Gedurende haar middelbare studies heeft Eva enkele jaren de richting tuinbouw gedaan. Door omstandigheden moest ze die school stoppen. Het verlangen om een eigen moestuin(tje) bleef echter.
Een tijdje terug is ze samen met haar nieuwe thuisbegeleider begonnen om de oude verwaarloosde zandbak om te toveren tot een klein stukje moestuin. Eerst werd de zandbak “omgeploegd” met de spade. Vorige week trokken ze samen naar een tuincenter hier in de buurt en kwamen met enkele plantjes terug. Momenteel zijn er sla-plantjes geplant. Of er nog bijkomt of – indien ja – wat voor plantjes of zaad weet ik niet. Dit laat ik aan hen over.
Vandaag dinsdag komt de begeleider terug en zullen ze waarschijnlijk een beschermnet aan de bak bevestigen zodat insecten en slakken geen kans meer zullen hebben de zaadjes en plantjes op te eten.
Slotaflevering van dit verhaal op een zaterdagmorgen/middag.
Verder ga ik van deze vrije pinksterenmaandag proberen te genieten.
Met het weer weet je maar nooit.
Alle boodschappen zijn opgeborgen. Nu wachten tot zoonmuis terug ten tonele verschijnt. Grote en Kleine Muis zetten zich aan de keukentafel. Gelukkig heeft kleine Muis haar smartphone bij zich zodat ze zich niet hoeft te vervelen. Piepmuis komt op me af. Ze wilt buiten spelen en ik moet mee. De koer ligt vol rommel en hondendrollen. Tot in de werkplaats toe. Piepmuis speelt met haar visnet. Nu en dan krijg ik een “visje” van haar.
Met haar handen zit ze aan de rommel die op de grond ligt. Ze moet van mij haar handen wassen. Gedwee volgt de kleine me naar de badkamer. Terug buiten wilt ze met mij “politie en boef” spelen. Ik zit in het gevang en moet proberen te ontsnappen. Telkens ze me “snapt” proest ze het uit. Ik hoor een mannenstem binnen.
Zoonmuis is terug. Hij ziet er onrustig uit. Piepmuis en de hond moeten het…
Vorige zondag had ik over de groep Cream die bestond uit Jack Bruce, Eric Clapton en Ginger Baker. Toen deze groep in 1968 uit elkaar ging besloten Clapton en Baker een nieuwe groep te starten. Geen luide rock meer zoals bij Cream maar folkrock. Daarvoor trokken ze Steve Winwood van Traffic en Rick Grech van Family aan.
Na slechts één lp en één Amerikaanse tournee viel ook Blind Faith uit elkaar. Reden hiervoor was dat de band voortdurend vergeleken werd met Cream waarin Baker en Clapton hadden gespeeld. Dit leverde ergernis op, omdat Blind Faith een andere muziekstijl speelde die veel meer leek op die van Traffic. Gaandeweg speelde Blind Faith vooral songs van Cream om het publiek tevreden te houden. Bovendien maakte Ginger Baker voortdurend ruzie met Winwood, een extra reden voor Eric Clapton om met deze band te stoppen: hij had in Cream hetzelfde meegemaakt met Baker.
Het album werd positief ontvangen. De plaat behaalde een eerste plaats in de Verenigde Staten en Groot Brittannië en een aantal Europese landen, waaronder Nederland. In Engeland en Canada ontving de groep een gouden plaat en in onder meer Nederland en de Verenigde Staten ontving het album zelfs platina. Wereldwijd werden er acht miljoen exemplaren van dit album verkocht. De single Well allright haalde de twintigste plaats in Nederland. (bron : wikipedia)
Op de voorkant van de hoes staat een foto van een topless tienermeisje met een zilverkleurig vliegtuig in haar hand, wat nogal wat kritiek heeft veroorzaakt. De hoes is in veel landen vervangen door een foto van de band. Het Amerikaanse tijdschrift Rolling Stone plaatste dit album op de lijst Banned in the U.S.A.: 20 Wildest Censored Album Covers. (bron : wikipedia)
Uit deze plaat kies ik voor U Well Allright, een cover van een nummer van Buddy Holly.
We rijden de parking op van de supermarkt. Ik zie niet onmiddellijk een vrije parkeerplaats. Ik laat hen vlakbij de ingang uitstappen. Met zo’n kleine kan je maar beter oppassen. Na een poos merk ik een vrije parkeerplaats. Vlug parkeren en dan naar binnen.
De Muizen zijn reeds druk bezig met het vullen van de winkelwagen. Piepmuis mikt alles wat ze van papa krijgt in de wagen. Ze giert het uit van de pret. Zoonmuis is vooral geïnteresseerd in de rekken met sterke drank. Dit is niet naar de zin van Grote Muis. Toch enkele flessen meenemen voor een feestje deze avond. De energy drinks en blikken bier ontsnappen er ook niet aan. Met een volle kar komen we aan de kassa. Hopelijk niets vergeten.
Terwijl we alles in de koffer van mijn auto bergen krijgt Zoonmuis een berichtje van een vriend. Die is vlakbij en wilt met hem naar…
Vorige blog over de zoon. Ik had niet mogen schrijven dat ik nooit zijn moeder wil zijn. Maar het is gewoon iets wat ik maar al te goed weet, vragen stellen. Ik heb geen autisme gemeen met mijn zoon. Wel een hoofd waarin je soms altijd maar vragen blijft stellen. Het heeft 50 jaar van mijn leven gekost zeg maar om dat te overwinnen Behoren tot 5 pct van de bevolking -echt vastgesteld hem en mij- hoogbegaafdheid is niet altijd een pretje. Hoe vaak ik niet hem moeten horen van mijn moeder: je hebt verstand, gebruik het terwijl ik ook maar een zoekende tiener was.
