De laatste dag van de vakantie was zonder zon maar met veel regen, onweer en zwoele temperaturen. Niet bepaald de leukste dag van de maand.
Ook rolden de mensen van de kermis hun matten op. Toen ik na 15 u het Polenplein opreed was er niet veel meer te merken van wat er zich de afgelopen twee weekends afgespeeld heeft. Het is uit met de pret voor de jeugd.

Voor iedereen weer de dagdagelijkse gang van zaken.

Groetjes.

🙂

Deze namiddag reed ik langs bij de Grote Tamara, die je niet mag verwisselen met de Kleine Tamara die daarom op deze blog “Tammy” genoemd wordt. Grote T is de stiefdochter van Leen en dus de halfzus van Britt.

Grote T. deed enkele kasten weg en daar kan Leen wel iets mee doen. Toen ik arriveerde waren de kasten grotendeels ontmanteld. Al wat ik diende te doen was de losse stukken in de auto leggen en er mee naar het huis van Leen rijden.

Wel dienden alle stukken naar het derde verdiep van haar huis langs een gevaarlijke trap gedragen/gesleurd te worden. Gelukkig was daar de buurman om een handje te helpen. Tijdens het werk vroeg hij me in gebroken engels hoever het onderzoek staat naar de mysterieuze dame met kind die naar buiten kwam vorige zaterdag. Ik antwoordde in eveneens gebroken engels dat er nog geen nieuws was van de politie.

Ook hebben we een ijsje gegeten uit het ijssalon rechtover het huis van Leen. Met zo’n weer en werk moet dat kunnen, nietwaar ?

Tot de volgende keer !

🙂

Gisterenavond zijn Ernest en ik nog eens langs geweest in het asielcentrum.

Er zijn deze week nog zo’n 70-tal vluchtelingen bijgekomen. We hadden nog maar net de auto aan de ingang geparkeerd of we werden al herkend. Enkele kinderen wezen in onze richting en kwamen vliegensvlug op ons afgelopen. Een vijftienjarige jongen uit Libanon waar ik de vorige keer mee staan praten had kwam me vol trots vertellen dat hij volgende week samen met zijn familie terug naar zijn land gaat. Of ik daar rekening mee wil houden, daar hij van mij een PSP of gelijkaardige console wilt krijgen om mee te nemen.

Vrijdag in de late namiddag reden we richting Tielt.
We, dat waren Leen, Britt en ondergetekende.
Leen had na jaren terug contact opgenomen met haar jongere zus.

We werden goed ontvangen.
Jammer genoeg moesten ze dezelfde avond nog weg.
Dus werd het min of meer een blitzbezoek.
De kleine meid begon zich tussen al die grote mensen te vervelen.
Ze mocht buiten in de tuin spelen.

Enkele minuten later zag ik haar door het raam naar binnen kijken.
Ze deed teken dat ik bij haar moest komen.
Alleen spelen is niet zo leuk.

Na dit bezoekje zijn we even langs geweest bij tante Linda die ook in Tielt woont.
Daarna zijn we naar de kermis in Roeselare geweest,
maar dat heb je hier al kunnen lezen en zien.

Groetjes.

🙂