Goedenavond of goede morgen al naar gelang dit bandopnemerke afgespeeld wordt, dit is het gesproken dagblad met spraakmakend nieuws van heinde en verre. Den Donald heeft plechtig beloofd zijn positie met huid en haar te verdedigen. Desnoods haalt hij zijn wapen uit zijn broek om dienen democraat het zwijgen op te leggen. Met Trump en zijn pistool wordt er niet gespot !
Sedert enkele dagen loopt nonkel Juul rond met rare pasjes. Zijn benen zijn wijd uiteen tijdens het stappen, wijd genoeg om er een ferme zeug door te jagen. Dit komt door dat kleine accidentje in café Vlaanderen. Nonkel Juul heeft zo diep doorgezakt dat hij een liesbreuk opgelopen heeft. De volgende dag ging hij er mee naar dokter Vander Spuyt die hem aanraadde om niet direct te laten opereren. Best mogelijk dat dan enkele weken later de andere lies het begeeft. Daarom moet nonkel Juul zijn stappen aanpassen…
Dinsdagnamiddag krijg ik een telefoon van Grote Muis Exvan is terug single. Behalve zijn zoontje, de hond en een verloren gelopen kattenbeest woont er niemand meer bij hem. De vriendin is met haar zoon bij haar zus ingetrokken. Of we eens tot bij hem kunnen gaan. Hij moet zijn spreekwoordelijk ei kwijt. Da’s goed voor mij.
Tijdens het nuttigen van het avondmaal vertelt hij wat hij zoal met haar meegemaakt heeft. Het was destijds geen slimme zet van hem om haar binnen te laten. Ze leefde als dakloze op straat nadat ze het afgetrapt was bij haar vriend die alcoholverslaafd is. Vroeger zag ik dat koppel regelmatig over het stationsplein wandelen of wachelen. Het is maar hoe je het bekijkt. Dat ze zijn gastvrijheid goed gebruikt heeft valt uit te maken aan de grote hoeveelheid lege flessen die her en der opgeborgen liggen. Wachten tot iemand ze naar de glasbol…
Toen ik onlangs met de Muizen op tocht was doorheen Roeselare vertelde Grote Muis met dat ze gedroomd had dat ik dood was. “Het was een afschuwelijke droom” wist ze te zeggen ter verduidelijking. Ik moest even glimlachen. “Ik wil je niet kwijt als vriend” voegde ze er aan toe. De droom had haar duidelijk gegrepen. “Ik ben nog niet dood hoor” hoorde ik mezelf antwoorden.
“Wie weet ben ik wel dood” ging het door mijn bovenkamer. Vrolijk ben ik momenteel niet. Spoken uit het verleden komen terug en trekken me omlaag in volslagen duisternis. Wie ik kan en mag vertrouwen weet ik ook niet meer. Het weer van de afgelopen dagen zal er ook mee te maken hebben.
Weest allen gerust, als ik er niet meer ben zullen jullie op de eerste rij zitten om dit te vernemen.
“Geen weer om een hond door te jagen” heb ik vroeger nogal eens gehoord. Geen weer om buiten te komen, maar gezellig binnen te blijven waar het droog en warm is. Stond ik dinsdag nog op de markt met een nazomers weertje, de volgende dag zaten we meteen in de herfst. Een herfst die nog steeds van zich laat horen via Odette.
Als dit log verschijnt ben ik reeds bezig op de dinsdagmarkt. Hopelijk blijft het droog. Het zou de eerste natte dinsdagmarkt zijn sedert mei. Toen begon ik als shopping gids toezicht te houden. De tijd vliegt. Zet alvast de kerstboom klaar. Voor we het goed en wel beseffen vieren we kerst en nieuw.
Zaterdag in de voormiddag stop ik vlakbij het huis van Exvan. De Muizen zijn ook mee en willen weten hoe het met hem en zijn lief gaat. Er staat een ons niet gekende manspersoon voor de deur. Hij belt aan, maar niemand doet open. Grote Muis merkt op dat de bromfiets weg is. De man gaat weer weg. Wij ook stappen naar mijn auto. “Er klopt iets niet” moppert Grote Muis. Hopelijk heeft ze ongelijk.
Enige tijd geleden is de vriend van Kleine Mama die ze tijdens haar verblijf in de psychiatrie heeft leren kennen bij haar ingetrokken. Rimpelloos is deze nieuwe situatie niet. De “Heer des huizes” zoals hij zich nu voelt bemoeit zich met alles wat ze doet. Zo eist hij dat er eten op tafel komt als en wanneer hij dat wil. Ook moet het poetsen achter de rug zijn als hij thuiskomt. Grote Muis had haar hiervoor…
Mijn schoonmoeder heeft ooit geprobeerd zonnestralen op te vangen in flessen gevuld met water. Onze zoon had daar zijn bedenkingen bij. Iemand uit onze directe omgeving heeft visioenen waarin haar overleden vader boodschappen overbrengt. Maar de dochter van Ernest den evangelist heeft God zelf al aan de voordeur gehad.
