De dingen des levens !

Rond 17 u 30 rijd ik naar het ziekenhuis. Op het trottoir langs an een drukke weg zie ik een grappig schouwspel : een jongen van pakweg 7 jaar staat daar doodleuk in zijn blootje ten midden van rondslingerende sportkledij. Naast hem staat zijn gesluierde moeder met hem te discussiëren. Geen van beiden trekt zich ook maar iets van de voorbijgangers aan. Hoe dit “gesprek” afgelopen is zullen we wel nooit te weten komen.

Ook hopen we morgen iets concreets te weten te komen hoe het verder moet met de dochter. Dit logje wordt dus hoe dan ook vervolgd, met of zonder bloot !

Zelfs geen bloot op deze foto. Alleen mijn schaduw terwijl ik onder een stralende zon op stap ben.

https://flic.kr/p/GrHMax

Groetjes.

🙂

Zondagnamiddag reed ik met de muizenzoon naar een vriend van hem.
Deze vriend had enkele crossmotoren die hij weg wou doen.
Binnenkort gaat hij met zijn zwangere vriendin en Boa constrictor naar de stad verhuizen. Tijd dus om één en ander op te ruimen vooraleer te vertrekken.

Via enkele landelijke wegen waren we vlug ter plaatse.
De vriend was nog op weg, dus moesten we enkele minuten wachten.
Wat ik niet erg vond, zo kon ik wat rondkijken en enkele foto’s nemen van de omgeving.

Zaterdag was Eva bij ons.
Rond 17 u ging ze even wandelen.
Wat later hoor ik haar praten tegen de buurman.
Ik ben net bezig aan de computer en kijk naar buiten.
Daar staat ze met een klein wit hondje op de arm.

https://flic.kr/p/GkrDBe

Ze stapt er mee naar binnen en vertelt dat ze het beestje gevonden heeft nabij het standbeeld van Rodenbach dat aan de ingang staat van het ooit op deze blog beruchte speelplein.
Het hondje is nog een pup en ziet er hongerig en verwaarloosd uit. Geen idee hoe het daar geraakt is. Vlug enkele foto’s nemen en op FB zetten. Misschien weet iemand uit de buurt die me volgt iets.

Met Eva spreek ik af dat het hondje zomaar houden niet vanzelfsprekend is. Het beestje aan zijn lot overlaten is ook geen optie. Dat stelt haar gerust. Dan is het tijd voor haar om terug te keren naar het ziekenhuis.

Even later trekken Greet en ik naar het beruchte frituur voor een gezellige avond met vrienden en kennissen bij het nuttigen van friet met stoofvlees. De meesten onder hen hebben al gezien op FB wat er bij ons gebeurd is. Een jonge dame wilt dat hondje wel eens in het echt zien. Zo gezegd zo gedaan en enkele minuten later stap ik met de vondeling het afgesloten terras binnen. Het is namelijk een privaat feestje. De zaak is gesloten voor de andere klanten.

https://flic.kr/p/FpZG1w

Iedereen staat recht en komt op mij af. Met veel liefde wordt het hondje in de armen genomen. Tussen de jonge dame en het hondje is het liefde op het eerste gezicht. De beslissing is meteen genomen. De vondeling wordt “Belle” gedoopt.
Eva die Belle gevonden heeft en gered mag altijd op bezoek komen.

En dan kan iedereen aan tafel.

Groetjes.

🙂

https://www.flickr.com/gp/127598747@N03/2ei320

De laatste tijd heb ik niet gelogd over de stationsbuurt.
Niet dat er niets te beleven valt hoor.
Maan andere onderwerpen hadden en hebben momenteel voorrang.
De bulldozers hebben plaats gemaakt voor kranen en betonmolens.
Er wordt druk gebouwd.
Als de linkerkant klaar is wordt de rechterkant van het gebouw onder handen genomen. Geen idee voor wanneer dat is en wanneer ze denken klaar te komen.
Met het gebouw bedoel ik,
natuurlijk !

https://flic.kr/p/FN9z53

Vermoedelijk zal mijn volgend logje over de Muizen gaan.
En mijn vrouw houdt jullie op de hoogte van het doen en laten wat onze dochter betreft.
Of Nonkel Juul hier zijnen tweeloop zal tussen kunnen wringen valt af te wachten.

Groetjes.

🙂

Greet schrijft

een vierde week met dochter opgenomen

Dit weekend niet goed
Verder, we weten nog altijd niets,
van wat vorige week is beloofd.
En echt waar, we weten dus nog niets echt Er is beloofd een intake in een andere kliniek. Maar WE WETEN NOG VAN NIETS.

Oha ja mss moeten wij weer wat makkelijker zijn in het verwerken, +

Grr