De dingen des levens !

Brooker en Reid begonnen samen liedjes te schrijven in 1966, nadat Brooker’s R&B-band, de Paramounts, uit elkaar ging. Reid leverde suggestieve, cryptische teksten voor zanger-pianist Brooker’s klassiek gearomatiseerde melodieën. Om “A Whiter Shade of Pale” op te nemen (de orgellijn is ontleend aan Bachs Suite nr. 3 in D Major), schakelden ze organist Matthew Fisher, gitarist Ray Royer, drummer Bobby Harrison en bassist Dave Knights in.

Procol Harum – de naam, vrij vertaald uit het Latijn, betekent “voorbij deze dingen” – nam het volgende decennium 10 albums op, maar oprichters Brooker en Reid waren de enige continue leden.

Van “A Whiter Shade of Pale” zijn sinds de release in 1967 meer dan 6 miljoen exemplaren verkocht. Het nummer is ook door velen gecoverd, van de Canadian Brass tot Willie Nelson. Maar Keith Reid en Gary Brooker, de twee leden van Procol Harum die de eerste en enige hit van die groep schreven, zijn daardoor niet bepaald miljonairs geworden.

Sterker nog, ze hebben niet eens de rechten op het nummer. Dus terwijl Reid toegeeft dat hij en zijn partner “het niet slecht hebben gedaan”, zegt hij ook dat “A Whiter Shade of Pale” “een fortuin heeft verdiend voor andere mensen”.

Dit was het dus weer voor deze zondag. Geniet van de muziek.

Groetjes.

🙂

Het is te merken hier dat de scholen terug gestart zijn. Kleine Muis is ook terug actief in de afdeling “Bakkerij”. Zij zit nu in het vierde jaar. Deze maand wordt zij 16. Ik leerde haar kennen toen ze 8 was. De jaren vliegen voorbij en binnen twee jaar is ze meerderjarig.

Wat ik hier wil schrijven is dat ik terug mag meegenieten van wat zij op school geleerd heeft. Op de foto hierboven zie je een voorbeeld. Dat belooft voor de rest van het schooljaar.

Groetjes.

🙂

Er wordt hier in Roeselare nogal wat afgebroken en – soms – gebouwd. In het voorjaar had ik al een blog ofzo hier gepost over de afbraak van een deel van het veevoedersbedrijf Hanekop. Gisteren donderdag ging ik eens kijken hoever de werken staan.

Zo te zien is alles wat moest afgebroken worden afgebroken. Het puin is ook opgeruimd. Dus kunnen ze beginnen met de bouwwerken. Wanneer ze die zullen aanvangen weet ik niet. De haai kon hier ook geen antwoord op geven.

Groetjes.

🙂

Precies op zijn geboortedag 8 september en tien dagen voor de start van het WK in Vlaanderen werd in Roeselare een standbeeld voor Jean-Pierre Monseré onthuld. Monseré werd wereldkampioen in 1970 en overleed nog geen jaar later tijdens een kermiskoers in de regenboogtrui. Het manshoge standbeeld met koersfiets kreeg niet toevallig een eeuwige plek aan de voorgevel van KOERS, het Museum van de Wielersport.

Joke bracht me op het idee om hier iets te posten over dit standbeeld. Mijn fiets genomen en er heen om enkele foto’s te nemen.

Terwijl ik bezig was kwamen enkele mensen bij me staan om iets over de persoon of over het standbeeld te zeggen.

volgen één van hen was zijn familie geen onbekende bij de toenmalige rijkswacht. Zwaar volk dus. Een ander manspersoon vond het beeld absoluut niet lijken op de wereldkampioen. Zo hoort een mens eens iets.

Zij die meer info willen over deze persoon kunnen die hier vinden.

Groetjes.

🙂

De afbraak van het stadhuis is begonnen. De botermarkt zal dienen als werf zodat er voor onbepaalde tijd geen auto’s zullen kunnen parkeren.

Het administratief gedeelte van het stadhuis bestond uit diverse gebouwen die nu en dan aangekocht werden en door een trap en deur aan elkaar verbonden waren. Niet erg praktisch in sommige gevallen. Zo zie je dat Stad een gebouw van de vroegere KBC aangekocht had destijds voor uitbreiding.

