De dingen des levens !

Deze middag ben ik met mijn moeder naar de radiologie gereden. Blijkbaar had haar huisarts vastgesteld dat ze last heeft van galstenen. Dan maar een echo laten nemen. In haar toestand is zo’n trip geen sinecure. Ik mocht mee binnen om haar te helpen met haar kleren en haar op de tafel te helpen en na het onderzoek er weer af krijgen en terug in de kleren helpen. Dat het ooit andersom ging, daar sta ik dan wel even bij stil.

De arts kon niets ernstigs zien op de echo, maar zou de resultaten even later doormailen naar haar huisarts. Dat was al een geruststelling. Eten had ze niet klaargemaakt of klaargezet. Dan vroeg ze of ik ergens wou stoppen voor frieten met iets erbij. Daar had ze zin in. Ik bleef bij haar thuis tot ze klaar was met eten. Ik liet haar met de belofte zich te rusten te leggen.

Ook had ik beloofd even den Aldi binnen te wippen voor enkele kleinigheden. Tevens merkte ik dat ik een sms van Grote Muis gekregen had met de vraag samen naar de Aldi te gaan. Twee vliegen in één klap dus. Grote Muis bleek last te hebben met haar bril die steeds maar van haar neus afzakte. Dan maar even langs bij Hans Anders.

Een beetje later was ik terug bij moeder met de boodschappen. Ik bleef niet lang want ik wilde tenslotte ook nog eens in mij eigen huis vertoeven. Net toen ik neerzat op de bank kreeg ik een sms van de fietsenzaak hier vlakbij dat mijn fiets hersteld is. Het euvel kon ik niet in het Fietspunt laten herstellen, maar die fietsenhersteller kon dan wel, dus….

Zo was deze dag vlug om. Nu even chillen zoals men dat heden zegt.

Groetjes.

🙂

Gisteren dinsdag ging ik tevoet richting centrum van Rumbeke. Overal waar ik rondkeek op de grond zag ik weggeworpen mondmaskers of blikken. Is het omdat ik jarenlang het stationsplein helpen proper houden heb. Of is het nu ik me bij Mooimakers aangesloten heb dat dit me opvalt ?

Ook sluikstorten lijkt te zijn toegenomen. Hier en daar zakken vol afval.

Wat me het meest stoorde was dat de meeste troep in de buurt van een schooltje te vinden is. Het is zo’n typisch wijkschooltje met kleuter en lager. Daar kunnen de leerkrachten samen met de kinderen toch eens werk van maken. Dit in het kader van zorg dragen voor het milieu.

In deze buurt zijn de afgelopen weken/maanden grote sloopwerken gedaan. Op één van de momenteel braakliggende terreinen lag er al veel vuil.

In ieder geval heb ik een mail gestuurd naar het stadsbestuur met de nodige foto’s erbij. Ik ga deze week daar eens rondlopen met mijn “wapen” om het zwerfvuil op te ruimen. Sluikstorten is niet voor mij. Daar zullen de gemeenschapswachten op af gestuurd worden om eventueel de herkomst ervan op te sporen.

Dat was het voor deze keer.

Groetjes.

🙂

Het is vlak na de middag als ik samen met mijn moeder de parking van de Aldi op rijd. Zoals steeds stapt ze met veel moeite uit de auto. Net op het moment dat ik haar een kar geef om mee naar binnen te nemen hoor ik een iets vallen. Ik kijk om en zie midden de parking een bejaarde vrouw en haar fiets op de grond liggen. Samen met nog twee mannen die precies vanuit het niets opduiken gaan we op de onfortuinlijke vrouw af. Blijkbaar heeft ze met de hiel van haar schoen blijven haperen aan de propvolle fietstassen en daardoor ten val gekomen. Terwijl de ene man haar rechtop helpt nemende andere man en ik de fiets. Het is een loodzware elektrische fiets met propvolle fietstassen. De huidige e-bikes zijn veel lichter bedenk ik me. Gelukkig is de vrouw niet gewond. Wel zwaar geschrokken en onder de indruk.

