De dingen des levens !

Regelmatig hebben wij op mijn werk nieuwe gezichten. Die mensen werken in de sociale sector om diverse redenen.  Sinds maandag hebben we  weer zo’n nieuwkomer.

De volgende  morgen mocht hij met mij de baan op.  Onderweg praatten we (natuurlijk) over een beetje van alles om elkaar beter te leren kennen. Hij komt uit een ver land gelegen in Azie dat vroeger tot de USSR behoorde. Daar is hij met zijn familie  moeten vluchten omwille van zijn geloof en zijn etnische afkomst. Details hierover weet ik niet (veel) maar men mag beseffen dat we hier niet te klagen hebben over vrijheid van mening en godsdienst.

De foto hierboven nam ik toen ik mijn auto vlakbij dit kruisbeeld parkeerde. Of het enige betekenis heeft of een historisch verleden zal ik later wel eens opzoeken. Nu genieten van het mooie weer.

Groetjes.

🙂

Toen Eva en ik zaterdagnamiddag in onze moestuin bezig waren hoorde ik regelmatig een gezoem.  Eerst gaf ik er geen aandacht aan, maar daar dit gezoen steeds luider en drukker werd trok die op den duur toch mijn aandacht.

Naast onze moestuin staat een struik die ik de laatste jaren niet gesnoeid heb. De hele tuin is trouwens verwilderd maar daarover later meer.   Die struik bleek vol met bijen die druk bezig waren van bloem naar bloem te zweven. Het zijn er ontelbare. Ze sloegen geen acht op Eva en mij en gingen verder met hun werk.

Ik heb geprobeerd er ene vast te leggen op de foto met mijn GSM, maar simpel was het niet. Niet alleen omdat ze zo klein zijn maar zodra ik mijn GSM in de aanslag hield ging mijn fotomodel er telkens weer vandoor. Tenslotte is het me toch min of meer gelukt.

Een kort filmpje over die struik en haar werkvolk heb ik hier geplaatst.

Fijne dag nog.

🙂

De titel voor dit logje schoot me te binnen toen ik zaterdagnamiddag samen met Eva in de tuin bezig was. Dit was de titel van een programma op de toenmalige BRT eind jaren ’60 en begin jaren ’70.

Zoals eerder geschreven hadden de katten onze moestuin uitgekozen als openbaar toilet. Dit betekende dat we opnieuw konden beginnen. Eerst naar de Aveve voor nieuwe planten plus wat zaden.  In de namiddag begonnen we er aan.

Eerst de grond mooi effen maken. Dan gaten maken om de planten er in te stoppen. Waar er nog plaats over was strooide ik de zaden. Later vertel ik wel wat we gepland en gezaaid hebben.

Tenslotte een net over dit alles zodat vogels en katten geen kans meer hebben om te stelen of te kakken.  Ik heb nog enkele plannen voor onze moestuin maar die voeren we volgende week zaterdag wel uit.

Groetjes.

🙂

The B-52’s is een Amerikaanse rockband uit Athens, Georgia. De naam komt van de B-52-pruiken, die door zangeressen Cindy Wilson en Kate Pierson gedragen worden en een deel van het uiterlijk van de band zijn.

Behalve Wilson en Pierson bestond de band, die na een avondje in een Chinees restaurant gevormd werd, uit Keith Strickland, Ricky Wilson en Fred Schneider. Hun geluid wordt gekenmerkt door de spreekstem van Schneider en de harmonieuze zang van Wilson en Pierson,

Van dit prettig gestoord collectief heb ik een verzamel CD met werk uit hun beginperiode. Eén van die nummers komt uit hun tweede langspeler en heet “Private Idaho”.  Dit is mijn keuze voor deze niet zo zonnige zonddag.

Groetjes.

🙂

Deze zaterdagvoormiddag, nadat we met mijn moeder boodschappen gedaan hadden, zijn Eva en ik er op uitgetrokken. Eerst naar de decathlon voor nieuwe wandelschoenen en een toestel om haar buikspieren te trainen.

Vervolgens trokken we naar de AVEVE voor nieuwe plantjes. Daar kan men ook veel producten kopen voor dieren, tuin etc.  Eva kocht er een cupcakemasjien. Samen met haar thuisbegeleider zal ze volgende week volop aan het bakken gaan.  We kregen er gratis een muntplantje (of hoe je het ook moge noemen). Een speciale actie voor klanten die meer dan 15 euro kopen in deze winkel.

Nadat we nog even langs geweest waren hier in de buurt om een kleinigheid op te halen voor Mevr. Paradijsvogel trokken we huiswaarts. Als het weer blijft meezitten zullen we deze namiddag in de tuin bezig zijn. Afwachten dus.

We houde u op de hoogte van het reilen en zeilen in onze “moestuin”.

Fijne dag nog.

🙂

Vlakbij de plaast waar Eva haar dagbesteding doorbrengt staat er een kast waar je spullen die je niet meer nodig hebt kunt achterlaten. Die kast hebben ze de “weggeefkast” gedoopt.

Ook al staat er geschreven wat wel en niet mag achtergelaten worden. Toch denken sommigen dat dit een soort containerpark is. Regelmatig ligt er rotzooi die er niet hoort. Bijvoorbeeld deze oude toiletpot op de foto.

Bij de kringwinkel is het iedere maandag van hetzelfde. Stapels kapotte en vieze prullen die daar niet horen. Op zondag is die winkel gesloten en dan komen ze storten. Jammer dat dit gebeurt.

Terwijl je dit leest ben ik al op mijn werk voor een extra lange shift. Ik wens jullie alvast een prettig en misschien droog weekend.

Groetjes.

