De dingen des levens !

Waarschijnlijk tegelijkertijd in NL en B.
Dus niet vergeten en spreek nu onder elkaar maar af wat je met dat extra uur zult aanvangen.  Geniet er in ieder geval  van.

https://flic.kr/p/NFHFFV

Greet schrijft

Gisteravond gebeurde het WEER.

De Slimste Mens ter Wereld, de quiz waar naar het schijnt half Vlaanderen dol op is, is weer op de buis.

Bouwkundig gezien ligt de slaapkamer van de zoon boven het deel van de woonkamer waar de tv staat.
Al jaren kijk ik tv terwijl hij boven is/zit/ligt/slaapt.
En enkel en alleen dit programma slaagt er al zowat 3 jaar in een boze zoon naar beneden te brengen: kan het aub wat stiller, ik kan niet slapen.

Zelf heb ik 3, 4  seizoenen geleden afgehaakt om het te MOETEN zien. Niet alleen de hype stond mij tegen, ook de steeds flauwere humor.
Nu, als er niets anders is op TV staat het aan, maar dan als achtergrondradio, bij wijze van spreken – ik lees of vul cryptogrammen in – er is altijd een alternatief voor niet-interessante tv.

Publieksgelach? Dat van Eric Van Looy? Een foute geluidstechnicus? De flauwe grappen op zich? Het heeft echt wel iets met geluid te maken.

mvg
Greet

https://flic.kr/p/NhLZz8

Sedert jaren vertoefde hij in onze tuin. Eerst sporadisch maar op den duur continu. Als hij honger had liet hij dat merken. Dan plakte hij als het ware aan onze glazen achterdeur totdat er brokjes opgediend werden. En als het niet rap genoeg ging drong hij op een of andere manier ons huis binnen om het eten van onze katten naar binnen te spelen.

Ergens eind juni was hij plots nergens meer te zien. We waren gewoon om hem een tijdje niet te zien en dus vroegen we ons niets af. Maar de maanden verstreken en geen teken van leven meer van onze tafelschuimer. Tot gisteren :

Gisteren stond hij plots aan onze achterdeur. Hij zag er gezond en goed gevoed uit en wat opviel was dat hij een halsbandje draagt. Hij  heeft dus een nieuwe thuis gevonden. Blijkbaar kon hij het niet nalaten om nog even langs te komen. Dan vertrok hij weer, nog even omkijkend alsof hij ons wou bedanken.

Groetjes.

🙂

https://flic.kr/p/Ms7cak

Toen ik deze morgen in de keuken aan de ontbijttafel zal zag ik rook opstijgen van onze omheining en ook van het dak van het tuinhuis van de buren. Een mooi zicht die ons duidelijk maakt dat de herfst nog steeds in het land is. Ik heb geprobeerd er een foto van te maken. Het resultaat is er niet naar maar maakt wel duidelijk wat ik bedoel.

Verder heb ik onlangs een telefoontje gekregen van Ernest den Evangelist die vroeg hoe het met me was. Nog vooraleer ik kon antwoorden stelde hij voor indien nodig de dienst te leiden en een uitvoerige preek te houden op mijn begrafenis. “Ik weet dat ik op je kan rekenen als ze me kisten” was mijn dankwoord. Altijd leuk als je op je vrienden kunt rekenen.

Ernest zal wel nog wat moeten wachten om me de grond in te boren, daar ik vandaag de uitslag van het bloedonderzoek kreeg. Blijkbaar is er niets ernstigs gevonden en da’s maar goed ook. Ik voel me in ieder geval al heel wat beter. Nog wat rust nemen en we zijn er weer klaar voor. Alleen weet ik nog niet goed voor wat !  🙂

Groetjes en alvast een fijn weekend gewenst.

🙂

Even een korte mededeling :

Hoe het komt weet ik niet, maar recent zijn enkele reacties van bloggers hier in mijn spambox terechtgekomen. Geen idee waarom de meeste wel toegelaten worden, maar enkele reacties werden ten onrechte als spam herkend en als dusdanig in de vuilnisemmer gekieperd. De meeste reacties die aldus niet doorkwamen waren die van Gerda, een tweetal van Merel en eentje van Rob. Ik zie geen verband tussen de drie reactie daar Gerda op blogger, Merel op skynetblogs en Rob op WordPress een account heeft.

Moest je merken dat je reactie hoe dan ook niet verschijnt aarzel me niet te mailen via Suskeblogt@gmail.com. Ik weet dat zoiets frustrerend kan zijn voor degenen die hun reactie zien verdwijnen.

Voor zij die niet begrijpen waar deze log over gaat heb ik een educatieve video geplaatst over niets minder dan “SPAM” !

Groetjes.

🙂

De laatste tijd voel ik me niet zo lekker : slaperig, spierpijn, hoofdpijn, pijnlijke keel en omringende klieren. Het doet me denken aan een ver verleden toen ik geveld was door een virus. Een reden op zich om niet na te laten even langs te gaan bij de dokterspraktijk.

Als ik me aanmeld aan de balie van de praktijk geeft de jonge dame me de keuze uit twee dokters. Geen van beide namen doet me een lichtje brengen. Blijkbaar zijn er weer enkele nieuwe bijgekomen. Ik laat haar de keuze. “Neem deze, daar gaat het het vlugst !” is haar deskundig advies.  Gewapend met het nummer “5” stap ik de wachtzaal binnen. Er zijn niet veel wachtenden. Een jonge dame en dito heer houden elkaar gezelschap. Ze lijken eerder op gladde verkopers die de dokters moeten overtuigen hun zetpil voor te schrijven dan deze van de concurrent. Schuins tegenover mij zie ik een dame die druk bezig is op haar tablet Naast haar een gezette Afrikaanse dame die me nauwlettend in het oog houdt. Slechts wanneer ze verveelt geeuwt slaat ze haar blik af. Gelukkig vergeet ze niet haar hand voor de mond te houden.  Na mij komt een oudere vrouw de zaal binnen. Schichtig kijkt ze rondom zich. “Wie is er voor mij aan de beurt ?” Allen tonen we onze kaart met volgnummer er op. Ze zucht en gaat morrend op de bank zitten. Duidelijk een neurotisch type. “Het is nochtans slechts voor een voorschrift. Moet ik daarvoor hier zolang zitten wachten ?” verdedigt ze zich. Niemand reageert. Ook niet de jonge man die na haar gekomen is. Lees verder →