Sedert gisteren ben ik thus. Volgende week hoef ik alleen woensdag te werken. Die werkweek zal dus vlug om zijn.
Aan regenwater momenteel geen gebrek. Het valt hier met bakken uit de lucht. Voor Ginger is dit uitstekend weer. Hij houdt van regenwater en is met geen stokken binnen te houden. Achteraf komt hij kleddernat naar binnen en zoekt een rustig hoekje om terug op krachten te komen. Voor volgende week beloven de weergoden beterschap. We zullen zien !
Groetjes.
🙂
Deze werkweek zit er bijna op. Morgen nog een late shift ttz van 11 tot 19 uur en ik heb vrij tot woensdag. Ik heb al enkele ideeen voor tijdens mijn verlof. We zien wel of ik er toe kom of niet. Veel hangt van het weer af.
Minder leuk is dat deze avond ontdekte dat onze verwarmingsketel water verliest. Die ketel is ondertussen 17 jaar oud geworden en deed het tot op heden prima. Hopelijk wordt dit ook tijdens mijn verlof verholpen.
Vandaag was ook de veraardag van mijn moeder. Ze is nu 84 lentes jong. Ze is nog bij de pinken voor haar leeftijd. Op de foto zie je hoe Jasper haar enkele foto’s toont die op zijn smartphone staan.
Groetjes
🙂
Ook al is het nieuwe karateseizoen nog lang niet gestart, toch komen sedert vorige week enkele oude knarren samen om wat te trainen. Gisteren begonnen we de opwarming met enkele oefeningen om de rug soepel te maken. Dit liep niet van een leien dakje. De oudste heeft 70 lentes, dan ene van 65, ikzelf 58 en tenslotte een dame van 54. Wij noemen ons spottend de “jeugd” van de club. Dat we met zo weinig zijn komt natuurlijk door de vakantieperiode waarin nog heel wat mensen op reis zijn.
Toen ik deze morgen uit bed stapte voelde ik hier en daar een spier tegenspartelen, maar het viel al bij al mee. Het laat me wel vaststellen dat je nooit te oud bent om te sporten, natuurlijk aangepast aan de leeftijd. Niet meer sporten of bewegen maakt ons lichaam alleen maar ouder. Besluit : deze jonge knaap gaat door met trainen, hoe dan ook.
Groetjes.
🙂
Greet schrijft
Zoals Francky heeft geschreven zijn wij zondag naar zijn moeder, meme, geweest om haar verjaardag te vieren.
Blij dat zij voor haar 84 jaar – eigenlijk overmorgen, maar alla- weer beter is. Begin dit jaar waren er toch wel wat zorgen, ze kreeg 3 x bronchitis op een aantal weken tijd. Op die leeftijd toch delicaat. Ze heeft last van ouderdomskwaaltjes, maar voor de rest is ze toch weer opgeveerd.
Wij, dat zijn Francky , mijzelf en Jasper. Voorlopig nog altijd zonder Eva.
Een verjaardag die samenvalt met de mijne is die van ons oudste neefje. Enfin beter gezegd neef, hij is 16 geworden. Zijn ouders zijn gescheiden.
Jasper’s vraag: hoe moet ik zijn vader eigenlijk noemen? Nonkel kan niet meer, ex-nonkel klinkt ook maar vreemd. Wij hebben voorgesteld: gewoon bij zijn voornaam.
Op zich is die vraag niet zo vreemd. Er zullen altijd wel nog familie-aangelegenheden zijn waarbij ze elkaar zullen treffen.
Goed voor de zoon dat wij een -voor deze tijden- eenvoudige familiestructuur hebben. Langs vaders kant: zijn meme (grootmoeder dus). Langs moeders kant: zijn oma, een gescheiden tante met 3 neven, een nonkel zowat 10 jaar samen met een vrouw met 2 volwassen kinderen.
De relatie van Jasper met mijn broer en schoonzus kan je; voor zover ik hem kan inschatten, hartelijk, zou ik eerst zeggen, maar met hem weet je nooit, dus maar goed noemen.
Dat hij bezig blijft met zichzelf heeft hij geuit bij meme. Op een bepaald moment ging het gesprek over waarom hebben straatnamen in Roeselare de naam van iemand. Zeger Maelfait, en ook Blinde Rodenbach.
Hij vond dat maar vreemd: Blinde Rodenbach. En dit is lettelijk herhaald: “Waarom geef je een straatnaam met iemands handicap. Ik wil alleszins nooit een straatnaam autistische Spruytte”.
De Blinde Rodenbach is trouwens Alexander, een 19-de eeuwse burgemeester van Rumbeke. Die heeft zelfs een handboek geschreven over “Les aveugles et les sourd-muets”, dat nog in het archief van Roeselare moet te vinden zijn.
