Die staan vlakbij de opritten naar de E403. Elke dag kom ik hier langs voor mijn werk. Soms staan de wieken stil, andere keer draaien ze hun rondjes.
Dat rood gebouw op de achtergrond is van de firma Poco loco, gekend om zijn chips in alle kleuren en smaken.
Fijne dag nog.
🙂
Groetjes.
🙂
Gisteren was het centrum reeds van in de vroege morgen afgezet voor de wedstrijd van de namiddag. Ook viel het op dat er al heel wat volk op de been was. Dinsdagmorgen is traditioneel marktdag. Dus dacht ik dat het voor de markt was dat men naar stad kwam. Later las ik dat er veel Colombianen richting Roeselare gekomen waren om hun idool aan het werk te zien.
In ieder geval : toen de wedstrijd bezig was kon men op de koppen lopen. Ambiance was er zeker en vast. Niet alleen op de Grote Markt dus.
Egan Bernal de gele trui drager van de Tour werd ook hier winnaar.
Heel lang ben ik er niet gebleven. Hier en daar geprobeerd een foto te nemen maar tussen al dat volk is dat niet makkelijk.
In ieder geval een hoogtepunt voor Roeselare deze 10de editie.
Meer lezen kan je hier.
Groetjes.
🙂
Toen ik gisteren naar mijn werk reed werd ik er al aan herinnerd door de spandoek op de foto. Vandaag is het natour criterium in Roeselare. Enkele kopstukken van de laatste tour de Frans zullen volk trekken.
Het programma start om 15 uur. Hopelijk valt het weer mee. Er worden enkele locale buien voorspeld maar die hoeven niet per sé hier neer te vallen.
Na het werk dat eindigt om 19 u zal ik wel eens gaan kijken of er iets leuks te zien is. Je weet maar nooit.
Fijne dag nog.
🙂
De afgelopen werkweek heb ik sterren gezien. Geen filmsterren of personages van dien aard maar afgezien in die alomheersende hitte. Gelukkig is er airco op het werk die het lijden draaglijker maakte maar eenmaal buiten of met de bestelwagen de baan op was het bakken en braden geblazen. Zelfs de zetels van de wagen waren heet zodat ik me toch wat in mijn mannelijkheid aangetast voelde.
Ik kon alleen maar opgelucht ademhalen toen het kwik naar beneden ging. Een frisse stortbui deed deugd. De natuur kwam ook weer tot leven. Het bewijs daarvan is dat op zowat één nacht tijd mijn compostvat onder het groen verdween. De struiken waren enorm gegroeid. Kesha, het witte harige poesje van de buurvrouw gebruikt dat vat als springplank en keek nu ook verdwaasd in het rond.
Deze zondag was een echte rustdag. Genieten van de verfrissing en een natje en een droogje. Na zo’n week zou een mens voor minder beestjes zien.
Groetjes.
🙂
Tussen mijn twaalfde en veertiende levensjaar was Glamrock op de top van roem en succes. David Bowie, Roxy Music en vele anderen stalen de show tijdens Toppop met hun glitter. Eén figuur sprong daarbij in mijn oog : De heer Vincent Furnier gekend als zanger en performer van de band Alice Cooper. Ze hadden net hun laatste LP uit en daar zaten parels tussen als “Elected” en “No mor Mr. Nice Guy” Ook het openingsnummer werd een hit. Kort daarna ging de groep uit elkaar en ging de zanger verder onder de naam Alice Cooper dat dra zijn alter ego werd. Tegenwoordig treedt hij nog steeds op ondanks zijn hoge leeftijd.
Het openingsnummer van deze LP/CD heet “Hello Hurray” en dit is mijn keuze voor deze zondag.
Groetjes en tot later !
🙂
Twee mannen en een matras.
Het is vrijdagnamiddag. Ik heb vroeger dan gewoonlijk mogen stoppen op het werk om Eva op te halen. Ze is ontslagen uit het ziekenhuis. De voorbije nacht heeft ze moeten slapen met een apparaat (door sommigen monitor genoemd) op de borst die haar hartritme controleert en op kaart of wat dan ook brengt. Nu is het afwachten op de uitslag van deze test. Thuis gekomen kijk ik even mijn mails en messengers na. Ik had Exvan enkele dagen geleden beloofd om vandaag samen een matras te halen zo rond 17 u. “Ik ben al thuis” lees ik op het scherm. Dat komt goed uit. Eva en ik zijn vroeg thuis, dus ga ik er maar op af.
Even later rijd ik met Exvan en de matras weg van de parking van de winkel. De matras is geplooid zo goed als kan en ligt deels in…
View original post 202 woorden meer
Greet schrijft
Eva is weer opgenomen gisteravond. Tot zondag. Eerlijk waar de hitte speelt een grote rol. De prikkels van hitte voor haar autisme zijn delicaat.
Misschien kan ik wat nuttiger schrijven over autisme en gezichtsuitdrukking.
Kwam door mijn schoonmoeder Eva vraagt r soms; Ben je boos op mij?
Eva zal nooit een gezichtsuitdrukking kunnen lezen. Voor mij was het niet grappig dat we drie dagen zonder warm water waren. 3 dagen geen afwas kunnen doen. Bespaar mij de commentaar van warm water dan halen door koffiezet of op het fornuis. Daarvoor was het weer net iets te warm
Ik heb gevloekt en ben zeer boos. Eva heeft geholpen. Dus zeg ik al zolang eigenlijk. Soms moet je weten dat mama boos is , of humeurig. DAT is heel iets anders dan te denken dat mama boos is.
Uiteraard is Eva Eva . Ik hoop dat mijn kind wat rust vindt in haar hoofd
mvg
Greet
Gisteren was het al zweten, maar vandaag zouden we records breken. De warmste zomerdag sedert 1947. Ik herinner me nog dat toen ik kind en tiener was de oudere mensen wisten te zeggen dat het geen zomers meer waren gelijk in hun tijd. Awel, nu hebben ze er ene gelijk in hun tijd. Als ze nog leven tenminste.
Vanaf morgen kan het dus alleen maar minder warm zijn. De terrassen en de fonteinen aan het station zullen weer zwart van het volk zijn.
Groetjes.
🙂
Gisteren rond 20 u ging de bel. Eva doet open. “Is je papa thuis” hoor ik een mij bekende stem vragen. Ik ga even kijken wie het is. Voor mij staat een oude bekende. Iemand met wie ik destijds enkele dojo’s onveilig maakte.
We installeren ons op het terras. Het weer is te warm om binnen te zitten. Zo hebben we enkele uurtjes zitten praten. Verhalen ophalen van lang geleden. Ook zijn ergenis over het “gevechtsportmilieu” zoals het er momenteel aan toe gaat. Sedert zijn plotselinge vertrek uit de club zo’n zes jaar geleden heeft hij zich niet meer geëngageerd in andere clubs. Hij traint zo’n beetje overal tegenwoordig.
Toen hij vertrok gaf hij me nog wat raad over een club om toch weer in actie te schieten. We zien wel.
De foto hierboven nam ik toen ik tijdens ons gesprek plots stemmen hoorde. Ik hoorde de vlam en keek omhoog. Deze blog is niet betaald om reclame te maken over een bepaald automerk moest je zoiets vermoeden.
Groetjes.
🙂
De dingen des levens ! 