De dingen des levens !

Vandaag was ik weer eens op het stationsplein. Eerst ging ik om boodschappen in Asalam.

Vlakbij heb je de Ooststraat, de drukste winkelstraat van het centrum. Op de hoek van de Ooststraat met het stationsplein zag ik dit bord :

Op het stationsplein zelf was men druk bezig alles gereed te brengen voor de Sinksenkermis van volgend weekend.

De fonteinen waren druk bezig aan het spuiten. De beelden staan er ook nog. Kortom, er is niet veel veranderd op het plein sedert mijn laatste bezoek van enkele weken terug.

Nog even een laatste blik werpen op het plein en ik ben terug naar huis.

Dit was dus mijn blogpost voor vandaag. Vroeger zou nonkel Juul langskomen om de matras te keren, maar dat is tegenwoordig niet meer aan de orde.

Groetjes en fijne woensdag.

🙂

Het opruimen van zwerfvuil in de omgeving waar ik woon stond de laatste tijd op een laag pitje. Zeg maar onder het vriespunt. Verwacht nu geen foto van de inhoud van onze diepvries want ik bedoel het niet letterlijk.

Afgelopen zaterdag ben ik terug gestart met mijn zwerfvuilronde. Ik stapte door de Vijfwegenstraat richting centrum. Dan passeer ik langs de watertoren die ik hier al eens getoond en besproken heb. Ik stapte iets meer dan een kilometer, maar kwam terug thuis met een zak vol. Vooral lege blikken, plastiek flessen en papier heb ik opgeruimd.

Zondagmorgen reed ik door die straat en zag dat er terug zwerfvuil in de goten lag. Het houdt niet op. Deze week ga ik terug op pad. Er is nog iemand in de buurt die zwerfvuil opruimt. Misschien moet ik eens afspreken met hem en samenwerken.

Groetjes en fijne dag.

🙂

Zondagmiddag gingen Eva en ik even een kijkje nemen in de Trax site waar er een geefplein plaats vond. Iedereen die spullen heeft die men niet meer nodig heeft maar die toch nog bruikbaar zijn kon je daar in de voormiddag brengen. In de namiddag kon men dan die spullen komen bekijken en meenemen.

Gelukkig ging alles binnen door, daar het evenement anders letterlijk in het water zou gevallen zijn. In de voormiddag passeerden hier pittige buien.

Een man vertelde me dat de zaal vol spullen stond in de voormiddag toen hij er zelf bracht. De zaal was in minder dan één uur bijna volledig “leeggeplunderd”. Zoiets kan je een succes noemen.

De Muizen waren er ook. Verder veel mensen van Opstap en de Komaf. Na wat bijgepraat te hebben vertrokken Eva en ik terug naar huis. Eva had enkele kookboeken gevonden en nam die mee. Die kunnen altijd van pas komen.

Groetjes.

🙂

EVEN DIT TUSSENDOORTJE :

Ik kreeg vandaag de mededeling dat een reactie waarschijnlijk in mijn spambox terechtgekomen is. Vervelend, ik heb in de spambox gekeken maar het was er vandaag zoveel dat ik de reactie niet kon terugvinden. Ik ga de spam leegmaken. Dan heb ik terug goed zicht op wie er onterecht in de spam terechtkomt. Moest nog iemand vermoeden of zeker weten dat zijn of haar reactie hier niet verschenen is mail me even of stuur een postduif of een vuurpijl.

Excuses alvast voor het ongemak.

Jo Lemaire (Gembloers, 31 januari 1956) is een Belgische zangeres. In 1981 had ze een nationale en Europese hit met het Serge Gainsbourg nummer: “Je suis venue te dire que je m’en vais”.

Eind jaren zeventig begon Jo Lemaire haar muzikale loopbaan met de newwavegroep Jo Lemaire & Flouze. De groep werd opgericht in 1977 door Jo Lemaire en haar toenmalige echtgenoot Philippe Depireux. In 1978 werden in eigen beheer twee singles uitgebracht, “Stakhanov” en “Thief Forever”. In 1979 volgde het gelijknamige debuutalbum Jo Lemaire + Flouze. De volgende single “So static” uit 1979 was redelijk succesvol. In 1980 volgde het tweede album Precious Time, met de gelijknamige single. Het was het derde album Pigmy World waarmee de groep in 1981 echt doorbrak. Met haar cover van Serge Gainsbourgs “Je suis venu te dire que je m’en vais” had ze zowel in België als de rest van Europa een grote hit.