🙂

Greet schrijft
Wie deze blog volgt weet dat Eva een antipsychotica nodig heeft.
Dat ze 6x per dag moet nemen en dat enkel beschikbaar is in doosjes van 30.  De 3de maal dat we nu vernemen dat het generisch middel niet beschikbaar is. De 1ste twee keren kon dat nog opgevangen worden door toch het merkmiddel, en een andere apotheek waar ze het middel hadden.
Vandaag gehoord dat het middel een maand niet kan geleverd worden.
De apotheker heeft een noodbestelling  aangetekend bij zijn leverancier zodat we nu met een doosje merkmiddel alvast 2 weken verder kunnen.
Hij mag het blijkbaar niet doent.
En nu: verder weer andere apotheken langsgaan, of moeten voorschriften vragen voor het merkmidddel.

Leuk toch die farmaceutische industrie

Greet schrijft
Kent u dit ? Dit is nu de 2de  maal dat we moeten horen dat Eva’s zo broodnodige antipsychoticum niet leverbaar is.
De 1ste maal kon het opgevangen worden door naar een andere apotheek te gaan, en het merkmiddel te vragen.

Nu horen we dat het een maand zal duren voor het opnieuw beschikbaar is.
Voor de duidelijkheid het gaat over een doosje van 30 tabletten waarvan ze er echt zes per dag moet nemen.  Volgens de psychiater in december eigenlijk 8 maar thuis is ze toch al beter met 6.
Voorschriften daarover zijn er hier voldoende DAAR ZIE IK ECHT op toe.

Onze  gewone apotheker heeft zijn eigen regels moeten overtreden om het generische middel van Eva te vervangen door een merkmiddel, zodat we toch 12 dagen verder kunnen. HiOfwel het generisch

Vandaag heeft het hier meer dan genoeg geregend. Bij zo’n weertje wilt onzen ouwe kater Ginger naar buiten. Dan zit hij van onder  het afdak de regen gade te slaan. Daar geniet hij van. Lang geleden kon je bejaarde mensen van achter het raam hetzelfde zien doen. Daar doet Ginger me steeds aan denken.

Op de foto zie je Kesja, het poesje van de buren. Die komt regelmatig bij ons langs om haar territorium te inspecteren.

Tijdens het werk reed ik fietsend rond met een Poncho die mij en de fiets volledig regenvrij houdt. Alleen mijn gezicht is dan zichtbaar wat bij sommige mensen een lach op hun gezicht uitlokt. Nee, geen selfie. Die blijven dan rondcirculeren op het www en ik wil niemand traumatiseren.

Groetjes.

🙂

Onlangs vond ik op https://www.ikblogookmaarwat.nl/ een vragenlijst. Die heb ik ingevuld en hier geplaatst met de antwoorden erbij, natuurlijk.

Waar haal jij de meeste inspiratie vandaan?
Uit alledaagse dingen die ik meemaak. Daarom dat ik met mijn GSM regelmatig een foto neem, dit als geheugensteuntje en ook als decoratie bij mijn logje.

Wat eet of drink jij tijdens het bloggen?
Eten aan de PC doe ik sowieso niet. Drinken ? Water of een zero cola.

Als jij een jaaroverzicht maakt over je blog, wanneer begin je daar dan mee?
Zo’n overzicht maak ik normaal gezien niet. 2013 was erg heftig en hectisch voor mij en om het voor de lezers en mezelf overzichtelijk te maken heb ik dan een overzicht gemaakt in december.

Wat is het meest waardevolle dat jij als blogger geleerd hebt?
Met de jaren is mijn schrijven fel verbeterd. Verder heb ik niet zoveel geleerd behalve me niet meer in te laten met discussies over wat dan ook. 

Wat is voor jou het beste moment om te bloggen?
Dat verschilt van dag tot dag. Mijn hoofd moet fris zijn als ik iets wil bloggen. Anders lukt het niet. Ook hangt het soms af van mijn werkuren.

Wat zou je nog willen bereiken als blogger?
Eeuwige roem ? Nee hoor  🙂 Ik ben best tevreden zoals het nu is.

Voel jij je vaak onzeker na het publiceren van een artikel?
Vroeger was ik onzeker, vooral na het publiceren van de ‘soap’ logjes. Die zijn soms nogal heftig, maar daar lig ik niet meer van wakker. Ik heb teveel eelt op mijn tere ziel gekregen met het verstrijken van de blogjaren.

Heb jij veel contact met collega bloggers?
Neen. Nu en dan ontmoet ik ex blogger Luc P. wel eens die hier in de buurt woont maar voor de rest ? Geen blogmeeting of iets in dien aard. Wel heb ik jaren terug een college Flickr gebruiker op logement gehad met zijn gezin. Het was heel aangenaam.

Wat voor muziek of welke TV-zender heb je het liefst aan onder het bloggen?
Daarvoor gebruik ik Youtube. Meestal classic Rock of oude hits. Ook muziek van een groep of artiest waarover ik het op zondag heb schalt dan uit de luidsprekers.

Op welke dag ontstaan bij jou de meeste artikelen?
Er zijn de dagdagelijkse blogs die ik meteen na het schrijven publiceer. Andere blogs zoals de “soap” en “Nonkel Juul” daar ben ik langer mee bezig. Het resultaat verdeel ik dan over verscheidene dagen.

Op welk artikel op je blog ben jij het meest trots?
Op geen ene. De meeste logs ben ik na een tijdje weer vergeten. Ook de recente. “Op naar het volgende logje” zegt een stemmetje in mijn hoofd.

Waarom zou iemand een blog moeten starten?
om stoom af te laten, mensen te informeren, een open dagboek bijhouden enz. Redenen genoeg om er mee te beginnen. Enige raad die ik meegeef is “wees jezelf bij het bloggen, er zijn al andere genoeg.”

Groetjes.

🙂