In de voormiddag was ik als vrijwilliger de baan op voor boodschappen. Zo voel ik me nuttig en kom ik nu en dan mensen tegen uit vervlogen tijden.
In de Aldi kwam ik een koppel tegen waarvan ik met de dame lang geleden heb samen gewerkt. Ik bij stad, zij bij de toen lokale politie. Zij is al 14 jaar met pensioen. Ondertussen is er veel veranderd bij onze vroegere werkgevers. Wie kennen we nog en wie kent ons ?
Even na de middag bracht ik Eva naar VOC Opstap. Zij werkte als vrijwilliger mee met de “Buitenspeeldag”. Daarna ging ik naar de CASH terminal op het stationsplein. Op het plein liep ik een medewerker van stad tegen het lijf. Het was leuk praten. Tenslotte gingen we weer elk onze weg daar zij nog moest werken.
In de late namiddag haalde ik Eva op. Ze vond het niet zo leuk als vorig jaar. Grote schuldige was natuurlijk het weer. Volgend jaar hopelijk beter.
Fijne donderdag en tot de volgende.
🙂
Gisteren heeft Greet haar nieuwe tanden gekregen. Ze moet ze beetje bij beetje gewoon worden. Best mogelijk dat we nog wel eens terug naar de tandarts moeten om één en ander bij te regelen.
Verder is er niet veel te schrijven over gisteren. Grote Schuldige is het weer. Was het zaterdag nog meer dan 20 graden, nu halen we net de 10 graden. Komt daarbij nog die koude wind en felle buien. Je waant je zo in de herfst. Blijkbaar blijft het zo voor de rest van de week. Vandaag is het buitenspeeldag. Eva gaat een handje helpen. Hopelijk waaien ze met zijn allen niet weg of worden ze weggespoeld door de regen. Succes Eva en vrijwilligers.
Louis is ook met geen stokken buiten te krijgen. Zijn bezigheid bestaat uit eten, slapen, kattenbak….. Dat het maar vlug weer beter weer wordt.
Fijne woensdag en tot de volgende.
🙂
Soms is het er stil. Dan weer een schreeuw. Zo gaat het verder. Ene op de stoel, tweede IN de kattenbak en buiten nummer drie. Het is vooral de zwarte die zich baas wil maken, zowel over de andere katten als hun personeel. Dat neemt Louis natuurlijk niet, met alle gevolgen vandien.
Vervelen met dat zootje doen we ons helemaal niet.
Fijne dinsdag.
🙂
Bieke : kijk dit is mijn nieuw poesje.
Tante Martha : hoe gaat het heten ?
Bieke : Annabel zoals mijn vriendin van op het kerkhof.
Nonkel Juul : ik weet helemaal niets van die vriendin. Hoe verzin je het !
Buurvrouw Erna : zo’n vies beest zou bij mij niet in huis mogen komen.
Flip : ik zal maar een plaatje opleggen voor Bieke haar poesje.
Ziezo, dit is dan de eerste aflevering van Muziek op maandag. Hopelijk wordt het een leuke week. Geniet maar van iedere dag.
Tot de volgende.
🙂
Op een bepaald moment komt buurman naar me. Hij heeft een vraag : “maatje, jij hebt nogal verstand van internet enzo…” “Wat wil je dat ik doe ?” vraag ik nieuwsgierig geworden. “Dat beeldje wil ik kwijt. Kan jij even reclame maken op internet ?” “Hoeveel vraag je ?” “Ze mogen het gratis hebben.”
Ik neem een foto en slinger die op facebook in een groep waar alles gratis is te krijgen of te vragen. Nog geen vijf minuten later krijg ik bericht of het beeldje nog beschikbaar is. Het is de buurvrouw van wijlen Grote Muis. Ik neem de foto vlug weg en moet enkele geinteresseerden teleurstellen. Daar ik de vrouw goed ken en ze niet echt verweg woont wil ik het beeldje brengen. Komt daarbij dat ze geen vervoer heeft.
De rit naar het huis van de dame is niet zonder hindernissen. Haar straat is zowat van de bewoonde wereld afgesloten door diverse werkzaamheden. Na wat vloeken en de weg zoeken vind ik tenslotte een goede ziel die me helpt de desbetreffende straat te bereiken. De dame vergoedt mijn “nafte”. Even praten over het wel en wee van Kleine Muis en ik rijd weer de baan op. Tijd om Eva op te halen.
Fijne vrijdag en tot de volgende.
🙂
De dingen des levens ! 