Vandaag zijn we bij de letter “K” aangekomen.
Ik kies voor “K” van karate.
Lezers die mij al jarenlang volgen, weten dat ik tot 2018 actief was in de vechtsport. Meer dan twintig jaar lang beoefende ik karate, tussendoor enkele jaren aikido en uiteindelijk kobujutsu. Het was een belangrijk deel van mijn leven, waarin discipline, doorzettingsvermogen en respect centraal stonden.
Maar in 2018 besloot ik ermee te stoppen. Na meer dan twintig jaar legde ik mijn wapens neer en sloot ik een belangrijk hoofdstuk van mijn leven af. Het voelde alsof ik letterlijk een deur achter me dichttrok: de trainingen, de technieken, de discipline en de lange jaren waarin de vechtsport een vast onderdeel van mijn leven was geweest, behoorden voortaan tot het verleden.
Hier zie je me in 2011 druk bezig met enkele leerlingen.
Sindsdien heb ik mij niet meer met de krijgskunst beziggehouden. Toch krijg ik soms nog de vraag of ik niet wil terugkeren. Na al die jaren zie ik dat niet meer zitten. Al moet ik toegeven: dat het soms nog wel eens kriebelt.
Noot : De hoofdtrainer van de club was op de uitvaartdienst van mijn moeder aanwezig. Het was een aangename verrassing.
Dit was het voor deze dinsdag. Graag tot de volgende.
🙂
De dingen des levens ! 
mogge Suske
een mooie invulling van de K
tevens een deel van je leven
en ook mooi dat de hoofdtrainer bij je moeders uitvaartdienst was 😦
geniet de dag
LikeLike
Als kind al antisport maar een nicht van mij deed wat jij deed… ook jaar in jaar uit.. discipline had/heb ik dan wel.. .ik danste (wedstrijdniveau ook) maar ja een ongeluk bracht daar een einde aan.
Hoe dan ook… een mooie invulling van de letter K als invulling van een fase in een mensenleven. Terugkeren kan (denk ik) niet, je vindt niet terug wat je er toen had.
LikeLike
Karate beginnen is zeker hele ervaring. Leeftijd speelt ook rol aan. Je kriebelt wel eens aan. Was wel leuke verassing voor jou. Echt leuke foto. Fijne dag.
LikeLike
Als je ergens een deur dicht trekt. Gaat er een andere deur open.
Fijne dinsdag
LikeLike