De dingen des levens !

Als je viert vergeet dan niet je foto’s op de sociale media te plaatsen.

Stay safe !

🙂

Morgen is het zover ! Dan herdenken we vanuit onze bubbel de geboorte van Rudolf het rendier. Het schijnt dat het nogal een zware bevalling was.Omwille van dit heuglijk feit dansen we al dan niet met een rode muts en neus rond een boom met ballen en geven we elkaar geschenken die we de volgende dag op een tweedehandssite zetten. Zo kreeg ik maandag reeds twee pakjes van de zus van Grote Muis die tevens tante en doopmeter van Kleine Muis is. Ieder die mij kent of deze blog al een tijdje volgt weet dat ik geen alcohol meer drink. Dus……zie foto hieronder ! 🙂

Het is met veel liefde gegeven. Gelukkig zat de dame goed ingepakt en moeten we afstand houden.

Belt er vorige week iemand aan. Een dame uit onze straat met enkele kalenders. De vraag is om ze uit te delen aan mensen die de Here willen leren kennen. Geen probleem die stop ik in de bus van de buurvrouw met het harige poesje.

Maandagavond belt er weer eens iemand aan de voordeur. Het is niemand minder dan Ernest den Evangelist die door weer en wind naar ons huis gefietst heeft om ons een kalender te overhandigen samen met de beste wenskaarten. Ik vrees dat de brievenbus van de buurvrouw te klein zal worden.

En dan nu op naar euh de vrijdag natuurlijk. Wat anders ?

🙂

Is het een vogel ?
Is het een kiwi ?
Is het een wasproduct ?
Is het een overvolle pispot in verre staat van ontbinding ?

NEEN !

Het is niemand minder de de Roeselaarse superheld Stan de Afstandman die met behulp van zijnen superstaf er voor zorgt dat iedereen voldoende afstand houdt. Niemand, ook mensen met lichamelijke beperkingen, niemand dus, ontsnapt aan zijn lodderig oog

Net als Batman heeft deze onversaagde held een hulpje. Nee, niet Robin, maar een bevallige jonge dame die hem bijstaat in de jacht op overtreders. Net wanneer je van plan bent om dichterbij een bekende of onbekende te komen zijn ze daar.

Met pure doodsverachting gaan zij de overtreders te lijf. Voor niemand maken zij een uitzondering. Ontsnappen is geen optie zoals de dame op de foto probeert. Afstand houden is de regel.

Verder bleef alles rustig op de markt. Zoals steeds kreeg ik gezelschap van oude bekenden zoals de karatetrainer, Ernest den Evangelist enz. Ook even langs geweest bij de dame die het openbaar toilet op de markt openhoud en onderhoud. Blijkt dat deze dame uit Colombia in feite een schoonheidspecialiste is die een zaak runt in Sint Kruis.

Werd het toch nog gezellig, reeds !

Groetjes.

🙂

Afgelopen zaterdag kreeg ik de vraag van Grote Muis om kleertjes voor haar nieuwste kleinkind te bezorgen bij haar zoon en zijn vriendin. Dat betekent natuurlijk dat de Muizen meewillen.

Even later zijn we bij het huis van haar zoon. Ik parkeer de auto wat verderop. Met dat volkje dat deze straat bewoont weet je maar nooit. Gelukkig maar dat ik dat deed. Even later stopte een anonieme wagen van de politie bij hun buur die dealt.

De baby is klein, maar dan echt klein. Twee maanden tevroeg geboren laat zijn sporen na. Het meisje beweegt constant en slaakt nu en dan kreetjes. Typisch voor prematuren laat ik me vertellen.

Zoonmuis, de vader van de baby, moet pannenkoeken die hij voor de school van zijn stiefzoontje verkoopt thuis bezorgen in Wielsbeke. Da’s niet zo ver. Samen rijden we er heen. Bij aankomst worden we hartelijk begroet. “Proficiat opa” galmt het door de straat. Gelukkig weet ik dit misverstand met een grap te corrigeren.

Wat later rijd ik met de Muizen terug richting Roeselare. We hebben enkele zakken speelgoed en andere spullen meegekregen waarmee Grote Muis andere mensen gelukkig kan maken. Die leveren we aan huis We mogen wel niet binnen komen daar de kinderen er zijn en jeugdzorg heeft de reglementen verstrengd.

Voor wie nieuw is op deze blog of gewoon vergeetachtig heb je hier een link over het “onstaan van de soap rond de Muizen”.

Stay Safe !

🙂

Onlangs liet Exvan me weten dat zijn advocaat getuigenissen zoekt tegen de moeder van hun kinderen. Door omstandigheden kwamen de kinderen na jaren terug bij de biologische moeder. Exvan was hierdoor in zijn gat gebeten zoals men dat hier zegt.

Niet alleen wil hij een wettelijke regeling, maar ook de kinderen terug bij hem. Dan maar een advocaat onder handen genomen. Die kijkt nu vooral naar het verleden van de mama. Die heeft destijds vriend en kinderen in de steek gelaten om samen met een drugsverslaafde op straat te leven. We zijn nu enkele jaren verder en de dame heeft haar leven terug op de rails samen met haar kinderen en een nieuwe vriend met zijn dochtertje. De advocaat van Exvan wilt vooral getuigenissen van die periode dat ze op straat leefde.

