Een donkere grijze dag vandaag. Niet bepaald aan te raden bij mensen die rond deze tijd van het jaar last hebben van het vallen van de bladeren. Â Het gras is al een tijdje niet meer gemaaid en dat laat zijn sporen na door middel van paddenstoelen die zich laten zien.
Op politiek gebied is het voor velen vandaag ook een duistere dag. Wat de Simpsons ooit voorspelden is werkelijkheid geworden. Leven we soms in een cartoon ?
Afwachten hoe het verder gaat.
Groetjes.
🙂
Tot en met vorig seizoen hield ik van alles bij voor de karateclub. Vanaf het huidige seizoen ben ik officieel vervangen. Dus houd ik ook niets meer bij. Ik ben al maanden weg, maar nog steeds vindt niemand de tijd of moeite om hetgeen nog lopende is op te halen. Zo zie je maar.
Vandaag begon ik met alles uit de kast te halen en te verdelen in enkele groepen : wat in de papiermand mag, wat voor de club is en wat ik persoonlijk wil houden zoals enkele oude krantenknipsels en andere souvenirs. De papiermand is aardig vol. Enkele dozen en een volle zak voor de club. Rest mij nog enkele plastic mappen met wat ik voor mezelf houd. Er bevindt zich nog van alles in die kast dat dient opgeruimd te worden, maar het is in ieder geval een begin.
Groetjes.
🙂
Naar aanleiding van het overlijden van striptekenaar Marc Sleen heb ik een oud logje uit 2010 van onder het stof gehaald en wat herwerkt. Niemand zal zich het oorspronkelijke logje nog herinneren. De naam Sleen zal bij de noorderburen geen belletje doen rinkelen, maar hier in de Vlaanderen is hij bij mijn generatie stripliefhebbers een icoon.
Ergens in 1964 (ik was toen vier) kwam mijn vader op een avond met een strip van Nero thuis, Het Rattenkasteel om precies te zijn.
Ik kon toen nog niet lezen, maar de tekeningen vond ik helemaal te gek.
Mijn vader offerde zich dan maar op om iedere avond hieruit voor te lezen.
Later kwamen er meer albums in huis zoals het Geheim van Matsuoka, het zeespook enz
Naast Nero en Van Zwam deden in die oude strips mee :
Ratsjenko
Griezelige gestoorde geleerde die mensen de stuipen op het lijft jaagt vanuit het rattenkasteel. Is verzot op schedelboringen, het wegnemen van hersenpannen of het afzagen van benen. Om zijn doel te verwezenlijken, menselijke hersenen over te planten in een getemde rat, infiltreert hij zich als docent geneeskunde in de Leuvense universiteit. Na gevat te zijn in een loden kist met helium onder een temperatuur van -273°, wordt hij uiteindelijk opgesloten in een gesticht voor zwakzinnigen te Lovenjoel.
(lees Nero Klassiek 4: Het Rattenkasteel)
Oscar Bikini
Gediplomeerd koppensneller uit Waikiki Beach in de Stille Zuidzee. Uitgedost als een inboorling maar dan met hoge hoed, sigaar, stijve col, stropdas en manchetten aan zowel handen als voeten. Zijn wapen: een groot mes. Zijn motto: snel en geruisloos. Is niet alleen prijzig, maar ook omkoopbaar. Wanneer hij zich tot zijn opdrachtgever keert, komt hij om het leven door een sprong uit het raam van een bovenverdieping.
(lees Nero Klassiek 8: De Man met het Gouden Hoofd)
Naast Nero was detective Van Zwam de hoofdrolspeler.
Deze speurneus had een vergrootglas waarmee hij de schoenmaat, het merk sigaren en de kleuren van het haar van de verdachte kom te weten komen. Hij had ook nog een slim hondje die hem hielp misdadigers op te sporen.
Marc Sleen, de tekenaar en scenarist van de strip, had de hond genoemd naar de toenmalige dictator van Joegoslavië. Tito.
Wist ik veel.
