Het afscheid.

De tijd glijdt weg net als zand door je vingers. Zo voelt het telkens weer aan wanneer we het karate seizoen afsluiten. Vrijdag was het weer zover. De gordels en linten werden weer uitgedeeld. Een trede hoger op de trap en nieuwe vooruitzichten voor na de vakantie.

Olivia onze ebbehuten schat van 17 lentes en de tienjarige Elien mogen hun blauwe gordel in ontvangst nemen van de trainers. Trots komen ze me die tonen.
Edith heeft haar bruine gordel reeds om. Ze neemt mijn gordel vast en vergelijkt de kleuren. “Meisje, mijn gordel heb ik reeds van 1996”. grap ik als ze zegt dat ze de kleur van mijn gordel mooier vindt. Morgane (13) die dit gesprek staat mee te volgen trekt grote ogen als ze dit hoort. Vragend kijkt ze me aan. “Wanneer ben jij dan wel geboren ?”.

Dan is het tijd voor de demonstraties. Nadat de kleintjes hun kata getoond hebben aan papa en mama en de rest van vrienden en familie ben ik aan de beurt samen met de leden van de kobujutsu. Tong Fa en sais worden via kata’s en kumite voorgesteld aan de toeschouwers.
Een daverend applaus krijgen we telkens achteraf.

Gezien we nog steeds in de ongezellige sporthal ons ding moeten doen hadden we besloten onze traditionele afscheidsdrink in een feestzaal vlakbij te geven. Terwijl de “groten” met een drankje in de hand wat stonden te praten kon het grut zich uitleven op het springkasteel en trampoline of rustig wat biljarten, tafelvoetballen of zelfs oude volksspelen doen. achteraan in de zaal. Elientje en ik spelen een wedstrijdje tafelvoetbal. Jammer voor haar verliest ze steeds van me. Ook haar grote zus leeft zich uit. De meid is ondertussen een jonge dame van 13 geworden en heeft reeds een volwassen figuur. Een kort zomers rokje deed haar nog “groter” lijken.

Het is bloedheet buiten en ik besluit een luchtje te scheppen. De zusjes zijn zich samen met hun nog grotere broer aan het uitleven op het springkasteel. Ook kleine Suzan amuseert zich. Terwijl ik sta toe te kijken komt Elien op me af. Ik mag haar enkele malen gooien. Dan trek ik mijn schoenen uit en spring op het kasteel. Grote zus en haar broer proberen me te overmeesteren maar dat lukt niet zonder slag of stoot.

Morgane en haar mama komen afscheid nemen. “Ik dacht dat zoiets alleen voor kinderen was” zegt mama terwijl ik hen nader. “ik ben nu eenmaal een kind van 55” grap ik. “Je hebt gelijk, zoiets zouden we ook regelmatig moeten doen, ons eens laten gaan !” Wijze woorden uit de mond van een kleuterjuf. Morgane vraagt of ze een zwart lintje voor aan de gordel mag hebben. In de zaal heeft ze geen gekregen daar ik al weg was toen ze er een aan me wou vragen. Samen gaan we naar mijn wagen waar alle spullen in liggen. Ik geef haar het welverdiend lint en wens hen een prettige vakantie.

Ik ga terug naar binnen. Greet en ik beslissen dat het genoeg geweest is. We nemen afscheid van de nog aanwezigen in de zaal. Grote zus komt op me af. Haar gezicht is nog rood en zweterig van daarnet op het springkasteel. Ze neemt mijn hand en bied me haar wang aan. Ze bloost als ik zeg trots op haar te zijn. Van het kleine bange meisje van weleer is niets meer terug te vinden. Ook haar kleine zus komt op me af om afscheid te nemen. Grote broer en papa geven me elk een stevige handdruk.

Dit zit er weer eens op.
Als er voor mij een vervolg komt is nog onzeker.
We zien wel,
niet omkijken en gewoon verder gaan
zo is het nu eenmaal.

