De laatste dagen was het uitzonderlijk warm voor de tijd van het jaar. Volgens we het “gesproken dagblad” mogen geloven zullen de volgende dagen weer normale temperaturen hebben.
Deze namiddag zag ik deze twee tenten staan. Ik vond ze passend bij deze “Indian Summer” en nam er vlug een foto van. Of er echt indianen inzaten heb ik niet nagetrokken. Zie me al zonder scalp thuiskomen.
Groetjes.
🙂
Greet schrijft
Als ikzelf de vorige blog lees, het zier er naar uit of ik wanhopig was?
Dat was ook zo. Mijn ergste vijand is mijn skelet.
De details van maandag zijn bekend bij Sus en oma. Het duurt te lang om alles uit te leggen.
Feit was dat ik een val heb vermeden door niet uit te glijden maar wel daardoor keihard gebotst heb op een muur met mijn rechter, prothese knie.Op het moment zelf was er niets te zien, Maandagnacht begon het. Gisteren met ijs de zwelling in bedwang gehouden.
Ja ik zeg niet veel daarover omdat ik niet altijd wil/kan klagen.
De geopereerde plaatsen, waar ik metaal heb zitten, mijn knie , mijn lage rug en mijn nek zijn wat men noemt gerepareerd. Dat wil niet zeggen dat dat altijd goed gaat.
De mannen in dit huis weten dat. De eigen katten ook
mvg
Greet
Greet schrijft
Ik kan nog schrijven . Gelukkig kan ik nog stappen. Een zeer onverwachte zowat glijbaan in het ziekenhuis overviel mij voor een gesprek met de pijnpsychog dus.
Nu een dag na een bijna val. En neen ik zal de schrik van de bijna val niet echt kunnen opnieuw geven.
De angst voor mij, zoals al eerder gezegd, nog een operatie, deze maal aan mijn schouder over ev. 4 maanden,
Ik Wil dat niet meer.
mvg
Greet
Greet schrijft
Op een vroegere blog heb ik nog wel eens geschreven : katten kunnen we vergelijken met mensen.
In afwachting van nogmaals een afspraak met een pijnpeut zat ik gewoon buiten op het terras van het mooie warme weer te genieten.
Onze huiskat Annabel gaat niet vaak buiten. Kesha van de achterburen komt vaak in onze tuin. Ik heb hen een half uur zitten gadeslaan vanaf het punt op ons terras vanwaar ze te zien zijn. Kesha legt zich in het gras , maakt geluiden. Ze doet dit tot 3 maal toe. Annabel kijkt eerst naar Kesha, negeert haar en gromt. 2 tot 3 maal echt herhaald
Toen ik thuiskwam van het gesprek zat Annabel op onze tuintafel. Kesha zocht nog steeds toenadering, maar tevergeefs.
Ik wou dat ik het gefilmd had. Een film, maar dan ene van 30 minuten zou hier kunnen vertoond worden. Altijd leuk om deze beesten bezig te zien.
Groetjes.
Zolang het niet wat men noemt saccochengevecht wordt
Deze zomer maakt onze vriendelijke boer de kusten onveilig. Hij slaagde er zelfs in de wereldpers te halen. Gewoon omdat hij weigerde zijn pet af te nemen op het strand.
Nu het wat frisser begint te worden en er weinig toeristen op de stranden liggen met de string omhoog heeft deze oude knar besloten terug te keren naar vrouw en varkens. Dat hij een ouwe drinkebroer van nonkel Juul is zal niemand verbazen. En nonkel Juul zonder pet is ook geen zicht.
Fijne maandag iedereen !
🙂
Verder een leuke en zonnige vrijdag gewenst.
Ik zie jullie wel.
Groetjes.
Gisterennamiddag had ik vrij genomen om Eva even naar huis te kunnen rijden en ondertussen van de gelegenheid gebruik maken om de tuin onder handen te nemen. De eerste snoeiwerken zeg maar. Door de extreme neerslag en de achteraf even extreme hitte is de tuin als het ware een oerwoud in zakformaat geworden. Je zou niet schrikken moest er plots een aap te voorschijn komen.
