Loslaten.

https://flic.kr/p/KcYxSE

 

Deze tomaten waren vorige week nog groen.
Eind vorige maand had ik ze geplukt in de tuin van de trainer terwijl ik zijn planten sproeide.Toen moesten ze volgens hem reeds rood zijn.

Vanavond heb ik er één van opgepeuzeld.
Superlekker om het zo te zeggen.
Zo lekker vindt je ze niet in de winkels.

Over de trainer gesproken : hij wilt me niet “loslaten”.
“Binnenkort krijg je mijn vrouw op je dak om je tot andere gedachten te brengen” dreigde hij terwijl hij wegreed op zijn e-bike. Ik stond aan de voordeur van het fietspunt en knikte.

Geen idee of ik mijn wit kostuum voorgoed in de kleerkast laat hangen en ook geen idee of ik de kobujutsu wapens ooit nog ter hand zal nemen. God only knows. Eén dezer dagen brengt hij me één van mijn stokken (= bo) terug en dan zullen we nog eens praten. Het woord “loslaten” staat niet in zijn woordenboek. Althans niet wat mij betreft.  Heikel ?

Groetjes.

🙂

 

 

 

Geplaatst in Uncategorized | 22 reacties

Conversaties thuis en op het werk.

THUIS :

Net als overal ter wereld kunnen we hier ten huize van…..niet ontsnappen aan het virus genaamd “Olympische spelen”. Onlangs was er over dit vierjaarlijks gebeuren een gesprek aan de gang tussen Greet en onzen zoon. Op een bepaald moment ging het gesprek over de relatief korte tijd dat Judo deel uitmaakt van dit sportieve gebeuren.
Greet : Judo kan je heden ten dage niet meer wegdenken uit de olympische spelen.
Jasper : jawel, dat heb ik zopas gedaan.

OP HET WERK :

Een vaste klant komt met zijn fiets voor nieuwe remblokjes.
Als de klant weg is  geef ik de fiets en de bijhorende werkfiche aan Mohammad.
Ik wijs naar het nummer bovenaan de werkfiche.
ik : “666 is het nummer van de duivel”
Mo : “wie ????”
ik : Satan, ken je die ?
Mo : neen i
ik : ken je God, Allah ?
Mo : ja !
ik : Shaitan of hoe je hem noemt, ken je die ?
Mo : ja ! Ik bebrijp.
ik : awel, volgens de Christenen is dit zijn nummer. 666 is het nummer van het beest.
Mo lacht en bekijkt enkele seconden het nummer.
Mo : dit nummer van Shaitan ?
ik : inderdaad !
Mo : ik ga hem eens bellen !

Snappie ?

Fijne zaterdag @iedereen

🙂

Geplaatst in Uncategorized | 18 reacties

Helikoptertje en de rondvliegende fiets.

Suskeblogt's avatarDe soap met een blogger in de hoofdrol

Het is zaterdag 23 juli 2016 rond de middag, een grauwe dag zonder zon maar toch nog hoge temperaturen. Ik lig wat op de bank met mijn smartphone in de hand. Ik bekijk mijn berichtjes en zie dat Mama Muis me een “goede morgen” gewenst heeft. Ik wens haar een “goede middag” terug.en laat haar weten dat het fietsje van Kleine Muis hersteld is en bij mij in de garage staat. In de loop van de dag breng ik het wel eindig ik mijn bericht. Even later krijg ik antwoord dat ze deze middag bij het Model op visite zijn. Deze is vorig weekend bevallen van haar zoontje en die willen ze even een bezoekje brengen.

