De dingen des levens !

Augustus 2025 schreef ik een blog over dit huis dat leeg stond. De bewoners waren verhuisd na het overlijden van de vrouw. Die mensen zijn ondertussen allemaal overleden. Het huis stond lange tijd te koop. Onlangs werd het verkocht en nu is de nieuwe eigenaar druk bezig om het op te laten frissen.

Eigenlijk is het meer dan zomaar opfrissen. Binnen werd zowat alles afgebroken. Voor en na afgelopên weekend werd zwaar geschut geïnstalleerd. Nu is men druk bezig het dak kaal te plukken.

Mannen gekleed in beschermende kledij zijn druk bezig het dak dat asbest bevat af te breken. Een heel karwei zo te zien. Dat er asbest in de daken van enkele huizen in onze straat zit vermoedde ik al lang. Moest men onze huizen en tuinhuizen asbest vrij maken, zou men veel werk hebben. De huizen dateren van 1980 en toen was asbest nog geen hot item.

Ziezo dit was het weer voor vandaag. Geniet de dag.

🙂

Maandagmorgen parkeerde ik de auto nabij de stationsbuurt. Even sigaretten halen voor de vrouw. Hier en daar zag ik iemand rondhangen, maar verder alles rustig daar het nog vakantie is voor de jeugd.

Toen ik de winkel binnen stapte kwam er net iemand naar buiten. Een sjofel geklede jongeman met in zijn hand een fles wijn waar hij al aan had gedronken gezien die al open was en niet meer vol. “Dank u wel” liet hij me weten toen ik hem liet passeren.

Toen ik de winkel verliet zag ik de man bij enkele andere mannen die ik maar gemakshalve daklozen zal noemen. Hij dronk uit de fles. Van de overkant van het plein kwam een boomlange man met op de rug iets dat op een versleten donsdeken lijkt op hem af. “Je had beloofd te stoppen met zuipen en je bent toch weer bezig” riep die en probeerde de fles uit de man zijn hand te slaan. Er ontstond een woordwisseling.

Ik deed alsof mijn neus bloed en zonder om te kijken maakte ik me uit de voeten. Hier geldt alcoholverbod (behalve op de terrassen) maar blijkbaar is dit verbod een dode letter. Geen politie of gemeenschapswacht (BOA) in de buurt om tussen te komen. En wat kan men doen behalve de fles of blik afnemen ? Die gasten hebben geen rode duid dus…..

Roeselare wordt steeds meer en meer een marginale stad wat het stadsbestuur en de politiezone ook maar verklaren voor de pers en media. Een trieste evolutie.

Dit was het weer voor vandaag. Fijne woensdag en tot de volgende.

🙂

DE LETTER “O” !

Nieuw jaar… nieuwe foto-uitdaging in blogland.. Melody begon een Alfabet
een foto passend bij het ABC.

De “O” van  Odiel !

Odiel Defraeye (Rumbeke, 14 juli 1888 – Bierges, 20 augustus 1965) was de zoon van Camiel Defraeye (1860-1931) een arbeider in de steenovens en Sidonie Sioen.

Al jong nam Odiel Defraeye deel aan wielerwedstrijden. Zijn eerste aansprekende succes boekte hij in 1908, toen hij de Ronde van Vlaanderen voor amateurs won. In 1911 werd Defraeye Belgisch kampioen op de weg en in het voorjaar van 1912 won hij de Ronde van België. Als eerste Belg en tweede niet-Fransman won hij in dat jaar de Ronde van Frankrijk. Hij zegevierde ook in drie ritten. Zijn overwinning zorgde voor een nooit geziene volkseuforie in België. Na de Eerste Wereldoorlog won Defraeye nog één etappe in de Ronde van België, en in 1924 stopte hij met wielrennen.

Hiermee heb ik de letter “O” ingevuld en gepubliceerd. Benieuwd wat andere bloggers er van gemaakt hebben.

Fijne dag verder.

🙂

Dit weekend verliep rustig. In het centrum van de stad en op het stationsplein was Studio 100 uitdrukkelijk aanwezig. Eva en een vriendin waren er present. Vanwege de drukte hebben ze geen foto’s kunnen nemen behalve een foto van Eva met Samson en Marie. Dit terzijde.

Zondagnamiddag was ik bij mijn moeder in het rusthuis. Van zodra ik het gebouw binnen stapte hoorde ik haar roepen en tieren. Dat ben ik ondertussen van haar gewoon. Ze had haar middagdutje achter de rug en zal in haar rolstoel. Samen gingen we naar het cafetaria. Daar verbleven we een kwartier.

Nadien gingen we naar de gezamenlijke ruimte. Daar kreeg ze haar taartje en koffie; Ik hielp haar want zelfstandig eten en drinken zit er niet meer in. Een conversatie ook niet. Gelukkig kan ze toch nog duidelijk maken blij te zijn dat ik er ben.

Verder genoten van de koers op televisie. Tadej Pogačar heeft het niet gehaald tegen Wout Van Aert. Zo blijft het spannend.

Dit was het dus voor vandaag. Morgen ben ik hier weer terug met de volgende letter van het alfabet.

Tot dan.

🙂

Deze morgen aan de ontbijttafel :

Waarom beginnen we deze maal op zondag vraagt Bieke zich af.
Zondag is de dag des Heeren declareert Ernest de Evangelist.
Straks moet mijn man naar de hoogmis bromt buurvrouw Erna.
Ik beklaag je man zucht Oldman
Achteraf ga ik naar de kroeg besluit nonkel Juul.
Ga jij nog naar de kerk vraagt Flip.

Fijne zondag en alvast tot de volgende.

Doei !

🙂

Gisteren was ik bij de advocaat om het verslag van de bewindvoering voor de vrederechter af te sluiten. Ondertussen heb ik een copy van het verslag ontvangen zodat ik weet hoe ik het eind dit jaar moet aanpakken.

De foto nam ik vlakbij het advocatenkantoor en het vredegerecht. Die zijn buren moet je weten. Aan de overkant zie je het (rode) gebouw waar Grote Muis palliatieve zorg kreeg en er stierf. Ook al bijna ” jaar.

Even melden dat hier rond de middag een man aan de deur stond. Of ik wist dat in onze woning ooit een bekende politicus gewoond heeft. Daar wou hij een podcast over maken om die te laten horen bij de lokale radiozender. Dit ergens in de zomer. Ik zal dus te horen zijn. Meer hierover als die online komt.

Fijne vrijdag en alvast een fijn weekend.

🙂

Het thema van Conny’s Creatieve Blog Hop is deze week voorouders. Dus daar ik deze week reeds een oude foto plaatste besloot ik maar nog ene te plaatsen.

Het trouwfeest van nonkel Valeer !

Ene uit mijn doos met oude foto’s zoals je kan zien.
Dit tafereel is uit 1944.
Nonkel Valeer kwam uit een groot gezin.
Eén van zijn broers zou later mijn grootvader worden.
Mijn grootvader staat ook op de foto : hij zit links vooraan.

Derde van links op dezelfde rij zit Tante Martha die toen al gehuwd was met nonkel Juul.
Om de één of andere reden staat mijn op deze blog beruchte nonkel niet op de foto.
Geen idee waar hij toen uitging.

Nonkel Valeer kreeg ook veel kinderen, maar jammer genoeg stierf zijn vrouw veel te vroeg.
Enkele kinderen werden hier in de streek bij familie geplaatst en met de rest verhuisde hij naar Antwerpen. Met één van die kinderen heb ik nog sporadisch contact. Mijn moeder is zijn doopmeter.

Dit was het voor vandaag. Geniet de lentedagen.

😉