Deze voormiddag ben ik op bezoek geweest bij mijn moeder in haar woonzorgcenter. Ik had een wasmand vol kleren van haar mee. Ze had kasten vol toen ze nog zelfstandig woonde. Uit die massa kleren heeft Greet deze gesorteerd die nog draagbaar zijn en waarvan we weten dat moeder die nog graag zal dragen. De rest van de kleren staat opgeborgen. Daar zitten spullen tussen waarmee je een foute 70s party kan mee organiseren. Moeder wierp geen kleren weg.
Terwijl we nu toch over mijn moeder bezig zijn : Vandaag ontving ik een kaartlezer van haar bank zodat ik nu thuis haar betalingen kan uitvoeren. De eerste maanden lag ze in het ziekenhuis en kwam er geen rekening in haar bus terecht. Het weinige dat toch moest betaald worden gebeurde via domiciliering of bestendige opdracht. Moest er toch iets tussendoor betaald worden regelde ik dat aan zo’n terminal in de bank. Altijd leuk als er iemand voor je is en sukkelt met dat toestel. Terwijl je uiteindelijk toch bezig kan zijn aan dat toestel staat er iemand achter je demonstratief te kuchen. Nu er meer rekeningen kwamen heb ik besloten zo’n kaartlezer aan te vragen en vandaag was ie daar.
Verder lag er in haar bakje met post in het woonzorgcenter een aanmaning voor een factuur die niet zou betaald zijn. Thuis gekomen alles nagezien en die factuur is wel degelijk betaald. Ook al staat er in kleine letters dat je niet moet reageren als de factuur ondertussen betaald is heb ik toch maar een mail gestuurd naar de betrokkene met in bijlage het bewijs van betaling. Je kan niet nauwkeurig genoeg zijn in dit digitaal tijdperk.
Groetjes.
🙂
De dingen des levens ! 