De dingen des levens !

Aan de achterkant van de maan, de donkere kant dus om precies te zijn,  is het een drukte van jewelste. Er is een reeds eeuwen durende ruzie tussen Jahweh en zijn tweelingbroer Allah aan de gang. De ene verwijt de andere voor onbenul, foefelaar, bedrieger en nog meer van al dat moois. Nu en dan bekogelen ze elkaar beurtelings met een schaap of een kameel, al naargelang wie wat smijt. Jezus die optreedt als bemiddelaar ligt momenteel knock out op de grond. Zo’n kemel tegen je schedel krijgen is niet niets.

Soms gebeurt het dat zo’n dier zijn doel mist en per ongeluk op aarde terecht komt. Onlangs vloog een schaap pardoes het witte huis binnen terwijl Trump zat te kakken. Het schaap overleefde de val niet. Trump jammer genoeg wel. Zo kwam een kameel in de beerput van nonkel Juul terecht terwijl ons nonkel op de plee zat in…

De volgende dag rijd ik naar Grote Muis om haar naar de dokter te brengen. Als ik voor haar huis stop gaat de deur onmiddellijk open en komt ze naar buiten, gevolgd door Kleine Muis die ook mee wilt. Grote Muis overhandigt me een zak. “Daarin zitten brownies die Kleine Muis voor je gebakken heeft”. Ik bedank het meisje en vraag of ze die zak naast haar wilt zetten. Sturen met zo’n zak op de schoot is niet makkelijk. Kleine Muis geeft geen kik en zet zich neer. Haar blik staat op oneindig. “Ze heeft last van haar maandstonden” reageert haar mama die ziet dat het mij opvalt. “Ze is door die pijn vanmorgen niet naar school kunnen gaan”.

“Toen Kleine Muis en ik eergisteren over het stationsplein liepen zagen we mevr. Paradijsvogel en Doortje” gaat Grote Muis verder met vertellen. Dana had gelijk toen ze zei dat mevr.Paradijsvogel lelijk…

Een realistisch verhaal met nonkel Juul in de hoofdrol.

Hoewel het een zonnig morgen is en er voor de volgende dagen ook mooi zomers weer voorspeld is door de weergoden zit nonkel Juul aan de keukentafel met regenjas aan en paraplu waar het water van afdruipt zijnen krant te lezen bij een kop flauwe koffie. Tijdens zijn afwezigheid heeft tante Martha aan Klusjesman gevraagd om enkele rookmelders en sproeiers aan het plafond te bevestigen. Na al die ontploffingen en rook die uit rare gang kwam was onze tante er niet meer gerust in. 

Net nadat nonkel Juul met zijnen tweeloop de zoveelste radio het zwijgen had opgelegd begonnen de toestellen door de rook die uit de radio kwam (of wat ervan overblijft) hun werk te doen. Nu loopt het water in zijn laarzen. Dat is nooit goed voor de gezondheid en zijn humeur. De koekoek uit de koekoeksklok heeft…

Vorige zaterdag had ik op het speelplein gezegd dat ik nog een jongensfiets staan heb die ik voor een prijsje van de hand doe. De zoon van het lief van Exvan heeft geen fiets, alleen een step om zich mee te verplaatsen. Ze is wel geïnteresseerd in die fiets. Ik stel voor dat ik de fiets naar het fietspunt zal brengen voor nazicht van banden, remmen en lichten. Daar is ze akkoord mee.

Op de afgesproken dag en uur haal ik de fiets op in het fietspunt. Er moest alleen maar een lampje vervangen worden. Verder is de fiets in goede staat. Alleen moet er even langs gegaan worden bij een fietsenmaker om de wielen te rechten.  Daar zit een slag in en da’s geen werk voor het fietspunt. Kwestie van concurrentie.

Als ik de fiets in de koffer van de auto leg bedenk ik me dat ik evengoed even…

Enkele dagen later wordt Prosper onofficieel uitgenodigd op het kasteel van den baron. Hiervoor heeft hij zijn plastron met de kleuren van de voetbalploeg uit de kast gehaald. Dat dienen plastron er jaren opgeborgen gelegen heeft kan je niet ontkennen dit alleen al door de geur van mottenballen. Zijn vrouw heeft hij maar thuisgelaten. Prunella is nu eenmaal zo simpel van geest dat je er overal mee in verlegenheid komt.

Zo in zichzelf mompelend belt hij aan. Guillaume de butler laat hem binnen. Achteraan op het terras zitten de baron, de burgemeester en de commissaris hem op te wachten. Prosper is benieuwd wat deze hooggeplaatsten hem te vertellen hebben. Helemaal gerust is hij er niet in. Hopelijk blijft zijn aanklacht naar aanleiding van dat gedoe in de doucheruimte in de onderste lade.

Alle drie staan recht en schudden hem stevig de hand. “Ga zitten Prosper” gebiedt de baron. “Een likeurtje…

Het is de tweede dag dat ik in de Expohallen ben om te helpen met de bedeling van de nieuwe mondmaskers. De ene kleeft adres op de enveloppe, de volgende stopt de maskers er in en ik stop er nog wat uitleg bij wat het gebruik betreft. De man achter mij sorteert die enveloppes dan in dozen die naar de verdeelpunten gebracht zullen worden. Van daaruit gaan die dan naar de burgers, dit met behulp van vrijwilligers. Zo was ik dus bezig. De tweede dag is vroeger klaar dan voorzien zodat ik dus ook vroeger thuis ben. Ik zet me aan tafel en kijk of er geen berichtjes zijn op de phone. Tot mijn verbazing zie ik dat Grote Muis meerdere malen heeft proberen me te bereiken. “Het is dringend” staat er op messenger. Vlug bel ik haar op. “Het is al opgelost hoor, Kleine mama zal me naar de…