Iets na de middag rijden we richting het huis van het Model, Helikoptertje en de baby. Mama Muis heeft nog steeds last van haar wondroos en voelt zich te zwak om met de fiets…

View original post 944 woorden meer

Geplaatst in Uncategorized | 4 reacties

Vrede, psychedelica en purperen waas.

https://flic.kr/p/KzXjPm

Toen hij gisteren bij me langs kwam met zijn kapotte fiets had ik al een gevoel terug in de tijd geslingerd te zijn. Of beter gezegd dat de tijd ergens was blijven stilstaan. Het kon natuurlijk ook dat hij via de deur in de gang van Nonkel juul hier terecht gekomen was.

Gekleed in een purperen pyjama en met zijn lang golvend haar dat door een purperen doek min of meer bedekt was om de grijze tinten wat weg te stoppen kwam hij met zijn fiets aan de hand bij me. Zijn band was lek. We spraken af dat hij vandaag in de late namiddag zijn fiets zou kunnen ophalen. Op zijn sandalen wandelde hij tevreden terug naar buiten.

Vandaag was hij zoals afgesproken terug bij me rond 17 uur. Hij had een ander plunje aan dat versierd was met onder meer het vredesteken dat je enkele decenia terug overal zag opduiken. Terwijl ik het geld in de lade stopte begon hij te vertellen dat hij dit weekend een uitstap zal maken richting Duitsland. Daar gaat hij een festival bezoeken. Nieuwsgierig vroeg ik wat voor festival het is. In mijn ogen is hij geen type om naar het Duitse Schlagerfestival te trekken Ik had gelijk. Dit weekend gaat er een festival door met oude en nieuwe Duitse Psychedelische bands. “Noem eens een band die er gaan optreden ?” vroeg ik hem op de man af. Nu moest hij wel even nadenken. “Amon Duul II” kwam het haperend uit zijn mond. Groot was zijn verbazing dat ik die groep kende. Weldra hadden we het over de krautrock uit de jaren stillekens met namen als Eloy en Can. Ook namen als Hawkwind en The Grateful Dead passeerden de revue. Van de nieuwe generatie bands raadde hij me vooral Mother’s Cake aan. Even youtuben dus.

Verder wist hij te vertellen dat hij regelmatig naar Amsterdam trekt voor zijn “snoepjes” en dat hij zichzelf verwend heeft door een hemelbed te kopen. Ik keek op de kalender en ik zag dat die op 10 augustus 1968 stond.

Dit weekend gaat hij dus met de Flixbus richting pychedelisch festival met tent op de rug gebonden. Hopelijk is hij tijdig terug om de overstap naar de 21ste eeuw te vieren.

Groetjes.

🙂

Geplaatst in dagboek, Uncategorized | Tags: , , , , , | 23 reacties

Tamarind in de Gazastrook.

https://flic.kr/p/KQiDod

Tegen sluitingstijd kwam collega Mirhawy, aka the man fron Eritrea terug van zijn zwerfvuilronde. “Ken je dit ?” vraagt hij me terwijl hij me een leeg blik toont. “Nee, ken ik niet”. “Dit is lekker, dronk het in mijn land” gaat hij verder. Ik bekijk het blik en zie één en ander in Arabisch of Farsi geschreven.

Nadat we de zaak gesloten hebben stappen we gewapend met het lege blik richting de op deze blog beruchte “Gazastrook”. Ik ken daar een man die ons op het goede spoor zal helpen. Mohammed begroet me zoals steeds alsof ik een moslim of wat dan ook ben die hij al jaren kent. Als ik hem het blik onder de neus duw komen enkele mannen dichterbij. Er ontstaat een discussie in het Arabisch. Tenslotte heeft Mohammed me het blik terug met de raad even langs te gaan in de winkel naast de kapperszaak en het theesalon enkele meters verderop. Eén van de mannen die bij ons staat wijst ons de goede richting.

