De dingen des levens !

Zaterdagavond was de laatste keer dat we met zijn allen samenkwamen op de op deze blog destijds heel erg beruchte frituur die vorig jaar wou doorgaan als eethuis. “Wij” dat zijn behalve Greet en ik een groep mensen die elkaar regelmatig troffen in dit etablissement onder leiding van de uitbater en zijn madam. Maandag (vandaag dus) is de zaak definitie dicht. Er komt een nieuwe uitbater maar wanneer en wie is nog niet geweten.

Ook stopt onze bakker ermee door gezondheidsredenen. Onze vorige bakker was al een jaar geleden gestopt om weet ik veel voor redenen, nu dit weer.

Wie er ook mee ophoudt zijn de uitbaters van de benzinepomp waar ik regelmatig ging tanken. Die pomp wordt overgenomen door God weet ik wie. De bijhorende winkel wordt niet meer opengehouden. Ook hier afwachten dus wat gaat komen.

2020 voorspelt dus nieuwe gezichten, nieuwe uitbaters, nieuwe zaken enz. Dit wordt natuurlijk vervolgd en gevolgd op deze blog.

Groetjes.

🙂

Focus is een Nederlandse progrockband, vooral bekend uit de jaren zeventig om zijn instrumentale muziek, een combinatie van invloeden uit klassiek, rock en jazz. De belangrijkste leden uit die tijd waren Thijs van Leer en Jan Akkerman.

Op een verzamelaar met diverse groepen en artiesten uit vervlogen tijden vond ik deze instrumentale terug.

Verder wenst ik jullie een fijne zondag met of zonder zon en blik tomatenbrokjes.

🙂

Met een blik kan je zoveel doen : je kan het openen of gewoon toe laten.

Rond deze tijd van het jaar lees je hier en daar terug”blikken” op het voorbije jaar. Vroeger deed ik dat ook, maar tegenwoordig kijk ik zowat alleen nog vooruit. Wel heb ik even stilgestaan bij twee blogsters die afgelopen jaar overleden zijn. Zij worden gemist.

Je kan ook een blik werpen op iets of iemand. Altijd rekening houden dat de persoon die het blik ontvangt het kan terugwerpen. Daarom dat ik voor de foto een blik tomatenblokjes gekozen hebt. Die tomaten zorgen voor extra kleur.

Soms heb ik den indruk dat ik hier zomaar wat uit mijn nek zit te l*ll*n. Dit zal ook met de tijd van het jaar te maken hebben. Gelukkig ben ik alcoholvrij of het zou anders nog erger worden.

Groetjes en alvast fijn weekend gewenst.

🙂

Dinsdag, de dag voor nieuwjaar wou Eva onze nieuwe blender even testen Ze had een recept gevonden voor smooties en wou dit maken.

Terwijl ze bezig was met het apparaat nam Greet de gebruiksaanwijzing. Groot was onze verbazing dat er in vermeld staat dat je het toestel niet op een hoogte van meer dan 2.000 meter mag gebruiken. Ook stond de waarschuwing er in dat je alleen voedsel in de blender mag malen en mixen. Dus mijn vader zaliger ging er aan zijn voor de moeite als hij zand en cement had willen gebruiken om beton te maken met dat ding. Mijn vader werkte in een betonfabriek, vandaar.

We zijn weer eens gewaarschuwd.

Groetjes.

🙂

Vandaag was het dus nieuwjaar.
Even langs geweest eerst bij schoonmoeder dan bij moeder. Iedereen weer gelukkig voor een tijdje.

Morgen donderdag weer aan de slag van 11 tot 19 uur. Ik ben benieuwd of er nog veel feestgangers zullen rondzwerven op het stationsplein. De kerstmarkt zal ondertussen ook wel zijn beste tijd gehad hebben en dus volgt volgende week de afbraak. Terug naar het “normale” leven dus.

Bij zowat alle bloggers die op mijn bloggersrol voorkomen staan de beste wensen voor 2020. Schiet me niet dood als ik per ongeluk niet op uw wensen gereageerd heb. Voor u dus ook beste wensen van mij voor 2020.

