De dingen des levens !

https://flic.kr/p/RgoHvS

Vanavond was het zover : de sporttas uit de kast nemen en vullen met mijn wit kostuum en versleten bruine gordel. Ik had vorige week met de trainer afgesproken nog eens langs te komen en mee te trainen. “Het heeft lang genoeg geduurd” was zijn slotzin toen.

Voor sommigen was het alsof ze iemand terugzagen waarvan ze overtuigd waren dat die overleden was. Maar al bij al viel de hernieuwde kennismaking mee. De training is ook meegevallen. Kata Tekki shodan trainen en toepassingen  uitwerken.  Ik vrees dat ik op dinsdag pijn zal hebben in enkele spieren waarvan ik het bestaan vergeten was. En de hersencellen hebben dringend een update nodig want ik was veel details vergeten, dat was duidelijk.

In ieder geval kan ik volgende week niet want dan word ik verwacht bij den chinees en da’s niet voor één of andere Chinese vechtsport.

Groetjes.

🙂

https://flic.kr/p/QdCX16

Dit weekend zit er weer op. Het is redelijk rustig verlopen, toch voor mijn doen. Geen Muizenissen of Paradijsvogels die me in beslag nemen.
Beetje bezig geweest met paperassen enz. Zoon naar Tielt gereden en ook even langs geweest bij de dochter in Menen.  Deze laatste is terug opgenomen nadat bleek dat het zelfstandig woning niet goed ging. Het putte haar volledig uit. Nu afwachten en zien wat de toekomst ons biedt.

De foto heb ik genomen in de PCM ofte psychiatrisch Centrum Menen. Als je hier wandelt met de zon op je bol zou  je denken dat het reeds lente is. Jammer genoeg moeten we daarvoor nog een beetje wachten.

Groetjes.

🙂

https://flic.kr/p/RcbRd6

Serge Gainsbourg, artiestennaam van Lucien Ginsburg (Parijs, 2 april 1928 – aldaar, 2 maart 1991) was een Frans dichter, zanger, componist, acteur en regisseur hier in de lage landen vooral bekend van zijn duet met Jane Birkin : je t’aime moi non plus. Meer over de man kun je hier lezen.

De plaat “Aux armes et caetera” werd in 1979 opgenomen in Jamaica met enkele muzikanten uit de begeleidingsgroep van Peter Tosh en de backingszangeressen van Bob Marley waaronder Rita Marley. De plaat werd een groot succes maar zorgde in Frankrijk toch voor enige controverse omwille van een reggae versie van de  Marseillaise ofte het nationale volkslied.

De videoclip hieronder bevat een lied afkomstig uit deze LP.

Des laids des laids met ondertiteling in het spaans voor degenen die geen Frans verstaan.

Dit was dus weer eens een willekeurige greep in mijn platencollectie. Iedere keer wat anders. Laat de vragen en kritiek maar komen.

Groetjes.

🙂

https://flic.kr/p/R7kH1X

Het is 18 u als de bel van de voordeur gaat. Greet doet open. Ik hoor een mij onbekende mannenstem om onze dochter vragen. “Bent U E. ?” “Neen” antwoord Greet, “maar zij woont hier wel”. “Dit is hier dus toch de Firma X ” hoor ik de man verder vragen. “Nee, dat is de zaak van onze ex-schoonbroer”. “E is dus gescheiden” gaat hij verder. “Neen de ex was getrouwd met mijn zuster” verduidelijkt Greet. Tenslotte laat ze de man binnen. Hier willen we wel een woordje uitleg waarom hij onze dochter wilt spreken en wat de zaak van onze vroegere zwager hiermee te maken heeft. Lees verder →

Bij kennissen is het feest : toen de twee geliefden gingen samenwonen namen ze ook elk hun huisdieren mee. De honden lieten het niet aan hun hart komen en ziehier het resultaat :

https://flic.kr/p/RcvhAL

Wie had dat verwacht van den ouwe Max ? De eigenaars zeker en vast niet. Nu maar hopen dat ze liefhebbers vinden die zo’n puppy willen. En de moeder ? Die stelt het uitstekend. Gelukkig zijn onze katten “behandeld” zodat we hier zoiets niet hoeven te vrezen.

https://flic.kr/p/R7kbWQ

Groetjes.

🙂

https://flic.kr/p/x9SFMK

Toen ik vorig jaar enkele deuren achter me liet dichtvallen dacht ik er van af te zijn. Gelukkig zonder brokken of scherven. Eind goed al goed ? Niets is minder waar.

