Vandaag start de fietsvierdaagse, ook gekend als “Vlaanderens Mooiste”. Een evenement dat ieder jaar doorgaat in de Stedelijke Expohallen. Zaterdag en zondag ben ik er ook present. Dit betekent dat de kans bestaat dat ik niet veel online zal zijn de eerstvolgende dagen.
Om jullie een idee te geven van wat er zoal te doen valt aan onze stand heb ik dit drie jaar oude filmpje nog eens van onder het stof gehaald.
Dit hier onder is van 2015. Beetje kort maar toch plaats ik het hier ook.
Groetjes.
🙂
Greet schrijft
Met permissie: voor mij is dat een nieuw modewoord.
Met ALLE respect voor mensen die het ECHT hebben.
Zoals ADHD een modewoord is geweest, nu redelijk maatschappelijk aanvaard.
Autisme ook, als zelfs Vlaamse leerlingen een dag in de week kunnen thuisblijven van school, vanwege prikkels vermijden. (wetsvoorstel)
Nu, als Vlaamse bekende vrouwen uit de media zich uitspreken, waarom niet?
Een voorbeeld daarover : Saartje Van den Driessche. Die weer zich ook heeft uitgesproken over glutenvrij eten.
Kijk ik heb geen enkel recht om over iemand te oordelen.
Ik enkel mijzelf om over te oordelen: door mijn eigen dochter. Je moet voorbereid zijn op alles, op de minste reactie, bij haar ging het soms om zeer absurde dingen. Je eigen zintuigen in alle mogelijke vormen gebruiken betekent niet dat je hoogsensitief bent.
Ik ben voor mezelf ooit bijna gedwongen om te geloven dat ik hooggevoelig ben. Hoe kwam dat ook? Je had de vragende zoon.
En ECHT WAAR. In 2014 had de zoon een psychologe nodig om voor zichzelf wat zware feiten op een rijtje te zetten.
Hij is er in geslaagd om naar dezelfde psychologe als mij te gaan. Op dat moment in zijn leven was het ook voor zijn ouders heel erg moeilijk. Maar naar de psychologe van zijn eigen moeder?
Dit zegt veel over het verwarde denken van een Asperger op dat moment.
Hooggevoelig ivm zintuigen. Elk persoon met een echte diagnose van ASS heeft minstens een overgevoelig zintuig ivm prikkels die binnenkomen.
Buiten wat mss extreem empatisch zijn, mijn eigen lichaam heeft NOOIT extreme reacties van mijn zintuigen gedaan.
mvg
Greet
Momenteel zijn ze bezig de rest van het oude station te slopen. “Oud” is maar hoe je het bekijkt. Het vorige station was klaar ergens eind jaren 1970. Met de deur open is voor ons geen optie. Het slopen verloopt lawaaierig.
Ook kreeg ik bezoek van het model uit de soapblog; ook gekend als de mama van Helikoptertje. Ze had een copy van het script van de volgende film waar zij in meespeelt bij zich. Een pak papier dat zij zo goed mogelijk moet bestuderen en stukken uit het hoofd leren. In de vorige film had zij heel wat minder tekst. Dus dat worden drukke dagen want binnen een maand ofzo starten de eerste opnamen.
Op Youtube vond ik dit filmpje met het op de soapblog beruchte model. De video is genomen op het stationsplein alhier. Op 0:19 kan je duidelijk mijn werk zien.
Een ander bezoek dat het vertellen waard is laat ik voor een volgend logje. Subiet kan niemand hier nog volgen.
Groetjes.
🙂
Toen de Red hot Chilli Peppers in 1987 op het punt stonden wereldwijd door te breken met hun derde langspeler the uplift mofo party plan sloeg het noodlot toe. Hun gitarist kwam te overlijden en de drummer gaf zijn ontslag. In plaats van het hoofd te laten hangen en het op te geven namen ze twee nieuwe leden in dienst en gingen er nog harder tegenaan. Dit resulteerde in 1991 in de CD Blood, sugar sex magic !
Uit deze CD kwamen er twee hits : “Give it away ” en “Under the bridge”. Vooral dit laatste werd een grote hit en is deze week hier te zien ende te beluisteren.
Jammer genoeg begon hun gitarist na enige tijd ook raar te doen (teveel paddenstoelen en dergelijke) en moest hij noodgedwongen de groep verlaten. De groep versleet de ene gitarist na de andere, maar kwam terug in the picture nadat hun man terug bij de groep kwam.
Raar of vreemd doen is iets wat The Peppers nooit vreemd geweest is. Als je je hun “sokkenakt” nog herinnert ? Indien niet, bekijk deze clip maar met hun vertolking van London Calling van the Clash.
Dames, koop dus maar goede grote sokken voor uw geliefde.
Groetjes.
