De dingen des levens !

https://flic.kr/p/HB5HTs

Deze avond kreeg ik een telefoontje van Eva. Ze heeft sedert deze week een laptop. Het is geen nieuwe maar een exemplaar dat ik van een kennis afgekocht heb voor een prijsje. Jasper heeft die voorzien van de laatste versies van programma’s en ze kan naar hartenlust verder aan haar verhalen schrijven.

Nu heeft ze zelf proberen een account aan te maken om iets te downloaden (vraag me niet precies wat) en nu heeft ze problemen met het paswoord van de laptop. Dat hebben Jasper en ik toch zo begrepen. Zaterdag zal ze de laptop mee naar huis nemen en Jasper zal dit euvel wel even oplossen.

Verder vroeg ze hoe de sfeer thuis nu is zonder Rakker. Rakker is er niet meer en het leven gaat hier rustig verder met de twee overige katten. Natuurlijk vinden we het jammer dat hij er niet meer is. Ook is er nog de “zwarte Kat” die rustig verder in onze tuin leeft. (zie foto) “Ik begrijp je hoor pa” antwoordde ze “Rakker was nu eenmaal een slaapkop die altijd wel ergens onder een struik lag te maffen. Tot zaterdag !”

Groetjes.

🙂

https://flic.kr/p/JtdNFL

Gisteren rond de middag kreeg ik een telefoontje van de voorzitter van de karateclub. Of ik even wou langskomen. Geen probleem, rond de middag ben ik er.
Zo gezegd zijnde was ik er rond 11 u 30 deze middag. Hij gaat binnenkort voor drie weken op reis en heeft iemand nodig om voor zijn groentetuin te zorgen. Dus dacht hij aan mij. Daar zijn huis slechts enkele honderden meters van mijn werk is, is het voor mij een kleine moeite om nu en dan even binnen te wippen en de tomaten en erwten te besproeien.  Enkele jaren hield ik zijn brievenbus in de gaten toen hij enkele weken er op uit was. Ik ken de weg met andere woorden.

Toen alles gezegd was wat ik voorlopig moet weten stapten we naar de voordeur. “Kom je terug volgend seizoen ?” vroeg hij met enige argwaan in zijn stem. Ik knikte. “Da’s goed. We beginnen terug in augustus, zorg dat je er weer bij bent.” Dat beloofde ik en stapte in mijn wagen. Afspraak volgende week woensdag voor nog enkele afspraken in verband met zijn tuin.

Groetjes.

🙂

Dat het de laatste tijd gegoten heeft is geen nieuws. De ene plensbui na de andere is hier voorbij gekomen. Dit zorgt ervoor dat de grond doorweekt is. Het gras blijft gewoon verder groeien net als de struiken. Een wilde tuin is het gevolg.

https://flic.kr/p/HB5L1o

Onlangs hebben we besloten uit te kijken naar een andere auto. De huidige begint zijn tanden te tonen en de kosten zouden te hoog oplopen.

https://flic.kr/p/JicXKi

Dit weekend was ik in een winkel voor tuinbenodigdheden. Tot mijn verbazing bleken ze daar ook reptielen en vissen te verkopen. Vlug even rondgekeken en deze foto genomen.

https://flic.kr/p/HAVb9T

Wie ons vandaag na zeven jaar verlaten heeft is niemand minder dan onze Rakker. De laatste tijd at hij niet meer en vermagerde vlug. De dierenarts stelde nierfalen vast. Rakker zijn gezondheid zou nog vlugger achteruit gaan en het was een kwestie van dagen. Na een kort beraad besloten Jasper en ik om afscheid van onze trouwe vriend te nemen.

https://flic.kr/p/HYByfD

Groetjes.

Greet schrijft

Wat ik wil schrijven over auti, er zit soms geen structuur in. Wat in mij opkomt, door er op het moment weer mee in aanraking te komen veronderstel ik.

Herkennen van gezichtsuitdrukkingen
Eva was woensdagmiddag thuis. Ik moet vaak ’s middags rusten. Ik kwam beneden: eerste vraag : ben jij boos op mij? mijn reactie dan: aub he!
Zoon: mama ziet er eerder vermoeid uit.
In de loop van de namiddag vroeg  ik haar perfect normale logische dingen. Zij wil ondergoed dat niet in de wasmachine kan , wel de afspraak was: jij wast het. Smijt het dan niet op mij.
Jouw konijn: jij ververst de konijnenbak.
Aankopen van nachtgoed was ik zogezegd vergeten te zeggen, tot haar vader zei: ja Eva, mama heeft dat gevraagd.

Toen ze terug vertrok vond ze dat ik soms kwaad op haar ben.  Niet echt, maar voor perfect normale vragen en dingen waar zij aan begonnen is, nee ik ga mij daarvoor niet aanpassen.

Als auti-ouder van de dochter kan je haar voor geen meter vertrouwen. Dat hebben wij al geleerd. We zijn ons voor meer dan 100pct bewust van haar beperkingen, waarom denk je dat we zoveel moeite doen. Heel af en toe is er een flits van de vrolijke, doorzettende Eva te zien geweest in de afgelopen maand,  Alleen al daarvoor blijf ik hopen dat ze voor zichzelf nog een manier van leven vindt,

mvg

Greet

Vandaag post ik eens geen verhaal of verslag, maar gewoon enkele foto’s met korte tekst er onder. Sommige foto’s zijn reeds op FB verschenen, andere niet. U ziet dus maar.

We beginnen met een standbeeld op een speelpleintje in Menen vlak nabij het ziekenhuis waar Eva verblijft. Momenteel heb ik nog niet uitgevist wie die Vander Mersch is. Misschien doe ik dit later wel eens.

https://flic.kr/p/J9TypW

Een papegaai in de Pottenbakker. Het beest heeft een hekel aan smartpones. Hij hoeft er maar ene in de verte te zien en hij wordt bloeddorstig. Daarom dus dat ik wat afstand houd.

https://flic.kr/p/J9Jnaj

Mijn moeder tijdens onze wekelijkste boodschappen op zaterdag.
Deze morgen is ze in haar huis lelijk gevallen. Haar knie is erg gezwollen en haar gezicht gekneusd. Toen ik deze avond nog even langs ging was de verpleegster net weg. Hopelijk is de pijn snel verdwenen.

https://flic.kr/p/HkHbMG

Een kaars voor een medewerker die zich door zijn examen Nederlands moest worstelen vorige week. Hopelijk heeft de kaars zijn of haar werk gedaan.

https://flic.kr/p/J4CBGC

Dit waren dus enkele resultaten van mijn nieuwe GSM, mobiel, smartphone of hoe dat ding ook mag heten. Laat weten wat je van deze fotoblog vindt. Indien gewenst doe ik dit nog vaker in de toekomst.

Groetjes.

🙂