De dingen des levens !

https://flic.kr/p/GBZB72

Deze namiddag reed ik langs binnenwegen met naast mij onzen zoon. Hij had een afspraak voor een sollicitatiegesprek. Nu het schooljaar er zowat opzit stromen de aanbiedingen bij hem binnen. Niet een echt gunstige periode voor hem daar hij zich volledig op zijn eindwerk wilt concentreren.

Terwijl de weiden en koeien langs ons passeerden moest ik denken aan de tijd dat ik met mijn eerste auto net als nu door de landelijke wegen reed met naast mij mijn vader die zelf nooit had leren autorijden en telkens van onze uitstapjes genoot.  We zijn nu  bijna 35 jaar verder en nu heb ik mijn zoon in plaats van mijn vader naast me. Na de school zal de zoon autorijlessen volgen maar nu eerst dit schooljaar afwerken.

Een half uur nadat hij het gebouw was binnen gestapt was hij reeds terug.
ik : Nu reeds terug ?
zoon : Het heeft lang genoeg geduurd.
ik : Viel het mee ?
zoon :Ja hoor ook al probeerde ze me tijdens het gesprek zenuwachtig te maken.
ik : Hoezo ?
zoon : Je weet wel, ze proberen uw antwoorden tegen je te gebruiken.
ik : Viel de interviewer mee ?
zoon :  Ja, ze vertelde me waar ze woonde.
ik :  wablief ? Waren jullie al zo intiem ?
zoon :  Nee ze deed dit slechts om sympathiek over te komen.
ik : tevreden over dit gesprek ?
zoon : Ik mag terugkeren voor enkele proeven.
ik :  da’s goed !
zoon : Eens zien hoe en wanneer het voor me past.
ik : Laat maar weten wanneer ik paraat moet zijn.
zoon : We zien wel.

Groetjes.

🙂

Greet schrijft

Sus mag dan mss voor meer dan één reden aan een pauze toe zijn, het is niet de bedoeling dat deze blog stilvalt. Daar heb ik ook mijn zeg in, seg.
Nu serieus, het was hier de laatste maanden zwaar.

Daarom over naar goed nieuws: volgens de kinesist heb ik  terug 80 procent functie in mijn schouder.
Het uittesten -uitrekken in alle mogelijke richtingen van die linkerarm- is allesbehalve leuk. De reactie van de zoon die mij minuten zag na thuiskomst: lachen. Leuk hoor als met je gelachen wordt, maar eerlijk is eerlijk: ik zou wel met mezelf lachen in de spiegel. Of Grimmlachen   Grimm, lachen, zoals in de sprookjes? vat je het?
Toch een zoon  die voor mij de tafel afgeruimd heeft.

Verspreken doe ik mij niet veel, maar gister van/naar de pijnkliniek was het op de autoradio nav de 75-ste verjaardag van Bob Dylan blijkbaar Bob Dylan dag.  Ik kwam thuis en zei tegen Sus: de autoradio verzet op Bob Dylan.  Hu?Juist, andere radio,

mvg
Greet

De laatste tijd ben ik hier niet veel te vinden geweest.
Gelukkig was Greet er nog die enkele logs op jullie losliet zodat het hier niet volledig stil was. Voor mij voelt het min of meer als een blogpauze.

Dit betekent niet dat er hier helemaal niets gebeurd is. Deze week zijn enkele zaken tot een einde gekomen. Onderwerpen die hier op deze blog regelmatig aan bod kwamen.

1) Zo heb ik na een gesprek met de voorzitter van de karateclub besloten mijn functies neer te leggen. Concreet betekent dit dat ik geen bestuurslid meer ben en ook geef ik alle administratieve rompslomp door aan mijn eventuele opvolger. De voorzitter wilt dat ik verder blijf trainen, maar dat zie ik voorlopig niet zitten. Het liefst start ik pas opnieuw zodra er een opvolger aangeduid is. Desnoods na de grote vakantie.

https://flic.kr/p/wz8CUh

2) Gisterenavond vernamen we in de op deze blog meer dan beruchte frituur dat de uitbater de zaak wilt laten overnemen. Na 9 jaar wel en wee is het voor hem genoeg. Tot na de zomer gaan alle geplande activiteiten gewoon verder. Dan zien we ook wel weer.