🙂
Ziezo, het weekend zit er weer eens op. Morgen terug aan den arbeid. Het belooft een drukke week te worden. Vanaf donderdag tot en met zondag is er de fietsvierdaagse in de stad en daar verlenen wij onze medewerking aan. Best mogelijk dat ik komend weekend van dienst ben dus. In ieder geval is er zaterdagavond een BBQ in de hier op deze blog beruchte frituur. Dat zullen we niet missen ! 🙂
De foto van de plant hierboven heb ik deze namiddag genomen ten huize van de Muizen. Dit zou een komkommerplant moeten zijn, maar veel komkommer of iets dat daar op gelijkt is er nog niet te bespeuren. Afwachten dus.
Gelukkig is de komkommertijd op deze blog bijna ten einde net als de grote vakantie die ten einde loopt op 31 augustus. Zo vliegt de tijd.
Groetjes.
🙂
De twee extra vrije dagen die ik deze week genomen heb zijn letterlijk in het water gevallen. Momenteel regent het pijpenstelen. Vanop een versleten krabpaal zit Ginger het weer gade te slaan. Voor we het goed en wel beseffen zitten we hier met een nat poesje.
Al bij al is augustus een natte maand. Gelukkig heb ik nog verlof te goed. Deze kan ik in het najaar opnemen, liefst tijdens een droge periode zodat ik eindelijk buiten met de verfborstel kan werken. Nu zou de verf in mijn schoenen druipen.
Dit alles wilt niet zeggen dat ik me verveel. Binnen is er van alles te doen. Daar hoort ook wat luieren op de bank bij. 🙂
Rest mij jullie een fijne vrijdag toe te wensen.
🙂
ik ben op het werk heel de tijd druk bezig geweest op de pc met het ingeven van allerlei gegevens, cijfers etc. Ik heb er even genoeg van en ga naar buiten voor een frisse neus. Ik blijf staan in de deuropening en zie mensen van het zomerse weer genieten op het stationsplein. Groepjes jongeren en gezinnen met kinderen wisselen elkaar af. Op het terras van de frituur naast ons is het ook druk. Plots valt mijn oog op een meisje dat met een grote tak in haar hand blootvoets over het stationsplein marcheert. Ik schat haar een jaar of negen, misschien tien.
Tot mijn grote verbazing stapt ze in mijn richting. Ze houdt pal voor mij halt en kijkt me met met haar grote ogen aan. “Ik heb een probleem” begint ze. “De band van mijn fiets is lek, kan ik die hier laten maken ?” Ik knik bevestigend…
View original post 119 woorden meer
Op een mooie zaterdagavond.
Het café van Noella, de rondborstige waardin zit vol met stamgasten uit het dorp. Uit de luidsprekers die operatief zijn sedert de tweede wereldoorlog klinken de hits van De Zangeres zonder Naam en Zwarte Lola. Nonkel Juul zit op zijn vaste plaats te genieten van de aandacht en de pinten die hij gratis krijgt van de mensen om hen heen die met open mond naar zijn verhalen luisteren. In een hoek van de gelagzaal zitten Roste Michiel, Kamiel Seghers, Sjonnie van de Waeterleiding en Stoovebuuzeke te kaarten op het blote lijf van zatte Gina die op haar rug op de tafel ligt. Onder de tafel zitten Bieke en Mieke de stand van het kaartspel bij te houden op hun tablet. Die mannen zouden de scores maar eens verkeerd optellen. Kortom, de sfeer is er uitstekend.
Dan gaat de deur van het café open Enkele bekende…
View original post 284 woorden meer
Deze cd getiteld Urban Hymns kocht ik enkele jaren geleden in een tweedehandszaak voor een spreekwoordelijk appel en een ei.
The Verve was een in 1989 opgerichte britpopband. In juni 1997 maakte de band furore met het nummer ‘Bitter Sweet Symphony’. In dit nummer gebruikte de band enkele samples van songs van the Rolling Stones, niet de originele versie maar deze van instrumentale versies van de nummers. De advocaten van de Stones maakten er een rechtzaak van, wan in feite leidde tot de ondergang van de groep.
Uit deze CD kies ik het hierboven reeds vermelde Bitter Sweet Symphony.
Deze foto heb ik in het verleden hier al eens gepost. Een foto genomen op oudejaarsavond 1986. Iets meer dan 30 jaar geleden dus. De periode waarin deze foto genomen werd was tot op heden een afgesloten hoofdstuk bij mij. Ik ben nu eenmaal geen type die teert op herinneringen van “betere” dagen. Alleen met de toenmalige uitbater heb ik via FB nog contact. En over deze periode zwegen we in alle talen.
Nu bleek ik gisteren toegevoegd te zijn aan een FB groep over deze ouwe kroeg. Een initiatief van de uitbater. Hij vroeg me deze foto op te sturen. Die verscheen kort nadien in de groep. Ook vroeg hij of ik nog namen kon herinneren van andere bezoekers destijds. Met veel moeite kon ik er nog enkele herinneren. Met die gegevens surfte hij dan door FB met als gevolg reeds meer dan 50 “costumers” teruggevonden en lid gemaakt van de groep.
Ik ben benieuwd of er een reunie komt of wat dan ook. Dertig jaar is niet niets en we zijn in die tijd allemaal een beetje veranderd vrees ik.
Groetjes.
🙂
De dingen des levens ! 