PS
bij het Tyne Cot bezoek. Op de parking stonden er, wat te verwachten is, heel wat Britse auto’s. Belgische ook. Een Duitse gezien. Niet verwacht, een hoop Nederlandse. Francky vroeg zich af : waarom. Gewoon mensen die aan de Belgische kust vakantie nemen en uitstapjes maken, misschien?
mvg,
Greet
Eind jaren 1970 begin jaren 1980 leverden de heren van The Police ons de ene hit na de andere. Eén van die hits was “Don’t stand so close to me” . Het nummer gaat over een jonge leraar die het warm heeft met de aandacht van één van zijn leerlingen. Als ze dan nog eens dicht bij hem komt te staan gaan de temperaturen in één ruk omhoog. Als ik me niet vergis is Sting vooraleer hij succes kreeg met The Police een tijdje leraar geweest. Dus best mogelijk dat dit nummer min of meer biografisch is.
Voor de jeugd alhier is het nog enkele weken vakantie. Ik ga weer aan de slag tot donderdagavond dan weer enkele dagen thuis, al dan niet voor de buis.
Groetjes.
🙂
Eind juli en een groot deel van augustus is het de ene verjaardag na de andere. Eind juli was die van Greet. Deze namiddag vieren we de 84ste verjaardag van mijn moeder. Vandaag is tevens de verjaardag van Grote Muis. En binnenkort die van mijn schoonmoeder. Kan je nog volgen ? 🙂 Hopelijk ben ik niemand vergeten.
Geniet alvast van deze zonnige zondag.
Groetjes.
🙂
Tyne Cot Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog gelegen in het Belgische dorp Passendale. De begraafplaats ligt 2,1 km ten zuidwesten van het dorpscentrum en 1,7 km ten noorden van Zonnebeke. Er liggen meer gesneuvelden begraven dan op elke andere Britse militaire begraafplaatsen op het Europese vasteland.
Deze middag zijn Greet en ik een langs geweest in Tyne Cot. Het is al bij al een tiental kilometers rijden van bij ons thuis maar geen een van ons was er ooit geweest. Daar moest dus verandering in komen.
Ik heb enkele foto’s genomen en die kunnen jullie hier bekijken.
Groetjes. en fijn weekend gewenst.
🙂
Greet schrijft
Wat ik schrijf is van oma, mijn moeder dus.
Vooraf en dat is dan echt weer mij: aan alle lezers, bloggers enz. als jullie bij een overlijden of zo bij het opruimen oude familiealbums, brieven en verder vinden, gooi dit nooit bij het oud papier, maar geef het aan een lokaal archief. In Vlaanderen bestaat het VVF. Vlaamse Vereniging Familiekunde.
Geboren in 1934 , haar moeder 3 dagen later overleden, de eerste 6 maanden van haar leven heeft oma gewoond in Passendale bij een tante. Dan is haar vader, weduwnaar met 7 kinderen, hertrouwd. Wat blijkbaar normaal was in die tijd: een nieuwe vrouw zoeken. Die tante heeft helpen zoeken. De grootmoeder die ik vaag geweten heb is dus mijn stiefgrootmoeder – ik was 7-.
Die tante Julia was de vrouw van een welstellende zakenman. Hij was dan ook in Passendale een gezien figuur, en werd gemeenteontvanger. Maar door de spilzucht van zijn vrouw werd hij blijkbaar gedwongen om te graaien in de gemeentekas en ontslag te nemen.
Of dit verhaal waar is, ik weet het niet. Mijn eigen oom; oma’s oudste broer, die een stamboomboek heeft geschreven; blijft hier heel discreet over.
Wat wel waar is dat er volgens mijn moeder daar drie gezinnen ooms en tantes geleefd hebben.
mvg
Greet.
Greet schrijft
Francky heeft een paar dagen vakantie. Een van de twee zou ik zeggen: we kunnen vrijdag naar Tyne Cot. Ja het is zowat 10 km van hier en we hebben het nog nooit gezien.
Tyne cot is natuurlijk de begraafplaats van Passchendaele waar de honderd jaar geleden 3de slag om Ypres plaats vond.
Mijn moeder zag al op tv het zo zeer mooie in ieper verwerkte Grote oorlog uitgezonden drama wat de BBC ervan gemaakt heeft.
Wat ik niet wist, dat er weer familie dingen speelden
Gewoon nog maal aan mijn eigen 82- jarige moeder bevestigen. Alles kan naar een efamiliearchief.. .
Groetjes
Gree.
.
Behalve dat ze nog steeds bezig zijn met de werken aan het nieuwe station verandert er elders op het stationsplein ook een en ander. Op bovenstaande foto zie je de restanten van een gebouw waar vroeger een bekende bakkerij in huisde. Nu zijn de slopers bezig met het afbreken van het gebouw. Het hotel vlakbij zal daar uitbreiden. Deze namiddag vernam ik dat de werken stil liggen wegens mogelijke schade voor het gebouw ernaast. De architect die de werken leidt is nog met vakantie. Dus dat wordt wachten. Kwatongen beweren dat de eigenaar van het hotel dat gebouw mettertijd ook zal aankopen voor uitbreiding. Er zal de eerstkomende jaren nog heel wat veranderen aan het station.
Groetjes.
🙂
De dingen des levens ! 