
Op de foto hierboven zie je mijn ouderlijke woning. Dit huis is al lang met de grond gelijk gemaakt om plaats te maken voor de steeds verder grond innemende firma gekend als “het vatenkot”. Het is dan ook 1976 dat die foto genomen werd en wel tijdens de lange hete zomer van dat jaar.
Ik ben enig kind, mijn moeder ook. Mijn vader kwam uit een gezin van zeven. Zes broers en één zus. Ieder jaar kwamen de broers en zus van mijn vader afwisselend met hun gezin nieuwjaar vieren bij ons. Het huis zou ontploft hebben moesten ze allemaal tegelijk komen. Al die neefjes en nichtjes herschiepen het huis tot een warboel. Mijn moeder liet ze doen.
Het is ondertussen reeds 10 jaar dat mijn vader overleden is. De tijd staat nu eenmaal niet stil. Mijn moeder leeft nog, is ondertussen 86 jaar maar gaat er niet bepaald op vooruit om het zacht uit te drukken. Ze woont nog zelfstandig maar de vraag is “hoelang nog ?”.
Met de rest van de familie aan vaders kant heb ik geen contact meer. Hun ouders die mijn ooms en tantes waren zijn op enkele na gestorven. De neven en nichten zijn ook al grootouder geworden en hebben genoeg aan hun nabestaanden. Zo gaat dat nu eenmaal.
Tijden veranderen. Geniet dus van elkaar zolang het kan met of zonder kerst.
Groetjes.
🙂