Kortom je kan het zo gek niet bedenken of er is wel iemand die er in gelooft. Een nummer van de spacerockband Hawkwind heet Orgone Accumulator. Ik had geen idee waar dit over gaat en zocht het op. Ik ontdekte het volgende :
Orgon energie is een ontdekking van Wilhelm Reich (Dobrjanytsji, 24 maart 1897 – Lewisburg, 3 november 1957), een Oostenrijks-Amerikaanse psychiater, seksuoloog, psychoanalyticus, bioloog en natuurkundige. Na enkele jaren van microbiologisch onderzoek maakte hij bekend dat hij een kosmische energie had ontdekt die hij “orgon” noemde. Hij bouwde orgon (-energie)- accumulators, orgon generator; een geïsoleerde kooi van Faraday, ook wel Reich-kooi van Faraday, waar patiënten in konden zitten voor het verbeteren van hun gezondheid, en met ”goede resultaten”. Ook bouwde hij ‘Cloud Busters’, waarmee hij het weer beïnvloedde. Reich dichtte de volgende eigenschappen aan orgon energie toe:
Het vult alle ruimte en is overal
Het heeft geen massa en is de oorspronkelijke, kosmische energie
Het doordringt materie
Het pulseert en is te observeren en te meten
Het heeft een sterke affiniteit met water
Het wordt op een natuurlijke manier vergaard door het organisme, door te eten, te ademen en door de huid
Als het sterk wordt geconcentreerd, heeft het een donkerblauwe kleur.
Meer hierover kan je hier lezen. Dit op eigen verantwoordelijkheid.
Ik laat jullie vrij om dit te testen. Wie weet welke de gevolgen zijn. Luister ondertussen naar dit nummer van de live dubbelaar “Space Ritual”.
Rest mij nog jullie een fijne avond/morgen toe te wensen.
Dit is het gesproken dagblad, ik herhaal voor de DUIZENDSTE keer : het gesproken dagblad met het Laatste Nieuws uit de Morgen hier en nu ! In een tweede handswinkel heeft iemand op een foto gestuit van een blote Nonkel Juul op een schapenvel met in zijn handen zijnen tweeloop of toch iets dat daarop lijkt. Ook al was hij nog betrekkelijk klein toen die foto genomen werd, toch heeft hij reeds een pet en snor die op deze van den Adolf gelijkt. Nonkel Juul beweert niet te weten wie die foto destijds genomen werd maar volgens een gepensioneerde militair zou het *atmosferische storingen*enz. Hoedanook, Garde Punaize opent het onderzoek.
Tante Martha heeft zitten lezen in het kookboek van de boerinnenbond. Daarin staat dat vogelnestjes lekker en makkelijk te maken zijn. Nog voor hij neen kan zeggen stopt ze nonkel Juul zijnen tweeloops in zijn handen…
Toen ik donderdagmiddag Eva afgezet had waar ze zijn moest reed ik even door richting station. In dat gebouw bevindt zich een geldautomaat en ik had wat cash nodig, zodoende dus.
Toen ik het stationsgebouw naderde keek ik even naar de werken. Of je je nog die gevel herinnert die ondersteund dient te worden. Zo te zien zijn de werken vlot verlopen tijdens mijn afwezigheid. 🙂 Alles begint vorm te krijgen zodat je je een idee kan vormen hoe het er min of meer uit zal zien.
Verder is er niets veranderd op dat plein waar ik de afgelopen zeven jaar rondzwerfde. Een leeg blik goedkope pils maakte me duidelijk dat het “publiek” ook hetzelfde gebleven is.
Rest mij nog te vermelden dat de geldautomaat kuren had en ik dus een andere opzocht wat verderop in het centrum.
De afgelopen dagen werd er hier nogal flink gekapt en geboord. Na meer dan 20 jaar was onze verwarmingsketel aan vervanging toe. Dinsdagvoormiddag kreeg ik telefoon dat de firma in de namiddag zou starten met de werken.
Terwijl ze hier toch bezig waren hadden we tijdens het afsluiten van de deal beslist om ook ons toilet boven te vervangen. Daar hadden we reeds tijden problemen mee. Zo werd dat oude toilet ook naar buiten gesleurd.
Woensdagnamiddag zaten de werken er op en vertrokken de vaklui. De nieuwe ketel is beduidend kleiner dan onze oude. Zo hebben we weer wat meer ruimte. Eva is bezig die ruimte zo goed mogelijk te benutten. Iedereen tevreden dus.
Het was volop mist toen ik gisterenmorgen met de fiets naar het centrum reed. Een thermometer liet weten dat het slechts 11 graden was. Frisjes dus. Ik startte onder deze toren maar moest daar niet lang blijven. Mijn aanwezigheid was elders vereist.
Van waar ik vervolgens stond kon ik door de mist de kerktoren niet zien. Dus ook niet zien hoe laat het was. Gelukkig kan ik op de GSM ook zien hoe laat het is.
Even later zag ik een meisje met groot geel lint bij het kraam met de eierkoeken. Nadat ze betaald had kwam ze in mijn richting. Ik vroeg haar wat dit lint te betekenen heeft. Ze dingt naar de titel van Miss Belgie 2021. Heden is ze kandidate voor Miss West Vlaanderen. Ze stond met een kraam op de markt voor één of ander goed doel. Ik ben jammer genoeg vergeten welk goed doel en heb zodoende haar kraam niet gezien. Ik mocht een foto van haar nemen voor dit blog.
Zo werd deze mistige voormiddag toch geen saaie voormiddag. Na de middag scheen de zon.
De dingen des levens ! 