De dingen des levens !

Reeds vijf weken woont hij bij ons, of beter gezegd, kampeert hij in Eva haar kamer. Zijn favoriete bezigheden zijn slapen, eten, door het verster naar buiten kijken, terug wat eten, slapen enz.

Als hij iets of iemand nodig heeft zal je het geweten hebben. Dan zit hij bovenaan de trap en krijst als hij iemand hoort of ziet. Dan kan den Louis niet rap genoeg op zijn wenken bediend worden.

Annabel blijft hij liever uit de buurt en Annabel zelf is gerust als hij terug in Eva’s kamer is. Het is duidelijk een lange afstandsrelatie.

Groetjes.

🙂

Nadat ik Eva donderdagmiddag naar haar tijdsbesteding gebracht had reed ik naar de garagist. Ik had gemerkt dat één van de lichten vooraan niet goed werkte. Ik heb een hekel aan slecht verlichte wagens dus moest dat even gefixed. Daar aangekomen moest ik nog even wachten tot de middagpauze er op zat. Door de verstrengde coronamaatregelen moet dat wachten nu buiten gebeuren. Er is een tent voorzien moest het regenen. Gelukkig ging het hetstellen vlot en twintig minuten later was ik weer de baan op.

Tijdens het wachten kreeg ik een oproep van Grote Muis. Of we naar de Aldi konden gaan. Dat kwam goed uit, want de Muizen wonen niet ver van de garagist. Later in de namiddag reden we met de wagen volgeladen terug naar hun huis.

Even later ging ik even langs bij mijn moeder. Ik had haar favoriete tijdschrift bij. Even bijpraten met koffie en versnaperingen erbij en dan terug weg om Eva op te halen. Zo verveelt een mens zich niet.

Groetjes.

🙂

Drugscriminelen proberen havenmedewerkers uit verschillende beroepen en bedrijven te rekruteren. Deze video is gebaseerd op waargebeurde feiten en toont de gevolgen: geweld, bedreigingen, zware gevangenisstraffen, ontslag … Zeg dus nee tegen drugshandel. 

Dit initiatief werd opgezet door Cepa, in samenwerking met Alfaport VOKA en het Gemeenschappelijk Vakbondsfront Haven van Antwerpen, en kadert in de campagne ‘Onze Haven Drugsvrij’.

Ik vind het een goed initiatief en mooi gemaakt filmpje.

Groetjes.

🙂

Het is nu al een ruime tijd dat ik samen met anderen de dinsdag op de markt aanwezig ben. Ik zou het op de blog eens moeten opzoeken om de juiste datum terug te vinden. Ergens in mei denk ik. Nu zijn we eind november, een half jaar later dus. Veel is er veranderd in die tijd. De coronamaatregelen werden strenger. De aanpak op de markt ook. Hekkens verdwenen, aantal bezoekers tellen ook niet meer…..

Wat ik deze keer deed was onder andere zorgen dat de scholieren van hun fiets afstapten als ze de markt wilden betreden om langs daar naar school te trekken. Een seingever merkte op dat hij heel de tijd moest zeggen dat ze moeten afstappen terwijl ik alleen maar hoef te kijken en iedereen stapt vlug van zijn of haar fiets. Ik moet er nogal angstwekkend uitzien voor die jongeren.

Ook heb ik even geholpen met het aanduiden van een plaats om aan te schuiven aan een kraam. Zie foto hierboven. Telkens zo’n blad vrij kwam gaf ik aan de voorste van de rij wachtenden teken om er op te komen staan. Zo vermijd men gedrang en houdt men afstand. Simpel maar het werkt.

Tot de volgende.

🙂

Maandagnamiddag was ik op het kerkplein van Rumbeke. Ik zag dat de mannen van Stad er reeds bezig waren om het plein in kerststemming te brengen. Beetje vroeg misschien maar sommige mensen hebben reeds weken terug hun huis in deze sfeer gebracht.

Het is inderdaad vroeger dan de voorgaande jaren. Dat coronavirus zal er wel voor iets tussen zitten. Zelf heb ik niets met kerst en kerstsfeer. Ik ben altijd blij dat die dagen achter de rug zijn. Nu zal ik er iets langer mee moeten leven.

Groetjes.

🙂

Vrijdag vlak na de middag gingen Eva en ik wandelen naar en in het Sterrebos. Dat is niet zo ver van waar wij wonen. 1 à 2 kilometers denk ik.

Het doel van deze wandeling was dat Eva bladeren wou verzamelen om daar iets mee te maken. Wat het precies is laat ik aan haar over. Als het klaar is zien jullie het wel.

Wij wandelden vooral in het rustige gedeelte. Dus niet nabij het kasteel of de terrasjes en speelplein. Door de corona liggen die er echter ook verlaten bij.

Meer foto’s kan je hier zien.

Met een zak vol bladeren en takjes zijn we terug thuis gekomen. Het “bos” is bijlange niet groot genoeg om er te verdwalen, laat staan Roodkapje of de boze wolf tegen het lijf te lopen.

Groetjes.

🙂

Greet schrijft
Gister iets gehoord wat van mijzelf naturel is, maar voor heel veel blijkbaar mensen niet.

Eva begon over zwarte piet. Mama waarom maken ze er ruzie over zwarte piet is toch gewoon traditie?
Zelf heb ik het nooit zo gezien. ook 50 jaar geleden als kleuter. Zwarte piet is de hulp van Sinterklaas. Hij was zo zwart dat ik al als kleuter zag dat hij niet hetzelfde was als toen nog werd gezegd “neger”

Traditie. Is een woord dat ik gezien de vragen en sociale media te belangrijk vind om niet te reageren.
Zwarte Piet is dus een traditie geworden voor weer de extreemrechtse paling die maar al te goed weet hoe hij kwetsbare jongeren moet bespelen.
En NEEN niemand moet mij volgen in mijn politieke overtuiging die trouwens voornamelijk centrumrechts is. Met de nadruk op centrum

Eva heeft goed gereageerd op mijn antwoord. Roet piet, veegpiet, het is een kinderfeest, maakt toch niet uit als de kinderen een leuk sinterklaasfeestje hebben !

Blijven praten dus t.o.v. iemand als Eva die zomaar klakkelings dingen via sociale media als waar aanvaardt

mvg

Greet