Een ongeluk komt nooit alleen en zeker niet op een vrijdag de 13de.
Daarom nog eens een korte samenvatting van wat er precies met Eva gebeurd is de laatste dagen.
Eva is, zoals de meesten onder jullie weten autistisch en volgt aangepast onderwijs.
Tot voor een jaar ging alles goed met haar, maar sedert ze in de puberteit gekomen is zijn bepaalde zaken bij haar beginnen ontsporen.
Het begon met eetstoornissen en sedert ongeveer eind vorig jaar heeft ze angspsychosen die op de meest onverwachte momenten kunnen opduiken.
Momenteel gaat ze weer naar school en doet ze alle activiteiten mee.
Op onze auti-blog hadden we hiervan melding gemaakt, maar toen gooide blogger roet in het eten en heel wat logs verdwenen, kwamen terug en reacties plaatsen was geheel onmogelijk.
Daarom nu deze samenvatting :
Donderdagnamiddag rond kwart voor vier kregen we telefoon van Eva’s school, of we dringend konden komen.
Eva had een gesprek met de schoolpsycholoog.
Met wat hij vernomen heeft, en wat ze dinsdag op school heeft verteld, vond hij dat Eva niet meer voor zichzelf kan instaan.
Een opname op kinderpsychiatrie is wel aangewezen, om haar in een gecontroleerde omgeving te leren omgaan met haar waandenkbeelden, naast het te laten doordringen dat ze heel lang medicijnen zal moeten nemen.
Nu is ze terug thuis en voelt zich rustiger.
We hopen dat de medicijnen hun werk zullen doen.
de rust is voor ons – voorlopig – ook teruggekeerd
De foto’s die je hier nu ziet zijn dit weekend – zondag 15 mei dus – in haar oude school genomen tijdens het jaarlijkse feest. Eva had zin om nog eens langs te gaan en zo’n dag is ideaal om nog eens oude bekenden tegen het lijf te lopen.
Nog een prettige maandag verder.
De dingen des levens ! 
Ha Suske,
Dat is wel verdrietig als je kind door deze ziekte is getroffen.
Gelukkig kan medicatie een oplossinggeven, maar als ouders zijn de beslissingen die genomen moeten worden wel zwaar.
Heel veel sterkte ook voor Eva, hopelijk kan ze het allemaal een plaatsje geven.
Dank je voor je medeleven voor ons en de hondjes, maar val nu weer even stil. oma
dag greet,
is het risperdal dat ze krijgt? dan duurt het inderdaad 2tot 3 weken voor die aanslaat. en ik denk dat je gelijk hebt haar niet meer naar school te laten gaan maar naar de psychiatrie, daar zullen ze rapst van al haar medicatie op punt kunnen stellen, eh het ritme zoeken dat ze nodig heeft en bij haar past.
één ding heeft ze alvast voorop: fantastische ouders die zelf denken en durven beslissingen uit hun eigen instinct te nemen.
een ferme knuffel van johan
en hopelijk snel resultaat.
Uiteindelijk komt alles altijd goed.
Met zorg en aandacht, en helaas met dalen, maar gelukkig ook met pieken!
Een reactie van Greet.
Ik heb vanavond de beslissing genomen om Eva niet meer naar school te laten gaan, en dat te organiseren, tot ze kan opgenomen worden in psychiatrie, omdat het voor haarzelf niet meer te vertrouwen is, geloof ik, of geloof ik niet meer. Je zou het op den duur niet meer weten.
Ze is weer zo verward thuisgekomen over haarzelf.
De medicijnen: dat duurt nog een kleine 2 weken, voor het echt aanslaat.
Moeilijke situatie is het daar… Respect hoor.
Love As Always
Di Mario
Dat is een hele opgave suske, veel geduld hebben en hopen dat ze van de medicatie rustig blijft! veel sterkte en moed!
groetjes
Lastig, maar dat trekt wel weer over. Sommige zaken komen toevallig op de 13de uit.
13de zijn lastige gedan, als je er een geolof in hebt. Meer lijkt het op toeval.
heavy
ik weet uit ervaring dat autische kinderen die de pubertijd ingaan
hun hele gevoel op de kop zet. het zal een strijd worden met die medicijnen maar het is te hopen dat ze inziet dat zij ze wel nodig zal hebben
sterkte jullie aalen daar
ik duim dat err fijne en warme oplossing komt
dat was wellicht geen aangenaam nieuws, Suske
Ik hoop dat alles verder goed verloopt, en de medicatie helpt!
Sterkte!
Ja suske, kleine kinderen kleine zorgen, grote kinderen grotere zorgen…Ik heb een vriendin met een zoon, met hetzelfde als evi….Maar wat die al heeft meegemaakt!!!! Ik wil jullie niet bang maken hoor, verre daarvan, maar t’is verdomd nie gemakkelijk en toch wil je dat ze zoals andere kinderen worden behandeld…..Wij anny en gilbert hebben ook een zoon, hij is 41 jaar,vroeger kwam hij om de week naar huis….nu is het om de 14dagen….Het werd ondraagbaar,het slaan naar z’n vader, ruiten met de vuist inkloppen enz….Je ziet suske dat er nog mensen zijn met van die problemen, maar er niet voor durven uitkomen…En iemand die geen zo’n kinderen heeft, kan daar moeilijk van meespreken, maar we zijn toch ook tevreden met en welgemeend ruggesteuntje hé…..Lieve maandaggrtjs. en veel sterkte en moed….anny
Jij ook al logs kwijt, net als den Ollie
hopelijk komt het snel weer goed…
veel goede moed gewenst !
Wat heftig, dit! Helaas is niet alles op te lossen met liefde en aandacht. Maar het helpt wél! Sterkte ermee. En natuurlijk blijven genieten van de mooie momenten want die leveren weer energie op om de minder mooie door te komen.
Heel erg allemaal.
Sterkte Suske.
dat zijn geen dingen om mee te maken spreek uit ervaring maar dan als broer zorg nu voor men zus een beetje en sommige dagen is je ook te veel
wens heel veel strekte toe
groetjes antony
Man wat een heftig verhaal. Ik hoop van harte op snelle beterschap. Sterkte!
Had op jullie andere blog gereageerd, weet niet of jullie die ontvangen hebben.
Maar ik weet waar jullie doorgaan, dit is zo ontzettend zwaar voor allemaal, Voor Eva op de eerste plaats, maar ook voor iedereen in haar gezin.
Wens jullie enorm veel sterkte en ik hoop en bid dat de medicijnen hun werk goed gaan doen.
sterkte,
yvonne
Sterkte allemaal… wat een vreselijke last rust op jullie schouders en ik hoop zo dat alles nu toch iets beter wordt… Hou vol, suske, hou de moed er in hé!!!
Veel sterkte daar Suske, ik hoop dat ze dan baat bij de medicijnen heeft en dat het weer rustiger wordt voor jullie allemaal!
Sterkte allemaal, daar in Huize Suske.
Ik hoop dat de rust weer snel terug keert.
Dat klinkt niet best. Je doet alles voor je kinderen, maar soms gaat het toch mis. Ik wens je veel sterkte en ik hoop dat het met de puberteit ook weer overgaat.
Ik ken iemand met zelfde probleem.
Sterkte er mee voor jullie allemaal!
Onze kinderen, we willen allen het beste voor hun en doen er alles voor…ik hoop dat er vlug een hele goeie oplossing komt
Heftig allemaal…
Sterkte daar in Huize Suske. Hopen dat de terugkeerde rust voorlopig gehandhaafd blijft.