Ik bedoelde dus gewoon dat ik liever dat hem dat bespaard was gebleven.
Want aan mijn liefde voor mijn kinderen, onze liefde voor onze kinderen kan ECHT niet getwijfeld worden.
Dan weer het goeie nieuws. Van een hulpverlener gehoord vanmorgen dat we toch Eva’ s toestand echt mogen geloven. Het is nu zo dat zijzelf naar een paycholoog wil gaan om over bepaalde problemen wil praten.
en of dat POSITIEF is
mvg Greet
Beetje bij beetje wordt alles in gereedheid gebracht voor de kermis van het lange Pinksterweekend. Zoals altijd staan er één of meerdere kramen met lekkers. Vroeger zou ik er zonder nadenken op afgegaan zijn en me tegoed gedaan hebben aan braadworsten, hamburgers, friet of oliebollen.
Met het verstrijken van de jaren werd mijn cholesterol er niet beter op, ook al ging ik regelmatig sporten. Dan maar op doktersadvies een pilletje. Mijn bloeddruk was steeds ok, zelfs een beetje aan de lage kant. Verder wat op mijn voeding letten wat ik nog steeds doe : weinig of geen dierlijk vet of vlees. Veel groenten en water in plaats van alcohol of frisdrank.
Daar ik sedert enkele weken last had van duizeligheid ging ik op aandringen van mijn baas even langs bij de dokter. Tot mijn verbazing stond mijn bloeddruk redelijk hoog (16 of zoiets) en ook mijn hart klopte veel te snel. De dokter schreef een betablokker voor. De dag erop naar mijn peut die vond dat het door stress zal komen.
Nu vraag ik me af of het nog verantwoord is om na het werk even bij zo’n “smulkraam” langs te gaan. Het zal eerder een suikervrij, vetvrij avondmaal thuis worden vermoed ik.
Weet u ik hoop dat andere ouders het beter doen.
Jasper is in een burn out.
En toch heeft hij lijntje communicatie door zijn zus, met ons.
Door autisme.
De zorg voor zijn zus is echtwel zeer er geweest.
Ik zou ook liever nooit moeder zijn van zo’n zoon. Die blijft vragen stellen
mvgGreet
Even later arriveer ik met de Muizen bij het huis van Zoonmuis. Piepmuis is er ook. Beiden staan buiten ons op te wachten. Lachend zwaait Piepmuis naar ons. Die kleine is ondertussen ook al vier lentes jong. De tijd vliegt. Zoonmuis vertelt ons dat hij de bevoegde instanties gebeld heeft met het verzoek of hij wat langer vrij kan zijn. Wanneer ze vernamen waar het om ging waren ze akkoord. Hij is nu vrij tot 14 u. Dat vermindert de stress een beetje. “We zullen toch om 14u thuis zijn ?” vraagt hij me terwijl hij de auto instapt. Ik knik. Hij kijkt opgelucht. Kleine Muis zorgt ondertussen dat Piepmuis veilig de gordel om heeft.
Dan rijden we richting winkelcentrum. Onderweg vertelt Zoonmuis tegen zijn moeder dat haar oudste zoon (zijn broer dus) momenteel in de gevangenis zit. Zoonmuis heeft een telefoon van de gevangenis gekregen met de vraag of…
Soms ziet men van alles als men de baan optrekt. Toen ik deze middag langs het slachthuis van een nabije stad passeerde was daar een betoging of protestactie bezig. Met borden gewapend hielden een groep dierenaktivisten een vrachtwagen met een verse lading varkens tegen. Een dame die tot de groep behoorde was bezig een varken te aaien. Jammer dat ik geen foto kon maken. Of deze aktie de varkens gered zal hebben vind ik twijfelachtig.
Verder niets meldenswaardigs of het is dat de wagens van de komende “sinksenkermis” op het stationsplein aangekomen zijn. De Krottegemse feesten zijn nog niet verteerd of nu dit weer.
Met onweer boven mij deze avond na het werk huiswaarts getrokken. Gelukkig had ik gepaste regenkledij bij me.
Het is een mooie vrijdagavond in mei. Het werk zit er op, een shift van 11 tot 19 uur die voorbij was voor ik er erg in had. Thuisgekomen zet ik mij in de keuken aan tafel voor het avondeten. Achteraf lees ik ontvangen berichtjes via messenger. Er is er ene van mevr. Paradijsvogel. Of ik even enkele spullen wil ophalen. Ook of ik morgen zaterdag een CD wil halen voor Doortje. Die zal ze me terugbetalen. De Muizen wonen in de buurt van die winkel en hen heb ik beloofd om samen met hen zaterdag naar Zoonmuis te rijden. Die zit in de problemen. Weer eens werk kwijt door overvloedig gebruik van drank en drugs. Grote Muis had me onlangs gebeld met de vraag of ik met zoonlief boodschappen wil doen. Hij woont ver weg van alle winkels en heeft niets meer in huis. Ook heeft hij dit weekend…
De dingen des levens ! 