Exvan heeft hieromtrent Grote Muis gevraagd dit te doen. Deze heeft categoriek geweigerd. Daar heeft ze in het verleden al problemen door gehad en dat wil ze nu ten zeerste vermijden. Komt daarbij dat Exvan ook niet volledig zuiver is in verband met feiten die hij samen met de mama van de kids gepleegd heeft. Dat kan dan weer tegen hem gebruikt worden. De relatie die hij dit jaar had met een aan alcohol verslaafde dakloze vrouw is ook geen pluspunt.

Hoe dan ook, ik heb besloten hier niet aan mee te werken. Bagger gooien is nooit mijn sterkste kant geweest. Die krijg ik trouwens ook niet graag over mij heen. Ik zie vooral het positieve in de mensch. Ik zou het mezelf nooit vergeven hieraan mee te werken.

Exvan is niet tevreden over de vooruitgang van het dossier en denkt er aan een andere advocaat te raadplegen. Die wil ik helpen zoeken. Liefst ene die geen bagger uit het verleden naar boven haalt en gewoon zorgt dat alles volgens de wet verloopt.

Daarom dus dat ik mijn kat stuur.

🙂

Deze week was ik bij mijn moeder om haar papieren en rekeningen in orde te brengen. Toen ik iets wou opbergen in de lade zag ik een CD box liggen “Heroes of the 50s”. Drie platen van Elvis Presley, Buddy Holly en Chuck Berry. Die box had ze niet meer nodig en die mocht ik meenemen. Zo gezegd zo gedaan.

Voor vandaag heb ik Chuck Berry gekozen.

Charles Edward Anderson Berry (St. Louis, Missouri, 18 oktober 1926 – St. Charles, Missouri, 18 maart 2017), bekend als Chuck Berry, was een Amerikaans gitarist, zanger en componist. In 1982 werd hij opgenomen in de Nashville Songwriters Hall of Fame.Berry wordt beschouwd als de belangrijkste tekstschrijver van het rock-‘n-rolltijdperk en was een van de eerste leden van de Rock and Roll Hall of Fame (1986). Berry staat vierde op de lijst van beste songschrijvers uit de popmuziek die het tijdschrift Rolling Stone in 2015 publiceerde.

Zet tafel en stoelen aan de kant en vlieg er in op de muziek van Chuck Berry. Laat de buren maar meegenieten.

Oh ja ! Carol heb ik hier al eens op jullie losgelaten maar dan in de versie van de Rolling Stones.

Stay safe !

🙂

Momenteel staat Roeselare ook in het teken van Kerst. Er wordt weliswaar aangeraden om zoveel mogelijk thuis/in je bubbel te blijven, maar toch heeft Stad er voor gezorgd dat het centrum aantrekkelijk is voor mensen die er eens uit willen.

Zelf heb ik nog geen foto’s gaan nemen. Niet zeker of ik dat zal doen daar ik ook liefst van al thuis aan het bubbelen ben. Op het Youtubekanaal van Roeselare vond ik de video hierboven en vond het aardig genoeg om hier eens te posten.

Groetjes.

🙂

Toen ik de voorbije dag de tandarts in handen liet van Kleine Muis (of is het omgekeerd ?) ging ik dus die brief posten via de postbus op het stationsplein. Nu ik er toch was keek ik even rond en ging eerst een kijken hoe het met die gevel gesteld is. Ik heb daar vroeger reeds foto’s van getoond toen er zich achter die gevel niets bevond behalve materiaal om den boel recht te houden.

Zo te zien is er heel wat veranderd de afgelopen maanden. Da’s maar best voor de eigenaars en de bouwfirma’s. Het ziet er allemaal veelbelovend uit. Op en rond het stationsplein zal er nog veel veranderen, maar dat zijn blogposts voor later.

Wat later reed ik de Muizen naar huis. Onderweg vertelde Grote Muis dat Kleine Muis haar vriendje het huis uitgezet heeft. Op den duur begon hij zich “vreemd” te gedragen en dat was niet naar de zin van Kleine Muis. Kleine Muis onderbreekt haar mama met “Ma, ik krijg mijn koekje niet open.”

🙂

Rond de middag moest kleine Muis bij de tandarts zijn ter controle. Zij heeft een beugel en hoopte die kwijt te geraken vandaag. “Ge moet maar op zijn vinger bijten” grapte ik toen we onderweg waren. “Zeg dat maar niet” reageerde Grote Muis “Je weet dat ze bekwaam is om dat te doen”. Ja zo kennen we de Kleine Muis. Die neemt veel dingen letterlijk.

Terwijl de Muizen bij de tandarts waren stapte ik richting stationsplein om een brief van Grote Muis te posten. Daar staat een brievenbus en nu we toch in de buurt waren was die brief een excuus voor mij om even rond te kijken op dat plein.

Momenteel is het stationsplein zowat een bouwwerf. Diverse gebouwen worden onder handen genomen. Toch hebben de mannen van Stad er kerstversiering geplaatst of laten plaatsen. Het was zoals gezegd rond de middag, dus geen lichten aan of wat dan ook. Het was bewolkt weer zodat de sfeer iets grimmigs had. Met mijn phone kon ik bovenstaande foto maken die in zwart/wit het best tot zijn recht komt.

Ik was net terug bij de auto wanneer ik een sms kreeg dat de Muizen terug buiten waren. Het materiaal in de mond van Kleine Muis mag er in april 2021 uit. Da’s dus nog wat op de tanden bijten.

🙂