Deze morgen reed ik met de fiets naar mijn werk terwijl het sneeuwde.
Dit was de eerste maal deze winter.
Tegen de middag was al dat wit weer weg en regende het.
In de late namiddag scheen de zon.
Vanaf donderdag voorspellen de weergoden temperaturen rond de 10 à 12 graden.
Een laatste stuiptrekking van een winter die geen winter was ?
Groetjes.
🙂
Rond 17 u belde Ernest den Evangelist me op met de vraag of ik zin had om met hem mee te rijden naar een asiel. Onlangs had hij met de verantwoordelijke getelefoneerd en het was goed dat hij vanavond spullen zou afleveren.
Toen wij arriveerden moest hij zich aanmelden. Enkele minuten later was hij terug. Er was een probleem. Op het bureau wist men niet van zijn komst en dus mocht hij niets achterlaten. Daarvoor was er toestemming nodig van de persoon met wie Ernest vroeger deze week getelefoneerd had. Deze persoon had de afspraak dus niet doorgegeven. Er restte ons niets anders dan met een volle wagen terug naar huis te rijden.
Ernest was hier niet mee opgezet en of hij nog terug zal rijden met die spullen weet hij niet zo goed. Waarschijnlijk niet. Het is niet bepaald naast de deur. Hoe dan ook zal hij morgen naar de persoon die de afspraak niet doorgegeven heeft telefoneren.
Word vervolgd ?
😦
Een verhaaltje uit de avonturen van onze vrienden in de congo dat om een of andere reden niet werd gepubliceerd op Suskeblogt. Zou de gezondheidscommissie hier voor iets tussen zitten ?
Fijne zondag.
Mieke en Bieke zijn gevangen genomen door een stam wilde negers. Met handen en voeten vastgebonden hangen ze aan een stok te slingeren die door twee wilden gedragen wordt. Gelijk een vers met pijl en boog neergeschoten bok worden ze naar het dorp van de zwartjes gedragen. Met een roestig mes worden ze door één van de dragers losgemaakt. Met een smak vallen ze op de grond. Heel het dorp staat met grote ogen te kijken naar deze wonderbaarlijke vangst.
Een lelijk zwart wijf komt van tussen de menigte te voorschijn en stapt op hen af. Met haar grote handen sleurt ze de meisjes de hemdjes van het lijf. Om de beurt neemt ze Mieke en Bieke bij het nekvel en houdt hen triomfantelijk hoog. Zo kunnen alle zwartjes goed zien wat voor vlees ze in de kuip zullen hebben. Sommigen onder hen hebben mes en vork reeds bij zich…
View original post 534 woorden meer
Toen ik deze morgen bij mijn moeder de krant doorbladerde bij het nuttigen van een broodje ging plots mijn GSM fel tekeer. Grote Muis had een probleem.
De avond voordien was haar broer langs geweest samen met zijn lustige tweeling.
Na eerst het huis grondig bekritiseerd te hebben had hij toch nog iets leuks mee voor zusje. Een doos met spullen voor in de keuken en last but not least een dubbele matras waar zusje veel plezier mee zou hebben. De matras zou hij zelf wel even op haar bed leggen. Terwijl hij deze klus klaarde openden zijn lieftallige dochtertjes alle keukenkasten en eisten al het snoep dat voor Grote en Kleine Muis bestemd was. Net op het ogenblik dat Grote Muis dreigde door het lint te gaan kwam broerlief vrolijk naar beneden. Samen met zijn tweeling dochtertjes moest hij er weer vandoor. De plicht roept, begrijpt ge ?
Toen Grote Muis haar slaapkamer binnen stapte kon ze haar ogen niet geloven. De matras wal veel te groot voor haar bed en je kon er de sporen op terugvinden van de tijd dat hij samen met zijn vrouw de tweeling fabriceerde. Die matras kon de volgende morgen niet rap genoeg weg.
🙂
Vanavond ben ik naar de karate in Rumbeke geweest. In de eerste plaats om een nieuw lid in te schrijven. Een man die een zelfstandig beroep heeft en door karate als het ware de stress van zich wilt afschudden. Toen ik hem enkele weken geleden voor het eerst ontmoette was hij één en al zenuwen. Bang voor wat er zou komen maar toch liet hij zich niet leiden door angst. Hij wou en zou het hoe dan ook eens proberen Zo zie je maar dat angst geen goede raadgever is.
De kleintjes van enkele jaren geleden zijn precies niet zo klein meer en er is vers bloed dat al van september vorig jaar aan de slag is. Er zit nog leven ende animo in de club. Gelukkig maar.
Daar de hoofdtrainer van deze afdeling er niet bij kon zijn werd ik halverwege de training gevraagd om met de lage banden even hun kata door te nemen. Het was tijden geleden dat ik dit nog gedaan had, maar het viel voor zowel de karatekas als ikzelf reuze mee.
Toen ik na de training de zaal wou verlaten vroeg een meisje me of ik maandag ook in Roeselare zal trainen. Dan is het training vanaf blauwe gordel.
Wie weet ?
Groetjes.
🙂
Dag dokter,
dag lezers ,
Deze week zit er bijna weer op.
Maandag ben ik terug aan de slag gegaan na een weekje thuis zitten.
De medicijn die ze bij me in de lagere regionen ingespoten hadden en de volledige verdoving om me in bedwang te houden waren nog voelbaar maar behalve doodop tegen het einde van de dag verliep alles prima.
Deze week lag er een omslag van het Centrum voor kankerbestrijding in de bus. Vanaf de leeftijd van 56 jaar krijgt ieder man zo’n ding toegestuurd om te testen op darmkanker. Ik zal alvast beginnen met de handleiding te lezen opdat ik niet met gebroken nekwervel in de spoed terecht kom.
