De dingen des levens !

Gisteren kwamen de mannen van de kringwinkel langs om wat meubelen mee te nemen die tot dan van mijn moeder waren. De twee kasten en de zes stoelen kregen hun goedkeuring. Ook enkele kleine stukken namen ze mee. De tafel en de toiletstoel lieten ze staan. Gelukkig heb ik het telefoonnummer van een firma gekregen die de rest wel zal meenemen/opkuisen.

Normaag gezien zou ik vandaag naar het gemeentebestuur van Staden trekken om de gegevens die zich op de identiteitskaart van mijn moeder bevinden aan te passen. Toen ik in het rusthuis om haar ID kaart vroeg bleek die foetsie te zijn. Geen idee waar ze die hebben. Dat betekent dus dat ik de afspraak die ik vandaag heb zal moeten annuleren. Leuk is anders. Hopelijk vinden ze die ID kaart terug. Zo blijven we bezig.

Groetjes.

🙂

Vandaag komen de mannen van de kringwinkel om de kasten, tafel en stoelen van mijn moeder op te halen. Hopelijk nemen ze die mee. De dame aan de telefoon liet weten dat indien de spullen te groot of te zwaar zijn ze die niet mee (mogen) nemen. Afwachten dus. Gelukkig heb ik het adres en telefoonnummer van een firma indien dit het geval zou zijn. De kringwinkel komt tussen 11 en 17 uur wat betekent dat ik lang kan wachten vooraleer ze aanbellen. Hopelijk komen ze vlug.

“Een afgelopen hoofdstuk” liet onze zoon weten toen hij zondag belde voor moederdag. Dat is inderdaad zo. Nog enkele formaliteiten en ik kan de deur definitief achter mij toetrekken.

Groetjes.

🙂

Het weekend zit er weer op.
Deze maandag begint met een bezoekje aan de tandarts door Greet.
Ikzelf heb ook een gesprek in de voormiddag met de peut.
Eva straks naar haar tijdsbesteding
En Louis ?
Die kijkt naar wat zich afspeelt op het scherm van de PC
Als hij tenminste wakker is.

Geniet van deze zonnige maandag.

🙂

In mei, ook bekend als Maria-maand, gaan we de franse toer op wat “muziek op zondag” betreft.

Serge Gainsbourg werd geboren als Lucien Ginsburg in Parijs als de zoon van Joods-Oekraïense ouders uit Charkov (Oekraïne) die hun geboorteland waren ontvlucht na de Russische Revolutie.

Zijn grootste hit, Je t’aime… moi non plus veroorzaakte veel ophef vanwege het suggestieve gehijg en een tekst met een dubbele bodem. Hoewel het lied oorspronkelijk in 1967 werd opgenomen met Brigitte Bardot, werd deze versie niet uitgebracht, omdat de toenmalige echtgenoot van Brigitte Bardot, Gunter Sachs, het lied verbood.

In 1969 bracht Gainsbourg de song opnieuw uit, ditmaal gezongen door zijn toekomstige vriendin Jane Birkin. In deze versie zingt zij op verzoek van Gainsbourg een octaaf hoger dan Bardot om het effect van een koorknaap te bewerkstelligen. Omdat het als ‘te heet’ beschouwd werd, werd dit lied in verschillende landen gecensureerd en Frankrijk werd de meest expliciete versie geheel onthouden. De controverse zorgde voor veel bekendheid en droeg eraan bij dat het de nr. 1 werd in verscheidene hitlijsten, waaronder die van het Verenigd Koninkrijk.

Volgende zondag weer frans.

Au revoir !

🙂

Het bloggen is momenteel op een laag pitje. Nu afwachten tot de (on)zin en inspiratie terugkomt. Voorlopig houd ik het hier rustig.

Morgen wel een blog op zondag over muziek. Die staat al een tijdje klaar.

Geniet van het mooie weer. Volgende week zou het zelfs zomers worden, voorspellen ze.

Groetjes.

Vandaag was weer eens een mooie lentedag. Niet erg warm maar dat hoeft niet voor mij. Voorlopig wordt het gras niet meer gemaaid wegens maai mei niet. Wist je dat die heerlijke geur van versgemaaid gras eigenlijk een verdedigingsmechanisme is van de natuur? Op die manier waarschuwen grassprieten de rest van je tuin. Dat weten we nu ook weer.

Of ik het heel de maand zal volhouden weet ik niet. Hopelijk wordt het geen oerwoud na enkele weken.