Dan draait ze zich om en roept boos naar een jonge vrouw die uit haar geparkeerde auto stapt. De oude vrouw verwijt de bestuurster dat zij haar ten val heeft gebracht omdat ze moest remmen voor die auto. De jongedame weet niet wat ze hoort, maar houdt zich kalm. Zowel de twee mannen als ikzelf hebben geen auto gezien toen de oude vrouw ten val kwam. De jonge dame kijkt verbaasd en angstig in onze richting. Dat klopt helemaal niet. De oude vrouw keert zich naar mij en vraagt of het fietsstuur scheef is door de val. Ik merk niets scheefs. Mopperend gaat de oude dame met de fiets aan de hand weg. Gelukkig woont ze niet zo ver. Even later kom ik de jonge blonde vrouw tegen in de Aldi. Ik verzeker haar dat niemand haar een verkeerd of gevaarlijk maneuver heeft zien doen met de auto. Ze lijkt opgelucht en bedankt me. Dan verdwijnt ze uit mijn zicht en ga ik op zoek naar mijn moeder die ondertussen haar kar kwijtgeraakt is en haar richtingsgevoel. 

Ik kom als eerste met mijn kar aan de kassa. Terwijl ik de producten op de band plaats komt mijn moeder achter mij. Een oude man die ik vroeger wel eens gezien heb in deze suup staat vlak achter haar en helpt haar met het uitladen van de kar. “Leuk dat de mensen elkaar zo spontaan helpen” lacht de kassierster. “Hopelijk blijft het daarbij” grap ik. Als tegenprestatie help ik de oude man aan de kassa met alles terug netjes in zijn kar te plaatsen.

Moeder en ik komen bij mijn auto. Terwijl ik de boodschappentassen uit de wagen neem komt het heerschap in onze richting. Onopgemerkt gaat hij vlak achter mijn moeder staan met zijn armen wijd open. Precies een vampier die op het punt staat zijn prooi te grijpen en in de nek te bijten. Vooraleer mijn moeder goed en wel beseft wat er gebeurt neemt hij haar tas en propt er de koopwaar in. Dit alles zonder één woord te zeggen. “Mijn moeder heeft een aanbidder” flitst het door mijn hoofd. Zonder veel woorden gaat hij weg terwijl ik de tassen in de koffer van de auto plaats. Mijn moeder kijkt verbaasd, niet goed wetende wat haar overkomen is. Het is ook lente voor de 88plussers dus…..

Nadien zijn we eens naar de nieuwe poolse supermarkt gereden. Dat vond moeder interessant. Achteraf heb ik moeten beloven haar eens mee te nemen naar zo’n islamitische supermarkt. Dat wil ze ook wel eens van dichtbij bekijken. Ik heb een versleten maar tevreden moeder in haar huis achtergelaten. Nodig dat ze even tot rust kwam. Morgen weer op de koffie. 

Groetjes.

🙂

De titel hierboven lees ik soms bij blogsters die zich influencer menen. Het idee alleen vind ik absurd. Alsof zonder hun blogs het leven geen zin meer heeft. Het leven heeft nu eenmaal GEEN zin, moest je dat nog niet beseffen. Ook deze blog is totaal nutteloos om wat dan ook.

Het is ondertussen geweten dat Eva met haar voet en deel van het been in het gips zit. Nutteloze informatie die het huishouden danig op zijn kop gezet heeft. Even een ziekenhuisbed in elkaar zetten met behulp van buurman Ronny waarvoor dank. Dank is goedkoop weet je ??

Toch nog even tijd gehad om wat stichtende lectuur tot mij te nemen zoals onder andere enkele boekjes van L P Boon die ik tijdje geleden tweedehands gekocht heb op den Bol. Hieronder ziet u den Boon in een diepgaand gesprek met een euh dame.

