De dingen des levens !

Vandaag weer maar eens duidelijk gemaakt hoe vergankelijk het leven wel niet is. Deze morgen via messenger het bericht gekregen dat een dame waarmee ik van 1975 tot 1979 de schoolbanken deelde overleden is. Ze was al een tijdje ziek en had zich uit het dagelijks leven alsmede de sociale media teruggetrokken. Kortom, het was jaren geleden dat ik nog iets van of over haar vernomen had.

De afgelopen dagen heb ik het rustig gehouden. Mijn darmen rommelden nogal. Het was van voor de corona dat ik me nog slap of ziek gevoeld had. Er dreigt een nieuwe aanval van dat dekselse virus te komen. Afwachten met andere woorden.

Boven deze log zie je hoe het regent. In de namiddag kwam de zon even langs.

Groetjes.

🙂

Gisteren was het werelddag van “verzet tegen armoede”. Dit ging gepaard met diverse activiteiten op het stationsplein.

Alles begon met speechen door bekende en minder bekende roeselaarnaars die zich inzetten voor de bestrijding van de armoede in onze stad.

De opkomst was redelijk groot. Veelal mensen uit de doelgroepen. Het toonde aan dat armoede niet alleen onder inwoners van vreeemde oorsprong leeft. Ook heel wat “eigen volk” leeft onder de armoedegrens.

Goed dat er dergelijke evenementen bestaan. Jammer dat nog steeds mensen in armoede leven.

Fijne maandag.

🙂

Barclay James Harvest (ook wel BJH) was een Britse rockband, opgericht in 1966. De muziek van de band wordt tot de progressieve rock gerekend. De band viel in 1998 uiteen in twee formaties die beiden de naam Barclay James Harvest gebruikten.

In Nederland is de band vooral bekend met het nummer “Titles”, dat op 20 december 1975 Troetelschijf werd op Hilversum 3. Het haalde in de Nederlandse Top 40 begin 1976 de negende plaats en in de Nationale Hitparade de elfde plaats. De tekst van het nummer was opgebouwd uit de titels van bekende Beatles-liedjes. Met “Life is for living” haalde de groep vijf jaar later de 49e plaats in laatstgenoemde hitparade.

Gisteren was ik in de buurt van het Stadhuis of wat er voorlopig van over blijft. De sloopwerken zijn volop bezig. Wel apart om een deel van dat gebouw zonder vensters te zien.

De einddatum voor de werken ligt dus ergens in 2024. Afwachten of ze de vooropgestelde datum zullen halen.

Binnenkort ga ik de andere kant van het verhaal/de afbraakwerken bekijken en er hier foto’s van posten. Zo blijven we bezig.

Groetjes.

🙂

Het rammelde al vroeg in de morgen. Werken in de Vijfwegenstraat. Toen ik deze middag thuiskwam van wijkwerken waren de werken reeds goed opgeschoven. Blijkbaar moet het voetpad aan de overkant van de straat er uit.

Op de foto hierboven zie je hoe het puin opgeruimd wordt. Soms is het hachelijk om met de auto daar onderdoor te rijden. Ook kunnen de auto’s die uit tegenovergestelde richting komen niet passeren. Het is dus afwachten wie wie doorlaat.

Waarvoor ze precies deze werken doen weet ik niet. Afwachten dus. Overal werken in de stad. Roeselare lijkt meer en meer op een enorme werf. Straks ga ik waarschijnlijk even polsen hoe het met de afbraakwerken van het stadhuis gesteld is.

Groetjes.

🙂

Onlangs zat ik even te snuffelen in mijn oude blogposts van bijn 10 jaar geleden. Niet te geloven wat ik toen blogde vergeleken bij de blogs die ik heden ten dage post. Het ging er veel gedurfder aan toe wat betreft tekst en foto’s. Vergeleken bij de posts van 2012 zijn mijn huidige blogs peanuts.

Het is niet alleen op mijn blog hoor. Foto’s waar mensen op voorkomen zie je praktisch nooit meer. Alles voor behoud van de privacy. Waar is de tijd van de bloggers die straatfotografie posten ? Verdwenen of zo goed als.

Ook vermoed ik dat mijn huidige lezers even in hun haar zouden krabben met mijn foto’s of onderwerpen van toen. Denk maar aan de luchtige dames die hier de matras kwamen keren.

Daarom dat ik enkele oude blogfoto’s en video even van onder het stof haal.

Blote borsten zijn helemaal uit den boze tegenwoordig.

Tot zover deze mijmering. Veranderen de tijden of word ik simpelweg oud ? De tijd zal het leren.

Groetjes.

🙂

Het is alweer een tijdje geleden dat den Louis hier nog eens verscheen. Het is nu een jaar dat hij hier is komen logeren en dat bevalt hem reuze. Luid brommend stapt hij door het huis en laat merken als hij iets wilt van ons. Vooral als het over eten gaat. Als zijn maag vol is gaat hij iets zoeken waarin of waarop hij kan slapen. Meestal een oude doos of een kledingstuk van Eva.

Rondom het huis zorgt hij dat het veilig blijft. Geen Kesha of zwerfkat die het moet riskeren om dicht bij ons of bij hem te naderen.

Zo is het voor Louis hier ook iedere dag werelddierendag.

Groetjes.

🙂

Een gedicht om het weekend mee af te sluiten en de nieuwe week te starten !

Een gedicht over hoe ik ooit begonnen ben met karate. Dat was ergens in 1987 als ik het me goed herinner.

Voor deze die me niet begrijpen of verstaan de tekst :

Karate

Vrienden had ik niet, of toch niet de goede.
Thuis alleen films met Doris D Daar had ik ook niets mee !
Daarom ging ik trainen word je sterk en krijg je ballen van in je armen niet bepaald de plaats waar meisjes je ballen willen als ze in de disco met open mond rondom jou staan te trillen met hun billen. Dan maar karate altijd handig in het nachtleven
Ging ik op blote voeten naar de eerste les samen met een italiaan eerste klas
Die begon tijdens de training op mij te meppen en te slaan “hehe” riep ik wat heb ik misdaan ? “Als ik sla is het om te slaan “ antwoordde hij nadat de les was gedaan.
zo ging ik achteraf bont en blauw naar de bar voor een cola en de balletdanseresjes die nu aan de beurt waren riepen hola hola
zo ben ik dan maar onopgemerkt weggegaan zonder blauwe ogen of italiaan die nu zwarte gordel en verzekeringsagent is. Dat is als je het mij zou vragen ook niet bepaald kattepis.
Dan maar terug naar de disco en samen met de meiden dansen op kungfu fighting
oes !