Deze week zit er weer op. De maand oktober bijna ook. Volgende week is het hier herfstvakantie voor de schoolgaande jeugd. Dat betekent veel spelen binnen en buiten. Altijd beter dan heel de tijd met tablet bezig te zijn.
Voor de liefhebbers van griezelen is het weer een aangename periode van het jaar. Halloween vieren en griezelfilmpje kijken dus. De pompoenen versieren de huizen en het straatbeeld.
Ook gaan we weer op winteruur dit weekend. Kunnen we een uur langer slapen of wat dan ook. Geniet in ieder geval van dit extra uur.
Laat ik jullie een fijne zaterdag annex weekend wensen Morgen zijn we er weer met vlaamsche muziek op zondag.
Woensdag – gisteren dus als je dit op donderdag leest – was een zonnige aangename dag. Ideaal om buiten bezig te zijn. Met buurman Ronny had ik het over de zin en onzin om het gras nog eens te maaien. “Ze voorspellen nog steeds geen vorst” liet hij me weten. “Warm weer minsten tot en met het weekend, maar morgen (donderdag, dus vandaag als je dit op donderdag leest) buien. Wat doen we ?”
Rond de middag haalde ik de grasmachine uit haar voorlopige winterslaap en deed wat ik dacht moest gedaan worden. Ik liep rond in mijn T-shirt alsof het augustus is. Het zweet liep op mijn rug. Vreemde gewaarwording in oktober. Toen ik de maaier terug wou opbergen hoorde ik nog geronk. Buurman Ronny was ook druk bezig met zijn gras. Nu afwachten of het inderdaad zo lang warm zal blijven.
In de namiddag wandelde ik met mijn moeder in haar rolstoel even door de straat van het rusthuis. Ze zit al genoeg binnen. Zo’n weer kan haar alleen maar deugd doen.
Op de foto Louis die ook veel buiten was en genoot van het aangename weer. Katten kunnen nu eenmaal genieten dat het een lieve lust is.
Zoals ik maandag reeds schreef bevond ik mij zaterdag op het oude kekhof. Daar valt veel te zien. Dat zal ik hier nu tonen.
De oude stedelijke begraafplaats bevindt in het centrum van Roeselare. Op deze begraafplaats kan men diverse soorten graven aantreffen. Zo zijn er naast de burgerlijke graven ook de militaire begraafplaatsen waar de gesneuvelde burgers en militairen uit de Eerste en de Tweede Wereldoorlog werden begraven. Daarnaast zijn er ook grafzerken van priesters en perken met graven van kloosterordes terug te vinden. Bovendien zijn er ook talloze grafkapellen van Nieuwmarkters.
De nieuwmarkters waren een speciaal volk. Meesten van hen waren leurders. Iedereen was er zo’n beetje familie van familie om het zacht uit te drukken. Daardoor dat je op het kerkhof veel familienamen ziet terugkomen. Dat ze van uiterlijk vertoon hielden kanje merken aan de grafzerken en familiekelders.
a
Wanneer je daar rondwandelt waant men zich in een andere wereld. Dit mede door de grafzerken en kapellen omringd door bomen. Vooral de herfst met zijn vallende verkleurde bladeren zorgen nu voor dit gevoel.
Er is ook nog een deel met graven van burgers en militairen van tijdens de twee wereldoorlogen. Ook een muur met foto’s en gegevens van gesneuvelde Poolse militairen.
Kortom er is op dat kerkhof veel te zien en te ontdekken.
De laatste tijd ben ik weer regelmatig in de stationsbuurt. Vorige week was ik er ook en kwam een oude bekende tegen die zich momenteel verplaatst met zo’n scoot mobiel. Dit ingevolge een ongeval met zijn fiets. Zijn knie werd ernstig gekwetst door de val. Opmerkelijk was dat hij ondanks het vroege uur en het politieverbod om op en rond het stationsplein alcohol te drinken (behalve dan op de terrassen) reeds een paar blikken Jupiler achterover sloeg. “Blij je nog eens gesproken te hebben” reageerde hij toen ik mijn weg verder zette.
Het weekend zit er op. Klaar om eens achteruit te kijken wat er de afgelopen dagen zoal gebeurd is. Niets spectaculairs.
Zaterdag was er in het buurthuis een cursus georganiseerd door de Vlaamse Vereniging voor Austisme over omgaan met mensen met autisme. Vroeger had ik al eens een gelijkaardige uiteenzetting gevolgd. Blijkbaar is er niet veel nieuws te vertellen voor mij. Wel leuk zo’n opfrissing.
Diezelfde dag de Muizen naar de zus en neef gebracht en terug naar huis gereden achteraf. Tijden geleden dat ze elkaar nog eens gezien hadden. Binnen afzienbare tijd wordt ik vergoed voor deze rit. De benzine is TE duur geworden om zomaar gratis en voor niets de baan op te trekken.
Diezelfde dag heb ik ook nog een wandeling gemaakt op het oude kerkhof van Roeselare. Fotoverslag krijg je in de loop van deze week.
Het weekend eindigde met een kort doch hevig onweer. Precies of het nog zomer is. Ooit geweten dat het vroor of zelfs sneeuwde rond deze tijd van het jaar.
Tenslotte een foto die ik zaterdagmorgen genomen heb. Een mooie regenboog die nog mooier werd toen ik verder reed na die foto genomen te hebben.
Ik wens jullie een fijne maandag en goed start van deze nieuwe week die trouwens alweer de laatste week van de maand is.
Lamp, Lazerus & Kris was een Vlaamse popgroep, bestaande uit Guido Van Hellemont (Lamp), Wim Bulens (Lazerus) en Kris De Bruyne (Kris).
De groep startte als Lamp & Lazerus, tot Kris De Bruyne zich in 1971 bij hen kwam voegen. Als Lamp, Lazerus & Kris scoorden ze twee hits, met de nummers De onverbiddelijke zoener en De peulschil. Kort daarna verliet De Bruyne de groep, zodat ze opnieuw verdergingen als Lamp & Lazarus. Luk Vankessel kwam de groep versterken, maar succes bleef uit, waarop de groep gesplit is
Ziezo, dat was het dan weer voor “Muziek op zondag”. Geniet verder van deze rustige dag.
Zoals we de laatste weken gewoon zijn eindigen we de week of starten we het weekend (het is zoals je het bekijkt) met wat humor. Of iedereen er mee kan lachen is natuurlijk de vraag.
Gezien reclame een grote bron van inkomsten kan zijn ga ik er vandaag plaatsen. Deze dateert uit 1976. Ik heb geen idee of die massagestaaf nog in voorraad is maar je weet natuurlijk nooit.
Geniet van uw weekend en alvast tot morgen voor een nieuwe aflevering van “Muziek op zijn Vlaamsch”.
De laatste tijd hebben we vooral warm weer voor de tijd van het jaar. De temperaturen schommlen tussen de 18 en 21 graden. Komt daarbij dat er dagen zijn van regen (buien of motregen) die afwisselen met droge zonnige dagen. Of dit de reden is weet ik niet, maar onze tuin staat momenteel vol met paddenstoelen.
Een fotograaf ben ik niet. Ik heb zelfs geen echte camera meer, alleen de smartphone. Toch heb ik geprobeerd er enkele van dichtbij te fotograferen zoals deze :
en deze :
Veel afwisseling in vorm en kleur zit er niet tussen. In ieder geval een bewijs dat we volop in de herfst zijn ondanks de relatief hoge temperaturen.
De dingen des levens ! 