De dingen des levens !

Dat er veel verandert in die straat en omgeving heb je hier al mogen lezen en bekijken. Vroeger was er daar veel landbouw. Daar kwam vorig jaar definitief een eind aan toen de laatste nog aktieve boer kwam te overlijden. Hij was goed in de 90 en altijd terug te vinden op zijn land. Nu staat de boerderij tekoop.

Heel lang geleden stond de woning verder van de straat. Het was zo’n typisch kronkelstraatje die je hier en daar nog ziet in gebieden waar nog veel landbouw is. Auto’s kruisen is dan een hachelijk iets door de smalle straat die langs weerszijden nog begrenst is door een gracht. De grachten zijn reeds jaren geleden verdwenen en de straat heraangelegd ten voordele van het vrachtverkeer.

Even een blik werpen door de ijzeren poort die jammer genoeg op slot is. Dit beeld werpt je terug in de tijd. Toen zag je overal in de buurt zulke gebouwen die dienden als stal of opbergen van de tractor enz.

Links naast de boerderij heb je een steegje met enkele kleine huisjes die blijkbaar nog bewoond zijn. In de volksmond heet(te) dit de “Pollepelreek”. Waar die naam vandaan komt heb ik niet kunnen achterhalen. Officieel is dit ook een deel van de Schaapbruggestraat. Eind jaren 50 van de vorige eeuw hebben mijn ouders hier ook een tijdje gewoond. De onlangs overleden boer was de eigenaar van die huisjes.

Vlakbij de boerderij staat dit kruisbeeld. Als ik het me goed herinner stond dit kruisbeeld oorspronkelijk aan de andere kant van de straat. Ik herinner me nog dat mijn vriendinnetje met haar ouders in een huis vlakbij de boerderij woonde. Toen onze moeders op een dag buiten voor het huis van dat vriendinnetje aan het praten waren moest ze plots dringend. Haar moeder deed teken van “doe maar hier;” Onder het oog van OLH trok ze haar kleedje omhoog en liet de natuur haar werk doen. Of ze dit later opgebiecht heeft in de biechtstoel weet ik niet.

Zo heb ik toch nog iets devoots kunnen toevoegen aan deze blog.

Groetjes.

🙂

Het belooft hier een vrome week te worden op deze blog. Op de blog van Nonkel Juul is het niet anders: ook daar speelt meneer den Pastoor een hoofdrol deze week. Dat Roeselare altijd al een Katholiek nest geweest is weten we ondertussen. Zie mijn blog over multicultureel Roeselare en de rol van meneer den Deken in het verleden.

Vandaag toon ik hier een kruisbeeld dat in het centrum, vlak achter de Sint-Michielskerk staat.

Een aflaat (indulgentia in het Latijn) is de kwijtschelding voor God van tijdelijke straffen (penitentie) voor zonden die, wat de schuld betreft, reeds vergeven werden. Volgens de Katholieke leer moet elke zondaar namelijk een straf ondergaan voor zijn zonden, om de ziel te zuiveren en de morele orde en de eer van God te herstellen. Door het geloof in de verbondenheid van de gelovigen in Jezus, wordt het door de kerk ook mogelijk geacht dat een ander deze straf voldoet. De aflaat houdt in dat de kerk in naam van de goede daden van Jezus en de heiligen deze straf laat opheffen.

In de volgende aflevering gaan we verder vroom verder.

God zegene U

🙂

Ik hoor de hangouderen die deze blog bezoeken zich afvragen wat dit met Prog.Rock te maken heeft. In feite zal ik het hier hebben over enkele van zijn begeleiders.

The Crazy World of Arthur Brown. Leden waren Vincent Crane (hammondorgel en piano), Nick Greenwood (basgitaar) en Drachen Theaker (drums) die later vervangen zou worden door Carl Palmer.

Vincent Crane en Carl Palmer verlieten de groep om hun eigen band op te richten : Atomic Rooster. Palmer zou na hun debuutplaat vertrekken om lid te worden van Emerson, Lake and Palmer.

Arthur Brown is verder gegaan met optredens en platen maken. Enkele jaren geleden was hij een tijdlang zanger van Hawkwind.

Dit was weer een stukje geschiedenis.

🙂

De buurvrouw vraagt zich af of de kippen en konijnen van boer Floris ook Pasen vieren. Vlug even loeren over de schutting terwijl de boer en boerin naar de paasmis zijn in het dorp. Al dat gekakel maakt haar nieuwsgierig.

Of die kippen en konijnen ooit over witte donderdag of goede vrijdag iets opgestoken hebben is twijfelachtig, maar dat ze weten waar het de paashaas om te doen is weten ze maar al te goed.