Voila, c’est fini ! Volgende zondag start ik met weer iets anders. Waarmee ik dan jullie oren zal teisteren horen jullie wel.

Salut !

🙂

Heel veel nieuws van de laatste dagen valt er niet te vertellen. Dan maar enkele foto’s die Eva en ik onlangs genomen hebben.

Gisteren wou Eva eens één van haar vroegere scholen terugzien. Terwijl ik in de auto bleef ging zij een kijkje nemen en nam er deze foto.

Annabel die zich aan het uitleven is in de tuin. Het gras heb ik tenslotte toch maar gemaaid. Achteraf was een merel druk op zoek naar lekkers tussen het korte gras.

Na het bezoek aan de vroegere school van Eva zijn we even langs geweest bij Opstap waar het gezellig druk was. Op de foto is het bouwwerk aan de overkant te zien.

Vandaag voor velen een extra vakantiedag ofte een verlengd weekend. Geniet er maar van ook al voorspellen ze wisselvallen en fris weer.

Groetjes.

🙂

Vandaag heeft de werkende bevolking alhier een vrije dag. Het is namelijk Onze Lieve Heer Hemelvaart. Sinds ik vanaf deze maand niet meer tot de werkende bevolking behoor hoef ik daar derhalve niet meer wakker van te liggen. Wel oppassen dat ik per abuis niet ergens aan een gesloten deur sta.

Wie er duidelijk ook niet wakker van ligt in onze Louis. Dienen kater weet hoe hij door het leven moet. Die gaat van de ene plek in huis naar de andere om te mediteren. Het liefst in een kartonnen doos waar reeds door ons wat papier in gelegd is. “Louis en de zin van het leven” zou de titel van een volgende blog kunnen zijn.

Groetjes.

🙂

Vandaag heb ik nogmaals mijn auto volgeladen met spullen die ik vooraleer naar het containerpark te brengen eerst zorgvuldig zal sorteren. Zo heb ik al drie grote dozen vol. Ene met harde plastiek, dan ene met hout en de derde met metaal. Glas heb ik niet veel. Ook staan er nog enkele zakken klaar met oude niet meer bruikbare kleren. Dit alles gaat één dezer dagen in de auto om ermee naar het containerpark te brengen. Een karwei dat stilletjesaan op zijn einde loopt.

Verder kreeg ik nog een mail van de bouwmaatschappij met de datum voor een volgende afspraak in de huurwoning. Normaal gezien zal ik hen dan de sleutels overhandigen en is dit alles voor mij een afgesloten hoofdstuk.

Fijne dag verder.

🙂

France Gall werd geboren in een muzikale familie. Haar moeder was zangeres en haar vader, Robert Gall, stond bekend als liedjesschrijver voor onder meer Charles Aznavour en Édith Piaf.

In 1965 werd de blonde tienerster door Luxemburg uitgezonden naar het Eurovisiesongfestival in Napels, met het nummer Poupée de cire, poupée de son (geschreven door Serge Gainsbourg). Gall won en werd meteen internationaal bekend.

Op 7 januari 2018 overleed ze op 70-jarige leeftijd in de Parijse voorstad Neuilly-sur-Seine aan de gevolgen van kanker.

Dit stukje franse muziekgeschiedenis zit er weer op voor deze zondag.

Tot de volgende.

🙂

Deze middag hadden we zware bewolking en regen. Gelukkig tot op heden geen erge onweersbui met stormschade als gevolg. De geplande activiteit van de tijdsbesteding van Eva is jammer genoeg in het water gevallen. Er stond een wandeling met honden uit het dierenasiel gepland, maar die is afgelast omwille van het mogelijke hevige onweer.

Ook heb ik mijn bedenkingen gemaakt over mijn deelname aan “maai mei niet”. Ik kijk regelmatig even rond in de tuin maar heb tot op heden geen enkele bij gespot. Wel bromvliegen en aanverwanten, maar een wesp of bij zat er niet in. Of ik ga wachten met maaiten tot eind deze maand of begin juni ? Ik betwijfel het.