Het is weer om bij te zweten.
Gelukkig is er nog verfrissing in de schaduw met een fris drankje met of zonder alcohol in.
Daar ik toch regelmatig naar het verleden terugkeer op deze blog hier, heb ik voor u een filmpje uit de oude doos gepost, uit 1973 om precies te zijn.
Uit deze periode binnenkort een verhaaltje van toen ik 13 was.
Vroegere en latere verhalen zijn natuurlijk ook mogelijk.
Geniet,
maar met mate !
Deze “donuts” werden door Samantha, bekend als Sam, van de vrouwvriendelijke blog met een mannelijke blogger die afziet in de hoofdrol, gemaakt in opdracht van Stad Roeselare om de feestelijke opening van de zandbak vlakbij het station wat op te vrolijken. Deze mogen daar nu blijven hangen, Vraag me niet hoelang.
Ook nog even een blik op de zandbak zelf gooien.
Figuurlijk dan, want blikken gooien in het zand mag niet.
Da’s niet zo goed voor de kindjes.
Vooral niet als het halfvolle blikken bier zijn.
En zoals je kan opmerken, een vettige hap en enkele liters frisdrank mogen ook.
Of ga op een terrasje zitten met een biertje.
Mag ook.
Groetjes.
🙂
Noot : je kan om helemaal af te koelen het derde deel lezen over het zwembad van Sluipertje waarin je kan lezen hoe Tammy afkoelt. Dus hier klikken !
Een verhaaltje dat verfrissing brengt op deze warme maandag.
De grote Baas duikt in het zwembad en Tammy trekt haar bikini aan.
Sluipertje maakt de deur open. Zijn twee honden komen ons kwispelend tegemoet; Zijn zoon, schoondochter en kleindochter zijn er ook. De blonde schoondochter heeft een gehaakte zwarte jurk aan, dat niets aan de verbeelding overlaat. Zij zegt geen woord en kijkt ons met onderzoekende blik aan. Famke trekt zich terug in de badkamer en enkele minuten later is ze terug in de living met bikini aan, klaar om in het zwembad te springen. Ik blijf in de living en praat met Sluipertje en zijn zoon Het kleindochtertje wilt ook in het zwembad maar ze moeten weg. Het zal voor een andere keer zijn. Tammy kijkt vanuit het terrasvenster naar de acrobatentoeren die dochterlief uithaalt in het water. Sluipertje vertelt me dat de dood van Thé Lau hem diep geraakt heeft. Toen hij het nieuws op de radio…
View original post 501 woorden meer
Een passend verhaal voor bij dit zomerweer.
Het was reeds weken geleden dat ik nog iets van Tammy vernomen had. Ik had er begin deze week met Leen over gesproken maar zij had wel berichten en oproepen gehad van haar maar negeerde deze. Enkele dagen later zag ik tijdens de pauze op mijn werk dat ik een telefoontje van Tammy gemist had. Zou Leen haar over mij gesproken hebben? Vlug belde ik Tammy terug. Eerst vroeg ze of ik boos op haar was daar ze al een hele tijd niets meer van me gehoord had. “Ik dacht dat JIJ boos op me was” reageerde ik naar waarheid. “Helemaal niet ! Wanneer zie ik je nog eens ?” Ik moest nadenken. Dezelfde avond moest ik naar een speciale kobujutsu training die ik niet wou missen en vrijdag is het afscheidsfeest in de karateclub. Het sportjaar zit er op en ik word verwacht. “Ik kom morgenavond na het werk”…
View original post 365 woorden meer
De tijd glijdt weg net als zand door je vingers. Zo voelt het telkens weer aan wanneer we het karate seizoen afsluiten. Vrijdag was het weer zover. De gordels en linten werden weer uitgedeeld. Een trede hoger op de trap en nieuwe vooruitzichten voor na de vakantie.
Olivia onze ebbehuten schat van 17 lentes en de tienjarige Elien mogen hun blauwe gordel in ontvangst nemen van de trainers. Trots komen ze me die tonen.
Edith heeft haar bruine gordel reeds om. Ze neemt mijn gordel vast en vergelijkt de kleuren. “Meisje, mijn gordel heb ik reeds van 1996”. grap ik als ze zegt dat ze de kleur van mijn gordel mooier vindt. Morgane (13) die dit gesprek staat mee te volgen trekt grote ogen als ze dit hoort. Vragend kijkt ze me aan. “Wanneer ben jij dan wel geboren ?”. Lees verder
Het is hier rustig geweest zoals je kon opmerken.
Bloggen zat er niet in.
Writers block door teveel andere zorgen aan mijn hoofd.
Dan maar wat anders doen
zoals mijn vrouw de belastingsbrief laten invullen. 🙂
Hoe de vork precies aan de steel zit of zat kun je even hier lezen.
Vandaag was het druk rond het station.
Een nieuwe formule van fietsendelen voor kinderen werd aan de pers en publiek voorgesteld.
Vanaf de leeftijd van drie jaar kun je voor je kind een fiets huren en als die te klein wordt krijgt de kleine een grotere fiets terwijl het contract gewoon doorloopt. De te kleine fiets komt dan bij een nieuwe huurder terecht enz.
Er waren gekke fietsen om de jongeren te amuseren en ook een hometrainer om vers fruitsap mee te maken. Nee ik heb geen slag van de zon gekregen om zulke onzin te kunnen verzinnen. Lees verder
Een “beeld van een beeld”, en dat 12 maanden lang. Het maakt niet uit waar de foto genomen is, of in welke omstandigheden, zolang het maar gaat om een foto van een object dat valt onder de categorie “beeldhouwkunst”. Het is uiteraard de bedoeling dat je de foto voorziet van wat beknopte uitleg. Je kunt eventueel ook kiezen voor een bepaald thema (bvb. religieuze beelden, abstract, voorkeur voor een bepaald materiaal enzovoort). Je bent ook vrij om te kiezen op welke dag je de foto plaatst, zolang het maar maandelijks gebeurt.
Ook nadat Nachtbraker met zijn blog gestopt is ga ik er mee door. Misschien stop ik wel nooit.
De foto van de kippenpoot die je in mijn logje van zondaglaatst kon bewonderen heeft nogal wat reacties uitgelokt.
Daarom dat ik een extra log besteed aan dat “fenomeen”.
Dit is de spoorweg ter hoogte van het station van Izegem.
Niets wereldschokkends op zich
behalve dan misschien voor Frank103 die een fervente treinspotter is.
Ooit had ik een fotoblog
maar deze blog hier bleef voorrang hebben
en dus verdween de fotoblog,
Tegenwoordig plaats ik hier zowel teksten als foto’s zonder tekst.
Kwestie van een beetje afwisseling.
Vandaag enkele foto’s van dit weekend waar ik nog niets over gelogd heb en het misschien niet zal doen ook.
Ik verander nogal dikwijls eens van gedachten weet je ! 🙂
Heb je vragen of opmerkingen,
schijf ze gerust.
Antwoord krijg je.
Groetjes en een fijne zondag nog.
De dingen des levens ! 