Het is nog vroeg in de morgen. De duisternis is nog steeds alom aanwezig en vleermuizen zweven rond de kerktoren. De kerkuil kijkt verstrooid naar buiten vanuit de toren. Alles is stil. De graven op het kerkhof zijn weer dicht en de haan van boer Floris zit nog binnen zijn keel te gorgelen voor het gekraai.
Toch is er reeds volk op het gemeentehuis aanwezig. De burgemeester heeft enkele notabelen tot zich geroepen om te praten ende te discussiëren over de filmploeg die binnenkort in het dorp zal nederdalen om er een realityshow op te nemen. Ook commissaris Dezeurder en garde Punaize zijn uitgenodigd op deze zitting. Kwestie om de te nemen veiligheidsreglementen voor te leggen. Stoovebuuzeke en Sjonnie van de Waterleidinghe zijnde de gemeenschapswachten van dienst, zijn ook gevraagd, maar die liggen nog te kotsen in het urinoir van café Vlaanderen. Zelfs meneer pastoor werd gevraagd aanwezig te zijn…
1977 ! Ik was toen 17 in dat gezegende jaar. Nonkel Juul overleed en punk kwam op ! Boeiend jaar met andere woorden.
The Tubes waren een theatrale groep uit de US of A. Heel bekend waren die hier niet, maar ik had hen een paar keer bezig gezien op de franse televisie.
Het nummer dat ik hier gekozen heb is een aanklacht of wat dan ook op de kinderen van Hollywood sterren die uit verveling en ballorigheid aan het spul zitten.
“This should be the Tour of France theme song” las ik in de commentaren op Youtube.
Nieuwjaarsdag verloopt rustig. Behalve dat er van alles op tafel staat om van te genieten is er hier niet te merken dat het nieuwjaarsdag is. Lekker rustig zo.
Greet kijkt naar het nieuwjaarsconcert en ik luister via youtube naar progrock uit vervlogen tijden. Gelukkig voor Greet luister ik met de koptelefoon op. Eva luistert muziek via haar GSM en houdt zich verder bezig met Louis die zich laat bedienen en verwennen door zijn mens.
In de namiddag gaan Eva en ik even langs bij mijn moeder. Die is duidelijk beter. De dag voordien voelde ze zich niet goed en moest ik de dokter laten komen. Terwijl we aan het keuvelen zijn krijg ik bericht van Grote Muis met de vraag hoe het is met mijn ma. Ik besluit om de dames te laten praten via een videogesprek.
Beide dames zijn blij om elkaar zo eens bezig te zien en te horen. Nu en dan komt Kleine Muis even in beeld om te wuiven en jinglebells te zingen. Grote Muis heeft reeds Kleine Mama aan de lijn gehad. Met oudejaarsavond was het daar “feest” en nu is ze bezig de restjes alcohol uit te drinken. Het jaar begint goed ten huize van Kleine Mama.
Beertje het poesje van de Muizen houdt de bloemstaander van Grote Muis vast. Dat kattenbeest is duidelijk ook klaar om zich uit te leven in 2021.
Wanneer u dit leest zit 2020 er op. Geen jaar zoals vele andere jaren voorheen. Begon het jaar nog onopvallend, vanaf maart zaten we opgeschept met dat corona virus. Een eerste lockdown bepaalde ons leven. Tot op heden is dat virus er nog steeds. Maar zoals altijd is er hoop. Hoop die we niet mogen verliezen.
Al het leven zowel sociaal, familiaal als economisch werd door elkaar geschud. Velen verloren hun dierbare ouders of konden ze niet bezoeken.
Daarom dat ik iedereen toewens dit jaar 2020 af te sluiten door alle leed een plaats te geven en afstand ervan te nemen. Koester de goede momenten en dierbaren in je hart en kijk verder niet meer om.
Het was voor mij een jaar van bezinning. Klinkt religieus maar is het niet. Ik werd 60 en begon de dingen anders te zien. 10 jaar geleden was ik 50, maar binnen 10 jaar ben ik er 70. En zeggen dat de tijd vliegt ! Dit virus deed me inzien wat belangrijk voor mij is. Mensen en dingen die niet langer in je leefwereld passen : laat ze los zonder pijn of wrok en kijk niet meer om.