Morgen ook weer een “gewoon” logje op deze blog.

Groetjes.

🙂

The Pebbles was een Belgische band die in de jaren zestig enkele internationale hits scoorde.

De groep werd opgericht door Fred “Bekky” Beekmans en Bob “Bobott” Baelemans. Ze noemden zich oorspronkelijk The Fredstones. Toen ze in 1965 in contact kwamen met producer Norman Petty (hij deed productiewerk voor Buddy Holly) stonden ze dicht bij een internationale doorbraak. Petty wist de groep te overreden om de naam van de groep te veranderen in The Pebbles.

In 1967 werd Louis de Vries, die ook Ferre Grignard onder zijn vleugels had, hun manager. Hij bezorgde hun een platencontract bij Barclay Paris. Een jaar later bracht de groep de single Get Around uit die frequent door Radio Veronica werd gedraaid. Het werd hun eerste hit. In 1968 volgde de single Seven horses in the sky, die in 1969 de 5de plaats in de Vlaamse top 30 bereikte.

Op een verzamelcd met hits uit de jaren 60 van de vorige eeuw vond ik hun hit “Seven horses in the sky” terug.

Daarne ging het stilletjesaan bergaf met de groep, mede door enkele wijzigingen in de bezetting. The Pebbles werden opgeheven in 1974.

Fijne zondagnamiddag
of
Fijne maandagmorgen.

Groetjes.

🙂

Deze namiddag was ik met enkele bekenden in het winkelcentrum van Roeselare gelegen langs de Brugsesteenweg. In één van die winkel was er totale uitverkoop van baby en kinderkledij. De winkel is onderdeel van een keten die ik vooral van naam ken. De baby’s alhier zijn al lang groot geworden,dus heb ik daar zelf in feite niets meer te zoeken. Ook het feit dat ik waarschijnlijk nooit grootouder zal worden is daar debet aan.

De uitverkoop is al een tijdje bezig. Op 31 december gaat de zaak definitief op slot. Eén van de winkelbediendes wist te vertellen dat ze zelf nooit op de hoogte gebracht werden van de reden van de stopzetting. Dat ze 2020 zonder werk zouden starten was hetgeen ze wel wist. Even googlen leerde me meer over de reden. 12 winkels van deze keten sluiten hun deuren. “Er volgen geen naakte ontslagen” lees ik ergens. Wel worden de werknemers overgeplaatst naar winkels die zowat onbereikbaar zijn voor hen.

Mooie vooruitzichten voor die mensen bij het einde van 2019 en de start van 2020.

Groetjes.

🙂

Om alle verwarring te vermijden begin ik met wat BOB niet is, namelijk een bekend figuur uit de vroegere jaren stillekens van de vlaamsche televisie. Ook heeft het niets te maken met de Bijzondere Opsporingsbrigade. Wat het wel is lijkt me dan simpel. Zoals ik onlangs schreef in een reactie ben ik 99 % van de tijd alkoholvrij. Op zich niets speciaal want zo zijn er meerdere mensen.

Wat er wel kan over gezegd worden is dat ik over een auto beschik en sommige vrienden en kennissen maken daar in deze dagen van feesten graag gebruik van. Kortom, indien nodig sta ik klaar om hen naar huis te brengen. Altijd beter voor hen dan met de eerste de beste beschonken autobestuurder meegaan. Je leest al genoeg over zulke accidenten in de kranten.

Gisterenavond kreeg ik bericht van de Muizen dat ze hun bus gemist hadden. Ik rook onraad. Toen ik aan het café aankwam waar ze kerst aan het vieren waren bleek ik gelijk te hebben. De zus van Grote Muis had het begeven. Geen buschauffeur die achter zo’n beschonken passagier zit te wachten. Het vijftal dan maar naar huis gebracht.

Deze namiddag kwam mevr. Päradijsvogel binnen op mijn werk. Ze vroeg of ik deze avond vrij was om hen na de kerstparade naar huis te brengen. Zo blijf ik bezig. Geen alkohol drinken heeft gevolgen.

Groetjes.

🙂