Mirhawy en ik volgen hun raad op en na ons tussen een vijftal op de stoep luid discussiërende mannen gewrongen te hebben geraken we uiteindelijk bij de bewuste winkel enkele meters verderop. We tonen de man achter de toonbank ons leeg blik en zonder een woord aan ons vuil te maken wijst hij naar één van de koelkasten vol exotische blikken. Even zoeken en inderdaad, de door ons gezochte drank staat er bij. Gewapend met twee volle blikken en één leeg blik verlaten we de winkel. Mohammed van de vorige winkel staat ons buiten op te wachten vlak voor zijn eigen winkel. “Koop voor mij ook eens zo’n blik” roept hij ons. Ik ga terug naar binnen en koop een derde blik. Gewapend met twee blikken stap langsheen enkele rondhangende moslims naar de winkel van Mohammed. Hij vindt het heel erg lekker. Ondertussen haal ik één en ander uit de frigo en wil afrekenen. “Hoeveel moet ik u voor het blik ?” vraagt hij. “Laat maar” antwoord ik. Daarop besluit hij dat ik korting krijg op mijn aankopen. Iedereen tevreden en na elkaar een stevige handdruk gegeven te hebben stap ik naar buiten gewapend met mijn blik en enkele halal aankopen.

Mirhawy is ondertussen met de noorderzon of met de trein verdwenen. Gelukkig staat mijn fiets nog tegen de gevel van de halal winkel. Mijn blik zal ik straks wel thuis uitdrinken bij het avondeten.

Groetjes.

🙂

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , , | 20 reacties

3 volwassenen 5 kindjes en één grote hond in een auto.

Suskeblogt's avatarDe soap met een blogger in de hoofdrol

het begon via SMS :
Hey Maatje kan jij ons vanavond naar mijn lief haar huis rijden ?
Ik moet wel werken tot 19 u en dan naar huis om iets te eten. Is dat niet wat laat voor jullie ?
Voor mij geen probleem, maar voor jou dan niet te laat ?
Nee, maar voor de kinderen ?
Geen probleem voor de kinderen.
Ok, tot vanavond dan.

Omstreeks 20 u bel ik aan bij het huis van Exvan hier vlakbij.
Hondengeblaf en schreeuwende kinderen zijn het gevolg van op die bel te drukken.
De deur gaat open en Exvan sleurt me als het ware naar binnen.
“Geeft het niet dat je even moet wachten ? De moeder van Prinses en Pumba komt subiet even langs. Ze wilt de kinderen vlug nog even zien vooraleer we vertrekken.

Samen stappen we de woonkamer binnen. Zijn lief is druk bezig spullen op…

View original post 1.148 woorden meer

Geplaatst in Uncategorized | 5 reacties

GELUKT

Greet schrijft
Nu onze gewone schoonmaakster er voorlopig niet is.
Dan wil je zelf wel eens iets schoonmaken.

Moeilijk met alles.
Het is voor mij gelukt alles schoon te maken ivm de draden en kabels van onze computer. Draden zijn er niet meer nodig voor deze blog.

Grootste bewijs: deze blog.
Dat ik kan puzzelen.
Alle kabels werken, en niet- kabels of zo is dan maar voor anderen.
mvg
Greet

Geplaatst in Uncategorized | 15 reacties

Zoonmuis maakt het bont !

Suskeblogt's avatarDe soap met een blogger in de hoofdrol

Rond de middag rijd ik in zuidelijke richting. De Kortrijkse kant van onze provincie zeg maar.
Menen ligt op enkele kilometers afstand van Moorsele waar ik eerst even halt dien te houden alvorens verder te rijden richting het ziekenhuis waar Eva verblijft.

Bij mij in de auto zitten de Muizen. Zoon Muis heeft voor enkele maanden rijverbod gekregen van de politierechter en heeft dit weekend zijn dochtertje bij zich. Grote Muis had me eerder deze week gevraagd of ik ergens een gaatje kon vinden om samen enkele boodschappen te doen voor haar zoon. Geen probleem, ik moet ook in de buurt zijn.

Wanneer ik halt houd voor zijn huis vallen onze monden open van verbazing. Zijn deur is herleid tot enkele latten. Wat is er nu weer gebeurd ?

