Het is opvallend dat er weer een huis te koop staat in onze kleine doodlopende straat. Dit is het 2de op een totaal van 16 woningen. Het eerste staat al meer dan een jaar te koop. Twee kantoren wierpen zich op de zaak om het aan de man te brengen, maar zonder resultaat. Momenteel staat het niet meer te koop.
Waarschijnlijk zijn de verplichtingen die de regering oplegt te hooggegrepen voor eventuele kopers. De huizen mogen dan wel aantrekkelijk zijn, toch zijn ze niet conform de huidige wetgeving; Dit zorgt er voor dat je achteraf nog veel mag klussen om binnen vijf jaar in regel te zijn. Dus zal in het geval van dit huis op de foto de toestand niet beter zijn.
Dit was het voor vandaag. Fijne vrijdag en tot de volgende.
Gisteren was ik jarig. Alweer de 66ste keer. Niet dat ik er bij stil sta. Het was een dag zoals er zovele zijn. 66 is 2/3de van 666. Daar doe ik het voor ! 🙂
Van Eva kreeg ik deze tekening. Dat vind ik leuk. Meer moet dat niet zijn.
Toen ik maandagmorgen door de tuin stapte zag ik hier en daar groen de kop opsteken. Wat wil je met dat lenteweer van de afgelopen dagen.
Onze katten hebben ook lentekriebels. Vooral Louis stormt als gek naar buiten om na enige tijd terug naar binnen te willen. Vlug een bakje voer en dan in een bolleke gedraaid op de bank. Soms zou ik ook een kat willen zijn.
Dat we hier nu enkele lentedagen hebben gehad betekent niet dat het al lente is. Voor de rest van de week ziet het er miezerig en nat uit. Dat de dagen duidelijk langer worden vind ik dan weer een pluspunt.
Altjd hetzelfde met die jongelui moppert nonkel Juul van achter zijn krant. Wat hebben ze dan wel uitgespookt vraagt Oldman. Nonkel heeft over dat messen trekken antwoordt Bieke Slechte opvoeding ! sneert buurvrouw Erna, in mijn tijd was het anders. Hoe was het dan wel vraagf Flip.
Hopelijk deze week alles rustig hier en in het dorp van nonkel Juul.