De dingen des levens !

Tussen mijn twaalfde en veertiende levensjaar was Glamrock op de top van roem en succes. David Bowie, Roxy Music en vele anderen stalen de show tijdens Toppop met hun glitter. Eén figuur sprong daarbij in mijn oog : De heer Vincent Furnier gekend als zanger en performer van de band Alice Cooper. Ze hadden net hun laatste LP uit en daar zaten parels tussen als “Elected” en “No mor Mr. Nice Guy” Ook het openingsnummer werd een hit. Kort daarna ging de groep uit elkaar en ging de zanger verder onder de naam Alice Cooper dat dra zijn alter ego werd. Tegenwoordig treedt hij nog steeds op ondanks zijn hoge leeftijd.

Het openingsnummer van deze LP/CD heet “Hello Hurray” en dit is mijn keuze voor deze zondag.

Groetjes en tot later !

🙂

Greet schrijft
Eva is weer opgenomen gisteravond. Tot zondag. Eerlijk waar de hitte speelt een grote rol. De prikkels van hitte voor haar autisme zijn delicaat.

Misschien kan ik wat nuttiger schrijven over autisme en gezichtsuitdrukking.
Kwam door mijn schoonmoeder Eva vraagt r soms; Ben je boos op mij?

Eva zal nooit een gezichtsuitdrukking kunnen lezen. Voor mij was het niet grappig dat we drie dagen zonder warm water waren. 3 dagen geen afwas kunnen doen. Bespaar mij de commentaar van warm water dan halen door koffiezet of op het fornuis. Daarvoor was het weer net iets te warm

Ik heb gevloekt en ben zeer boos. Eva heeft geholpen. Dus zeg ik al zolang eigenlijk. Soms moet je weten dat mama boos is , of humeurig. DAT is heel iets anders dan te denken dat mama boos is.
Uiteraard is Eva Eva . Ik hoop dat mijn kind wat rust vindt in haar hoofd
mvg

Greet

Gisteren was het al zweten, maar vandaag zouden we records breken. De warmste zomerdag sedert 1947. Ik herinner me nog dat toen ik kind en tiener was de oudere mensen wisten te zeggen dat het geen zomers meer waren gelijk in hun tijd. Awel, nu hebben ze er ene gelijk in hun tijd. Als ze nog leven tenminste.

Vanaf morgen kan het dus alleen maar minder warm zijn. De terrassen en de fonteinen aan het station zullen weer zwart van het volk zijn.

Groetjes.

🙂

Gisteren rond 20 u ging de bel. Eva doet open. “Is je papa thuis” hoor ik een mij bekende stem vragen. Ik ga even kijken wie het is. Voor mij staat een oude bekende. Iemand met wie ik destijds enkele dojo’s onveilig maakte.

We installeren ons op het terras. Het weer is te warm om binnen te zitten. Zo hebben we enkele uurtjes zitten praten. Verhalen ophalen van lang geleden. Ook zijn ergenis over het “gevechtsportmilieu” zoals het er momenteel aan toe gaat. Sedert zijn plotselinge vertrek uit de club zo’n zes jaar geleden heeft hij zich niet meer geëngageerd in andere clubs. Hij traint zo’n beetje overal tegenwoordig.

Toen hij vertrok gaf hij me nog wat raad over een club om toch weer in actie te schieten. We zien wel.

De foto hierboven nam ik toen ik tijdens ons gesprek plots stemmen hoorde. Ik hoorde de vlam en keek omhoog. Deze blog is niet betaald om reclame te maken over een bepaald automerk moest je zoiets vermoeden.

Groetjes.

🙂

Het gebeurt in ieder gezin wel eens dat er iets stuk gaat. Onlangs kwam Greet tot de vaststelling dat er geen warm water meer uit de kraan komt. Dan maar de firma gebeld die destijds (we spreken 1999) alles geïnstalleerd heeft. Die was met verlof maar er waren werklui aanwezig om noodgevallen op te vangen.

Die zijn hier dus bezig om het euvel te verhelpen. Grappig dat dit tijdens zo’n hete dag als vandaag dient te gebeuren. Een koud glas water kan deugd doen met zo’n weer.

Ondertussen was ik onregelmatige uren aan het kloppen op het werk. Deze late namiddag nog enkele uurtjes en dan zit de werkdag er ook weer op. Even een foto tijdens de rit op de autostrade genomen. Het valt op dat het daar ook kalm is.

Groetjes.

🙂

Gisteren de boodschap gemist van Ernest den Evangelist die het in zijn preek zou hebben over de “eindtijd”. Daar is hij al een tijdje mee bezig. We zijn dus niet in de stad geraakt waar hij zou preken en zijn maar rustig in eigen Roeselare gebleven.

Rond de middag een telefoontje van Grote Muis met het verzoek haar naar de Spoed te brengen. Een muggen- en spinnebeet hadden reusachtige proporties aangenomen en ze voelde zich niet lekker.

Toen ik haar terug naar huis wou brengen kreeg Kleine Muis zin om naar de Mac te gaan. Dan maar een eenvoudige doch niet zo voedzame maaltijd achter de kiezen en een ijsje voor de Kleine Muis als toetje.

Nu we toch “on the road” waren zijn we “op verzoek” even langs geweest bij Kleine Mama en haar lieftallige dochter “Grote Baas”. We werden verwelkomd door twee kruissnuivers anex kontlikkers. Waren het mensen, konden die zo in de ambtenarij of politiek. *grapje”(ikzelf ben ook ambtenaar bij deze. 🙂 ).

Na wat chatten met de dames en het weer aanwezige manwijf reed ik de Muizen huiswaarts. Daar zijn we weer een tijdje rustig mee.

Rond de avond kreeg ik bericht van Exvan dat zijn kinderen bij hem waren. Iedereen gelukkig en tevree.

Dit was het dus op deze min of meer rustige zondag.

Groetjes.

🙂