Hopelijk dat jullie ook beseffen wat belangrijk voor je is : je man, vrouw, kinderen, ouders enz. Ook wie echte vrienden zijn werd voor velen duidelijk !
Ik ben klaar voor 2021, hopelijk jullie ook. Geniet zoveel als mogelijk maar stay safe, blijf zoveel mogelijk in je bubbel en zoals eerder geschreven hier, kijk zo weinig mogelijk om naar wat gebeurd is. Indien je toch omkijkt, probeer het door een positieve bril te zien.
Om in de juiste sfeer 2021 te starten heb ik wat klassieke muziek voor jullie gekozen, namelijk Tchaikovsky met zijnen notenkraker voor U gespeeld door een japans orkest. Ook daar weten ze wat kunst en cultuur is. Wel even doorklikken naar Youtube.
29 december 2020. De kerstman en zijn kalkoen zijn ondertussen verteerd of doorgespoeld. Het is maar hoe je het bekijkt. Bijna 2021.
Dinsdag 29 december was tevens de laatste dinsdag van dit gezegende jaar en derhalve dus ook de laatste keer dit jaar ronddwalen op de markt.
De markt verliep vlot. Eerst geen kat te zien maar toen de zon zich toonde kwam ook het volk te voorschijn. Met man en macht werd alles in goede banen geleid.
Na al die maanden op de markt heb ik op den duur een verzameling “fans” rond me gekregen. De leeftijd van die jongeren schommelt tussen de 70 en 80. Veel gelach om opmerkingen en andere onzin. Zo gaat de tijd rap vooruit.
Volgend jaar gaat deze klus verder. Over stoppen met controle wordt niet gepraat. Het virus is nog niet verslagen.
Maandag begon met Eva naar haar tijdsbesteding te brengen. Daarna terug naar huis en even mijn administratie in orde brengen. Betalingen uitvoeren enz. De laatste week van het jaar was dus goed en wel begonnen.
In de middag kreeg ik een berichtje van Exvan met de vraag om naar de Aldi te gaan. Eindejaarsboodschappen met andere woorden. Daar had ik wel tijd voor.
Rond de middag Eva terug ophalen. Terwijl ik in de auto wacht tot Eva naar buiten komt zie ik dat ik een bericht van Exvan gekregen heb. Hij stuurt berichten via zijn pc daar hij nog geen bruikbare GSM heeft. Hij vraagt me of ik voor hem een afspraak kan maken bij de dienst budgettering. Goed idee laat ik weten. Eindelijk doet hij wat aan zijn penibele financiële toestand. Even later kan ik hem laten weten wanneer hij daar verwacht wordt.
Ondertussen krijg ik een oproep van Grote Muis. Ik had beloofd haar te helpen om zakken oude kleren naar de containers te brengen. Zij en een buur verzamelen van alles om dan uit te delen aan behoeftigen. Haar garage staat op barsten. Ook beloof ik in de avond gerief naar iemand te brengen die het hard kan gebruiken.
Als dit alles achter de rug is wilt Kleine Muis naar de Mac. Zo heb ik deze “dag van de onnozele kinderen” ook weer volgekregen.
Lang geleden dat ik nog eens een jaaroverzicht gemaakt heb. 2020 was voor mij net als bij vele anderen anders dan anders. Een jaar waarin van alles gebeurd is, een origineel jaar zeg maar. En toch is het jaar als een flits aan mij voorbij gegaan. Vreemd gevoel. Laten we dus maar met het begin beginnen.
Januari stond hier in het teken van de op deze blog beruchte frituur die er na jaren frieten en onzin er mee ophield. Nog even een foto uit 2013. De groep die de frituur onveilig maakte is min of meer uit elkaar gevallen, maar we houden contact via Facebook. Wie weet komt er ooit een reunie !?
Februari verliep rimpelloos behalve dat er berichten de kop opstaken over een virus dat wel eens alles lam zou kunnen leggen. Verder bij de meeste mensen en ook bij mij geen vuiltje aan de lucht. Ook werd even stilgestaan bij de afbraak van het gebouw waar vroeger Dancing Peegie in onder gebracht werd. Een stukje jeugd van velen die definitief verdween.