Zoals je zelf kunt lezen verandert er bij mij/ons heel wat. Hoe het verder verloopt zien we wel. En of ik nu in een blogpauze zit zien we ook wel.

Groetjes en fijne dag.

🙂

Greet schrijft

Onze zoon, laatste dag op stage.
Wij hebben hem allebei gevraagd: trakteren? Hm neen.
Over anderhalve maand, als alles goed gaat studeert hij af aan de hogeschool.

Wegens “privacy” kan ik niet veel schrijven.
Het is geen geheim dat hij goed overweg kan met dieren. Rakker, eenvan onze katten is zo gehecht aan hem dat die zit te wachten tot hij thuiskomt. Het konijn dat we “geerfd” hebben van zijn zus is ook al beste maatjes met hem.

De stage op zich heeft hem wel goed gedaan in sociale vaardigheden en West-Vlaams spreken. Volgende donderdag op 2de echte sollicatietiegesprek
Hij trekt ons ook de echte 21-ste eeuw binnen. Boodschappen doen? doe het via internet.

Een echt gesprek- kan mij niet schelen of dit gepubliceerd wordt, want de andere kant, nl mij, was er bij. -Sus was bij Eva- was op Pinksteren over godsdienst. Was weer een discussie, zoals hij dat graag doet. Conclusie: zijn ouders hebben hem de vrijheid gegeven om zijn eigen weg te zoeken.
met trots dit meedelen, van Sus en mij.

mvg
Greet

Greet schrijft

Nu onze dochter is waar ze moet zijn, namelijk in een langdurig centrum met psychische begeleiding. Word je weer geconfronteerd met papieren.
Kijk het zit in de pijplijn dat onze dochter na die opname begeleid gaat wonen. Wij weten echt niet in welke vorm.

Ziekenfonds: dochter is arbeidsongeschikt. Aangetekende brief : over die arbeidsongeschiktheid. Neen ons dochter zal nooit werken in de zin van onder een baas.
Mijn telefonische zgn begaafdheid was weer goed om dit probleem te kaderen, en zeggen.
Verdorie, absoluut niet plezant om dit te schrijven.
Onze katten zijn en blijven een plezier

mvg Greet

Greet schrijft

De dingen des levens is de titel van een soap -Days of our lives- waar pepe, Sus vader, altijd naar keek. En nu zijn ze er mee gestopt!
Allez toch op een Vlaamse zender, voor zover ik weet.

Ergens vind ik dat wel jammer, want die soap was zo over the top dat het gewoon komisch werd. Ik beken, het was de enige soap waar ik wel ’s naar keek. Alleen al omdat je een week niet moet kijken en toch kunt volgen. En om de gedachten te verzetten bij hetgeen gebeurd is de laatste maanden hier.

De zoon kijkt nooit soaps. The bold and the beautiful -Ik heb er enkel naar gekeken in de overtijd voor de zoon werd geboren. Van de maandag tot de vrijdag was er iemand in die soap bij wie het een week duurde om een kind te krijgen. Gelukkig voor mij, voor ons, duurde dat maar nog geen 24 uur. Een lastige bevalling was het wel, maar wij kregen er een uitzonderlijk rustige baby voor terug.

Sus keek naar neighbours in zijn studententijd.

Een paar keer in het ziekenhuis tijdens mijn operaties aan nek, knie en rug, lag ik op een kamer met iemand die naar de vlaamse soap “Familie” wilde kijken. Niet aan mij besteed, alleen al om het taalgebruik. “Wa denk je” Wa enz. Als niemand fatsoenlijk wat kan zeggen in een reeks, hoeft het voor mij niet.

De populairste soap in Vlaanderen is Thuis. Een buurvrouw wil die elke dag zien. Wij niet. Er kan nog een soap worden over de administratie ivm onze dochter.
mvg
Greet