Over schrikken gesproken : terwijl ik bezig was met boomzaag kwam buurman Ronny even gedag zeggen. Tijdens ons gesprek hoorde ik plots een gepiep in een hoekje van de tuin. “Een vogel” was buurman’s reactie. Ik dacht eerder aan muis of rat. “Die komen hier niet met al die katten in de buurt” was zijn conclusie.
Kesha, het witte harige poesje van de andere buurvrouw zat heel die tijd mooi naast me te kijken wat ik aan het doen was. Nadat Ronny weg was sprong ze recht en ging met opgetrokken schouders op het gepiep af. Van op mijn ladder hoorde ik een gepiep en gekrijs. Duidelijk een dier in paniek. Toen ik mijn hagenschaar uit het tuinhuis naast dat van buurman wou halen kwam Ronny op me af. “Je had gelijk hoor ! Daarjuist zag ik een rattenjong in paniek door de straat rennen.” Kesha had goed haar werk gedaan.
Behalve katten, ratten en egels zit mijn tuin ook vol huisjesslakken. Het exemplaar hierboven heb ik vlug even fotomodel gemaakt.
Groetjes.
🙂
Het is zaterdagnamiddag. De zon staat op haar hoogste piek als ik de wagen voor het opgesloten huis parkeer. Het lief van Exvan opent de deur terwijl hijzelf de propvolle brievenbus opent. Er vallen enkele enveloppen op de grond. De reclame blijft vreemd genoeg rustig in de bus liggen. “Haal de rest er ook maar uit” beveel ik terwijl hij de enveloppen opraapt. “Maar het is slechts reclame” pruttelt hij tegen. “Je weet maar nooit wat er tussen die reclame verborgen zit. Neem alles mee naar binnen en daar kunnen we op ons gemak kijken wat in de papiermand moet en wat belangrijk is.” Hij knikt. Ondertussen heeft de jongedame de voordeur geopend en is reeds binnen bezig. Het aroma van pies en kak komt ons tegemoet. De living ziet er desolaat uit. Hier is al tijden niemand geweest. De waterschildpadden in het aquarium steken hun kop boven water en…
View original post 317 woorden meer
In het dorp begint beetje bij beetje het normale leven terug te keren . Het is natuurlijk wat je normaal leven noemt.
Het huis van nonkel Juul en tante Martha is weer in zijn oude staat hersteld. Tante Martha heeft reeds alle Mariabeelden terug op hun plaats gezet. Het grote van Maria zal terug een ereplaats krijgen op haar beste kast maar moet eerst even opgepoetst worden. Na al die maanden in een oude doos opgeborgen geweest te zijn zit het grotje vol stof en dat kan je niet zomaar op de kast zetten. Wat zou meneer den onderpastoor wel niet denken moest hij het vuile grotje van de maagd op haar kast zien staan ! Het hele dorp zou er schande over spreken !
De koekoek uit de koekoeksklok van tante Martha voelt zich dankzij het mooie weer heel wat beter. Het lange verblijf in die container welke nonkel…
View original post 534 woorden meer
Deze morgen voelde ik me niet zo lekker toen ik wakker werd. Vrouw en zoon waren dit weekend ook al niet in vorm en nu ik. Toch ga ik werken. Thuis op de bank liggen is niets voor mij in zo’n geval. Voor ik het goed en wel besef ben ik vanavond weer thuis en kan ik me rustig houden.
Op mijn GSM die naast me ligt zag ik dat een oude bekende via messenger me probeerde te contacteren. Altijd leuk om iets van haar te horen. Door problemen met haar knie is ze reeds enkele maanden uit de picture, maar ze is aan de beterhand. Binnenkort kan ze weer halftijds aan de slag en dat zint haar wel.
Plots ging een signaal in mijn GSM af. Via dezelfde messenger werd ik opgebeld door een andere dame die me dringend nodig had. Gezien mijn werkschema moest ik haar teleurstellen. Volgende week kan ik weer zelf mijn verlof regelen op het werk en dan zie ik wel. Het opnemen van mijn vrije dagen zal vooral dienen om de tuin onder handen te nemen. Nu is het eerder een oerwoud in zakformaat.
En toen dit gesprek ten einde was begonnen ze bij de buren met hun werkzaamheden. Schijven kappen en boren alsof het een lieve lust is. Vlug uit bed en naar beneden om koffie.
Dit was dus de start van mijn maandag.
Groetjes
🙂
.
De dingen des levens ! 