Over Suskeblogt

Er gebeurt van alles op deze planeet en daar ben ik een klein onderdeel van. There is a lot happening on this planet and I'm a small part of all this.. A lot of fiction and non fiction on this blog. Most of the pics i use are selfmade.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

19 reacties op Het afscheid.

  1. Komt tijd, komt raad. En dan zien we wel weer Sus. Je moet je er prettig bij voelen.

    Love As Always
    di Mario

  2. fietszwerver zegt:

    mogge Suske
    kind van 55 , zie het te blijven ook als er elke keer een cijfertje bij komt
    zo te lezen was het een prachtige seizoen afsluiting en hopelijk begint het nieuwe in een andere zaal
    fijn weekend gewenst

  3. willy zegt:

    einde seizoen en tijd voor vakantie…
    de tijd zal uitwijzen welk vervolg er al dan niet komt…

    groeten

  4. rietepietz zegt:

    Wat leuk dat er zo’n feestelijke gebeurtenis van gemaakt wordt als kinderen een stapje hoger gaan. Ik hoop dat ze alsnog terug kunnen naar de oude ambiance!

  5. marjolijn1 zegt:

    Komt tijd komt raad Suske, de zomer is gelukkig nog lang… 🙂

  6. Frank-103 zegt:

    Hoewel ik niet zo enthousiast ben over vechtsporten, daar hebben we toch mechanische wapens voor uitgevonden, is het voor het zelfvertrouwen van kinderen wel heel goed om een paar jaartjes op een zelfverdedigingssport te gaan (ze een pistool geven om hetzelfde tebereiken lijkt me heel hachelijk). Zo heeft het grut hier op judo gezeten. De afsluiting van het seizoen werd niet zo uitbundig gevierd, helaas. Zouden ze daarom nu op scouting zitten? Heikel? (Pas op, de h niet vergeten!)

  7. logbankje zegt:

    Gelukkig ben je nog lenig genoeg om op een springkussen te springen.
    Je kunt goed met de jongeren omgaan, de toekomst ligt voor je.
    Achter je is geweest, soms helaas. Hans

  8. realjager zegt:

    Zo gaat het met seizoenen, ze gaan voorbij maar ook gelijk weer een begin van een nieuw seizoen dat er aan komt!

  9. sjoerd zegt:

    Ik heb ook afscheid genomen van de sporten rond die leeftijd. Je wil wel, maar het lichaam zegt stoppen. Rustig sporten is leuk, maar dat lukt niet met vechtsporten…

  10. Rob Alberts zegt:

    Eerst maar vakantie vieren.
    Daarna kun je altijd nog verder kijken.

    Zonnige groet,

  11. gerdaYD zegt:

    Niet omkijken en inderdaad verder blijven gaan Suske. Zorgen zijn er om naast je neer te leggen, het leven is daar veel te kort voor! Brengt tijd, brengt raad, geniet nu maar van het heerlijk, zonnig weekend!

  12. Joyce zegt:

    Mooi geschreven!

  13. zon-nebloem zegt:

    je kan boeiend schrijven.
    Je moet vooruit kijken,
    tijd geeft raad,
    en volg je hart

  14. Suskeblogt zegt:

    Schrijven blijf ik in ieder geval doen. Welke kant het opgaat weet ik niet en of mijn lezers kunnen volgen weet ik al evenmin.
    Bedankt voor het compliment.

  15. Suskeblogt zegt:

    Genoten heb ik gedaan hoor Gerda. Straks een verslagje typen en foto’s sorteren.

  16. A van de Aa zegt:

    Voor je het weet, … is het zand door de vingers geglipt…. geniet er nog van.

  17. Billy zegt:

    je hebt er in elk geval een mooie tijd beleefd, Suske

  18. Kakel zegt:

    Alles komt op tijd voor hij die wachten kan…
    Komt tijd, komt raad. Voorlopig heb je dit seizoen naar tevredenheid afgesloten!
    Lieve groet
    kakel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s