Deze morgen moest ik even nadenken welke dag het is toen ik net wakker werd. Meestal weet ik dat onmiddellijk maar door dat “thuis zitten” beginnen de dagen op elkaar te lijken zodat ik soms moet nadenken om te weten welke dag we zijn.
Gezien de poetshulp ook niet meer mag langskomen zolang dat virus hier in de buurt huis houdt hebben we samen de handen in elkaar geslagen om het huis proper te houden. Nu ik toch thuis ben kan ik me hiermee uitleven.
Rond de middag een telefoontje van mijn psychologe om te informeren hoe het bij ons er aan toegaat. Alles onder controle !
Deze middag ben ik naar de bank gereden met de fiets. Het is nog steeds kalm in het centrum maar toch heb ik de indruk dat het net iets drukker was dan vorige week. Ik kan me natuurlijk vergissen.
Bij de bank gekomen moest ik buiten wachten samen met nog enkele klanten alvorens aan de automaten te kunnen. Er stond op een brief dat we slechts met twee personen tegelijkertijd naar binnen mogen. Binnen was een vader met zijn twee kinderen. Dat was volgens een dame die ik niet ken één teveel. Hoe durft die man ! Een junk die duidelijk zonder zat kon niet wachten en ging al vloekend weer weg op zoek naar een andere bank.
De dame die me er attent op gemaakt had dat we maar met twee tegelijk enz enz. begon dat ze me herkende van school. Dat was in de periode 1975-1979. Ze zat in een andere richting enkele jaren lager maar toch wist ze me te herkennen na al die jaren. Moet ik een indruk gemaakt hebben toen. Dan was het haar beurt om naar binnen te gaan.
Dit was het zo een beetje voor vandaag.
Groetjes.
🙂
De dingen des levens ! 