Toen ik deze middag vlakbij het stadhuis – of wat er nog van overblijft – moest zijn heb ik toch even de tijd genomen om een foto en een filmpje te maken. Volgende week zal het er daar weer totaal anders uitzien. De werken vorderen in ieder geval goed.
Het filmpje is net zoals de foto genomen vanaf de Zuidstraat. Hoe het er aan de andere kant ttz de Botermarkt aan toegaat bekijk ik later wel eens.
Groetjes.
🙂
Het is kort na de middag als er op de deur geklopt wordt bij nonkel Juul en zijn wuuf want de bel doet het nog steeds niet. Tante Martha die net bezig is met het waterkonijn voor de volgende dag doet open. Voor haar staat een meisje in donkere cape met ogen die een bodemloze put lijken te zijn. “Dag mevrouw, ik kom voor Bieke. Ze heeft beloofd dat we samen met de guillotine zouden spelen en dat het mag van jou en haar nonkeltje. “Kom maar binnen mijn kind” antwoordt Martha. Het lijkt of het meisje over de grond zweeft. “Hoe heet jij trouwens ?” Het meisje kijkt Martha met doordringende blik aan. “Ik heet Annabelle en woon op het kerkhof bij mijn ouders die al jaren niet meer buiten komen wegens één of andere chronische ziekte, lepra of zoiets.” Tante Martha moet even slikken.
Samen gaan ze via…
View original post 129 woorden meer
Vandaag weer maar eens duidelijk gemaakt hoe vergankelijk het leven wel niet is. Deze morgen via messenger het bericht gekregen dat een dame waarmee ik van 1975 tot 1979 de schoolbanken deelde overleden is. Ze was al een tijdje ziek en had zich uit het dagelijks leven alsmede de sociale media teruggetrokken. Kortom, het was jaren geleden dat ik nog iets van of over haar vernomen had.
De afgelopen dagen heb ik het rustig gehouden. Mijn darmen rommelden nogal. Het was van voor de corona dat ik me nog slap of ziek gevoeld had. Er dreigt een nieuwe aanval van dat dekselse virus te komen. Afwachten met andere woorden.
Boven deze log zie je hoe het regent. In de namiddag kwam de zon even langs.
Groetjes.
🙂
Gisteren was het werelddag van “verzet tegen armoede”. Dit ging gepaard met diverse activiteiten op het stationsplein.
Alles begon met speechen door bekende en minder bekende roeselaarnaars die zich inzetten voor de bestrijding van de armoede in onze stad.
De opkomst was redelijk groot. Veelal mensen uit de doelgroepen. Het toonde aan dat armoede niet alleen onder inwoners van vreeemde oorsprong leeft. Ook heel wat “eigen volk” leeft onder de armoedegrens.
Goed dat er dergelijke evenementen bestaan. Jammer dat nog steeds mensen in armoede leven.
Fijne maandag.
🙂
Barclay James Harvest (ook wel BJH) was een Britse rockband, opgericht in 1966. De muziek van de band wordt tot de progressieve rock gerekend. De band viel in 1998 uiteen in twee formaties die beiden de naam Barclay James Harvest gebruikten.
In Nederland is de band vooral bekend met het nummer “Titles”, dat op 20 december 1975 Troetelschijf werd op Hilversum 3. Het haalde in de Nederlandse Top 40 begin 1976 de negende plaats en in de Nationale Hitparade de elfde plaats. De tekst van het nummer was opgebouwd uit de titels van bekende Beatles-liedjes. Met “Life is for living” haalde de groep vijf jaar later de 49e plaats in laatstgenoemde hitparade.
Gisteren was ik in de buurt van het Stadhuis of wat er voorlopig van over blijft. De sloopwerken zijn volop bezig. Wel apart om een deel van dat gebouw zonder vensters te zien.
De einddatum voor de werken ligt dus ergens in 2024. Afwachten of ze de vooropgestelde datum zullen halen.
