De dingen des levens !

Bryan Ferry, Roxy music  : bekende namen die in de jaren 70 en begin jaren 80 van de vorige eeuw de music scene beïnvloeden. Zij waren de inspiratiebronnen van heel wat groepen eind jaren 70 die men verzamelde onder de naam ‘new romantics”. Enkele voorbeelden zijn Duran Duran en Spandau Ballet.

Wat dit met progressieve rock te maken heeft zal ik proberen duidelijk te maken. 

Vooraleer Ferry de groep oprichtte deed hij auditie bij King Crimson. Gelukkig kreeg hij de job niet anders hadden we nooit van Roxy Music gehoord. 

Toen de groep begon was niet Phil Manzanera de gitarist, maar ene David O’List die voorheen in The Nice zat samen met Keith Emerson. Manzanera was afkomstig uit de Canterbury scene, waar ik het later over zal hebben.

Eddy Jobson nam in 1973 de plaats in van Eno en zou later bij Frank Zappa spelen. Eno werkte na Roxy vooral aan zijn eigen albums vol ambient. Ook als producer verdiende hij zijn boterham. In 1975 produceerde hij een langspeler van John Cage. 

Bassisten versleet de groep aan de lopende band. Eén van die bassisten was John Wetton. Later zou Wetton samenwerken met onder andere Bill Bruford die hij kende van King Crimson en Eddy Jobson onder de bandnaam UK. Begin jaren 80 werd hij zanger en bassist van Asia die een hit hadden met Heat of the Moment. 

De productie van de eerste langspeler van Roxy Music was in handen van Peter Sinfield die voorheen tekstschrijver was van King Crimson en later ook samenwerkte met Emerson Lake and Palmer. Een kleine wereld dus als je het mij vraagt. 

Geniet van deze zondag.

🙂

Deze week verscheen een foto op de blog van nonkel Juul. Het is een oude foto van een herberg die reeds lang verdwenen is. Matroos vroeg me of dat gebouw er nog staat en dacht erbij van niet. Een reden voor mij om even om te rijden terwijl ik naar mijn moeder ga en zien hoe het er daar nu uitziet !

Dat daar tegenwoordig een feestzaal is wist ik nog. Daar hadden we destijds met de karateclub het sportseizoen afgesloten met een natje en een droogje. Dat we achteraf heibel hadden met de papa van één van de jongelui wiens zoon wat te diep in het glas gekeken had is een andere geschiedenis. Het huis staat er nog steeds en is nog steeds goed herkenbaar in vergelijking met dat op de oude foto. De witte deur is vervangen maar dat zal wel na meer van 50 jaar. Ook de rest is nog weinig veranderd. Wel gerenoveerd maar nog steeds herkenbaar. Een klein mirakel dus. Constateer zelf maar :

Ik ga binnenkort weer als vanouds bloggen en blogs lezen. Het was hier meteen druk nadat bleek dat Eva haar voet gebroken heeft. Mijn agenda was direct gevuld. Momenteel is het hier weer rustig, voor zover het hier rustig kan zijn.

Groetjes.

🙂

Even alles op een rij zetten en dan zien we wel.

Groetjes.

🙂

Een grote naam in de jaren 70. Emerson kwam uit the Nice, Lake uit King Crimson en Palmer uit Atomic Rooster en voordien The Crazy World of Arthur Brown.

Hun grootste successen hadden ze tijdens de jaren 1970 – 1975. Dan namen ze een pauze en kwamen terug maar de chemie was er niet meer. Na een teleurstellende “Love Beach” besloten ze de handdoek in de ring te gooien. Later zouden ze regelmatig terug samenwerken al dan niet als trio of met andere muzikanten. Carl Palmer zou in de jaren 80 succes oogsten als drummer van Asia.

Hope you like the stuff i wrote. Er is nog veel te schrijven over die progressieve of symfonische rock zoals het ooit genoemd werd.

Groetjes en tot in de pruimentijd.

🙂

Door de titel van deze blog weet je dat deze foto’s niet ergens in het midden oosten genomen werden, anders zou je het kunnen denken.

Deze namiddag reed ik door de haven van Roeselare en zag aan de overkant dat de sloopwerken van de Hankop nog steeds aan de gang zijn. Industrie en afbraak zijn nu eenmaal onderwerpen die mij aantrekken.

Dus weer geen foto’s van jonge deernen of wulpse dames van stand, maar prachtige monumentale beelden van deze slachting.

