De dingen des levens !

Deze morgen aan de keukentafel :

Nonkel Juul : ik heb zin om te gaan vechten in Oekraïne !
Tante Martha : drink maar eerst een kop koffie om wakker te worden.
Buurvrouw Erna : mijn vent zou nooit mogen gaan vechten in die vreemde landen.
Ernest den Evangelist : wie met het zwaard omgaat, zal door het zwaard vergaan.
Oldman : een feestje op het schip vind ik veel leuker.
Flip : laten we alvast wat leuke muziek draaien !

We starten de nieuwe week met deze gouwe ouwe van the Small Faces.

De Small Faces was een Britse rockgroep uit de jaren zestig van de 20e eeuw. Samen met The Who speelden ze een aanzienlijke rol in de Modbeweging. De voornaamste leden waren Steve Marriott, Ronnie Lane en Kenney Jones.

Dit was het dus voor vandaag. Tot de volgende.

🙂

Vrijdag was het heel erg warm. Onze katers lagen er uitgeteld bij. Zelf deed ik ook weinig. Bij het minste begon ik al te zweten. Gelukkig had ik enkele boodschappen rond 8u30 gedaan. Toen was het nog te doen. Verder dan maar naar de ronde gekeken.

In de late namiddag nam ik de fiets en reed naar het huis van de karatetrainer. Even de tuin controleren en enkele courgettes plukken die groot genoeg zijn.

De trainer woont vlakbij het stationsplein. Daar bij de fonteinen was het heel erg druk. Het wemelde van de kids die verfrissing zochten onder de waterstralen. Wat ik opmerkelijk vond was dat meisjes van pakweg 10 lentes in hun onderbroekje van het water genoten terwijl mama er volledig gesluierd bij stond. Van verschillen gesproken.

Voor vandaag voorspellen ze weer warm weer, maar met kans op onweer. Zondag 21 juli is hier nationale feestdag. Veel optredens in het centrum en op het stationsplein. Hoe dan ook geniet van je weekend.

Fijn weekend en tot de volgende.

🙂

Nu het mooi weer is ben ik meer buiten. Eva had ook een wandeling gemaakt en zag dat op een speelpleintje in de buurt heel wat troep lag. Dan maar als mooimaker er op af.

Op de hoek van onze straat staat een huis te koop. De vrouw is vorig jaar overleden en haar man wil nu weg.

Vlakbij het speelpleintje heeft het dinsdagmorgen in een huis gebrand. Brandweer op tijd er bij. 80plusser zijnde oude vrouw is voor alle zekerheid overgebracht naar het ziekenhuis. Het zal je maar overkomen.

Tenslotte troep opgeruimd op het speelplein. Een zak vol. E-mail gezonden naar de milieudienst op het stadhuis. Antwoordde via telefoon dat het in de meeste speeltuinen zo vuil is. Ik werd bedankt voor het opruimen.

Zo zie je hier enkele foto’s uit mijn omgeving. Nu hopen dat het zomerse weer nog enkele dagen bij ons blijft.

Fijne donderdag en tot de volgende.

🙂

Lezers die hier reeds vele jaren komen herinneren zich waarschijnlijk nog dat ik ooit karateka was. Dit gedurende zo’n 30 jaar. Na enige schermutselingen besloot ik in 2018 mijn karatekostuum definitief aan de kapstok te hangen. Met de clubleden heb ik sindsdien geen contact meer. Behalve dan met de hoofdtrainer die lang gedacht heeft dat ik zou terugkeren. De laatste jaren hoorde of zag ik hem ook niet meer tot onlangs.

Enkele weken geleden kreeg ik van hem een telefoontje. Vroeger had ik op zijn huis en tuin gelet terwijl hij en zijn vrouw op vakantie waren. Of ik dit weer eens wou doen. Ze zijn voor enkele weken richting Brazilië om aldaar de vogels te gaan bestuderen.
Toen ik enkele dagen later de sleutel van hun huis ging ophalen toonde hij me enkele foto’s van de club. Hij vroeg deze keer niet of ik het zou zien zitten om opnieuw te trainen. Dat zou ik niet meer zien zitten. Er zijn veel jaren verstreken en ik ben een jaartje ouder geworden. Dit geweld hoeft voor mij niet meer.

Zo ga ik nu regelmatig naar zijn woonst om de groenten in zijn tuin te verzorgen en eventueel de brievenbus te ledigen. Dit onder toezicht van een oude buurvrouw die me in de gaten houdt. Een betere waakhond dan die vrouw kan je niet vinden. Dat de trainer haar niet vraagt om op zijn huis te letten zal wel een reden hebben.

Fijne woensdag.

🙂

Zaterdag waren wij uitgenodigd bij kennissen voor een lentefeest. Door omstandigheden kon het feest niet eerder doorgaan. Komt daarbij dat het feestvarken afgestudeerd is in het lager onderwijs. Da’s dan een dubbel feest. Eva en ik waren present. Greet kon niet meer omwille van haar rug die kuren had.

De meeste mensen die uitgenodigd waren kenden we. Sommige had ik jaren niet meer gezien. Dat werd bijpraten. Ook de vriendin van de man die in de gevangenis zit was er met haar dochtertje. Even informeren hoe het met hem gaat. Die komt voorlopig nog niet vrij. Dat wordt touwtrekken tussen de advocaat en het gerecht.

Wat je op de foto ziet is het volgende : de man houdt een bal hoog in de lucht. Bedoeling is dat het feestvarken die met een stok kapot slaat. Al het snoep dat in die bal zit valt dan overal rond in het gras. De kinderen mogen dan zoveel snoep opraken als ze met hun handjes kunnen nemen.

Fijne dinsdag en tot de volgende.

🙂