In maart ga ik voor “muziek op zondag” terug naar de sixties van de vorige eeuw !
See Emily Play is de tweede single van de Britse rockband Pink Floyd uit 1967 en is geschreven door zanger Syd Barrett. Het nummer verscheen op de Amerikaanse editie van hun debuutalbum The Piper at the Gates of Dawn. Het nummer is opgenomen in de “500 Songs That Shaped Rock and Roll” van de Rock and Roll Hall of Fame.
Geniet van je zondag en tot dan !
🙂
Dag beste luisteraars, dit is het gesproken dagblad, ik herhaal : het gesproken dagblad met het laatste nieuw uit binnen en buitenland. Uit het dorp van nonkel Juul bereikt ons het bericht dat de man die door het lint ging nadat een inwonende Oekraïense vrouw niet inging op zijn avances voorlopig vrij is onder strenge voorwaarden. Zo moet hij regelmatig te biecht gaan bij meneer pastoor en op gesprek bij dokter Zielknyper die hem zal zeggen dat hij dat nooit meer mag doen.
Zo eindigde de vorige aflevering :
Svetlana en Nathalia merken Louis op. Al kwebbelen in een vreemde taal komen ze dichterbij.
Svetlana : wat doe je op je tablet ?
Louis : niets, gewoon een spelletje.
Nathalia : wij spelen ook graag spelletjes op onze tablets.
Svetlana : zien we je morgen op school ?
Louis : nee, ik moet morgen naar de schoolarts
Nathalia : hoezo…
View original post 160 woorden meer
Een foto zegt meer dan ik weet niet hoeveel woorden !
Fijne zaterdag en tot de volgende.
🙂
Het is een mooie dag. Op het speelpleintje is het een drukte van jewelste. Alle speeltuigen en de zandbak worden druk bezet terwijl de oudere kinderen op de logbankjes in de weer zijn met hun tablet of smartphone.
Zo ook Louis die zonder dat zijn mama het weet ook naar het speelpleintje afgezakt is. “Er zit daar veel te veel vreemd volk” had mama hem gewaarschuwd. Komt daarbij dat ze een hekel heeft aan Bieke die volgens mama een echt duivelskind is die jongens in verleiding brengt telkens haar hemdje omhoog waait door de wind. Dit laat Bieke natuurlijk opzettelijk gebeuren volgens mama. Het beste voor haar enig kind is dat Louis zo ver mogelijk uit de buurt van de andere dorpskinderen blijft, behalve dan tijdens de lesuren op school. Ze heeft jammer genoeg niet de tijd en de middelen om thuiszelf les te geven aan haar zoontje.
Louis kijkt…
View original post 245 woorden meer
Het lijkt alsof ik een vervoerbedrijf gestart heb in plaats van met pensioen te zijn. Het zou een mooi bijverdienste zijn ware het niet dat ik het vrijwillig doe. Ik beslis zelf wie ik wel en wie niet vervoer. Zo had ik onlangs de vraag van een dame om haar minderjarige dochter en diens vriendin naar een naburig dorp te brengen. Even informeren en een “NEEN” was het resultaat.
Vandaag breng ik een kennis naar haar tandarts. Zij woont in een naburig dorp en haar tandarts woont in Roeselare. Haar neef zou haar brengen, maar die sukkelt momenteel met zijn knie en kan niet auto rijden.
Maandag breng ik een vrouw en haar dochter naar het ziekenhuis. Dochter moet daar een hele week blijven voor onderzoeken. Haar man heeft de vroege shift en kan zich niet vrij maken. Dus kreeg ik de vraag of ik……
Dan vergeet ik Grote Muis natuurlijk niet. Die zal me ook nodig hebben tussendoor. Eva mag gerust zijn. Zij gaat voor !
Groetjes en fijne vrijdag gewenst.
🙂
Toen we woensdagmorgen naar buiten keken zagen we dat heel de omgeving onder een wit tapijt verborgen was. Ook al is het reeds maart, sneeuw kan dus nog altijd. Gelukkig was die tegen de middag grotendeels verdwenen.
De rest van de dag was duister en er viel liters regen. Een dag om binnen te blijven wat ik dus ook gedaan heb. Even lekker rustig mag ook.
Hopelijk komt de lente echt uit de startblokken. Als ik mijn blogposts van maart 2022 nog eens overloop was het toen volop lente. Ieder jaar is anders, zo ook het weer. We moeten er doorheen.
Fijne donderdag.