Binnenkort ga ik de andere kant van het verhaal/de afbraakwerken bekijken en er hier foto’s van posten. Zo blijven we bezig.
Groetjes.
🙂
Het rammelde al vroeg in de morgen. Werken in de Vijfwegenstraat. Toen ik deze middag thuiskwam van wijkwerken waren de werken reeds goed opgeschoven. Blijkbaar moet het voetpad aan de overkant van de straat er uit.
Op de foto hierboven zie je hoe het puin opgeruimd wordt. Soms is het hachelijk om met de auto daar onderdoor te rijden. Ook kunnen de auto’s die uit tegenovergestelde richting komen niet passeren. Het is dus afwachten wie wie doorlaat.
Waarvoor ze precies deze werken doen weet ik niet. Afwachten dus. Overal werken in de stad. Roeselare lijkt meer en meer op een enorme werf. Straks ga ik waarschijnlijk even polsen hoe het met de afbraakwerken van het stadhuis gesteld is.
Groetjes.
🙂
Onlangs zat ik even te snuffelen in mijn oude blogposts van bijn 10 jaar geleden. Niet te geloven wat ik toen blogde vergeleken bij de blogs die ik heden ten dage post. Het ging er veel gedurfder aan toe wat betreft tekst en foto’s. Vergeleken bij de posts van 2012 zijn mijn huidige blogs peanuts.
Het is niet alleen op mijn blog hoor. Foto’s waar mensen op voorkomen zie je praktisch nooit meer. Alles voor behoud van de privacy. Waar is de tijd van de bloggers die straatfotografie posten ? Verdwenen of zo goed als.
Ook vermoed ik dat mijn huidige lezers even in hun haar zouden krabben met mijn foto’s of onderwerpen van toen. Denk maar aan de luchtige dames die hier de matras kwamen keren.
Daarom dat ik enkele oude blogfoto’s en video even van onder het stof haal.
Blote borsten zijn helemaal uit den boze tegenwoordig.
Tot zover deze mijmering. Veranderen de tijden of word ik simpelweg oud ? De tijd zal het leren.
Groetjes.
🙂
Ik word wakker zonder pijn. De pijnstiller heeft zijn werk gedaan en ik heb kunnen slapen. De dag voordien een wijsheidstand laten verwijderen. Gelukkig deed de tandarts goed zijn werk en kreeg ik alleen maar koude rillingen door het geluid van de tand die ik onder de tang hoorde kraken. Ik kijk hoe laat het is. Mijn hoofd voelt nog suf aan maar ik herinner me een afspraak deze voormiddag. Weken geleden heeft Vlam haar eerste vaccinatie gekregen en vandaag krijgt ze de tweede. Ik zal haar even bellen.
Een nog niet wakker klinkende stem aan de andere kant van de digitale lijn. “Helemaal vergeten, goed dat jij er aan gedacht hebt”. “Moet ik je ophalen of heb je vervoer ?” Die heeft ze- natuurlijk – niet. We spreken af iets na 10 uur. Eerst enkele boodschapjes doen met Eva in centrum stad en vervolgens rijden naar het dorp waar…
View original post 458 woorden meer
Het is alweer een tijdje geleden dat den Louis hier nog eens verscheen. Het is nu een jaar dat hij hier is komen logeren en dat bevalt hem reuze. Luid brommend stapt hij door het huis en laat merken als hij iets wilt van ons. Vooral als het over eten gaat. Als zijn maag vol is gaat hij iets zoeken waarin of waarop hij kan slapen. Meestal een oude doos of een kledingstuk van Eva.
Rondom het huis zorgt hij dat het veilig blijft. Geen Kesha of zwerfkat die het moet riskeren om dicht bij ons of bij hem te naderen.
Zo is het voor Louis hier ook iedere dag werelddierendag.
Groetjes.
🙂
De dingen des levens ! 