De dingen des levens !

Geplaatst op augustus 20, 2026 door Suskeblogt

Het weer is de laatste dagen compleet omgeslagen. Van een heuse hittegolf zijn we plots overgeschakeld naar regen en veel koelere temperaturen. Het lijkt wel alsof de zomer ineens de deur uit is en de herfst alvast haar intrek heeft genomen. Echt weer om binnen te blijven dus.

Dan maar wat leesvoer ter hand nemen. In de brievenbus vind ik een brief die helemaal uit Nederland afkomstig is. Dat is toch wel bijzonder, want ik krijg nu niet bepaald elke dag post, laat staan een brief uit Nederland.

Het blijkt de eerste uitgave te zijn van Vluchtstrook in het universum, een tijdschrift uitgegeven door blogger Jan Sierhuis. Hij heeft besloten het over een andere boeg te gooien en op papier te werk te gaan.

Het verhaal dat hij geschreven heeft zal in papieren vorm zijn vervolg gaan krijgen in nog te komen uitgaven. Losse boekjes, die samen een verhaal gaan vormen. Zoals de oude PEP of Eppo dat met stripverhalen deed. Een beetje ouderwets misschien, maar juist daardoor ook wel charmant.

Voor meer informatie verwijs ik je naar de blog van Jan. Die vind je hier.

Dit was het weer voor vandaag. Fijne donderdag en tot de volgende.

🙂

Vandaag zijn we bij de letter “G” aangekomen.

De G van genieten.

Iets wat onze katten maar al te goed kennen. Die laten weten wanneer het voor hen etenstijd is. Achteraf gaat Felix boven slapen terwijl Louis dan een zetel of stoel in beslag neemt.

Soms wou ik dat ik ook zo kon genieten.

Waarvan genieten jullie ?

Fijne dag verder.

🙂

Deze morgen aan de ontbijttafel :

Het heeft deze nacht geregend weet Oldman
Daar heb ik niets van gemerkt zucht nonkel Juul.
Dat zal zijn reden gehad hebben sneert buurvrouw Erna.
Ik speel graag in de regen zegt Bieke.
Mag ik dan met je mee spelen vraagt Flip.

Zo blijft het zomeren. Hopelijk toch eens een malse bui.

Fijne maandag.

🙂

Weer een bewerkte foto uit mijn oude doos :

Dit is een klasfoto van omstreeks 1940. De meisjes op de foto lijken mij ongeveer zeven jaar oud, vandaar mijn vermoeden dat de foto uit die periode dateert.Het blijft natuurlijk een schatting, maar oude klasfoto’s zijn vaak een mooie momentopname van een voorbije tijd.

Mijn moeder staat helemaal bovenaan, de vierde van links. Ze is gemakkelijk te herkennen aan haar donkere, zwarte haar, dat ze jarenlang heeft gehad voordat het later grijs werd. Het is bijzonder om haar op deze oude klasfoto terug te zien, als een jong meisje tussen haar klasgenootjes. Een foto die intussen meer dan tachtig jaar oud is, maar waarop voor mij toch een heel vertrouwd gezicht te zien is.

De originele foto zag er zo uit :

Allemaal kinderen die intussen stokoud zijn geworden of al overleden zijn. Mijn moeder is ondertussen 93 jaar. Als je bedenkt dat deze foto rond 1940 is genomen, besef je pas goed hoeveel tijd er sindsdien verstreken is. Van die kleine meisjes op de foto zijn er ongetwijfeld nog maar enkelen in leven. Een eenvoudige klasfoto is zo plots ook een klein stukje geschiedenis geworden.

Dit was het voor deze vrijdag. Morgen vieren we Onze-Lieve-Vrouw Hemelvaart. Houd daar dus rekening mee als je naar België komt, want het is een feestdag en heel wat zaken zullen gesloten zijn.

Groetjes.

Het is inmiddels al enkele jaren geleden dat Eva met pianolessen is begonnen. Tot nu toe oefende ze thuis op een keyboard. Dat is natuurlijk handig en neemt niet zoveel plaats in, maar een keyboard kan toch niet helemaal tippen aan een echte piano. De aanslag van de toetsen, de klank en vooral het gevoel tijdens het spelen zijn toch net iets anders.

