Het is rond 11 uur in de morgen wanneer de bel gaat.
Normaal gezien verwachten we niemand rond dit uur op zondag en ik kijk verbaasd op van de pc die vlak aan het raam staat. Daar staat een wat uit zijn voegen gebarsten wielrenner met zijn koersmasjien onder zijn arm te wachten tot iemand de deur voor hem zou willen open maken.
Gerustgesteld dat het geen jehova’s getuigen zijn maak ik vlug open. Niemand minder dan klusjesman staat daar in zijn volle glorie (een spannende wielrennerstrui en een wielrennersbroek die zijn glockenspiel…Allez ge begrijpt wel) te zweten van de inspanning. “Gelukkig is er hier iemand thuis, want daarnet heb ik bij twee maten aangebeld en niemand deed open”. Om hem gerust te stellen dat zijn fiets niet gestolen zal worden berg ik deze op in de garage. De drinkbus neemt hij mee naar binnen. “Mijn spel is ontploft door de hitte” schalt het door het huis. “Waarschijnlijk is door de hitte mijn drank beginnen gisten”. Jasper die normaal gezien niets hoort vanuit zijn kamer omdat de deur dicht is en hij steeds hoofdtelefoon op heeft komt kijken wat er aan de hand is.
Het lief van klusjesman is samen met haar man, kinderen en kleinkinderen Moederdag aan het vieren en dus moet hij zijn plan trekken. Met zijn kinderen heeft hij nog niets kunnen afspreken daar ze niet opnemen en ook niet reageren op zijn berichtjes. Gezien het Moederdag is besluiten we te “chinezen”. Samen met den klus ga ik naar de meeneemchinees.
Na deze eenvoudige doch voedzame maaltijd rijden we richting Menen om Eva op te halen. De Muizen zijn ook mee. Die ga ik onderweg afzetten bij de zoon van Grote Muis. Deze wilt ook Moederdag vieren en heeft een taart voor haar gekocht. De dochter van klusjesman woont momenteel in Menen, maar hij weet haar adres niet. Ze reageert niet op zijn GSM. Zoeken is derhalve onbegonnen werk.
Terug thuis gaan we samen wat op het terras zitten praten en genieten van het mooie lenteweer. Klus is constant bezig met zijn GSM. Of hij krijgt een sms van zijn lief of hij probeert één van zijn zonen te bereiken. Tenslotte krijgt hij zijn jongste aan de lijn. Hij zal straks even binnenwippen. Eva doet teken dat het tijd is voor haar om terug te keren naar het ziekenhuis. Klus en ik nemen afscheid en samen met Eva rijd ik richting Menen. Bij het terug naar huis rijden niet vergeten de Muizen terug mee te nemen.
Groetjes.
🙂
De dingen des levens ! 