Halverwege maart viel het doek. Lockdown ! Ook het fietspunt werd gesloten en ik mocht beschikken. De Ooststraat, belangrijkste winkelstraat in het centrum, lag er verlaten bij. Iets wat we hier nog nooit gezien hadden.
In april krijg ik de vraag of ik mee wil werken aan het schijven van adressen op enveloppes die de burgemeester wilt versturen. Zo kom ik terug in contact met mijn feitelijke werkgever. Het bevalt me uitstekend.
Een week later mag ik helpen met het rondbrengen van flyers in Beitem om de mensen op de hoogte te brengen van het wel en wee van het coronavirus. Gelukkig is het mooi lenteweer. Genieten doe ik in ieder geval van deze fietstochten.
De plotselinge lockdown is nefast voor onze dochter die dient opgenomen te worden. Het werd haar echt teveel.
In mei ga ik aan de slag als ShoppingGids. De dinsdag controleren we de markt en op vrijdag en zaterdag de centrumstraten. Drie dingen moeten we vooral controleren : dragen van mondmaskers, afstand houden en de aangewezen wandelrichting respecteren.
In mei en juni wordt ik ook gevraagd om mee te werken met het in enveloppes stoppen van de mondmaskers die de stad uitdeelt aan de inwoners.
In juni verneem ik het overlijden van de hier op deze blog beruchte “Klusjesman’ ook gekend als Ronny King die ons uit de bol deed gaan in frituur Sterrebos destijds.
Juli kabbelt rustig voorbij. Ook op het thuisfront niets speciaals te vermelden. Het is warm in de straten en iedereen zoekt de schaduw op.
De controles van de shoppinggidsen op vrijdag en zaterdag wordt afgeschaft daar de reglementen versoepeld zijn.
Tijdens augustus nemen we ook afscheid van onze rosse kater Ginger. Hij deelde hier lief en leed van 2009 tot 2020.
Eind september help ik mee met de autoloze zondag. Zowat de laatste echte zomerse dag van het jaar. Iedereen geniet. Terrasjes zitten overvol.
Ook zijn de scholen opnieuw gestart na een extra lange vakantie door dat virus. Vanaf dan wordt ik regelmatig bekogeld met lekkers dat Kleie Muis op school gebakken heeft.
In oktober gaan de cijfers opnieuw de hoogte in met als gevolg, wel zie foto hierboven !
Hier krijgen we een nieuwe kostganger over de vloer of beter gezegd in de kamer van Eva. Louis is de naam, een 8jaar jonge kater uit het asiel. Vanaf de eerste dag eist hij Eva op als zijn persoonlijke mens die dag en nacht voor hem klaar dient te staan.
In november beginnen heel wat mensen reeds aan de kerstversiering. Zo ook buurman Ronny die hiervoor mijn verlengkabel komt lenen. Een kabel die ik gebruik voor mijn grasmaaier en electrische snoeischaar.
Nog enkele recente foto’s om dit overzicht mee te beëindigen.
Dit overzicht stond grotendeels in het teken van wat ik beleefd heb door die corona. Toch een bewijs dat dit virus heel veel beslag gelegd heeft op ons dagdagelijks leven.
Hopelijk heb ik jullie niet verveeld met dit extreem lange overzicht. Anders hoop op volgend jaar zetten. Wie weet wat er ons dan te wachten zal staan.
Zoals te voorspellen was verliep Kerst hier heel rustig. Wel met zijn drietjes lekker eten en extra versnaperingen maar daar bleef het bij. Echte feestvierders die uit de bol gaan zijn we sowieso al niet.
Eva en ik zijn in de namiddag even langs geweest bij mijn moeder. Daar hielden we het ook sober voor de tijd van het jaar. Mijn moeder is ondertussen 87 en zit ook niet meer te wachten om uitbundige toestanden. Volgens mij is ze dat zelfs nooit geweest.
Nadien besloten Eva en ik om nog eens een ritje rond en door stad te maken. Kwestie van eens te zien hoe de sfeer is op deze dag. Het centrum was op sterven na dood. Geen kat als het ware.
Onderweg zagen we een regenboog en hielden even halt om die te bewonderen. Ook nam ik enkele foto’s waaronder deze hier boven. Niet bepaald een typische kerstfoto.
De dingen des levens ! 