Maar toen ik rond mijn zevende een hondje kreeg was de naam rap gekozen.
Onze huisarts, die lid was van de toenmalige  Volksunie, kreeg zowat  een beroerte toen hij de naam van mijn hondje hoorde. Gelukkig kon mijn moeder hem kalmeren.
Deze stiptekenaar en zijn strips hebben een grote invloed nagelaten op de volgende generaties striptekenaars, en ook op zijn lezers zoals ondergetekende..
Tot op vandaag kan je daar bij mij nog de sporen van terugvinden.
Ikzelf als zevenjarige met mijn hondje Tito :
NOOT :
Deze dokter is ondertussen allang dood,
evenals dictator Tito en hondje Tito.
Heikel  ?
In de parochiezaal van het dorp gaat een beurs door over “paranormale, spiritualisme en alternatieve geneeswijzen”. Tante Martha die zoals jullie wel weten een Rooms Katholieke van het zuiverste pompwater is moet die beurs natuurlijk eens bezoeken. Met een greep die je alleen maar van zwarte gordel judoka’s zou verwachten neemt ze haar halve trouwboek bij de arm en samen gaan ze er op af.
Nonkel Juul :  Wat hebben wij daar nu te zoeken ? Trouwens ik heb een afspraak in café Vlaanderen over het in evenwicht houden van het wild in……
Tante Martha : Â Ge hebt de laatste tijd uzelf niet in evenwicht kunnen houden door al je vergaderingen. Het wordt tijd dat je kennis maakt met de hogere machten ende het paranormale.
Nonkel Juul : Â Kunnen we niet gewoon naar de vespers gelijk altijd ? Dat gaat vlugger !
Tante Martha :  Hier ga je andere dingen…
View original post 562 woorden meer
Vandaag wat meer uitleg over die blote dame die samen met haar eendje de stad onveilig maakt. Beschouw het als een ludieke actie van mensen die willen dat dit beeld terug in het centrum een plaats krijgt.
In september werd een artikel gewijd aan deze dame :
http://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20160927_02488878
Ook heb ik enkele jaren geleden een logje geschreven over dit beeld :
Of deze actie de gewenste resultaten zal opleveren valt te betwijfelen. Het stadsbestuur heeft duidelijk andere plannen met de opsmuk van het centrum.
Groetjes.
🙂
Zoals steeds rijd ik iedere dag met de fiets van en naar het werk. Ik woon op een viertal kilometer van het stationsplein en da’s zowat naast de deur.  Moest ik toch de auto nemen dan duurt de rit veel langer en verlies ik tijd met  het zoeken van een geschikte parkeerplaats. Over de verspilde benzine zullen we maar zwijgen.
Als ik met de fiets de baan op ben zie ik ook dingen die ik anders nooit zou opmerken. Toen ik onlangs eens een andere weg naar huis nam zag ik aan het kruispunt vlakbij het kanaal deze dame terug. Â Ondertussen heb ik via Facebook min of meer kunnen ontdekken wat voor boodschap hier achter schuilt maar dat vertel ik een andere keer. Of het moest zijn dat een medeblogger hier het antwoord op kan of wilt geven.
Groetjes.
🙂
Tot voor kort deed ik niets meer met mijn Twitter account. De dagen dat ik daar tweets poste behoorden tot het verre verleden. Ik gebruikte het nog slechts voor het plaatsen van links naar mijn logjes.
Sedert ik een smartphone bezit komt daar langzaam maar zeker verandering in. Korte stukjes over wat er in je omgaat begin ik meer en meer te posten. Tot op heden ging dit zowat ongemerkt voorbij. Vanavond kwam daar plots verandering in toen ik mijn ongenoegen deelde over het debat in DWDD. Ene mij totaal onbekende Giel Beelen werd op de rooster gelegd voor het maken van onwelvoeglijke geluiden in zijn ochtendshow die als discriminerend kunnen beschouwd worden. Het werd zowel mijn vrouw als ikzelf teveel. Â Ok, iedereen kan eens uit de bocht gaan, maar om daarover zo door te drammen ? Nu begrijp ik waarom er mensen zijn die zwarte Piet willen verbieden. Â Als ik morgen tweet dat ik voor Zwarte Piet ben beland ik vast en zeker op de brandstapel.