Ik zag aan de overkant mensen die dit alles van dichtbij aan het bekijken waren, maar dat vind ik niet zo verstandig. Zo’n brokstuk wil ik niet op mijn lege hersenpan krijgen. Heikel ?

De lift ziet er nog behoorlijk uit, maar die zal men niet mogen gebruiken wegens brandgevaar of iets van die strekking ingevolgen de huidige veiligheidsnormen. Heel hachelijk zou een blogger gezegd en geschreven hebben.

Bij mij is het ondanks bovenstaande taferelen toch nog goed afgelopen, maar dit nadat ik met Kleine Muis naar de Mac gereden ben voor een vette hap ook al zal ze morgen dan weer een verse pukkel hebben.

Groetjes.

🙂

Waar mijn moeder woont wordt het parkje en de struiken onderhouden door de sociale woningmaatschappij. Volgens mijn moeder lag de troep die ik er zag liggen reeds meer dan een jaar. Gezien ik tegenwoordig vrijwilligerswerk doe voor Mooimakers heb ik besloten die troep op te ruimen. Iemand moet het doen en wachten tot er initiatief van hogerhand komt, dat kan hier soms lang duren.

Deze week kreeg ik mijn spullen van Stad en van Mooimakers, nu kan ik hier regelmatig de buurt onveilig maken met mijn aanwezigheid. Fooien zijn altijd welkom, alcohol en geestesverruimende middelen liever niet ! 🙂

Terwijl ik zo bezig was met vuil opruimen passeerde er een groepje rolschaatsers, mooi met helm en andere bescherming op. Dit onder begeleiding van een jonge dame. Een bewijs dat er nog kinderen zijn die niet het volledige etmaal met de smartphone bezig zijn. Doe zo verder girls !

Tot de volgende !

Onlangs zat ik wat doelloos te scrollen op Google Photo’s. Het waren foto’s van de afgelopen 10 jaar. Net als bij het nalezen van oude logjes besef je dan hoeveel er veranderd is in die voorbije jaren. Ander werk, ander volk om je heen, de karate die ik gestopt heb, de beruchte frituur die wijlen is enz.

Daarom dat ik er aan denk om nu en dan enkele foto’s uit vervlogen tijden terug te plaatsen, al dan niet wat bijgewerkt. Zo denk ik om te starten met de mascotte van deze blog : Kleine Muis die ondertusen al een redelijk grote Muis geworden is. Van Grote Muis heb ik in ieder geval de toestemming gekregen om die te plaatsen. Zo zijn er al enkele op Instagram terecht gekomen.

Ik bijt de spits af met een foto van mijzelf, of wat dacht je ?

Dit is ongeveer 10 jaar geleden. Ik was zo te zien in een zware discussie verwikkeld. Geen idee waar het over ging.

Wilt er iemand dat ik iets of iemand hier terug in de picture zet laat het me weten in de reacties. Alle onderwerpen die hier ooit in beeld gekomen zijn mogen aangevraagd worden. Indien geen verzoekjes, dan regel ik het zelf wel.

Groetjes.

🙂

Vorige week had ik Grote Muis beloofd hen naar een plaats te brengen die ik hier niet kan vermelden wegens geheim. Toen ik aanbelde kwam Grote Muis naar buiten gevolgd door Kleine Muis. “Ik heb hoofdpijn !” begroet de kleine me nog voor ik iets kan zeggen. Demonstratief doet ze haar haar opzij en toont me een pleister. “Daar zat een pukkel en die heb ik open geduwd. Je kan je niet voorstellen wat daar allemaal uit komt. Ik voelde daar mijn hoofd bonken precies er iets ging barsten. Nu heb ik hoofdpijn !” Grote Muis zucht. Zo is er altijd iets met die dochter.

Op de terugweg klaagt ze dat daar waar de pukkel zat het pijn doet als ze er aan komt. “Blijf er dan af!” bromt Grote Muis. Zo rijden we verder totdat Kleine Muis roept dat haar puist pijn begint te doen. Grote Muis en ik kijken verbaasd naar elkaar ! “Linker puist of rechter puist ?” Kleine Muis begrijpt het niet. “Huug ????”

Daar waar ze op bezoek geweest zijn was bijna niets te vreten. Dan zit er voor Kleine Muis maar een oplossing op om van dat naar gevoel in haar maag af te zijn :

Als het zo verder gaat wordt ieder log hier afgesloten met een bezoek aan de mac. Gelukkig sta ik op dieet en laat me niet verleiden door zo’n vette hap. Dan liever een echte frituur.

Groetjes.

🙂