Gisteren, woensdag, werd de piano uiteindelijk geleverd. Het instrument kreeg een plaats in de woonkamer. Dat klinkt eenvoudiger dan het in werkelijkheid was, want een piano neemt natuurlijk behoorlijk wat ruimte in beslag.

Er moest dus eerst het een en ander worden verplaatst en aangepast om plaats te maken. Met wat schuiven met de meubels en hier en daar een kleine aanpassing kreeg de piano uiteindelijk zijn definitieve plaats.

En eerlijk is eerlijk: zo’n echte piano geeft de woonkamer meteen een heel andere uitstraling. Het is niet alleen een muziekinstrument, maar ook een behoorlijk meubelstuk. Vanaf nu hoeft Eva dus niet langer achter haar keyboard te oefenen. Ze kan haar pianolessen voortaan thuis verderzetten op een echte piano.

Volgens Greet klinkt de piano een beetje vals. Dat kan natuurlijk gebeuren met een piano die al een tijdje niet meer bespeeld is. Een piano moet van tijd tot tijd worden gestemd om ervoor te zorgen dat alle toetsen weer de juiste toonhoogte hebben.

Er zal dus iemand moeten langskomen om het instrument eens grondig onder handen te nemen. Een pianostemmer dus. Ik dacht eerst aan Herr Seele, maar die zal vermoedelijk andere dingen aan zijn hoofd hebben dan het stemmen van piano’s. Alhoewel… met zijn gevoel voor absurde situaties weet je natuurlijk nooit.

Eva kan nu piano spelen zoveel ze wilt.

Fijne donderdag en tot de volgende;

🙂

Het is stilaan te merken dat de grote vakantie haar eindpunt nadert. Niet alleen wordt het ’s avonds beetje bij beetje vroeger donker, ook lijkt het overal opnieuw wat drukker te worden.

In de Vijfwegenstraat zijn de werken opnieuw van start gegaan. Het laatste stukje van de straat wordt nu opengebroken. Als alles volgens planning verloopt, zouden de werken tegen het einde van deze maand achter de rug moeten zijn.

Een straat verder zijn ze ondertussen ook druk in de weer. Daar lijkt de ene werf bijna naadloos over te gaan in de andere. De omgeving begint stilaan meer weg te hebben van één grote werfkeet dan van een gewone woonbuurt. Overal zie je machines, hopen zand en opgebroken stukken straat.

Het verkeer verloopt voorlopig nog vrij rustig. Maar uit ervaring weet ik dat dit vanaf 15 augustus snel kan veranderen. Dan lijkt iedereen plots weer de baan op te gaan. Dat duurt zo tot en met 31 augustus.

Vanaf 1 september gaan de schoolpoorten opnieuw open en dan is het helemaal volle bak. Auto’s, fietsers, schoolbussen en haastige ouders verschijnen weer op straat. Vooral ’s morgens wordt het opnieuw een drukte van jewelste. Wie dan rustig de baan op wil, kan maar beter wat vroeger vertrekken. De zomerse verkeersluwte is dan definitief voorbij en het gewone ritme neemt het weer over.

Fijne woensdag en tot de volgende.

🙂

Vandaag zijn we aan de letter “F” gekomen.

Ik kies voor “Fiets”.

Deze fiets werd ergens rond 2010 samengesteld door de toen op deze blog beruchte klusjesman. Hij stond bekend om zijn inventiviteit: met onderdelen van afgedankte fietsen wist hij telkens weer iets bruikbaars in elkaar te knutselen.

In die periode zat hij echter zelf diep in de problemen. Zijn vrouw was er met de vriend des huizes vandoor gegaan en plots stond hij er alleen voor. Niet alleen emotioneel, maar vooral financieel kreeg hij zware klappen.

Daarom besloot hij alles te verkopen wat hij kon missen, waaronder deze fiets. Ik nam hem van hem over voor de prijs die hij zelf voorstelde. Veel onderhandelen viel er niet aan te pas. Ik vond het een eerlijke prijs en wist bovendien dat het geld goed van pas zou komen. Zo kreeg de fiets een tweede leven en kon de klusjesman toch weer een klein financieel duwtje in de rug krijgen.

We zijn ondertussen 2026 en Klusjesman is al sinds 2020 niet meer onder ons. De fiets doet het nog uitstekend en die gebruik ik zowat iedere dag.

Fijne dinsdag en tot de volgende.

🙂