🙂
Meester Pilchard dwaalt op een regenachtige zondagmorgen door de nog donkere straten van het dorp. Geen levende ziel op dit vroege uur behalve dan enkele dronkelappen die huiswaarts keren van een nachtje doorbrengen in een kroeg met veel bier en afgeleefde vrouwen.
Plots hoort Pilchard gezang. Het komt uit een duistere steeg. Als gehypnotiseerd wordt hij door de zang aangetrokken. Hij merkt licht dat uit een oud en niet meer gebruikt magazijn komt. De deur staat op een kier. Zou hij naar binnen gaan ? Hij heeft het koud en wie weet kan hij daar een koffie drinken om terug op temperatuur te komen. De deur gaat verder open. Een hand doet teken dat hij binnen moet komen. Het is de poezelige hand van een dame die volgens Pilchard waarschijnlijk uit Suriname afkomstig is Schoorvoetend volgt hij haar naar de zaal waaruit hij nog steeds gezang hoort komen.
Als hij…
View original post 431 woorden meer
Gisteren dinsdag was niet bepaald een dag om buiten te komen. Heel de tijd zware bewolking en regen. Een bezoek aan de wekelijkse markt op dinsdag zat er niet in.
Toch wist ik wat doen. Eva wou enkele winkels bezoeken en daar ik anders toch niets om handen had was ik bereid om chauffeur te spelen.
Rond de middag belde Grote Muis. De huisarts was langsgekomen en nu had ze één en ander nodig van de apotheek. Of ik haar kon brengen ? Ze heeft veel last van bijwerkingen van de chemo. Zich rustig houden is het enige wat ze kan.
Tussendoor heb ik boodschappen gedaan in Asalam de halal supermarkt. Weer wat mondvoorraad in huis.
Zo verliep de dag toch nog afwisselend.
Fijne woensdag.
🙂
Het vorige hoofdstuk eindigde met de woorden :
Plots horen ze meisjesstemmen van uit de logeerkamer komen.
Dan gaat het verder
Nelly : Zijn dat jullie nieuwe logees ?
Bieke : Ja, die meiden uit Oekraïne. Pffffff.
Nelly : Je klinkt geïrriteerd Bieke. Zijn ze niet lief of spreken ze onze taal nog niet ?
Bieke : Jawel, ze zijn lief en spreken onze taal.
Nelly : Wat scheelt er dan ?
Bieke : Bah, ik weet niet. Ze zijn lief…..
Nelly : maar…….
Bieke : Sinds zij hier de kuip in beslag genomen hebben om te badderen lijk ik niet meer interessant te zijn voor het mansvolk dat hier regelmatig langs komt. Blijkbaar zijn ze me beu gezien en geven ze hun ogen de kost aan die Oekraïners.
Nelly : Da’s balen voor je.
Bieke : Inderdaad en daarbij komt nog dat sedert hun moeder onderdak gevonden heeft bij…
View original post 223 woorden meer
Maandagmorgen om kwart voor acht moest Grote Muis in het ziekenhuis zijn voor chemo. Dit was de eerste maal. Ik bracht haar. Het was voor haar een rit naar het onbekende.
Even na de middag kreeg ik een app met de vraag haar terug op te halen. Een verdwaasde Muis stond me op te wachten. Of we onderweg nog even konden stoppen bij de apotheek.
Tenslotte stopten we voor Kleine Muis nog even bij de Mac. Kleine Muis is begonnen stage lopen bij een bakker in de buurt. Dit betekent een maand geen school maar werken. Ook een grote aanpassing.
Volgende chemo gaat door op 20 maart. Het worden moeilijke tijden voor Grote Muis.
Tot de volgende blogpost.
 | fotografiemijnlangle… op Alfabet op dinsdag ! |
 | Rebbeltje op Alfabet op dinsdag ! |
 | willyfotoblog op Alfabet op dinsdag ! |
 | Sjoerd op Alfabet op dinsdag ! |
 | Jan K. alias Afanja op Alfabet op dinsdag ! |
 | ms op Alfabet op dinsdag ! |
 | Peter Grey op Alfabet op dinsdag ! |
 | Edward McDunn op Alfabet op dinsdag ! |
 | meninggever op Alfabet op dinsdag ! |
 | Nicole Orriëns op Alfabet op dinsdag ! |
 | Vonnieb op Alfabet op dinsdag ! |
 | andkfotorantje op Alfabet op dinsdag ! |
 | MelodyK op Alfabet op dinsdag ! |
 | Patrick op Alfabet op dinsdag ! |
 | John op Alfabet op dinsdag ! |
