De dingen des levens !

Going for the One is het achtste studio album van de engelse progressive rock band Yes, uitgebracht op 15 July 1977 door Atlantic Records. Na een rustpauze in 1975 verhuisde de groep naar Montreux, Zwitserland om er hun volgende plaat op te nemen. Ook kenmerkend voor dit album was de terugkeer van  Rick Wakeman die de groep in 1974 verlaten had om een solo carriere te starten. In tegenstelling tot hun vorige albums bevat Going for the One kortere songs.

Uit deze plaat werd “wonderous stories” als eerste single uitgebracht. De titel van deze single slaat niet op de avonturen van nonkel Juul mocht je dit denken.

Geniet van deze zondag met of zonder zon.

Groetjes.

🙂

Regen, wind, storm, opklaringen afgewisseld met hevige buien en rukwinden. Het lijkt wel herfst. Koud is het in ieder geval niet.

Straks de baan op met Exvan en misschien de kids. Hij vroeg of ik een boom kon halen samen met hem. Het zal wel een kerstboom zijn vermoed ik. Hopelijk niet te groot.

Geniet van de rest van deze dag indien mogelijk.

Groetjes.

🙂

Greet schrijftis

Slecht nieuws of goed nieuws? Allebei.
Eva mag volgens haar psychiater, voor een keer op tijd vandaag trouwens, minderen met antipsychotica.

Dat zeg je tegen oma. Zij had minder goed nieuws over mijn geopereerde zus. Meer bloedverlies dan verwacht. Morgen voor haar weer dokter.
Kijk als mama zegt het is erg dan geloof ik haar.

Het 3 pct-artikel in Libelle dat enkel zoveel procent nekproblemen lichamelijk zijn. Even goed kan ik zeggen ruggenmerg. Waar ik 6 en 11 jaar geleden geopereerd ben aan ruggenwervels omdat mijn ruggenmergkanaal te nauw was, zo worstelt mijn zus ook. Niet echt. Als ik het goed begrijp: voor de 3de maal vlies over ruggenmerg geopereerd.
Pijn ivm ruggenmerg. Daat wil je zelfs niemand mee martelen.

mvg

Greet

We zijn in de donkere weken. Vanaf 16u valt de duisternis. Vooral met die regenachtige dagen valt de nacht vroeg. Toen ik gisteren na 18 uur even weg moest met de auto merkte ik al die lichten van straatlantaarns en auto’s in het beeld. Deze periode heeft toch wel iets. Toen ik thuis kwam merkte ik de maan tussen de kale boomtakken. Da’s ook mooi om zien. Ook al ben ik een mens van het licht, toch kan ik van deze donkere dagen genieten. De kerstsfeer laat ik grotendeels aan mij voorbijgaan. Dan zwijg ik nog over die kerstmuziek die men op de radio draait. Die hoef ik helemaal niet.

Groetjes.

🙂

Gisteren dinsdag weer eens aan de slag gegaan op en rond het station en bijhorende plein. Op mijn vorige werk had ik steeds een to do lijst om de dag te starten. Op mijn huidig werk is dit een onbegonnen zaak. Een medewerker is ziek en wie mag er overnemen ? Goed geraden. Concreet betekende dat ik zowat heel de dag de baan op was. Mij kan je daar niet mee straffen, integendeel.

Verder is hier alles rustig zoals je op de foto hierboven kan zien. Ginger ligt de hele dag te slapen. Nu en dan wakker voor de maag en om de kattenbak te bezoeken. Meer komt er niet meer uit. Hij is nu eenmaal een dagje ouder.

Groetjes.

🙂

Gisteren maandag had ik een dagje vrij. Dag nummer zoveel van op te nemen verlofdagen. Altijd leuk zo’n verlengd weekend ook al is het weer minder, maar op tropische dagen zoals we er deze zomer gehad hebben vind ik het ook maar niets om buiten te klussen.

Vandaag en morgen gewone uren werk. Vanaf donderdag zijn er nog mensen die verlof opnemen. Dat betekent dat ik regelmatig onregelmatige uren zal hebben. We zien wel hoe het bloggen dan zal verlopen.

Toen ik in de namiddag op Eva zat te wachten in de auto prutste ik wat met de camera van de phone. Boven zie je het resultaat.

Groetjes.

🙂

Golden Earring heeft een status als een van ’s werelds oudste rockbands (opgericht 1961). De huidige bezetting is non-stop actief sinds 1970. Golden Earring heeft internationaal succes gehad met hun hits Radar Love, Twilight Zone en When the Lady Smiles,

De eerste maal dat ik de groep bewust op radio Veronica hoorde was in 1970 met “Back home”.

Fijne avond.

Groetjes.

🙂

Ook al komt de Sint hier reeds lang niet meer langs op zijnen verjaardag, toch hadden we vandaag hier wat te vieren.

Precies 22 jaar geleden verscheen hier een nieuw mensje. Die is hier nog steeds en dat moet natuurlijk gevierd worden. Hoe we dat gedaan hebben ? Eva had een idee ! Met zijn drietjes naar een japans restaurant gaan. Zoals je op de foto kan zien hebben we dit gedaan. Daarna is ze samen met haar begeleider naar een tearoom afgezakt. Voor ze het goed en wel wist zat deze dag er weer op voor haar.

Groetjes.

🙂