Het grote geschut staat reeds klaar om er in te vliegen Ik zal regelmatig eens enkele foto’s nemen en hier posten. Hopelijk niet te saai of gewoon heikel.

Groetjes.

🙂

Deze morgen was ik in Staden, een buurgemeente van Roeselare. Onderweg zag ik dit origineel kerkje. Even stoppen en foto gemaakt.

De kerk bevindt zich in Sleihage. Sleihage is een gehucht in de Belgische provincie West-Vlaanderen. Het ligt op het grondgebied van de gemeentes Hooglede en Staden. Het gebied wordt getypeerd door een sterke vermenging van woningen, in woonlinten langs de wegen, en bedrijven.

De plaats werd reeds in 1420 vermeld. Op 26 mei 1960 werd het dorp een afzonderlijke parochie, gewijd aan Christus Koning. In 1962 werd de Christus Koningkerk gebouwd, die ook als kloosterkerk gebruikt werd, maar in 1978 eigendom werd van de parochie.

Verder alles rustig hier. Je ziet wel wanneer ik langskom bij jullie.

Groetjes.

🙂

Het is zover : september is een feit. Dit betekent dat ik vanaf deze zondag verder ga met mijn euh “studie” over de progressieve rock. Wat voor rock dit dan ook moge wezen. Vandaag vergast ik jullie met een studie over Frank Zappa.

Een opmerkelijke figuur, dat is het minste wat je van hem kan zeggen. Hij creëerde met zijn muziek en universum op zich. Zijn debuutplaat was al bijzonder op zich. Niet alleen de muziek maar het feit dat hij van start ging met een dubbelaar was een rariteit in die dagen. Ik spreek dan over het jaar 1966. Freak out was het tweede dubbelalbum ooit. Het eerste staat op naam van Bob Dylan.

Enkele muzikanten waren bekenden in de progrockmilieu’s zoals Eddy Jobson, Terry Bozio en Chester Thompson die vaste drummer werd tijdens concerten van Genesis. 

Zappa mengde op geheel eigen wijze rockmuziek met psychedelica, jazz, experimentele muziek en eigentijdse klassieke muziek gecombineerd met een grote dosis zelfspot, humor en performance-art.

Zappa was naast rockmuzikant ook een eigentijds klassiek componist. Wat zijn vroege werk betreft kwam dit naar voren in Lumpy Gravy (1967). Daarna bewoog hij zich een aantal jaren meer op jazz- resp. rockterrein, maar Orchestral Favorites (1979) en zijn beide platen met het London Symphony Orchestra (Vol. 1 (1983) en Vol. 2 (1987)) waren weer duidelijk modern-klassieke werken.

Zappa kan tot de belangrijkste componisten gerekend worden van de 2e helft van de 20e eeuw. Over zijn vocale kwaliteiten was Zappa minder tevreden. Zo stelde hij in een interview, dat wanneer hij auditie zou moeten doen voor zijn eigen band, hij niet zou worden aangenomen.

Als jullie dit overleefd hebben ga ik met jullie verder de muzikale toer op. Dit natuurlijk op zondag.

Fijne dag nog.

🙂

Niet alleen het harige poesje van de buurvrouw wilt in onze tuin vertoeven ondanks het protest van Louis die na het laatste handgemeen duidelijk uitgeteld is.

Van aan de andere kant waar ook een buurvrouw woont komt er ook bezoek. Niet in de vorm van een harig poesje maar van een mooi bloempje. Vraag me niet wat voor bloem of plant het is want op dat gebied ben ik een echte analfabeet.

Kortom van de ene buurvrouw haar poesje en van de andere buurvrouw haar bloempje. Deze blog lijkt ranzig te worden.

Groetjes.

🙂

Woensdagmorgen was het weer ouderwets druk op de weg. Scholieren op de fiets of step naar school. Een teken dat we september zijn. Nu is het nog een tijdje zomer, maar toch voelt het aan alsof het herfst is.

In de namiddag was ik met Eva in het centrum. Ondanks de drukte kon ik toch redelijk vlot een parkeerplaats bemachtigen. Terwijl ze in een winkel was bleef ik in de auto zitten en nam met de smartphone deze foto. Waarom ? De pose van de pop ? Haar haar ? Een beetje van dit alles.

Verder wat administratie in orde gebracht en even gras maaien. Zo blijven we bezig.

Groetjes.

🙂