Op 26 september 1992 gaven we elkaar het ja-woord. 24 jaar later zijn we nog steeds samen. Het lijkt de dag van gisteren wel, maar als je het even op je gemak bekijkt dan is er meer dan genoeg gebeurd in die jaren dat we samen zijn. Huisje kopen, kindjes maken die ondertussen ook “groot” zijn, mensen rondom ons die komen en gaan, elk op zijn of haar manier. Neen, 24 jaar is niet niks. Ik kan van mezelf niet zeggen dat ik nog steeds de man van toen ben. Teveel gebeurd, van alles meegemaakt. Greet kan over zichzelf hetzelfde zeggen. Toch zijn we samen gebleven ook al ging dit niet steeds van een leien dakje. Sommigen hadden niet liever gezien dan dat ons huwelijk als een vliegtuig te pletter stortte. En op zo’n ogenblik trekken we gezamenlijk aan dezelfde hoeken van het laken.
Kort samengevat : samen leven is nooit simpel maar met een beetje wil en geluk lukt het wel.
En het vliegtuigje op de foto was ook niet aan het neerstorten, maar landde doodgewoon op de landingsbaan van het vliegveld van Wevelgem. Die was ik gisteren met de Muizen aan het spotten. Kleine Muis wordt vandaag 11 jaar jong. Een elfje dat stilletjesaan groot wordt.
Groetjes.
🙂