Deze week kreeg ik telefoontje van de vrouw van de trainer met de vraag waar ik bleef. “Je wordt gemist” liet ze weten. Nooit geweten dat ik ergens gemist word. De begraafplaatsen liggen vol met mensen die dachten niet gemist te kunnen zijn. Daar hoor ik niet bij. “Iedereen kan gemist worden” is mijn idee. Of dat nog niet genoeg was stond de volgende dag de man himself bij mij op het werk met dezelfde vraag. Afspraak is dat ik mijn wit kostuum van onder het stof zal halen en maandagavond present zal  zijn in de nieuwe dojo ! Oess !!! Diep in mijn hart zie ik het wel zitten om er weer eens in te vliegen. Wordt vervolgd.

Gekker kan niet ? Toch wel ! Ik had me laten verontschuldigen voor de nieuwjaarsreceptie omdat ik het niet zag zitten om te feesten terwijl ik al ellende genoeg aan mijn hoofd heb met interne zaken hier ten huize van. Mijn verontschuldiging werd niet aanvaard en vrijdagmorgen kreeg ik een telefoontje van het kabinet van de burgemeester of ik toch kon komen daar ik samen met een ander manspersoon zou gehuldigd worden voor 35 jaar ambtenarij en alles was reeds voorzien voor mijn aanwezigheid. Even keel schrapen en “ja” zeggen en ik had de deerne gelukkig gemaakt. Mijn beste kleren van onder de mottenballen gehaald en rond 21 u stond ik samen met dat ander manspersoon op het podium om een knuffel van de burgervader en een warm applaus van de zaal in ontvangst te nemen. Zo werd het toch nog een geslaagde avond.

Groetjes.

🙂

https://flic.kr/p/PJfp7P

Dat zullen de heren van The Who wel gedacht hebben tijdens de fotosessie. De plaat heette Who’s next en kwam uit in 1971. Deze band kende ik al van “see me feel me” dat regelmatig op Radio Veronica gedraaid werd. Het nummer stond redelijk hoog in hun Top 40. Baba O’Riley het openingsnummer, werd ook op die zender gedraaid en telkens plakte ik met mijn oor aan onze radio. Zo geweldig vond ik het nummer  ook al was ik toen pas 11. Rock en aanverwante muziek, daar luisterde ik reeds op mijn 10de naar. Toen stonden Deep Purple en Black Sabbath in de hitparade. Zoiets kan je je  heden ten dage niet meer voorstellen.

Ook al is de plaat uit 1971, toch blijft ze bijna een halve eeuw later nog steeds actueel. Het eerder vermelde Baba O’ Riley en het lange “Won’t get fooled again” horen we nog regelmatig op den TV als openingstunes van CSI Miami en CSI NY.

Het nummer Who are you dat als opener voor CSI Las Vegas gebruikt wordt komt van de gelijknamige LP uit 1978, kort voor het overlijden van Keith Moon, de drummer. Dat de ondertussen ook overleden bassist John Entwistle ooit een soloplaat met als titel :”Rigor Mortis sets in” uitgebracht heeft is louter ter info. Voor Pete Townsend die de nummers schreef is het nog altijd kassa-kassa.

Groetjes.

🙂

Greet schrijft

Zwart
Ik kan alleen maar laten weten hoe een mens zich voelt nadat de dochter gister opnieuw is opgenomen wegens dus suïcidale gedachten.

Grijs. Wij kunnen er GODVERDOMME zelf niets aan doen.
Machteloos, Frustratie, dat kan je voelen maar helpt niemand verder op weg.

Natuurlijk is zij niet zoals iedereen.
En natuurlijk weten wij dat ze anders denkt dan iemand anders.

Ook geloof maar dat wij geprobeerd hebben  haar point of view te bekijken, of ons in te leven in haar realiteit. Het is helemaal niet simpel.

Groetjes.

🙂

https://flic.kr/p/QTRJxD

Het is een tijdje geleden dat ik nog eens een foto poste van de werken aan het station. Die gaan gestadig vooruit. Volgens ik vernomen heb zou een deel vanaf februari gebruiksklaar zijn. Hoe dit er  uit zal zien is afwachten.

Ondertussen is men op het stationsplein alles wat met kerst te maken had af te breken. Deze periode zit er ook op. In het centrum van de stad zal de ijspiste ook verdwijnen samen met de stalletjes zodat ook daar het gewone leven weer zal verdergaan.

Groetjes.

🙂