Grappig detail is dat ik met deze tweet honderden mensen bereikt heb. Zoiets haal ik nooit met deze blog. Best spannend.  🙂
Ziezo, dit heb ik even van me afgeschreven.
Haal nu maar de hertog van Alva van onder het stof.
Groetjes.
🙂
1 november ook gekend als Allerheiligen, aller geiligen volgens nonkel Juul die van al dat herdenken koude koorts krijgt. Dan haalt hij de trekker van zijnen tweeloop over. Een oorverdovende knal stijgt op van het koertje. De prijsduiven van buurman Emiel vliegen verschrikt in alle richtingen die je maar kan bedenken op de windroos. Wat verder legt de kip van Madame Zenuwpees van het verschieten een windei. De haas die den uitbater van restaurant Den Bonte Os in de pot wou draaien zet het op een lopen.
Tante Martha komt snel kijken wat haar ventje nu weer aan het uitspoken is. Vlug veegt ze naar natte handen aan haar schortje terwijl ze naar buiten stapt. Kan ze nu eens nooit op haar gemak patatten schillen ? Aan de muur van het tuinhuis hangt een in flarden geschoten foto van hun enkele jaren geleden overleden suikernonkel uit Canada.
Tante Martha…
View original post 606 woorden meer
Ik bel aan bij Dana voor een hamsterkooitje dat Mevrouw Paradijsvogel  gratis mag hebben.  Het kooitje staat reeds klaar om meegenomen te worden. Dana is blij me nog eens te zien. Ze vertelt dat ze gezondheidsproblemen heeft. Blijkbaar heeft ze gezwellen in de maagstreek. Binnenkort zal ze vernemen of deze al dan niet kwaadaardig zijn.
Ook zijn er problemen met haar dochtertje. Het meisje is van school veranderd en kan op de nieuwe niet aarden. Ze wordt er gepest. Terwijl we zo aan de voordeur staan te praten komt het meisje er bij staan. Ik heb ze maanden niet meer gezien en ze is in die tijd nogal veranderd. Vroeger woog ze 17 kg, nu 30. Sinds ze andere medicijnen voorgeschreven krijgt is ze nogal bijgekomen. Het is inderdaad een opvallende metamorfose. Vroeger was het een pannenlat. Nu heeft ze een buik en kont. “Ik heb me onlangs ook laten testen…
View original post 232 woorden meer
Als Greet en ik aankomen in de frituur gaan we onze vrienden en kennissen eerst begroeten vooraleer aan tafel plaats te nemen. Kurt begroet me hartelijk en stelt me voor aan zijn tafelgenoten als een oude bekende met wie hij nog geslapen heeft. Een van zijn vriendinnen verslikt zich aan een borrelnootje. Ja de sfeer is duidelijk uitstekend.
“Je bent glad geschoren” gaat hij verder. “Ik heb mijn scheerapparaat door het venster gekieperd en me een set scheermessen plus bijbehoren aangeschaft” antwoord ik naar waarheid. “De oude methode van scheren is nog steeds de beste” besluiten we.
Net we aan tafel plaatsgenomen hebben komen memee en pepee met hun kleindochter de zaak binnen. “Vanavond ga je Francky met rust laten” hoor ik memee met opgestoken vinger tegen de kleine zeggen die zoals steeds naast me gaat zitten. Het meisje heeft haar beautycase bij zich en voor ik het goed en wel besef is ze bezig mijn vingernagels een onderhoudsbeurt te geven.  Gelukkig is den uitbater daar met den aperitief anders zou dit een rasechte lifestyleblog geworden zijn.
En voor de lezers die het nog niet doorhadden : dit is geen logje over Halloween !
Groetjes.
🙂
De dingen des levens ! 