Binnen zien we de peuter en even later Zoon Muis. Hij ziet er moe en verward uit. De avond voordien heeft…

View original post 784 woorden meer

Geplaatst in Uncategorized | 3 reacties

Internationaal.

https://flic.kr/p/KcmNym

Onlangs kwam een gemeenteraadslid de zaak binnen met zijn fiets.
Ik riep een medewerken die hem kon helpen.
Toen die tot bij ons kwam vroeg hij waarmee hij kon helpen.
Onze man is afkomstig uit Irak en daar zijn Nederlands niet al te best is legde ik zoals steeds met veel geduld uit wat er moest gebeuren. Het gemeenteraadslid keek de medewerker en mij onderzoekend aan. Net of hij zich afvroeg of de man het wel zou begrijpen. Op dat moment kwam een drietal mannen van Afrikaanse origine druk pratend de zaak binnen met een fiets aan de hand. Het gemeenteraadslid wist niet wat hem overkwam. De zaak was gevuld met Arabische, Afrikaanse en Nederlandse klanken. Een kakofonie van talen zeg maar. Het gemeenteraadslid dat zo’n 2 meter lang is en een kleine 150 kg weegt hing op de Somaliërs af die verschrikt achteruit deinsden. “Willen jullie eens proberen Nederlands te praten ?” vroeg hij met zijn luide stem terwijl hij zich voorover boog en zijn handen in zijn zijde perste. Beetje bij beetje begonnen de geïmponeerde mannen Nederlands te praten. Hij was wel zo vriendelijk de woorden te helpen vinden die moeilijk voor hen waren. Door deze spontane actie was het ijs gebroken en werd het een gezellige boel.

Tevreden ging het gemeenteraadslid enige tijd later met zijn fiets terug weg. “Het is hier een internationale bedoening” riep hij nog na. Even later kwam de uitbater van een naburige zaak met een dienstblad met daarop drie koffie de zaak binnen. “Van die grote man die hier zonet was” legde hij uit. “Wie mag die vent wel wezen ?” Ik grijnsde even en nam vlug de drie koffie die ik met de twee nog aanwezige medewerkers deelde. “Die man weet nu tenminste wat er hier allemaal gebeurt en hoe internationaal het er hier soms aan toegaat”.

En de koffie smaakte.

Groetjes.

🙂

Geplaatst in Uncategorized | 19 reacties

Keep Calm.

https://flic.kr/p/JtsGXK

De laatste tijd was ik hier niet te vinden en ik vrees dat het nog een tijdje zo zal blijven.
Niet dat bloggen me niet meer interesseert of dat ik niets te vertellen heb, integendeel. Bij mij gebeurt er altijd wel iets dat de moeite loont om over te schrijven.

De echte reden is dat ik het druk heb op mijn werk. Er is van alles te doen, maar door het weer van de laatste tijd heb ik ook een vakantiegevoel tijdens het werk. Dit komt omdat veel toeristen een fiets komen huren. Ook dat als ik buiten kom ik omringd ben door terrasjes vol mensen. Gezien ik de voorbije weken tot 19u werkte kon ik achteraf ook nog ter plaatse genieten als je me begrijpt.

Ook had ik mijn handen vol met de tuin van de voorzitter van de club. Door de hoge temperaturen en aanhoudende droogte was ik bijna iedere dag rond 20 u bezig met de planten te sproeien. Regelmatig belde hij me op met nieuwe instructies. Normaal gezien zou hij gisteren terug thuis moeten zijn maar ik heb nog geen teken van leven ontvangen.

De Muizen zijn ook nog in de buurt en daar valt ook van alles mee te beleven, dus je weet dat je die verhalen nog van me tegoed hebt.

Ik heb dus vrij tot donderdag. Ik zie wel wat ik zoal kan doen hier thuis.

Groetjes.

🙂

Geplaatst in Uncategorized | 21 reacties