De dingen des levens !

Met onze zoon , om met hem om te gaan, feiten dus.
Allebei ouders zijn erover zeker, dus feiten,
3 x herhaald,het woord feiten? check

Niet zo grappig als ik het zo zeg.

feit is dat mijn broer, als vakman langsgekomen is over electriciteit. 2 x -alles in orde-
Feit is dat zoon met de poes die hem gekozen heeft op zijn arm mijn broer nog een keer is komen bekijken.
Mijn broer vindt dat niet erg.
Toont nogmaals aan: zoon weet ondertussen echt wel waarnaar hij moet kijken, het belangrijkste. Daar zijn letterlijke dingen ook wel bij

Feitcheck, altijd belangrijk

Wie dit grappig vind, waarom niet.
greet

Dit is waarschijnlijk het laatste logje voor deze week.
Tijdens het weekend moet ik werken en tussenin een bbq verslaan als ik het me goed herinner.
Deze namiddag ga ik – als er niets tussenkomt – op visite samen met Leen en Britt.

Dus veel kans dat je me ergens in blogland zult tegenkomen bestaat er niet.
Laat ik jullie alvast een fijne vrijdag en leuk weekend wensen.

Groetjes.

🙂

Greet schrijft

Gisteren is de dierenarts gekomen voor de jaarlijkse controle van onze 3 poezen, die hier op dezelfde dag zijn toegekomen. Het jaar vooraf hadden we er 2 van wie de eerste, Bruno, stierf aan ziekte, De tweede Streep, ja? Aan gejaagd zijn? Hij kon alleszins goed jagen, een gemiddelde van 1 vogel per week stierf er in zijn ongeveer half jaar dat hij hier was.

We hebben ze zowat 6 jaar, alle drie dezelfde dag toegekomen.

In een boek over kattenverhalen ooit gelezen: IK kies mijn mens.

En je kan dat inderdaad toepassen.

Annabel, het vrouwtje, uit het asiel, was onmiddellijk gecharmeerd van mij. Ze heeft zich onmiddellijk aangepast. Echt een huiskat. Humeurig soms. Maar ze is er wel als iemand zich niet goed voelt. Bang als er iets onverwachts gebeurt.

Ginger, ons ros katertje. Ook uit het asiel. Heel voorzichtig komen piepen bij Sus. De eerste drie dagen hier heeft hij zich verstopt  in de garage. Maar nu? hij slaapt bij sus, zit op zijn schouder en kan eigenlijk niet wachten tot hij thuiskomt. Eerst afwachten en dan vertrouwen. Op je hoede blijven.

Rakker, hier binnengebracht door kinderen uit de buurt die wisten dat Streep dood was, Hij was een moegevochten, gekwetste kater. Eerst alles gedaan wat we konden, zoals bv asiel bellen. Hij is gebleven. Pakweg 2 jaar geduurd om zich hier op zijn gemak te voelen.Maar nu is hij allerbeste maatjes met de zoon. Hoe hij dat doet? Gewoon een vaststelling: hij ziet de zoon en hij komt. Tijd nodig hebben om alles te verwerken.
met hem

Ja onze zoon. Dit zit mij nog altijd hoog: : jullie zijn verwend met hem . Dat ging dus over de zorgen van autisme. Ja hoezo verwend? Hij kan meer dan iemand anders met auti. Ja, en hij is goed aan het worden om problemen voor zichzelf op te lossen. Maar wat dat betekent voor hemzelf?? Privacy is heilig voor hem. Daarom spreek ook niet zo graag over hem. Maar als je gewoon ziet, wat hij ook-niet van moetens- doet voor zijn zus?

Als afsluiter dit, voor wie tussen de regels door kan lezen.
De zoon ging in de middelbare school een dag naar een centrum voor mensen met een handicap. Lunch gehad met iemand die zijn linkerarm en been had verloren door een auto-ongeval. Zijn reactie: ja mama, als dit mij zou overkomen,  liever mijn linker-arm en rechterbeen of omgekeerd, dan kan ik tenminste nog mijn evenwicht bewaren.

Greet

Greet schrijft

Blijkbaar zijn er volgers op deze blog die mijn schrijfsels waarderen, waarvoor dank.

De kracht van het positief denken. Daarover zijn boeken geschreven. Kleine dingen waarderen.
En toch is dat waar.

Iets waarover ik niet graag schrijf is mijn lichamelijke pijn. Maar die is er. Niet voor niets dat ik niet meer kan gaan werken en dat zelfs autorijden moeilijker wordt.

Daarom des te meer waarderen dat de zoon -nerd geek, hij is er eigenlijk trots op op dat woord- het goed doet, de poezen -voor mij vooral het vrouwtje annabel- een madeliefje zien, vlinder in de tuin, de buren een aangename avond met mijn verjaardag, een dag de afwas kunnen doen, soms nieuwe recepten uitproberen…

En dat de dochter eindelijk wat kalmer wordt

De zorg is hier en zal er blijven, je kan er dan maar beter het beste van maken.

Niet zo goed uitgeschreven als ik zou willen, maar ja. Het kunnen schrijven is ook al iets positiefs op zich.
Greet