeft er niet eens veel fantasie voor te hebben om je af te vragen wat zich daar allemaal zou kunnen verschuilen.

Ondertussen duiken hier en daar alweer de grijnzende pompoenen op, als teken dat Halloween in aantocht is. Maar daar doen wij niet aan mee.

Alvast een fijn weekend gewenst en tot de volgende.

🙂

Deze week is het echte herfstweer begonnen. Maandag viel het weer nog redelijk mee, dus heb ik van de gelegenheid gebruikgemaakt om het gras nog eens te maaien. Waarschijnlijk was dat meteen ook de laatste maaibeurt van dit jaar. Nu mag de tuin stilaan aan zijn winterslaap beginnen.

Ook heb ik mijn schoenen weer aangetrokken. Tot en met maandag liep ik nog op sandalen, maar nu is het toch echt tijd om die op te bergen. Het was even wennen om weer schoenen aan mijn voeten te hebben.

Voor morgen, vrijdag, voorspellen ze stormweer. Dat belooft wat! Het wordt dus wellicht binnenblijven en hopen dat de wind niet te veel schade aanricht.

Met deze omslag in het weer lijkt de warme, hete zomer alweer heel ver achter ons te liggen. Wat kan het toch snel veranderen! Nog niet zo lang geleden liepen we bij zomerse temperaturen rond, en nu halen we de jassen en schoenen weer boven.

Alsof dat nog niet genoeg is, schakelen we binnenkort ook weer over op het winteruur. De klok gaat een uurtje achteruit en de dagen zullen daardoor nog korter lijken. Voor we het goed en wel beseffen, zitten we weer volop in de donkere dagen van het jaar.

Alvast tot de volgende.

🙂

Op 28 augustus stierf mijn moeder.

Op 4 september was de uitvaart en bijzetting van de urne.

De gegrafenisondernemer zorgde ervoor dat alles vlekkeloos verliep. Ook zorgde hij voor de gedenkplaat op de urne die in de grond geplaatst werd.

Afgelopen zondag had ik zin om eens naar het kerkhof te fietsen en zien of alles verlopen is zoals afgesproken.

Alles is piekfijn in orde. Mijn vader wordt er ook vermeld ook al is zijn asse uitgestrooid in 2009.

Binnenkort is het Allerheiligen en Allerzielen. Dan trekken de mensen naar het kerkhof. Ik weet nog niet of ik dan ook zal gaan. Als ik ga zal het zijn om een bloemetje te kopen aan een stand van de jeugdbeweging. Anders zie ik wel.

Fijne woensdag en tot de volgende.

🙂

Vandaag zijn we toe aan de letter “P”.

De “P” van pollepel !

Een pollepel is in Nederland een lepel van hout, metaal of kunststof met een lange steel, die in de keuken gebruikt wordt om soep, saus of pap mee te roeren.

In België is een pollepel een lepel waarmee soep wordt opgeschept, een betekenis die er ook wel in Nederland aan gegeven wordt. De kleinere variant van die lepel, de juslepel, kan worden gebruikt voor het opscheppen van jus of saus. In vorm is deze echter gelijk: een steel met aan de onderkant een komvormig deel, dat haaks op de steel gemonteerd is. Een pollepel onder deze betekenis wordt vaak vervaardigd uit metaal (roestvrij staal), maar mogelijk ook uit kunststof.

Dat je een pollepel ook nog anders kan gebruiken toont men in dit filmpje :

Zorg dat de soep niet te heet is of het zou wel eens hachelijk kunnen aflopen.

Tot de volgende.

🙂

Deze morgen aan de ontbijttafel :

Er waren weer demonstraties in Brussel leest nonkel Juul in de daklozenkrant.
Werd er weer gevochten vraagt Oldman.
Mijn man mag nooit deelnemen aan dergelijke manifestaties sneert buurvrouw Erna.
Op de speelplaats werd er ook gevochten zegt Bieke.
Vechten vind ik maar niets zucht Flip.
Dan maar een vleugje muziek besluit Francky.

Deze plaat lijkt weer actueel met al dat geweld bij demonstraties. Wat vinden jullie ?

Fijne maandag en tot de volgende.

🙂

Een op het eerste gezicht nietszeggende foto deze keer;

Vroeger, toen ik nog een fototoestel had, trok ik er regelmatig op uit om foto’s te maken. Vooral oude gebouwen, industriële sites en de haven konden op mijn belangstelling rekenen. Ik ging graag op ontdekkingstocht, op zoek naar interessante onderwerpen en onverwachte details. Soms kwam ik ergens terecht waar ik anders wellicht nooit zou zijn beland. Met mijn fototoestel probeerde ik niet alleen vast te leggen wat ik zag, maar ook de sfeer en het karakter van een plek.

Tegenwoordig heb ik alleen nog mijn smartphone om foto’s te maken, maar ik gebruik die een stuk minder dan vroeger. Dat heeft wellicht verschillende redenen. Een daarvan is dat ik niet langer foto’s plaats op fotosites zoals Flickr. Vroeger was het leuk om mijn werk met anderen te delen, reacties te krijgen en ook zelf het werk van andere fotografen te bekijken. Zo ontdekte je soms nieuwe onderwerpen of kreeg je inspiratie om er zelf weer op uit te trekken.

Nu blijft het meestal bij een foto voor mijn blog en af en toe eentje voor Facebook. Ik maak nog wel eens een foto als ik onderweg iets opmerk dat mijn aandacht trekt, maar van de echte fototochten is niet veel meer overgebleven.

De fotografie is dus wat naar de achtergrond verdwenen. Toch blijft het kijken naar oude gebouwen, industriële landschappen en andere interessante plekken me boeien. En wie weet, misschien krijg ik op een dag weer eens de smaak te pakken en trek ik er opnieuw op uit. Want ook zonder fototoestel in de hand valt er onderweg nog altijd heel wat te ontdekken.

Deze foto nam ik omdat dat gebouw en de dreigende lucht mijn aandacht trokken.

Dit was het weer voor vandaag. Rest mij jullie een fijne vrijdag toe te wensen en geniet van het weekend dat voor de deur staat.

🙂