De dingen des levens !

Onlangs zat ik even te snuffelen in mijn oude blogposts van bijn 10 jaar geleden. Niet te geloven wat ik toen blogde vergeleken bij de blogs die ik heden ten dage post. Het ging er veel gedurfder aan toe wat betreft tekst en foto’s. Vergeleken bij de posts van 2012 zijn mijn huidige blogs peanuts.

Het is niet alleen op mijn blog hoor. Foto’s waar mensen op voorkomen zie je praktisch nooit meer. Alles voor behoud van de privacy. Waar is de tijd van de bloggers die straatfotografie posten ? Verdwenen of zo goed als.

Ook vermoed ik dat mijn huidige lezers even in hun haar zouden krabben met mijn foto’s of onderwerpen van toen. Denk maar aan de luchtige dames die hier de matras kwamen keren.

Daarom dat ik enkele oude blogfoto’s en video even van onder het stof haal.

Blote borsten zijn helemaal uit den boze tegenwoordig.

Tot zover deze mijmering. Veranderen de tijden of word ik simpelweg oud ? De tijd zal het leren.

Groetjes.

🙂

Het is alweer een tijdje geleden dat den Louis hier nog eens verscheen. Het is nu een jaar dat hij hier is komen logeren en dat bevalt hem reuze. Luid brommend stapt hij door het huis en laat merken als hij iets wilt van ons. Vooral als het over eten gaat. Als zijn maag vol is gaat hij iets zoeken waarin of waarop hij kan slapen. Meestal een oude doos of een kledingstuk van Eva.

Rondom het huis zorgt hij dat het veilig blijft. Geen Kesha of zwerfkat die het moet riskeren om dicht bij ons of bij hem te naderen.

Zo is het voor Louis hier ook iedere dag werelddierendag.

Groetjes.

🙂

Een gedicht om het weekend mee af te sluiten en de nieuwe week te starten !

Een gedicht over hoe ik ooit begonnen ben met karate. Dat was ergens in 1987 als ik het me goed herinner.

Voor deze die me niet begrijpen of verstaan de tekst :

Karate

Vrienden had ik niet, of toch niet de goede.
Thuis alleen films met Doris D Daar had ik ook niets mee !
Daarom ging ik trainen word je sterk en krijg je ballen van in je armen niet bepaald de plaats waar meisjes je ballen willen als ze in de disco met open mond rondom jou staan te trillen met hun billen. Dan maar karate altijd handig in het nachtleven
Ging ik op blote voeten naar de eerste les samen met een italiaan eerste klas
Die begon tijdens de training op mij te meppen en te slaan “hehe” riep ik wat heb ik misdaan ? “Als ik sla is het om te slaan “ antwoordde hij nadat de les was gedaan.
zo ging ik achteraf bont en blauw naar de bar voor een cola en de balletdanseresjes die nu aan de beurt waren riepen hola hola
zo ben ik dan maar onopgemerkt weggegaan zonder blauwe ogen of italiaan die nu zwarte gordel en verzekeringsagent is. Dat is als je het mij zou vragen ook niet bepaald kattepis.
Dan maar terug naar de disco en samen met de meiden dansen op kungfu fighting
oes !

Keyboarder Manfred Mann startte tijdens de jaren 60 met zijn gelijknamige band en had hits als Do Wah Diddy Diddy en The Mighty Quinn van Bob Dylan. Daarna ging hij over naar de op jazz-fusion ingestelde Manfred Mann Chapter Three, voordat hij in 1971 de Earth Band formeerde.

De band combineerde de stilistische benadering van progressieve rock met Manns door jazz beïnvloede Moog-synthesizerspel en goed gehoor voor melodie. Naast het produceren van hun eigen materiaal, maakte een deel van hun muziek- en live-optredens vanaf het begin ook deel uit van covers van songs door andere moderne pop/rock-artiesten, in het bijzonder van Bob Dylan en Bruce Springsteen in hun progressieve rockstijl.

Hun bekendste is ook van Springsteen.

Geniet verder van deze dag.

🙂

Bah, zo’n weer vandaag dat je zou wensen niet uit bed gekomen te zijn. Wel mooi om zien zo’n nat spinnenweb buiten aan het keukenvenster.

Bestel ik “lust for life” een tijdschrift wel te verstaan. Hier in geen enkele krantenwinkel te koop. Vandaag in de bus in een filterdunne papieren enveloppe. Je kan raden wat hier nu ligt te drogen op de warme vensterbank. Ik heb een mail naar hun klantenservice geschreven. Benieuwd hoe ze hierop zullen reageren. Terugsturen en dan een nieuw doorweekt exemplaar zie ik niet zitten.

Ook bah : vorige week donderdag een wijsheidstand laten trekken. Ik zit nog met de pijn van de amputatie. Of dat normaal is weet ik niet. Morgen even langs bij de huisarts. Voor hetzelfde geld zit ik met een keel- of oorontsteking.

Fijne woensdag verder.

🙂

De beroemde en tevens beruchte schrijver Herman Brusselmans heeft het weer voor elkaar gekregen door met zijn opmerkingen enkele personages de zaal uit te jagen.

Ikzelf lees zijn boeken niet dus kan die vent me in principe niets schelen of maken. Wel heeft hij een punt dat je tegenwoordig in alle omstandigheden moet oppassen met je woorden. De zogenaamde WOKE’s are watching you.

Nu ben ik ook het soort mens dat zich niet inhoud als hij spreekt dit dan tot ergenis van een schoonfamilielid waar ik tegenwoordig geen contact meer mee heb, gelukkig maar.

De vraag is : wat mag men nog zeggen zonder iets of iemand op de lange tenen te trappen. Zwarte Piet mag niet meer, neger ook niet. Oppassen dat je niet vrouwonvriendelijk klinkt enz. Wees maar niet negatief over abortus. Zo zijn er nog woorden en onderwerpen die niet meer kunnen.

Ik laat het voor wat het is en zal niet nalaten nonkel Juul verguisde woorden en onderwerpen in de mond te leggen.

Mvg

Ikke !

Om half zes komt hij de trappen op. Hij houdt halt aan de slaapkamerdeur van Eva. Dan kan je een gekras en gebonk horen ! Die deur moet open. Half slapende doet Eva haar deur open en volgt de kater die voorop loopt met de staart omhoog wat zoveel als “volg mij !” betekent.

Dit om aan te tonen dat de dieren hier dag in dag uit het voor het zeggen hebben;

Een foto van Annabel die boven op mij ligt, samen op de bank. Die is ondertussen ook al meer dan 12 jaar bij ons.

Groetjes.

🙂

Chapman begint zijn zangcarrière in 1966 bij de band The Farinas. In 1967 trad hij toe tot de fameuze Britse rockband Family. In 1974 richtte hij samen met Charlie Whitney (gitaar) de Streetwalkers op.

Vanaf 1978 treedt Chapman solo op, soms met een begeleidingsband. Hij staat bekend als een temperamentvol performer en wordt als zanger geroemd om zijn rauwe vocale vibrato. Solo-successen behaalde hij met een cover van Let’s Spend the Night Together van The Rolling Stones (1978) en Shadow on the wall met Mike Oldfield (1983).

In augustus 2010 kondigde Chapman zijn afscheidsconcert aan op het ‘Rhythm Festival’ te Biggleswade, maar later gaf hij aan met deze aankondiging slechts alle kaartjes te hebben willen verkopen. Ook nadien gaf hij nog concerten, onder andere tijdens een reünieconcert van Family, waarvan een cd-box met meer dan acht uur muziek verschijnt.

Bron : wikipedia !

Groetjes.

🙂