De dingen des levens !

Ik herinner me nog goed dat jaren geleden een hogere ambtenaar ooit verklaarde dat het stadhuis transparant moest zijn voor de burger. Zoals op de foto zal hij het wel niet bedoeld hebben.

De afbraakwerken moeten nu bijna rond zijn. Deze gevel blijft dus behouden. Ik ben benieuwd wanneer ze aan de opbouw van het nieuwe stadhuis zullen beginnen.

Groetjes.

🙂

De zondag zit er weer op ! Die is zowat geruisloos verlopen. Even de buurt verkend op de fiets en daarna nog wat papierwerk. Vooral deze van mijn moeder in orde gebracht. Tussendoor even met Eva langs geweest in Opstap waar we een warme chocomelk dronken. Daar was men volop bezig de ronde te volgen op een groot scherm.

Behalve tijdens een hagelbui rond de middag scheen hier de zon. Wel koude wind. De katten lagen er in ieder geval niet wakker van. Op de foto zie je hoe ze het dekentje van Eva in beslag genomen hebben en lief naast elkaar liggen te rusten.

Geniet de dag en tot de volgende.

🙂

sweet d’buster werd in 1975 opgericht door saxofonist Bertus Borgers. Voor zijn nieuwe band trok hij Herman Deinum (bas) en Hans la Faille (drums), beiden uit Cuby and the Blizzards, en Robert Jan Stips (toetsen en zang) aan. Stips had toen al een succesvolle carrière als frontman van Supersister en toetsenist bij de Golden Earring achter de rug. Aan deze all-star bezetting werd gitarist Paul Smeenk toegevoegd. Ook percussionist Broer Bogaart maakte korte tijd deel uit van de band, maar stapte al snel op om een eigen band op te richten.

Na de succesvolle derde elpee Gigs, een live-album verlieten Stips en Lafaille de band. Hierna maakten Rinze Posthuma (toetsen) en Jan Pijnenburg (drums, ex-Lucifer) korte tijd deel uit van de groep. Met toetsenist Jons Pistoor (ex-Bruno Basta) en drummer Pierre van der Linden nam de band in de Verenigde Staten het vierde album Shot Into The Blue op. Als gevolg van de tegenvallende verkoop van het album, meningsverschillen met de platenmaatschappij en een afnemend aantal optredens werd de band in 1980 opgeheven.

Het nummer dat ik voor deze zondag gekozen heb is bekend in de versie van Herman Brood.

1 april (en da’s geen aprilgrap) is gestart in wintermodus. Een heel verschil met de zonnige lentedagen die we in maart gehad hebben.

Gelukkig viel het al bij al nogal mee. Hier zijn de straten vrij van sneeuw. Geen vorst aan de grond dus. Ik heb Eva zonder problemen naar haar tijdsbesteding kunnen brengen.

Nu afwachten hoelang deze winterdip zal duren.

Groetjes.

🙂

Toen ik deze morgen met Eva richting Opstap reed moesten we een omweg nemen daar het centrum afgesloten was voor de wielerwedstrijd “Dwars door Vlaanderen”. Traditiegetrouw start deze koers in Roeselare. Terwijl Eva in Opstap was voor een kort gesprek wandelde ik even over het stationsplen. Veel volk was er nog niet te zien. Het was nog redelijk vroeg, vandaar.

Toen we terug thuis waren nam ik de fiets en reed naar het centrum. Ik wou even zien wat er te zien was. Op de Grote Markt en het Polenplein kwamen de bussen en de volgwagens toe. Wel indrukwekkend om zien.

Van op deze plaatsen trokken de renners dan naar het stationsplein waar ze per ploeg aan het publiek voorgesteld werden. Even later zou de koers van daaruit dan starten.

De start heb ik niet afgewacht. Er kwam steeds meer en meer volk af. Ik houd liever nog wat afstand.

Nog even een foto van de startplaats. De rest zal ik misschien op televisie volgen.

Alle foto’s die ik gemaakt heb kan je hier bekijken. Voor de liefhebbers onder jullie.

Lees ook HLN hierover.

Groetjes en fijne dag nog.

🙂

Gisteren maandag is de tuinman dan langsgekomen. Veel werk had hij niet om de dode boom waar ik het eerder over had onderuit te laten gaan. Een fluitje van een cent zullen we maar zeggen. Blijkbaar was er nog een andere boom die op sterven na dood was. Die heeft hij dan ook maar omgezaagd.

Ook de struiken en de resterende bomen heeft hij gesnoeid. Voor het opruimen van het snoeisel kreeg ik hulp van buurman Ronny die verder anoniem wenst te blijven.

Na dit karwei moest ik nog even naar de woning van mijn moeder. Iemand wou een zetel hebben en we hadden afgesproken om 16 uur. Hij was net op tijd zodat ook deze klus vlug geklaard werd.

Verder wens ik jullie een fijne dinsdag.

🙂

In Roeselare stond het afgelopen weekend in het teken van carnaval. Als afsluiter van deze driedaagse trok de stoet er zondagnamiddag op uit. Ikzelf ben geen fan van dergelijke feesten en plechtigheden en bleef dus thuis. Eva daarentegen ging wel. Ze had afgesproken met een vriend aan het station en trokken samen de stad is tussen de menige die afgekomen was. De zon was ook van de partij en dat zorde dus voor nog meer volk.

Eva en de vriend die zij kent van haar dagbesteding hebben zich die namiddag vermaakt. Een terrasje, pannenkoek en dan de stoet zien. De stoet was volgens Eva redelijk kort. Of ze gelijk heeft weet ik dus niet. De lokale media zijn lovend over de stoet, maar dat wilt natuurlijk niets zeggen.

Het was door die corona dat het van 2019 geleden was dat de stoet doorging. Iedereen gelukkig dus. Ik vermoed dat ze vandaag maandag druk bezig zullen zijn alle sporen (confetti, blikjes, papiertjes enz.) op te ruimen/te wissen.

Een uitgebreid verslag kan je hier lezen.

Fijne dag en fijne start van de nieuwe week.

🙂

The Smithereens is een Amerikaanse rockband uit Carteret, New Jersey. De band werd in 1980 gevormd met de leden Pat DiNizio (zang en gitaar), Jim Babjak (gitaar en zang), Mike Mesaros (basgitaar en zang) en Dennis Diken (drums en percussie). De band is misschien het best bekend voor een reeks hits eind jaren 1980 tot midden jaren 1990, waaronder Only a Memory, A Girl Like You en Too Much Passion.

Voor deze aflevering heb ik voor U “A girl like you ” gekozen.

Fijne zondag en tot de volgende !

🙂

Het is de afgelopen dagen mooi lenteweer geweest. Daar leeft een mens van op. Maar niet alleen mensen genieten van het zonnig weer. Ook onze poezen genieten met volle teugen. Ook Kesha, het harige poesje van de buurvrouw is terug te vinden in onze tuin, waar ze op een veilige plek ligt te zonnen en/of te slapen. Louis, onze kater, is er niet helemaal gerust in en houdt haar in het oog. Je weet maar nooit met deze dame.

Groetjes.

🙂