Geniet van deze paaszondag en zorg dat je je kleren niet besmeurt met die chocolade eieren.

Groetjes.

🙂

Onlangs kreeg ik de diagnose “diabetes type 2”. Heel erg is dat nu ook weer niet maar het betekent wel dat je één en ander moet aanpassen of vervangen in je dagdagelijkse leven. Ik sloot me online aan bij de diabetes liga. Enkele dagen later kreeg ik heel wat informatie in de bus. Daar stond onder andere in te lezen dat ik met een attest van de huisarts een nieuw rijbewijs moet afhalen op het stadhuis. Daar had ik nog nooit over gehoord. Toch maar eens het nummer van de dienst “rijbewijzen” opgezocht en jawel. Dat is inderdaad zo. Volgens het attest van je dokter kan het rijbewijs voor 5 of 10 jaar geldig zijn. Na dit vergelderend telefoontje toch meer eens de dokter opbellen. “Ik stuur het je wel op” bromde die. Dat is dan ook weer opgelost bedacht ik tevreden.

Toen ik uiteindelijk het attest in de bus vond maakte ik een afspraak (ditmaal via de website van de stad) met de dienst “rijbewijzen.” “Gelieve uw identiteitskaart en eventuele papieren mee te brengen” liet men mij via mail weten. Da’s geen probleem.

Enkele dagen later was ik present met mijn identiteitskaart en het attest in de aanslag. De dame aan het loket (al die nieuwe gezichten ken ik niet) bekeek het attest en schudde haar hoofd. “Er staat geen einddatum vermeld ! Dat moet de dokter vermelden anders kan ik u geen nieuw rijbewijs bezorgen.” OK, Even naar de dokter. Een datum genoteerd en stempel er over. Je zou maar denken dat ikzelf dat formulier gewijzigd heb.

Een kwartier later stond ik weer aan de balie bij de dame die ik niet ken. Weer schudde ze haar hoofd. “Hij heeft tot april 2026 geschreven, maar hij moest een datum in maart vermelden. Ik kan dit niet gebruiken. Kunt u voor een nieuw document zorgen met een datum in maart 2026 ?” Zucht !!!

De dame aan de balie van de dokterspraktijk moest ook zuchten. “Dat zal niet meer voor vandaag zijn”. “Geeft niets mevrouw, morgen komt ook alhier !” *smile*.

De volgende dag zag ik Eva zich klaarmaken om weg te gaan. Ik vroeg waar ze naartoe ging. Toen ze zei dat ze naar de dokterspraktijk ging voor enkele briefjes voor de apotheker vroeg ik of ze eens kon vragen aan de balie of mijn attest er reeds lag. Toen ze terug was vroeg ik of ze het attest gekregen had. Het lag niet aan de balie en de dame achter het plastiek stelde voor om mij een afspraakt te laten maken met de betreffende arts.

Om 19 uur was ik op de afspraak. De dame aan de balie begroette me en vroeg of Eva het attest was komen halen want het lag klaar. Euuuuuuuuhhhhhh!!!!! De afspraak werd geannuleerd en in minder dan een minuut was ik weer naar huis met ditmaal een correct ingevuld attest.

Uiteindelijk mocht ik enkele dagen laten het rijbewijs ophalen aan de balie. Dit rijbewijs is vijf jaar geldig. Dan moet ik een nieuw attest van de dokter.

Tevreden terug naar de auto. Een mooi jong blondje met alles er op en er aan was duidelijk ergens op zoek naar. Toen ze me zag kwam ze op mij af. Of ik wist waar de Munt is. Nauurlijk. Ik begeleidde haar naar de ingang van het gebouw terwijl ze liet weten van Oostende te zijn. Toen ik haar naar de ingang begeleid had draaide zich naar mij : “hartelijk dank voor je vriendelijkheid”. Dit maakt mijn dag weer goed;

Moraal van dit verhaal : Een man moet niet jong en mooi zijn om geluk te hebben.

Groetjes.

🙂

Naar aanleiding van een reactie op een blog van enkele dagen terug laat ik jullie (nog maar eens ) kennis maken met de brouwerij Rodenbach. Het vorig logje dateert van 2014 dus geen probleem als jullie de details van dat logje vergeten zijn.

Rodenbach is een Belgisch bier van het type Vlaams rood bruin, dat wordt gebrouwen in de gelijknamige brouwerij (een onderdeel van Palm Breweries) in Roeselare in de provincie West-Vlaanderen.

