De fiets gebruik ik regelmatig om me te verplaatsen. Ook buurman Ronny heeft zijn fiets op punt laten zetten bij de fietsenmaker. Kwestie dat we in beweging blijven. Komt daarbij de gestegen brandstofprijzen. Als dat geen reden is om de auto te laten staan als dat kan.
In feite wordt alles veel duurder. Dat die oorlog en dat virus er mee te maken hebben is algemeen geweten. Ik vraag me af hoe dit verder zal aflopen. Heel wat basisproducten worden zo goed als onbetaalbaar voor heel wat mensen.
Dinsdagnamiddag kon Eva deelnemen aan een cursus T-shirt bedrukken. Alle deelnemers moesten zelf een T-shirt meebrengen. Daar mochten ze een logo of wat dan ook kiezen. Eva koos voor een muzieknoot. Op de foto zie je dus het resultaat.
Dat het lente geworden is kan ik merken. Enkele telefoontjes gekregen met de vraag om even het gras te komen maaien. Ik ben nog enkele maanden vrijwilliger voor dergelijk werk. Dit kan men slechts één jaar doen. Als dit traject eindigt zie ik wel. Ik kijk nu al uit naar ander vrijwilligerswerk.
Het ontruimen van de huurwoning van mijn moeder gaat ook verder Gisteren nog enkele spullen kunnen aan de man brengen. Volgende week komen er mensen grote stukken ophalen om die aan mensen in nood uit te delen. Met wat dan nog overblijft zie ik ook wel. Desnoods een opkoper contacteren.
Zondag rond de middag hoorde ik deze heli boven Roeselare zweven (of is het vliegen?). Dit had natuurlijk te maken met de wielerwedstrijd in de buurt : de genaamde 11° Grote Prijs Jean-Pierre Monseré. Wie wijlen Jean-Pierre Monseré was kan je hier lezen.
Ik nam mijn fiets en reed doorheen het centrum van Roeselare richting stationsplein. Daar stond een kleine menigte naar de voorbij zoevende renners te kijken.
Voor ik het goed en wel gezien had waren de renners alweer verder gevolgd door een groep volgwagens.
Dan maar nog even doorheen het centrum gefietst en vervolgens naar huis om nu en dan de koers op de televisie verder te bekijken. Altijd leuk om je omgeving even op de beeldbuis te zien en dan nog vanuit de helikopter.
Enkele details : de 19jarige Arnaud de Lie heeft deze koers gewonnen. Tegelijkertijd met deze wedstrijd was er ook Parijs-Nice. Daar rijden de echte grote namen.
The House of Love is een Engelse alternatieve rockband , opgericht in Londen in 1986 door singer-songwriter-gitarist Guy Chadwick en mede-oprichter en leadgitarist Terry Bickers . The House of Love is vooral bekend om hun gedetailleerde psychedelische gitaargeluid en om andere singles zoals “Christine” en “Destroy the Heart”. In de VS waren de nummers “I Don’t Know Why I Love You”, “Marble” en “You Don’t Understand”.
Ik koos voor deze aflevering het nummer “I don’t know why I love you”. Geen idee waarom dus.
Deze aflevering op zondag zit er weer op. Hopelijk weer wat bijgeleerd !
Het was me in de zomer van 2021 reeds opgevallen dat deze boom geen bladeren droeg. Tijdens de vorige zomers diende deze als parasol en dat deed ie dus afgelopen zomer niet.
Met de stormen van enkele weken terug waren heel wat takken afgekraakt. Deze vertonen een soort schimmel en zijn makkelijk te kraken. Dood dus met andere woorden.
In de loop van het jaar zal ik de boom laten omzagen want in deze toestand is deze veel te gevaarlijk. Stel dat hij omvalt of omwaait. Daar komen dan vodden van.
De Sint-Bavokerk is de parochiekerk van de tot de West-Vlaamse gemeente Staden behorende plaats Westrozebeke, gelegen aan de Dorpsstraat 47.
Waarschijnlijk stamt het eerste stenen kerkgebouw uit de 12e eeuw. Na de Slag bij Westrozebeke (1382), die voor de Vlamingen desastreus verliep, stimuleerde de bedevaart naar Onze-Lieve-Vrouw van Westrozebeke, een beeldje dat in 1383 van een boskapel naar de kerk zou zijn overgebracht.
In 1566 werd de kerk verwoest tijdens de Beeldenstorm, waarbij ook het beeldje vernietigd werd. In 1584 was de kerk hersteld en in het bezit van een nieuw beeldje.
Omstreeks 1740 werd de kerk afgebroken en vervangen door een classicistische pseudobasiliek. De -mogelijk vroeggotische- vieringtoren fungeerde nu als westtoren.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd de kerk volledig verwoest, maar het beeldje was in 1915 al overgebracht naar de Sint-Michielskerk te Roeselare. Dit beeldje werd in 1920 teruggebracht en voorlopig geplaatst in een barak die als noodkerk dienst deed. Van 1920-1923 werd een nieuwe kerk gebouwd naar ontwerp van A. Dugardyn.In 1924 werd het beeldje hierin geplaatst.
De huidige kerk is een bakstenen kerk in de stijl van de late gotiek, met een voorgeplaatste vierkante westtoren met vier hoektorentjes op de trans en geflankeerd door een traptorentje. Het is een driebeukige kerk waarvan de middenbeuk breder is dan de zijbeuken, uitgevoerd in gele baksteen. Het schip wordt overwelfd door houten spitstongewelven.
De kerk bezit het Mariabeeldje van 1584. De glas-in-loodramen zijn van de jaren ’20 van de 20e eeuw en beelden Sint-Jozef respectievelijk Onze-Lieve-Vrouw van Rozebeke uit.
Het orgel is van 1936 en werd vervaardigd door Jules Anneessens.