Ik zal het hierbij laten voor dit logje of anders verzandt dit uiterst ernstig onderwerp in onderbroekenhumor.
Groetjes.
🙂
Dinsdag op de spoedafdeling was ik samen, met de buurvrouw van iemand die haar buur met een gebroken hand binnenvoerde, getuige van volgend gesprek,
Mister, you can not be helped here.You must go to the dentist or the housedokter, The urgent services can not help you. We have no dentist. The housedokter can give you the medicaments you need.
Engels met haar op , waarbij ik inwendig moest lachen de buurbrouw naast mij ook.
Jammer, voor ons was het geestig, maar de mevrouw van het ziekenhuis deed haar best om die man te helpen. Voor zover ik kan oordelen was het een oostblokpersoon. Ik hoop dat hij het begrepen heeft, en neen ik was toen niet in staat om met mijn toch wel beter engels te helpen.
mvg
greet
Ja ik kan weer linkerhand gebruiken om te typen en het vooruit naar beneden komen van de trap is beter kan ik ook weer
in een schouderband, met een hand is echt niet handig de trap af komen
Oke dit is een oefening in schrijven, en het gaat beter dan ik denk.
dit is waar: 3 dagen rondgelopen met een ontwrichte schouder, 2 dagen weekend, waarmee ik geen dokter wilde bellen, de eerste vlagen van pijn door een fout van de huisdokter in werking. Maandag iemand gebeld, foto’s moeten laten nemen een voorschrift
Maar toch de volgende dag zo’n pjn dat ik een ambulancedienst heb opgebeld voor de spoeddienst en daar dan na onderzoek een onder verdoving mijn schouder is weer in mekaar gezet
2x bij de kinesist geweest, hij heeft alvast mij gerustgesteld dat er geen pees is ontstoken,
ben gewoon blij dat ik de nodige telefoons heb gedaan ivm dochter, want met haar is het weer moeilijk.
mvg Greet
Vandaag zijn Grote Muis en Kleine Muis definitief verhuisd naar hun nieuwe woning. Nog vlug even een blik werpen op het oude huis en dit zal je hier niet meer zien op deze en andere blogs.
Misschien een korte log voor mijn doen, maar het is hier druk. De verhalen zijn voor later.
Groetjes.
🙂
Björn Borg lost Jimmy Connors voor de derde keer af als nummer één op de wereldranglijst der tennisprofessionals, ditmaal na zeven weken.
Première van de film Monty Python’s Life of Brian.
23 mensen komen om als de kust van Nice geraakt wordt door een vloedgolf.
Militante Iraniërs gijzelen 56 Amerikaanse personeelsleden en aanwezigen in de Amerikaanse ambassade te Teheran; de bezetting en gijzeling zullen 444 dagen duren.
In Egmond spoelt een potvis aan.
Bestverkochte albums in Nederland:
Meat Loaf – Bat out of hell
ABBA – Voulez-vous
Supertramp – Breakfast in America
Art Garfunkel – Fate for breakfast
Cheap Trick – At Budokan
Kayak – Phantom of the night
Herman Brood & His Wild Romance – Cha cha
Julio Iglesias – Emociones
The Police – Outlandos d’amour
Bee Gees – Spirits having flown
Juli verloopt nogal saai. Niet echt iets te doen of om naar uit te kijken. Iedere dag kan het oproepingsbevel voor het Klein Kasteeltje in de bus zitten. Om de dagen te vullen help ik mijn ouders en een buur bij enkele klussen.
Eindelijk wordt ik opgeroepen.
Met de trein ga ik naar Brussel.
Daar maak ik kennis met de militaire mallemolen.
Als vee worden we gesorteerd en naar de dokters geleid die ons onderzoeken. Over de kwaliteit van mijn voeten raken ze het niet eens en ze willen die verder onderzoeken in een militair hospitaal. Ik mag zelf kiezen welk een ik naartoe wil. Zo raak ik in Berchem verzeild. Ik deel een slaapzaal met negen andere jongens. Na een “deskundig” onderzoek en wat heen en weer gepraat word ik afgekeurd voor iedere vorm van militaire dienst.
Het is reeds september en ik ben volop aan het solliciteren. Op een avond wordt er op de voordeur geklopt. Het zijn Ria en Daisy, ja deze die naar het leger wilden, die me opzoeken. Ze hebben zich net ingeschreven voor avondcursus Frans en vragen of ik geen zin heb om met hen mee te gaan naar de les. Enkele dagen later zitten we met zijn drietjes mooi naast elkaar Franse woorden en vervoegingen te leren. De leerkracht en enkele oudere leerlingen vinden ons maar een bizar trio. Toch zijn we zijn meest enthousiaste leerlingen want hij leert ons woorden die in boeken en films gebruikt worden zoals “une nana”. Als huiswerk krijgen we franstalige strips van Asterix mee naar huis.
Normaal gezien is deel 2 tevens de laatste aflevering van deze reeks
behalve als jullie willen dat ik nog enkele jaren verder ga.
The choise is yours !
Groetjes.
🙂
 | MyriamC op Zonder woorden ! |
 | Nicole Orriëns op Zonder woorden ! |
 | John op Zonder woorden ! |
 | Karel op Zonder woorden ! |
 | shivatje op Zonder woorden ! |
 | Sjoerd op Zonder woorden ! |
 | Patrick op Zonder woorden ! |
 | ZON-nebloem op Fietsen ! |
 | ymarleen op Fietsen ! |
 | RenéSmurf op Fietsen ! |
 | logbankje op Fietsen ! |
 | rietepietz op Fietsen ! |
 | Henry Blankvoort op Fietsen ! |
| Sjoerd op Fietsen ! |
 | Anoniem op Fietsen ! |
De dingen des levens ! 