Typerend aan Rodenbach is het zurig-fruitig karakter. Dit ontstaat in de eerste plaats door de gemengde gisting, een samenspel van bovengisting en melkzuurgisting. In de tweede plaats is er de rijping in grote eikenhouten vaten, foeders genaamd. Het oude, gerijpte bier wordt geassembleerd met jong bier tot een verfrissende compositie. De Grand Cru-versie, die een hoger aandeel oud bier bevat, wordt steevast bestempeld als “vineus” en “de ontbrekende schakel tussen bier en wijn.

Rodenbach en Rodenbach Grand Cru zijn sinds 2005 door het Vlaams Centrum voor Agro- en Visserijmarketing (VLAM) erkend als traditioneel streekproduct.[7][8] Samen met drie andere producenten werd tevens een aanvraag ingediend tot Europese erkenning als beschermde geografische aanduiding van de bierstijl

Er staat ook een beeld van de wereldberoemde dichter Albrecht Rodenbach, maar da’s een ander verhaal.

Dit was het dus wat dat bier betreft. Deze blog lijkt steeds meer en meer op een wegwijzer over Roeselare. Wie weet mag ik ooit nog toeristen rondleiden zoals blogger “Leidse Glibber” in Leiden. Of vergis ik mij ?

Groetjes.

🙂

Soms vraag ik me af waar de tijd gebleven is dat Roeselare nog een provinciaal nest was niet alleen onder leiding van de toenmalige burgemeester, maar nog veel meer onder leiding van de toenmalige meneer den Deken was. Voor de protestanten, joden, moslims en ander volk dat niet opgegroeid is in een Katholieke omgeving : Een deken is binnen verschillende christelijke kerkgenootschappen een leidinggevende van een afdeling binnen een bisdom. De inhoud van de functie van de deken verschilt bij de verschillende kerken. De functie wordt meestal uitgeoefend door een geestelijke.

Toen schrok men nog als iemand een ander geloof, kleur of spreektaal had. Nu zijn er nog volkstammen die waarschijnlijk oude belgen als voorouder hebben die niet gediend zijn met deze veranderingen in onze maatschappij.

Om dit verhaal kort te maken , na Asalam dat vooral gericht is op inwoners met een islamitische achtergrond komt er nu ook een Poolse supermarkt hier vlakbij. De ligging is in ieder geval gunstig, niet ver van het centrum en langs de weg waarmee je in een flits Frankrijk binnenrijdt. Vanuit Frankrijk verwachten ze ook veel volk.

Alles alles meevalt gaat de supermarkt open op 10 april. De dag zelf ga ik niet langs daar ik vrees dat het er te druk zal zijn. Enkele dagen wachten en dan ga ik er op af om mij onbekende Oost-Europese producten te ontdekken. Biedronka is de naam zoals je kan zien op de foto’s.

Moest den Deken van 40 jaar geleden terugkeren van hierboven hij zou waarschijnlijk zich doodverschieten van al dat volk. Gelukkig zijn de Polen katholiek.

Groetjes.

🙂

Toen ik enige tijd geleden enkele foto’s van de afbraakwerken aan de site van de Hanekop toonde kreeg ik enkele opmerkingen over deze mural. Karel kon niet goed zien wat die voorstelde. Om alle verwarring ongedaan te maken heb ik enkele foto’s van de mural genomen.

Opdat iedereen er van overtuigd zou zijn dat het niet om een sardientje gaat maar om een rasechte haai van het zuiverste water nog maar eens een foto van dat visje.

Tenslotte een blik op de Hanekop van op de kop van de vaart. Aan de andere kant van het kanaal zijn er ook murals. Die bekijken we de volgende keer.

Groetjes.

🙂

Zaterdag rond de middag was ik met Eva in centrum Roeselare. Ze wou eens zien of de bakkerij naast Asalam reeds geopend was. De werken leken te blijven duren en de openingsdatum steeds verschoven.

Asalam, is een zoals je hier reeds hebt kunnen lezen een halal supermarkt daar waar voorheen een Quick gevestigd was. Hun plan was om naast de supermakt een restaurant te openen waar je pizza en ander lekkers kan eten. Door dat virus kan je er momenteel alleen terecht voor brood, gebak, pizza’s en kip aan het spit. Er op restaurant gaan is nog niet voor morgen.

Het ziet er in ieder geval verzorgd uit. De dames achter de toog vriendelijk. Wat wil je nog meer bij een eerste indruk ? Van de winkel bedoel ik ! 🙂

Er was veel volk aanwezig zodat Eva en ik er op letten dat de afstand gerespekteerd werd.

Vooraleer weer naar buiten te gaan kochten we twee van die gevulde broden/koeken rechts op de foto. Er zat spinazie in en één of ander soort kaas. Ik vond het lekker, Eva zozo.

Buiten gekomen nog eens een foto laten nemen om wat promotie te maken met onze Rodenbachstad.

Dat was het dan weer folks.

🙂