Verder nog wat bezig geweest met de Muizen waarover u op de soapblog één en ander kan lezen. Ook enkele verhalen met diepgang geschreven voor de blog van Nonkel Juul. Een verhaal in vier delen met Bieke en haar vriendinnetjes in de hoofddrol die zich weer eens van hun mooiste kant tonen. Binnenkort online indien de blog niet online gehaald wordt door de moraalridders

Muziek ook meer dan genoeg beluisterd. Niet alleen progressieve rock zoals je zou vermoeden, maar ook simpele muziek met inhoud en moraal zoals op deze clip te horen en te zien. Toppop na school, waar is de tijd ???

Verder stel ik het goed mocht je daaraan twijfelen zoals mijn peut. Dus je weet waar ik al die tijd gebleven was, ook al is deze wetenschap totaal nutteloos.

Groetjes.

🙂

Bryan Ferry, Roxy music  : bekende namen die in de jaren 70 en begin jaren 80 van de vorige eeuw de music scene beïnvloeden. Zij waren de inspiratiebronnen van heel wat groepen eind jaren 70 die men verzamelde onder de naam ‘new romantics”. Enkele voorbeelden zijn Duran Duran en Spandau Ballet.

Wat dit met progressieve rock te maken heeft zal ik proberen duidelijk te maken. 

Vooraleer Ferry de groep oprichtte deed hij auditie bij King Crimson. Gelukkig kreeg hij de job niet anders hadden we nooit van Roxy Music gehoord. 

Toen de groep begon was niet Phil Manzanera de gitarist, maar ene David O’List die voorheen in The Nice zat samen met Keith Emerson. Manzanera was afkomstig uit de Canterbury scene, waar ik het later over zal hebben.

Eddy Jobson nam in 1973 de plaats in van Eno en zou later bij Frank Zappa spelen. Eno werkte na Roxy vooral aan zijn eigen albums vol ambient. Ook als producer verdiende hij zijn boterham. In 1975 produceerde hij een langspeler van John Cage. 

Bassisten versleet de groep aan de lopende band. Eén van die bassisten was John Wetton. Later zou Wetton samenwerken met onder andere Bill Bruford die hij kende van King Crimson en Eddy Jobson onder de bandnaam UK. Begin jaren 80 werd hij zanger en bassist van Asia die een hit hadden met Heat of the Moment. 

De productie van de eerste langspeler van Roxy Music was in handen van Peter Sinfield die voorheen tekstschrijver was van King Crimson en later ook samenwerkte met Emerson Lake and Palmer. Een kleine wereld dus als je het mij vraagt. 

Geniet van deze zondag.

🙂

Deze week verscheen een foto op de blog van nonkel Juul. Het is een oude foto van een herberg die reeds lang verdwenen is. Matroos vroeg me of dat gebouw er nog staat en dacht erbij van niet. Een reden voor mij om even om te rijden terwijl ik naar mijn moeder ga en zien hoe het er daar nu uitziet !

Dat daar tegenwoordig een feestzaal is wist ik nog. Daar hadden we destijds met de karateclub het sportseizoen afgesloten met een natje en een droogje. Dat we achteraf heibel hadden met de papa van één van de jongelui wiens zoon wat te diep in het glas gekeken had is een andere geschiedenis. Het huis staat er nog steeds en is nog steeds goed herkenbaar in vergelijking met dat op de oude foto. De witte deur is vervangen maar dat zal wel na meer van 50 jaar. Ook de rest is nog weinig veranderd. Wel gerenoveerd maar nog steeds herkenbaar. Een klein mirakel dus. Constateer zelf maar :

Ik ga binnenkort weer als vanouds bloggen en blogs lezen. Het was hier meteen druk nadat bleek dat Eva haar voet gebroken heeft. Mijn agenda was direct gevuld. Momenteel is het hier weer rustig, voor zover het hier rustig kan zijn.

Groetjes.

🙂

Even alles op een rij zetten en dan zien we wel.

Groetjes.

🙂