Het onbekende dorp. Verhaaltje voor het slapengaan.

Ik rijd langs smalle wegen door het agrarische landschap. Een doel heb ik niet. Ik zal wel zien waar ik terecht kom. De  hemel kleurt purple. Dit is een teken dat het avond wordt. Ik nader een dorp. Geen idee waar ik me bevind. Er zal wel een leuk terrasje zijn waar ik op krachten kan komen en ondertussen aan de eerste de beste dorpeling de weg vragen naar huis. Bezweet nader ik de dorpskern. Op het eerste gezicht een dorpskern waarvan er in de streek dertien in een dozijn zijn. Dan valt mijn oog op de kerk. In plaats van een traditionele katholieke kerk met kerktoren en windhaan duikt er een gebouw voor me op in de vorm van een reusachtige zwarte inktvis. Hij houdt zijn tentakels wijd open alsof hij me wilt vastgrijpen. Onder zijn grote ogen zie ik een witte grijnzende mond. Zoiets heb ik nog nooit gezien. Vlug stal ik mijn fiets tegen de gevel van het postgebouw. Ik kijk om en het is alsof de “kerk” plotseling veel verder staat dan daarjuist. Ik begrijp er niets van. Terwijl ik mijn fototoestel neem om het “kerkje” op de gevoelige plaats te vereeuwigen komt er een dorpeling op me af. “Jij bent vreemd hier” gaat hij van start. Ik knik. “Veel toeristen komen naar ons dorp om naar onze kerk te kijken, maar weinigen verlaten dit dorp”. gaat hij verder. “Waar zijn die mensen dan gebleven ?” vraag ik nieuwsgierig. Hij wijst naar de kerk. Ik stop mijn fototoestel terug in mijn fietstas. Donkere wolken omsingelen de kerk zodat deze er nog meer sinister uitziet dan daarjuist. “Het wordt avond, tijd om terug naar huis te fietsen” zeg ik tegen de dorpeling die me met argusogen aankijkt. “Trouwens, hoe heet dit dorp ?” “Nieuwkerke” antwoordt hij tergend traag alsof hij iedere letter klaar en duidelijk wilt spellen.  Zonder verder iets te zeggen spring ik op mijn stalen ros en begin te rijden. Geen idee welke richting ik moet nemen. Nergens een wegwijzer te bespeuren die me op de goede weg kan helpen. Ik draai me nog even om en merk dat de octopus verdwenen is. Een zonnestraal komt binnen piepen. Ik voel een ruige vacht tegen mijn gezicht duwen. Tijd om op te staan vindt Ginger.

Over Suskeblogt

Er gebeurt van alles op deze planeet en daar ben ik een klein onderdeel van. There is a lot happening on this planet and I'm a small part of all this.. A lot of fiction and non fiction on this blog. Most of the pics i use are selfmade.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

16 reacties op Het onbekende dorp. Verhaaltje voor het slapengaan.

  1. Rebbeltje zegt:

    Dreams…heerlijk daar kan je alle kanten mee op 😉

  2. Bertie zegt:

    Een droom van een verhaal 😉 Maak er nog een paar, zo leuk.

  3. logbankje zegt:

    Ben mooi op tijd voor het verhaaltje, ga zo maar slapen.
    Maar of ik de slaap snel zal vatten is de vraag, ik krijg het gevoel dat er iets donkers naar me staart. Hans

  4. די מריו zegt:

    Ja hallo.. hoe denk je nou nog dat ik rustig kan slapen.

    Love As Always
    Di Mario

  5. zon-nebloem zegt:

    hahaha, nieuwxkerke ligt in de vlaanders, en ik zit nu in Nieuwerkerken (limburg)
    maar goed dat je wakker werd

  6. fietszwerver zegt:

    voor het slapen gaan toch
    niet tijdens het slapen 🙂
    mooie dromen
    geniet de dag

  7. Sjoerd van bVision zegt:

    Haha, daar had je me…

  8. gerdaYD zegt:

    Goede zondagmorgen Suske. Wow, dit is een wel heel knap geschreven, prachtig verhaal! Goed dat je weer eens in je pen kruipt of beter gezegd op je klavier hihi om ons te verblijden met dit zowel mooi als grappig stukje!

  9. giselzitrone zegt:

    Wünsche einen schönen Sonntag liebe Grüße Gislinde

  10. heel knap geschreven Suske

  11. Frank103 zegt:

    Spannend verhaal hier op de zondagmorgen!

  12. Rob Alberts zegt:

    Zelfs na mijn siësta krijg ik het benauwd van jouw verhaal ….

    Vriendelijke groet,

  13. Kakel zegt:

    Ik ben blij dat je aan de kerk ontkomen bent. Kan ik in de toekomst nog veel van je lezen!
    Zonnige groet.

  14. meninggever zegt:

    Als ik droom zit ik vaak vast in de tentakels van het verleden. Zaken die niet zijn afgemaakt en eigenlijk een invulling behoeven. Of een kruisbestuiving van dingen die het verleden van een oudere jongere beklijven. Overigens reed ik dit weekend aan de oostkant van de Duits/Nederlandse grens naar het noorden. Daar kom je heel wat van deze soort dorpjes tegen. De kerk centraal punt, niemand op straat, de horeca gesloten. Je kunt er verdwalen en nooit meer gevonden worden zo lijkt het. Pas net over de grens met Limburg, we staken over bij Kevelaer, werd het weer typisch Nederlands e gezellig…

  15. Ik ben net wakker…. mooie verhaaltje…

  16. Affodil zegt:

    Crazy!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s