De dingen des levens !

Maandag begon rustig. Gewoon even enkele kleine boodschappen doen en dat zou het zowat zijn.

Belt er rond de middag iemand aan de deur. Eva gaat kijken wie het kan zijn. Blijkt het een buurvrouw te zijn die me dringend nodig heeft. Haar man is in zijn garage gevallen en raakt blijkbaar niet meer recht. Eva en ik helpen de man naar de woonkamer stappen. Hij voelt slap gelijk een vaatdoek. Ik stel voor er een dokter bij te halen. Hij weigert en argumenteert dat het de eerste keer niet is dat hij zo valt. Dat voor iemand die slechts enkele jaren ouder is dan ik. Ongeveer 65 dus. Later op de dag zie ik hem in zijn tuin. Vandaag dinsdag zal hij naar de dokter gaan. Ik kan hem alleen maar gelijk geven.

In de late namiddag krijg ik telefoon van Grote Muis. Of ik met haar en kleine Muis naar de MacDonalds kan gaan. Ook wil ze me vergoeden voor het vervoer van en naar de spoed van verleden week. Ze klaagt reeds geruime tijd over pijn vlak onder één van haar borsten. Tot op heden heeft geen arts gevonden wat er precies scheelt. Morgen weer naar een andere specialist. Hopelijk vindt die wat er scheelt.

Tussendoor heb ik wat onzin zitten schrijven voor de verhalen die plaats vinden in dat dorp en heb ik ook een onzinnige tekening neergezet. Die zie je hierboven.

Nu afwachten wat deze dag ons brengt.

Groetjes.

🙂

Het weekend zit er weer eens op. Op naar de eerste week van oktober. Afwachten wat die ons zal brengen.

Vorige vrijdag mijn zoveelste prik tegen dat virus gekregen. Ik was er de dag nadien even niet goed van. Een grieperig gevoel en pijn in de arm. Zondag was alles weer achter de rug. Nonkel Juul hoeft helemaal geen prik tegen welk virus dan ook . Die overleven toch niet in zijn lijf dat duidelijk tegen alles en nog wat bestand is.

Zaterdagavond was er fuif in Opstap. Er was eten en drank voor iedereen. De meesten hielden het bij cola light, ik bij fanta. Dronken worden is er niet bij. Eva leefde zich uit met haar vrienden. Ik zat aan een andere tafel wat bij te praten.

Dat ik tussen alle bedrijven door nog tijd vond om iets te tekenen is duidelijk merkbaar hier.

Rest mij om jullie een fijne maandag toe te wensen en tot de volgende.

🙂

In oktober gaan we de vlaamsche toer op ! Veel onbekend volk voor de ‘ollanders onder jullie en ook onder de Vlaemsche lezers dezer blog.

Jan De Wilde (Aalst, 1 januari 1944) is een Belgische zanger, tekstschrijver, gitarist en kleinkunstmuzikant. Tot zijn bekendste liedjes behoren Een vrolijk lentelied, Joke, Hè hè, Eerste sneeuw, De fanfare van honger en dorst en Walter, ballade van een goudvis.

Wat er verder met Joke gebeurd is zullen we wel nooit te weten komen. Misschien maar best.

Fijne dag verder.

🙂

Moeder de vrouw zal het maar meemaken dat haar man vroeger thuis komt dan voorzien !

Geniet van deze hopelijk voor U rustige zaterdag.

🙂

We zijn weer aan de laatste dag van september aangekomen. Tijd om even een terugblik te maken. In september gaan de schoolpoorten terug open, starten diverse activiteiten en vervangt de herfst de zomer. Dat ondervonden we met lage temperaturen en bakken regen.

Hieronder toon ik enkele foto’s die genomen werden in september, maar niet op de blog getoond werden.

Dit was het dus voor september. Morgen begint oktober. De maand waarin we overschakelen naar wintertijd en ons voorbereiden voor Halloween en ander leuks. Feesten waar ik niets mee heb, behalve warme chocolademelk dan.

Groetjes.

