De dingen des levens !

Deze namiddag was ik met enkele bekenden in het winkelcentrum van Roeselare gelegen langs de Brugsesteenweg. In één van die winkel was er totale uitverkoop van baby en kinderkledij. De winkel is onderdeel van een keten die ik vooral van naam ken. De baby’s alhier zijn al lang groot geworden,dus heb ik daar zelf in feite niets meer te zoeken. Ook het feit dat ik waarschijnlijk nooit grootouder zal worden is daar debet aan.

De uitverkoop is al een tijdje bezig. Op 31 december gaat de zaak definitief op slot. Eén van de winkelbediendes wist te vertellen dat ze zelf nooit op de hoogte gebracht werden van de reden van de stopzetting. Dat ze 2020 zonder werk zouden starten was hetgeen ze wel wist. Even googlen leerde me meer over de reden. 12 winkels van deze keten sluiten hun deuren. “Er volgen geen naakte ontslagen” lees ik ergens. Wel worden de werknemers overgeplaatst naar winkels die zowat onbereikbaar zijn voor hen.

Mooie vooruitzichten voor die mensen bij het einde van 2019 en de start van 2020.

Groetjes.

🙂

Om alle verwarring te vermijden begin ik met wat BOB niet is, namelijk een bekend figuur uit de vroegere jaren stillekens van de vlaamsche televisie. Ook heeft het niets te maken met de Bijzondere Opsporingsbrigade. Wat het wel is lijkt me dan simpel. Zoals ik onlangs schreef in een reactie ben ik 99 % van de tijd alkoholvrij. Op zich niets speciaal want zo zijn er meerdere mensen.

Wat er wel kan over gezegd worden is dat ik over een auto beschik en sommige vrienden en kennissen maken daar in deze dagen van feesten graag gebruik van. Kortom, indien nodig sta ik klaar om hen naar huis te brengen. Altijd beter voor hen dan met de eerste de beste beschonken autobestuurder meegaan. Je leest al genoeg over zulke accidenten in de kranten.

Gisterenavond kreeg ik bericht van de Muizen dat ze hun bus gemist hadden. Ik rook onraad. Toen ik aan het café aankwam waar ze kerst aan het vieren waren bleek ik gelijk te hebben. De zus van Grote Muis had het begeven. Geen buschauffeur die achter zo’n beschonken passagier zit te wachten. Het vijftal dan maar naar huis gebracht.

Deze namiddag kwam mevr. Päradijsvogel binnen op mijn werk. Ze vroeg of ik deze avond vrij was om hen na de kerstparade naar huis te brengen. Zo blijf ik bezig. Geen alkohol drinken heeft gevolgen.

Groetjes.

🙂

Op de foto hierboven zie je mijn ouderlijke woning. Dit huis is al lang met de grond gelijk gemaakt om plaats te maken voor de steeds verder grond innemende firma gekend als “het vatenkot”. Het is dan ook 1976 dat die foto genomen werd en wel tijdens de lange hete zomer van dat jaar.

Ik ben enig kind, mijn moeder ook. Mijn vader kwam uit een gezin van zeven. Zes broers en één zus. Ieder jaar kwamen de broers en zus van mijn vader afwisselend met hun gezin nieuwjaar vieren bij ons. Het huis zou ontploft hebben moesten ze allemaal tegelijk komen. Al die neefjes en nichtjes herschiepen het huis tot een warboel. Mijn moeder liet ze doen.

Het is ondertussen reeds 10 jaar dat mijn vader overleden is. De tijd staat nu eenmaal niet stil. Mijn moeder leeft nog, is ondertussen 86 jaar maar gaat er niet bepaald op vooruit om het zacht uit te drukken. Ze woont nog zelfstandig maar de vraag is “hoelang nog ?”.

Met de rest van de familie aan vaders kant heb ik geen contact meer. Hun ouders die mijn ooms en tantes waren zijn op enkele na gestorven. De neven en nichten zijn ook al grootouder geworden en hebben genoeg aan hun nabestaanden. Zo gaat dat nu eenmaal.

Tijden veranderen. Geniet dus van elkaar zolang het kan met of zonder kerst.

Groetjes.

🙂

Thin Lizzy is een Ierse hardrockband. De kern van de band vormden zanger en bassist Phil Lynott (1949-1986) en drummer Brian Downey.

De samenstelling van de band wisselde in de loop der jaren regelmatig. Naast frontman zanger/bassist Phil Lynott waren de opmerkelijkste leden Brian Robertson en Scott Gorham. Gary Moore speelde gitaar op enkele nummers, maar zijn rol in de band was niet erg groot. Kenmerkend voor de groep was de opstelling waarin twee leadgitaristen centraal stonden. Phil Lynott stond bekend als een extravagante maar briljante zanger, bassist, componist en poëet

Van deze groep laat ik “The boys are back in town”. Geen idee of het bij jullie een belletje doet rinkelen. We zien wel.

Geen kerstmuziek dus. Dit laat ik aan de concurrentie over.

Groetjes en alvast fijne week.

🙂

Alhoewel…….

Kesha, het harige poesje van de buurvrouw geniet van de schaarse zonnestralen op ons terras.

Gelukkig was Eva met haar smartphone in de buurt om dit op te slaan zodat ik het hier kan posten.

Groetjes.

🙂

Toen ik dinsdagvoormiddag met een collega op stap was om het zwerfvuil op en rond het station op te kuisen zagen wij een verdacht persoon die bezig was een stapel Metro’s in zijn fietszak te stoppen Enkele politie inspecteurs die toevallig langs kwamen keken even verbaasd naar dit heerschap maar stapten verder. Toen we dichterbij kwamen zag ik wie het was : niemand minder dan Ernest den Evangelist. Sinds jaar en dag deelt hij hier en daar metro’s uit aan mensen die hij op zijn route tegenkomt.

Hij was verheugd (of verbaasd) ons te zien. Eerst vroeg hij hoe het thuis er aan toegaat. “Ik heb gehoord dat Eva beter is en dat ze met mijn dochter in Kortrijk geweest is.”
Ik gaf toe dat dit waar is. Dan richte hij zijn pijlen op mijn collega. “Zou je niet eens naar de kerk gaan ?” Collega wist niet waar hij het had. “Collega volgt nu ook karatelessen” zei ik langs mijn neus weg. Ernest slikte even. Collega keek argwanend van onder zijn dikke muts.

Een mooie afrikaanse dame kwam voorbij. Toevallig kende Ernest haar. Vlug nam hij zijn fiets en ging op haar af. “Samen koffie drinken” hoorde ik hem tegen haar zeggen. “Ze komt ook naar de kerk” riep hij naar ons vooraleer uit het zicht te verdwijnen met de dame.

Groetjes.

🙂