Door niet te maaien verschijnen her en der kleine bloempjes die anders een kopje kleiner zouden gemaakt worden door de messen van de grasmaaier.

Annabel zal het allemaal worst wezen zolang Kesha, het harige poesje van de buurvrouw maar uit onze tuin wegblijft.

Groetjes.

🙂

Ik neem nu en dan foto’s met de smartphone. Sommige toon ik dan hier in een logje. Vandaag zie je hier enkele die ik dus niet gebruikt heb om diverse redenen.

Zoals je je misschien herinnert begon april met winterse taferelen.

Het slopen van het stadhuis ging gewoon verder. Er blijft momenteel nog weinig van het oude gebouw over.

Dat onze katten er niet wakker van lagen is duidelijk te merken.

Elders in het centrum van Roeselare zijn er wegenwerken bezig. Dus niet alleen in de Ardooisesteenweg en omgeving stationsbuurt.

Even een blik werpen op de mural in de brandweerkazerne.

We sluiten af met Annabel die druk bezig is een doos te testen.

Dit was het dus voor april. Nu met volle moed mei instappen, alhoewel we dit in feite gisteren reeds deden.

Groetjes.

🙂

Vandaag 1 mei, nieuwe maand, nieuw muziekgenre. Gedurende deze maand ga ik de franstalige toer op.

Indochine is een Franse rockgroep ontstaan uit de New wave beweging, en tot op het heden een van de meest succesvolle bands uit Frankrijk.

De groep is ontstaan in 1981 en kende grote successen in de jaren ’80 in Frankrijk en de rest van Europa met singles als L’aventurier, Canary Bay, 3e sexe, Trois nuits par semaine en Tes yeux noirs. Na een mindere periode in de jaren ’90, bracht de groep in 2002 het album “Paradize” uit met daarop de grote hit J’ai demandé à la lune, waarmee de groep in één klap weer grote populariteit genoot. In 2017 brachten ze het album 13 uit, waarvan de singles La vie est belle, Un été français, Station 13 en Karma Girls allemaal de nummer 1-positie behaalden in Frankrijk. Het hitsucces ging in 2020 nog verder, toen scoorde de band wederom een nummer 1-hit met Nos célébrations.

Mijn keuze uit hun repertoire is “Trois nuits par semaine”.

Verder wens ik jullie een fijne en gezegende zondag toe.

🙂

Op de hoek van de bushalte en de Beversesteenweg heb je de Ardooisesteenweg. Een lange straat richting Ardooie en Tielt. Het eerste deel van de straat is de laatste jaren ingenomen door winkel die gerund worden door mensen van den vreemde. Tijdens de dag zie je daar een bonte mengeling van volk. Momenteel is het er wat kalmer door de wegenwerken die er plaatsvinden.

Dit deel van de straat wordt volledig heraangelegd. Bedoeling is om er een fietsstraat van te maken. Dat wil zeggen dat de fietsers voorrang hebben op de auto’s. Concreet mogen de auto’s de fietsers niet voorbijsteken. Ze moeten achteraan blijven. Voor de auto’s zal eenrichtingsverkeer gelden.

Tot slot even een blik werpen op voedingswinkel El Nour. Een vriendelijke uitbater die altijd even komt praten als ik er ga winkelen. Naast Asalam op het stationsplein mijn vaste plek om te shoppen in die winkeltjes waarvan er steeds meer komen.

Groetjes en fijne dag.

🙂

Die watertoren weet ik als van toen ik als kind er in de buurt was. Vlakbij woonde mijn grootmoeder langs moeders kant en ook woonde in dezelfde straat een zus van mijn grootmoeder, een groottante dus.

Pas onlangs vroeg ik mij af hoelang die toren daar reeds staat. Even gegevens zoeken op Google en jawel. Ik vond de volgende gegevens :

Perceel met watertoren, van het type C2, van 1949, voorheen met bijhorende villa van 1936 (Peter Benoitstraat nummer 1) en magazijn van 1972. Ingangsvolume met ronde sokkel met parement van rode baksteen, achthoekige toren met geaccentueerde ribben en waterreservoir met parement van gele baksteen onder kegelvormig dak (leien). Plint van arduin en bossage. Rechthoekige metalen ramen.

Ik rijd al zo’n 30 jaar langs deze watertoren naar het centrum en terug en toch nooit echt op gelet.Natuutlijk zag ik die toren, maar echt bij stilgestaan had ik dus niet.

Zo zal ik nog wel details opzoeken van plaatsen en dingen in Roeselare. Dat belooft voor de toekomst hier op deze blog.

Groetjes.

🙂