🙂

Ons huis begint meer en meer op een restaurant voor de buurtkatten te lijken. Na Seba komt Kesha – hier gekend als het harige poesje van de buurvrouw – van zodra ze de kans ziet binnen om eten te eisen. Eva heeft een bakje met droogvoer voor haar aan de achterdeur gezet. Madam laat het haar smaken. Ondertussen ligt Seba (het zwarte katje met witte pootjes) uitgeteld in de bergplaats te slapen. Een gezellige drukte met andere woorden.

Onlangs hoorde ik het verhaal van een dame die met haar jonge kater in mei naar de dierenarts geweest was. Bij het naar buiten komen uit de praktijk liep er iets mis met de bench en nam de kater het hazenpad. De buurt van de dierenarts werd doorzocht en ook de buurt waar de dame woont werd uitgepluisd. Zonder resultaat echter. Toch bleef de dame hopen haar kater ooit terug te zien.

Onlangs hoorde ze gekrijs aan de voordeur. “Waarschijnlijk de kinderen van de buren aan de overkant” dacht de dame. Toch ging ze even kijken wat er aan de hand was. Toen ze de voordeur opende stoof de kater als de bliksem naar binnen. Fel vermagerd weliswaar maar levend en wel. Ik hoef hier niet te vermelden dat de dame dolgelukkig was. Ze kreeg vrij van haar baas om voor de kat te zorgen.

Zo zie je maar dat de wonderen de wereld niet uit zijn.

Heel lang gelden – ik spreek over de jaren 80 van de vorige eeuw – was ik regelmatig in de uitgangsbuurt van het station te vinden. 30 jaar later was die uitgangsbuurt verdwenen en het uitzicht totaal veranderd. Toch was ik er te vinden als medewerker van het fietspunt. Geen wonder dus dat ik tegenwoordig nog altijd volg wat er zich daar afspeelt. Zo las ik het volgende :

De fietsrekken aan de achterkant van het Roeselaarse station krijgen tijdelijk een andere plaats. Vanaf woensdag vind je ze naast de sportkooi en aan de fonteinen en is het de bedoeling dat alle fietsen op die locaties gestald worden. Zo kan een nieuwe, uitgebreidere fietsenstalling aangelegd worden die plaats biedt aan wel 1000 fietsen, blue-bikes en bakfietsen.

Nieuwsgierig geworden door dit te lezen ben ik even gaan kijken hoe het daar momenteel is.

Zo heb ik weer iets om in de gaten te houden en jullie in de strot te rammen via deze blog.

Groetjes en fijne dag.

🙂

Heel de morgen waren de hemelsluizen open. Het regende zo hard dat Seba de kater van de buren er alles voor deed om bij ons binnen te geraken. Na een stevige maaltijd nestelde hij zich in onze bergplaats om er uren te liggen slapen.

Eva had een afspraak bij Opstap om één en ander bij te praten. Achteraf zou ze even naar de wekelijkse markt trekken. Toen we er voorbij reden waren de marktkramers al aan het wegtrekken. In de gietende regen staan is al geen pretje en dan nog geen kopers. Je zou voor minder opkramen.

Terwijl ik op Eva wachtte in de auto terwijl ze op gesprek was in Opstap nam ik de foto van Roelevard. Daar zijn ze nog steeds druk bezig met de bouw van het project.

Fijne dag verder.

🙂

De dagen worden korter, bakken regen vallen uit de hemelsluizen en de temperatuur gaat naar beneden. Voor deze week voorspellen ze dat die overdag kan zakken tot zo’n 12 graden. Gek dat we enkele weken terug nog zaten te puffen. We moeten er niet meer aan twijfelen dat het herfst is.

Wat wel omhoog gaat zijn de prijzen van gas en electriciteit. Overal waar ik kom is dit het onderwerp van gesprek. Ik houd mijn hart vast als de afrekening in de mailbox valt.

Herfst betekent ook verse appelen. Van mijn schoonmoeder heb ik een emmervol gekregen om er verse appelmoes van te maken. Traditioneel een werk voor mijn vrouw.

Alvast een voorspoedige week gewenst en tot de volgende.

🙂

Deze laatste zondag van de maand september sluit ik af met een vleugje Jethro Tull. Veel woorden zal ik er niet vuil aan maken of schrijven. Laat de muziek voor zich spreken.

Volgende zondag weer een aflevering van”Muziek op zondag”. Geniet van deze gezegende dag.

🙂